ఎన్నికల కబుర్లు..

ఆదివారం కాకపోయినా ఆ రోజు అందరికీ సెలవు ఉండేది... సెలవు అయినాకానీ నాన్న మాత్రం ఇంట్లో ఉండేవారు కాదు.. ఒకరోజు ముందుగానే ప్రయాణమయి ఎక్కడో దూరంగా ఉండే ఊరికి స్పెషల్ డ్యూటీ మీద వెళ్ళేవారు... నాన్న వెళ్ళిన దగ్గర నుండీ అమ్మ రేడియో, టీవీ అన్నీ ఎదురుగా పెట్టుకుని వింటూ చూస్తూ నాన్న డ్యూటీకి వెళ్ళిన ఊరిలో ఏ గొడవలూ రాకూడదని అందరు దేవుళ్ళకీ మొక్కులు మొక్కుకుంటూ గడిపేది...

తెల్లారి ఎన్నికల రోజు పది పదకొండు గంటల సమయంలో వంట పనులన్నీ అయ్యాక పార్టీ కార్యకర్తలు అరేంజ్ చేసిన వాహనాల్లో అమ్మ ఇంకా పక్కింటి ఆంటీలందరూ వెళ్ళి ఓటు వేసి వచ్చేవాళ్ళు. ఇంట్లో ఓటుహక్కులేని పిల్లలమంతా ఆటల్లో మునిగి తేలుతూ అమ్మతో ఏమేమి స్పెషల్స్ వండించుకోవాలో ప్లాన్లు వేసుకుంటూ ఉండేవాళ్ళం. ఓటుహక్కు గురించి బొత్తిగా అవగాహనలేని స్కూల్ రోజుల్లో ఓట్లంటే రాజకీయనాయకులకు లబ్ది చేకూర్చేవి మాత్రమే అనీ అందుకే వాళ్ళు అలా కారుల్లో తీస్కెళ్ళి ఓట్లేయిస్తారనీ అనుకునేవాడ్ని.

కంప్యూటర్లు లేని ఆ రోజుల్లో ఓటరు జాబితాలతో అన్నీ ఇన్నీ పాట్లు కావు ఫోటోలు ఉండేవి కావు, పేర్లు సరిపోయేవి కాదు స్లిప్పులపై పేర్లలో తేడాలు ఉంటే ఓటేయనిచ్చేవారు కాదు అయినా దొంగ ఓట్లు చాలా పడేవి. కొన్నిసార్లు ఓటు వేయడానికి వెళ్ళే సరికే అక్కడ వీళ్ళ వోట్లు ఎవరో వేసేసేవారు. హోటల్ దగ్గరో రోడ్ మీద ఎదురైతేనో కొంతమంది “ఒరేయ్ ఈ వేలుమీద ఉన్న గుర్తు ఎలా చెరిపేయాలో చెప్పరా చదూకున్నావ్ గా ఆ మాత్రం తెలియదా” అని అడిగేవారు ఆ గుర్తు చెరపడానికి నానారకాల విన్యాసాలు చేసేవారు.  

సెల్ఫోన్ల ఊసే లేక లాండ్ లైన్ ఫోన్లు, టీవీలు కూడా పరిమితంగా ఉండే ఆ రోజుల్లో రేడియోలో వార్తలు, వార్తా పత్రికలు సాయంత్రం ప్రచురించే స్పెషల్ ఎడిషన్ పేపర్లు, ఇంకా ఆనోటా ఈనోటా తెలిసే గాలివార్తలే ప్రముఖమయేవి. చాలా సార్లు ఉదయం ప్రశాంతంగా జరిగే ఎన్నికలు మధ్యాహ్నానికి రకరకాల వార్తలతో గందరగోళమయేవి.

పేపర్ బాలెట్ ఉపయోగించే ఆ రోజుల్లో బాలెట్ బాక్సుల్లో నీళ్ళు, ఇంకూ పోసేవాళ్ళు, పోలింగ్ బూత్ లో చొరబడి వాటిని ఎత్తుకెళ్ళే వాళ్లు, ఓటర్ జాబితాలను చించేసేవాళ్ళూ, రిగ్గింగ్ చేసే వాళ్ళూ, ఎన్నికల ఆఫీసర్స్ ని కిడ్నాప్ చేసే వాళ్ళు, బాంబు దాడులు కత్తిపోట్లు రాళ్ళ దాడులు గొడవలు కొన్ని సార్లు రణరంగాన్ని తలపించేవి.
 

డ్యూటీకి వెళ్ళి వచ్చిన నాన్న కథలు కథలుగా ఆ సంఘటనలు దదాపు వారం రోజులు చెప్పేవారు. చండశేషనుడు గా పేరొందిన టి.ఎన్.శేషన్ ఎన్నికల నిర్వహణాధికారిగా వచ్చేవరకూ ఇలాంటి పరిస్థితులే కొనసాగాయి. ఆ తర్వాత నుండి మెల్లగా పరిస్థితులు మెరుగవడం మొదలైంది.

ఇపుడంతా ఎలక్ట్రానిక్ యుగం, పేపర్ బాలెట్స్ స్థానంలో ఎలెక్ట్రానికి ఓటింగ్ మెషీన్స్ వచ్చాయి. హింస రక్తపాతం చాలావరకూ తగ్గింది. అప్పటితో పోలిస్తే ఇప్పుడూ చెదురు ముదురు సంఘటనలు జరుగుతున్నా కూడా రెలెటివ్ గా చాలా ప్రశాంతంగా జరుగుతున్నాయనే చెప్పచ్చేమో....

ఇంతకీ ఇపుడిదంతా ఎందుకు గుర్తు చేసుకున్నానంటే ఈరోజు ఎన్నికలు జరిగాయి కాబట్టి నేనూ ఓటేశాను కాబట్టి. ఉదయాన్నే ఏడున్నరకల్లా పోలింగ్ స్టేషన్ కి వెళ్ళి దదాపు గంటన్నర సమయం వెచ్చించి నా ఓటు హక్కు వినియోగించుకున్నాను.

పొద్దున్న చల్లగా ఉంటుంది క్యూలో ఎదురు చూడడం కూడా సులువు అనుకుని వెళ్తే దదాపు మా వార్డ్ లో అందరూ అదే అనుకున్నట్లున్నారు నేను వెళ్ళే సరికే దదాపు అరవై మందికి పైగా క్యూ ఉంది సరే కదా అని ఎదురు చూడ్డం మొదలెడితే ఎనిమిదయ్యే సరికి మిట్టమధ్యాహ్నంలా సూర్యుడు ప్రతాపం చూపడం మొదలెట్టాడు.

గుంటూర్లో అసలే చెమటలెక్కువేమో ఒక పక్కన గాలి వీస్తూన్నా కూడా ఏమాత్రం ఆరకుండా చెమటలు పడుతూనే ఉన్నాయి. లైఫ్ ఈజ్ జిందగీ రూల్ ప్రకారం మనం నుంచున్న క్యూలోనే జనం ఎక్కువ ఉంటారు అదే మెల్లగా కదులుతూ ఉంటుంది ఎప్పుడూ, ఈ వేళ కూడా అంతే మెల్లగా నడుస్తుంది.

మా వార్డ్ జనాభాకే చైతన్యం ఎక్కువై ఇంత పొద్దున్నే వచ్చేశారు మా పక్క బూత్ మరోటి కూడా రష్ గానే ఉంది వాళ్ల క్యూ కాస్త చెట్ల నీడలో సాగింది. ఇక మా రెండూ తప్ప మిగిలిన బూత్స్ లో ఎక్కడా పది పదిహేనుమందికి మించలేదు. వీటన్నిటికి తోడు క్యూ జంప్ చేద్దామని ప్రయత్నించేవాళ్ళకీ తక్కువ లేదు.

సరే ఎలాగైతేనేం ఓటింగ్ ముగించుకుని ఇంటికి చేరుకుని పనులు చూసుకుని సీనియర్ సిటిజన్ కనుక క్యూలో ఎదురు చూడాల్సిన పని ఉండదులే అని పన్నెండు ప్రాంతంలో కాస్త వాతావరణం కూడా చల్లబడిందిలే అని నాన్నగారిని ఓటు వేయించడానికి తీస్కెళితే మా బూత్ లో స్టాఫ్ అందరూ ఖాళీగా ఈగలు తోలుకుంటూ కూర్చున్నారు.

ఏ సిటిజన్ అయినా డైరెక్ట్ గా వెళ్ళి ఓటేసి వచ్చేయడమే అనమాట. హారినీ నేనూ తమ్ముడూ ఆవేశంగా పొద్దున్న వచ్చామనమాట మేం కూడా ఇప్పుడే వస్తే పోయేది అనుకున్నాను. కనుక మిత్రులారా ఉదయాన్నే వెళ్ళడం కన్నా అవకాశముంటే ఇలా ఏ లంచ్ టైమ్ లోనో వెళ్తే సులువుగా క్యూలు లేకుండా ఓట్ వేసి వచ్చేయచ్చనమాట గుర్తుంచుకోండి.

ఏదైతేనేం ఎపుడూ నేనో చెల్లాయో ఊరిలో ఉండకపోవడమో, నాన్న ఎలెక్షన్ డ్యూటీలకి వెళ్ళడమో జరిగేది కనుక మా ఇంట్లో అందరమూ ఓట్లు వేసే అవకాశం ఉండేది కాదు. నేను పుట్టి బుద్ది ఎరిగాక ఈరోజు మొదటిసారి మా ఇంట్లో అందరమూ ఓటేసి మా తరఫున వందశాతం పోలింగ్ నమోదు చేయగలిగామనమాట.

ఇన్నీ చెప్పి మరి ఓటేశానని చెప్పే ప్రూఫ్ చూపించకపోతే ఎలా... అసలే ఈ కాలంలో ఈ వేలుచూపించడమో స్టైల్ కదా.. ఇదనమాట విషయం.

మొత్తం చదవండి

కౌముది లో నేను...

కౌముది సాహితీ మాసపత్రికలో పాఠకులు పాల్గొనే శీర్షికలో ఈ ఏడాది థీం "టెంత్ క్లాస్ జ్ఞాపకాలు" అని మీరు చూసే ఉంటారు. ఈ నెల(ఫిబ్రవరి 2014) కౌముదిలో ఈ శీర్షికన నేను రాసిన వ్యాసం ప్రచురితమైంది. నా వ్యాసం ప్రచురణకి స్వీకరించిన కిరణ్ ప్రభ గారికీ, కాంతి గారికీ ధన్యవాదాలు. 

వ్యాసం చూడాలంటే ఇక్కడ పత్రిక లింక్ పై క్లిక్ చేసి ఇండెక్స్ కిందకి స్క్రోల్ చేస్తే పాఠకులు పాల్గొనే శీర్షిక అన్న దానిమీద క్లిక్ చేస్తే నా వ్యాసం చూడవచ్చు. లేదా ఇక్కడ క్లిక్ చేస్తే నా వ్యాసం డాక్యుమెంట్ డైరెక్ట్ గా ఓపెన్ అవుతుంది. మీ స్పందన కౌముదిలో కామెంట్స్ రూపంలో ఇక్కడ తెలియచేయవచ్చు.

ఈ శీర్షికకు మీరూ వ్యాసాలు పంపించవచ్చు మీ టెంత్ క్లాస్ అనుభవాలను గూర్చి 3-4 పేజీలలో వచ్చేట్లుగా యూనికోడ్ లో టైప్ చేసి editor@koumudi.net కు పంపించండి. మరిన్ని వివరాలకు వ్యాసంలోని మొదటిపేజ్ లో గల ప్రకటన చూడండి. 

మొత్తం చదవండి

అమ్మ పెంపకం...

నాకున్న సినిమా పిచ్చి వారసత్వంగా వచ్చినదే... నా చిన్నతనంలో అమ్మా నాన్న ఇద్దరూ కూడా విపరీతంగా సినిమాలు చూసేవారట. నేను చిన్నపిల్లవాడ్ని కదా సో ఒకోరోజు తొందరగా నిద్రపోయినా కూడా అలాగే నన్ను రిక్షాలో వేసుకుని సినిమాకి తీస్కెళ్ళే వాళ్ళట. అప్పట్లో ఉన్న ఏకైక ఎంటర్టైన్మెంట్ సినిమాలు. అవి ట్రాన్సిస్టర్లు లైసెన్సులు రద్దయ్యి మాములుగా ఛలామణి అవుతున్న రోజులు కనుక రేడియో వినడం ఒక హాబీ అంతే తప్ప క్రేజ్ ఉండేది కాదు టీవీలు ఎవరో కోటీశ్వరుల ఇంట్లో వీసీఆర్ తో చూడ్డానికి మాత్రమే ఉండేవి.

నాటకాలు ఇంకా నడుస్తూనే ఉండేవి కానీ సినిమాలంత విరివిగా లభ్యత ఉండేది కాదు సో ఇక సాయంత్రం ముఖ్యమైన ఆటవిడుపు అంటే సినిమాలే అనమాట. నాకు పాటలు వినడం సినిమాలు చూడ్డం అడగకుండానే తీరే కోరికలు కనుక వాటిపై ఇష్టం ఆటోమాటిక్ గా పెరిగిపోయింది అయితే నేను కాస్త హైస్కూల్ కి వచ్చేసరికి అమ్మానాన్నలకి ఆసక్తి తగ్గడంతో సినిమాలకి వెళ్ళడం తగ్గించేశాం. అక్కడే మొదలైంది నా సమస్య. 

అపుడు నా క్లాస్మేట్స్ అందరితో డిస్కస్ చేయడానికో లేకా ఏ చిరంజీవి సినిమానో సూపర్ గా ఉందని విని ఇంట్లో పోరి పోరి పర్మిషన్ తెచ్చుకుని ఎపుడైనా సినిమాకి వెళ్దామనుకుని ప్లాన్ చేసుకున్నపుడు ఒకోరోజు అమ్మ ఆఫీస్ నుండి ఆలశ్యంగా వచ్చేది. అప్పట్లో ఇంత విరివిగా ఫోన్లు కూడా ఉండేవి కాదు కనుక ఎదురు చూడ్డం తప్ప ఏం చేయలేకపోయేవాణ్ణి సో సినిమా టైం దాటిపోయేవరకూ వస్తుందేమో ఇపుడు వెళ్తామేమో అని ఎదురు చూసి ఆ తర్వాత ఉక్రోషాన్ని ప్రదర్శించడానికి అమ్మ వచ్చేవరకూ కోపంతో ఎదురు చూసేవాడ్ని. వచ్చాక ఏడ్చి అరిచి గోల గోల చేసేవాడ్ని.

ఒకోసారి అమ్మ సమయానికి వచ్చేది కానీ "ఈ రోజు సినిమాకి వెళ్ళట్లేదు రేపు వెళ్తున్నాం" అని చెప్పేది ఎందుకంటే "అదంతే నేను మనసు మార్చుకున్నాను ఈరోజు నాకు చూడాలని లేదు" అనేది లేదంటే నాన్నకి ఏదో ఒక పని చెప్పి బయటకి పంపి ఇక ఈరోజుకి కుదరదనేది. ఇంకొంచెం పెద్దయ్యాక నన్ను ఒక్కడ్నే సినిమాకి పంపిస్తానని చెప్పి తర్వాత నాన్నని కూడా తోడు తీస్కెళ్ళమనేది లేదంటే పంపిస్తానన్న రోజు కాక మరుసటి రోజో కొన్నాళ్ళు ఆగో వెళ్ళమనేది. ముఖ్యంగా హైస్కూల్ కి వచ్చాక ఇలా జరుగుతుండేది.

నాకు అస్సలు అర్ధమయ్యేది కాదు "ఎందుకు ఇలా చేస్తుంది అమ్మకి నేనంటే ఇష్టంలేదా నామీద కోపమా.. సినిమాకే కదా వెళ్తానంటున్నాను నా క్లాస్మెట్స్ లాగా టూర్స్ కి పిక్నిక్ కి స్లీపోవర్స్ కి వెళ్తాననట్లేదు కదా ఇంత చిన్న కోరిక తీర్చడానికి కూడా ఏవిటి ప్రాబ్లం" అని తెగ ఆలోచించేవాడ్ని ఒకోసారి గయ్యాళి రాకాసి అని తిట్టుకునేవాడ్ని. అలా ఒకసారి తొమ్మిదో తరగతిలోనో పదిలోనో ఇలాంటి విషయం మీదే బాగా గొడవయ్యి "అసలు ఎందుకు ఇంతలా కక్షగట్టినట్లు సాధిస్తున్నావ్ అమ్మా.. నేనంటే నీకు ఎందుకింత కోపం" అని అడిగేశా. 

అపుడు అమ్మ చెప్పింది “రేపు జీవితంలో నువ్ పెద్దయ్యాక అన్ని పరిస్థితులు నీ కంట్రోల్ లో ఉండవు అపుడపుడు నువ్వు అనుకున్నది చేయలేకపోవడమో కావలనుకున్నది దక్కకపోవడమో జరగచ్చు అలా కాకుండా చేయగల పరిస్థితులు నీ అదుపులో ఉండకపోవచ్చు అలాంటి పరిస్థితులని నువ్ ఎదుర్కోవాలంటే ఇప్పటినుండే ఇలాంటి చిన్న చిన్న వాటిలో డిజప్పాయింట్మెంట్ నీకు అలవాటవ్వాలి. సినిమా అనేది ఎంత చిన్న విషయం ఈరోజు కాకపోతే రేపు చూస్తావ్ దానివల్ల జరిగే పెద్ద నష్టం ఏముంది ? దానికే నువ్వింత తల్లకిందులై బాధపడాల్సిన అవసరం ఉందా ? ఆలోచించి చూడు” అని.

అమ్మ మాటలు విన్నాక స్థిమితంగా కూర్చుని ఆలోచించి చూస్తే నిజమే కదా అనిపించింది ఆ తర్వాత ఎలాంటి నిరాశనైనా సమర్దంగా ఎదుర్కోగల ఆత్మస్థైర్యం అలవర్చుకున్నాను పెద్ద పెద్ద డిజప్పాయింట్మెంట్స్ కి కూడా అంత తీవ్రంగా బాధపడలేదు ఇక చిన్న చిన్న వాటినైతే పట్టించుకోవడం కూడా మానేశాను. అంతేకాక సరదాగా అప్పుడప్పుడు నన్ను నేను టెస్ట్ చేస్కోడానికి ఒకోసారి లాస్ట్ మినిట్ లో నేనే పోస్ట్ పోన్ చేసేసేవాడ్ని.

అమ్మ చేసిన మరో అలవాటు పుస్తకాలు, నా చిన్నపుడు నాకు చదవడం అలవాటవాలని చందమామ, బాలమిత్ర, బుజ్జాయి లాంటివి కనీసం నాలుగైదు పిల్లల పుస్తకాలు ప్రతినెలా తెప్పించి పెట్టేది. ఎలిమెంటరీ స్కూల్లో అంటే ఆరోతరగతిలోపు ఆపుస్తకాలు ఎంత సేపు చదివినా ఊరుకునేది కానీ హైస్కూల్ కి వచ్చాక అవే పట్టుకుని కూర్చుంటానంటే కుదరదని వాటికి కూడా టైమ్ టేబుల్ వేసేది. 

ఇక నన్ను క్లాస్ బుక్స్ చదివించడానికి తనుకూడా నాతోపాటు ఏవో ఒక వీక్లీనో నవలో పట్టుకుని కూర్చునేది. కానీ అవి చదవడానికి నాకు అనుమతి ఉండేది కాదు. అలాంటి సమయంలో మల్లాదిగారు రాసిన "నత్తలొస్తున్నాయ్ జాగ్రత్త" నవల చదివిన అమ్మ ఆ కాన్సెప్ట్ గురించి నాకు చెప్పింది. నాకు చాలా ఆసక్తిగా అనిపించింది కానీ చదవడానికి దదాపు ఆరునెలలు వెయిట్ చేశాక సమ్మర్ హాలిడేస్ లో చదవనిచ్చింది అప్పటి వరకూ ఆ పుస్తకాన్ని దాచి ఉంచింది. అదే నా మొదటి నవల అదో అపురూపమైన అనుభూతి. ఇంటర్మీడియెట్ అయ్యేవరకూ కూడా ఇలా తను చదివి సెలెక్ట్ చేసిన కొన్ని నవలలు మాత్రమే చదవడానికి అనుమతి ఉండేది నాకు. 

ఇలా చాలా విషయాలలో మమ్మల్ని అమ్మ గారం చేస్తూనే కొన్ని విషయాలలో అంతే స్ట్రిక్ట్ గా కట్టడి చేస్తూ జాగ్రత్తగా పెంచిందనిపిస్తుంటుంది. కానీ అప్పుడంత కఠినంగా ఉన్నా అమ్మమీద ఎంత కోపమొచ్చినా అలకొచ్చినా కొంచెం సేపటిలోనే మొత్తం కరిగిపోయేది... ఎలా తెప్పించేదో అలాగే ఏదో ఒక మాయ చేసేసి ఆ కోపాన్ని అలకని కూడా తగ్గించేసేది. కానీ ఐదేళ్ళక్రితం సరిగ్గా ఇదే రోజు జనవరి 22 న మమ్మల్ని శాశ్వతంగా వదిలి వెళ్ళిపోయి తెప్పించిన దిగులుని మాత్రం ఎంతగా అలిగినా ఇంతవరకూ తగ్గించలేకపోయింది. ఐదేళ్ళైనా అపుడపుడు తలచుకున్నపుడు ఇంత పెద్దవాడ్నికూడా ఈ సినిమాలో ఈషాన్ అంత అయిపోయి "भीड़ में, यूँ ना छोड़ो मुझे... क्या इतना बुरा हूँ मैं माँ... क्या इतना बुरा मेरी माँ" అని అడగాలనిపిస్తుంటుంది.

मैं कभी बतलाता नहीं

पर अंधेरे से डरता हूँ मैं माँ

यूँ तो मैं, दिखलाता नहीं

तेरी परवाह करता हूँ मैं माँ

तुझे सब है पता, है ना माँ

तुझे सब है पता, मेरी माँ

भीड़ में, यूँ ना छोड़ो मुझे

घर लौट के भी आ ना पाऊँ माँ  

भेज ना इतना दूर मुझको तू

याद भी तुझको आ ना पाऊँ माँ

क्या इतना बुरा हूँ मैं माँ

क्या इतना बुरा मेरी माँ

जब भी कभी पापा मुझे

जो ज़ोर से झूला झुलाते हैं माँ

मेरी नज़र ढूँढे तुझे

सोचूं यही तू आ के थामेगी माँ

उनसे मैं ये कहता नहीं

पर मैं सहम जाता हूँ माँ

चेहरे पे आने देता नहीं

दिल ही दिल में घबराता हूँ माँ

तुझे सब है पता है ना माँ

तुझे सब है पता मेरी माँ

मैं कभी बतलता नहीं...

Movie/Album: तारे ज़मीन पर (2007)
Music By: शंकर एहसान लॉय
Lyrics By: प्रसून जोशी
Performed By: शंकर महादेवन

లిరిక్స్ ఇంగ్లీష్ స్క్రిప్ట్ లోనూ అనువాదాన్ని పై వీడియోలో సబ్ టైటిలో లేదా ఈ లింక్ పై నొక్కి చూడవచ్చు.

మొత్తం చదవండి

నూతన సంవత్సర శుభాకాంక్షలు :-)

హలో ఫ్రెండ్స్ ఎలా ఉన్నారూ... న్యూ ఇయర్ ఈవ్ అని నిన్న ఉదయం నుండి మొదలుపెట్టి ఈ రెండు రోజులు ఎడతెరిపి లేకుండా పార్టీలలో, గెట్ టుగెదర్ లలో, ఈమెయిల్స్, ట్వీట్స్, ప్లస్ పోస్ట్స్, ఫేస్బుక్ వాల్ పోస్ట్స్, ఎస్సెమ్మెస్, వాట్సాప్ లాంటి మెసెంజెర్స్, ఫోన్ కాల్స్, ఛాట్స్, ఇతరత్రా అందుబాటులో ఉన్న ప్రతిమాధ్యమం ద్వారానూ మీ మిత్రులకి, ఆత్మీయులకి, పరిచయస్తులకి అందరికి శుభాకాంక్షలందించేసి అందుకుని ఉంటారు కదా. ఇక ఈ వేళ్టికి చాలని పడుకునేముందు ఈ బ్లాగ్ ద్వారా కూడా మరొక్కమారు విషెస్ అందుకోండి.

మిత్రులందరికీ హృదయపూర్వక నూతన సంవత్సర శుభాకాంక్షలు. ఈ నూతన సంవత్సరం మనమంతా నూతనోత్సాహంతో మొదలెట్టి ఏడాదంతా అదే ఉత్సాహాన్ని కొనసాగిస్తూ ఆనందంగా గడపాలని మనసారా కోరుకుంటున్నాను.

 

మొత్తం చదవండి

నమస్తే తెలంగాణ పేపర్ లో నేను

నేను కొన్నాళ్ళ క్రితం నవంబర్ చలి గురించి రాసుకున్న "చలి-పులి" అనే ఒక బ్లాగ్ ఆర్టికల్ "నమస్తే తెలంగాణ పేపర్" లోని 'వింటర్ గిలి' కాలమ్ లో మొన్న పద్దెనిమిది నవంబర్ సోమవారం (18-11-2013) నాడు ప్రచురిచతమైంది, ఈ సంధర్బంగా సెలెక్ట్ చేసిన ఆ పేపర్ ఎడిటోరియల్ కీ, అలాగే ఈ విషయాన్ని తన e-మెయిల్ ద్వారా తెలియపరచిన మధు గారికీ బ్లాగ్ముఖతా ధన్యవాదాలు తెలుపుకుంటున్నాను. 

ప్రచురించబడిన చలి-పులి ఆర్టికల్ పూర్తి వర్షన్ నా బ్లాగ్ లో ఇక్కడ చదవచ్చు. 

నమస్తే తెలంగాణా పేపర్ వెబ్ వర్షన్ లోని ఆర్టికల్ ఇక్కడ, e-పేపర్ లోని వర్షన్ ఇక్కడ నొక్కి చదవచ్చు. 

 

మొత్తం చదవండి

నల్లజర్ల రోడ్ గురించి నేను

తిలక్ గారి "నల్లజర్లరోడ్" కథ గురించి నా పరిచయ వ్యాసం "వెంటాడి వేటాడే వెన్నెల దారి" ని e-సాహిత్య పత్రిక "వాకిలి" నవంబర్ నెల సంచికలో ఇక్కడ చదవండి. ఈ పత్రిక లింక్ లో పూర్తి కథ కూడా చదవచ్చు కనుక ఈ చక్కని కథను చదవనివారెవరైనా ఉంటే తప్పక చదవండి డోంట్ మిస్ ఇట్. 

ఈ పోస్ట్ కేవలం నా బ్లాగ్ విజిటర్స్ కు సమాచారాన్ని అందించడం కొరకు మాత్రమే. దయచేసి మీ స్పందనలను కామెంట్స్ రూపంలో పత్రిక పేజ్ లోనే రాయవలసినదిగా మనవి. 

నా వ్యాసాన్ని ప్రచురించిన వాకిలి సంపాదక వర్గానికి ధన్యవాదాలు. ఈ వ్యాసం రాసేలా నన్ను ప్రోత్సహించి చక్కని శీర్షికను సూచించిన సుజాత గారికి ప్రత్యేక ధన్యవాదాలు.

మొత్తం చదవండి

అత్తారింటికి దారేది

నాకు గుర్తున్నంతవరకూ తెలుగులో అత్తా అల్లుళ్ళ సినిమాలు అదీ ఒక స్టార్ హీరో అల్లుడు కారెక్టర్ వేస్తున్నాడంటే సాధారణంగా మరదలితో పెళ్ళే అల్టిమేట్ గోల్ గా ఉంటాయి. ఇక ట్రీట్మెంట్ విషయానికి వస్తే అత్తని ఒక దుర్మార్గురాలిగా చూపించి హీరో తన పొగరణచడానికి మరదలు(ళ్ళ)తో పాటు అత్తతో కూడా సరసాలాడటం, డబల్ మీనింగ్ డైలాగులు/సీన్లు ఇలా నానా చెత్తతో నింపేస్తారు.

నిజానికి త్రివిక్రమ్ ఇలా అత్తా అల్లుళ్ళ త్రెడ్ తీస్తున్నాడు అనగానే కాస్త భయపడినమాట వాస్తవమే కానీ తను “అత్తారింటికి దారేది” సినిమాకోసం అదే మూసలో వెళ్ళకుండా... ప్రేమ పెళ్ళి చేసుకుని తండ్రిమీద అలిగి ఇల్లొదిలి వెళ్ళిపోయిన అత్తని తన తాత కోరికపై తిరిగి తమ ఇంటికి తీస్కురావడినికి వెళ్ళే మేనల్లుడు అనే ఒక డిఫరెంట్ త్రెడ్ ని ఎన్నుకుని సగం మార్కులు కొట్టేశారు.

ఇక ట్రీట్మెంట్ విషయానికి వస్తే త్రివిక్రమ్ తన గత చిత్రాలలోలాగా ఏదో ఒక జెనర్ కే ఫిక్స్ అయిపోకుండా మంచి పాటలతో పాటు కామెడీ, ఫ్యామిలీ ఎమోషన్స్, క్లాస్ సీన్స్, మాస్ సీన్స్, యాక్షన్ ఎపిసోడ్స్ అన్నిటినీ సరిసమానంగా బాలెన్స్ చేసుకుంటూ కథనాన్ని నడిపాడు.

ఈవిధంగా బాలెన్సింగ్ చేయడంతో రివ్యూస్ లో 4 రేటింగ్ చూసి త్రివిక్రమ్ ఏదో మ్యాజిక్ చేసుంటాడని విపరీతమైన అంచనాలతో వెళ్ళిన తన అభిమానులను నిరాశ పరిచినా కూడా అన్ని సెక్షన్ ఆడియన్స్ కీ అప్పీల్ అయ్యే సీన్స్ పెట్టుకోవడంతో సేఫ్ జోన్ లోకి వెళ్ళి తన కెరీర్ లోనే బిగ్గెస్ట్ బ్లాక్ బస్టర్ డెలివర్ చేయగలిగాడు.

కథకి కీలకమైన ఫ్లాష్బాక్ ఎపిసోడ్ ని ఒక్క సారిగా కాకుండా సినిమాకి కీలకమైన ఘట్టాలలో కొద్దికొద్దిగా రివీల్ చేసుకుంటూ ముఖ్యమైన పాయింట్ ని క్లైమాక్స్ లో రివీల్ చేసి ఎమోషన్ ని పీక్ కి తీసుకెళ్లడం నాకు చాలా నచ్చింది. అలాగే పెద్ద హీరో, లిమిట్ లేని బడ్జెట్ మన చేతిలో ఉన్నాయికదా అని భారీ యాక్షన్ క్లైమాక్స్ కాకుండా సినిమా టైటిల్ కి కథకి తగినట్లుగా ఎమోషనల్ సీన్స్ తో నిండిన క్లైమాక్స్ పెట్టడం కూడా నాకు బాగా నచ్చింది.

పవన్ ని కూడా అతని గత చిత్రాలలోలాగా అక్కర్లేని సీన్స్ లో కూడా ఎగురుతూ గెంతుతూ హైపర్ ఎనర్జీతో యాక్ట్ చేయనివ్వకుండా ఎక్కడ తన కోపాన్ని ప్రదర్శించాలో ఎక్కడ తగ్గి ఉండాలో కాలిక్యులేటెడ్ గా చాలా బాలెన్స్డ్ గా నటింపచేశాడు. ఇక క్లైమాక్స్ సీన్స్ లో అయితే తన నటనతో డైలాగ్ డెలివరీతో త్రివిక్రమ్ పదునైన డైలాగ్స్ తో రాసిన ఎమోషనల్ క్లైమాక్స్ ని యథాతథంగా మనముందు పెట్టి చూపించి అందరినీ మెప్పించగలిగాడు.

దేవీశ్రీప్రసాద్ సంగీతం ఈ సినిమాకి ఒక మేజర్ ఎస్సెట్, చక్కని పాటలు సీన్స్ ను ఎలివేట్ చేసే నేపధ్యసంగీతం అందించాడు. పాటలని చిత్రీకరించిన తీరు కూడా చాలా బాగుంది. ఓవరాల్ గా చాలా సింపుల్ స్టోరీ లైన్ని చక్కని కథనంతో గుండెని తాకే సన్నివేశాలు, కామెడీ, మంచి డైలాగ్స్ సూపర్ సాంగ్స్ అండ్ పిక్చరైజేషన్ తో రెండున్నర గంటలు కదలకుండా కూచోబెట్టగలిగాడు చివరి ఇరవై నిముషాలు ఎమోషన్స్ ని పీక్ కి తీస్కెళ్ళాడు.

రావురమేష్, బొమ్మన్ ఇరాని పాత్రలు కొన్ని సీన్స్ లో చెప్పే డైలాగ్స్ గుర్తుండిపోతాయి. హీరోయిన్స్ ఇద్దరి గురించీ పెద్దగా చెప్పుకోవాల్సింది లేదుకానీ అత్తగా చేసిన నదియా చాలా గ్రేస్ యాడ్ చేసింది సినిమాకి. రేటింగ్స్ చూసి మరీ ఎక్కువ ఆశించకుండా టిపికల్ పవన్ సినిమాకి త్రివిక్రమ్ టచ్ ఉంటుందని ఎక్స్పెక్ట్ చేసి వెళ్ళండి డిజప్పాయింట్ అవ్వరు. కళాఖండం ఏమీ కాదు కానీ సాధారణ తెలుగు సినిమాలతో పోలిస్తే పైసావసూల్ అనిపించే మంచి కమర్షియల్ ఎంటర్టైనర్ అత్తరింటికి దారేది. 

ఇకముందు రాసే వ్యాసంలో త్రివిక్రమ్ అభిమానుల కంప్లైంట్స్ కి జవాబిచ్చే ప్రయత్నంలో చేసిన విశ్లేషణలో కొన్ని స్పాయిలర్స్ ఎదురవ్వచ్చు సో సినిమా చూసే ఉద్దేశ్యం ఉన్నవాళ్ళు ఇక ముందుకు చదవకండి. ఇది నాకు ఈ సినిమా ఎందుకు నచ్చిందో చెప్పే ప్రయత్నమే కానీ త్రివిక్రమ్ ని సమర్ధించాలని ఆలోచించి రాసినది కాదు. కొందరు ఆడియన్స్ కి మాత్రమే పరిమితమైనా సరే త్రివిక్రమ్ తరవాతి సినిమా తన అభిమానులకు నచ్చినట్లు మరింత ఇంటెలెక్ట్ తోనే తీస్తారని ఆశిద్దాం. 

ఈ సినిమాపై త్రివిక్రమ్ అభిమానులు చేస్తున్న మేజర్ కంప్లైంట్ పక్కవాడ్ని కొట్టి కామెడీ పుట్టించడమేంటి అని. త్రివిక్రమ్ హీరోలెపుడూ తమ కారెక్టరైజేషన్ ని బట్టి నడుచుకుంటూ ఉంటారు, నువ్వేనువ్వేలో కుర్రాడు ఫిలాసఫీలు చెప్పినా, అతడులో హిట్మాన్ తక్కువ మాటాడినా, ఖలేజా లో టాక్సీ డ్రైవర్ అయిన హీరో బూతులు మాట్లాడినా తన పాత్రకి తగ్గట్టు సహజంగా ప్రవర్తించారు.

ఈసినిమాలో హీరో కూడా అదే చేశాడని నాకనిపించింది. లక్షకోట్లకి అధిపతి, యంగ్ బ్లడ్ పైగా చిన్నతనంనుండీ కంటికి కనపడని శత్రువుతో బయటకి కనపడని యుద్దం చేస్తున్న మనిషి, పైగా కోపిష్టి దాన్నంతా ఎవరిమీద చూపిస్తాడు ? చిన్నప్పటినుండీ తనవెంటే తిరుగుతూ పక్కనే ఉంటున్న వాళ్ళమీదే కదా. తన వెంట ఉండే ఆరుగురిలో నలుగురు బాడీ గార్డ్స్ వాళ్ళని కొట్టినట్లు ఎపుడూ చూపించడు కేవలం పర్సనల్ అసిస్టెంట్స్ అయిన ఇద్దరిపై మాత్రమే చూపిస్తాడు.

మీరు చూసిన రిచ్ కిడ్స్ అలా ఉండి ఉండకపోవచ్చు కానీ గౌతంనందా అలాంటోడు. అవి హీరో పాత్ర ఫ్రస్టేషన్ నీ గొప్పదనాన్ని ఎలివేట్ చేయడానికి పెట్టుకున్న సీన్సే కానీ కేవలం కొట్టి కామెడీ పుట్టించడానికి పెట్టుకున్న సీన్స్ కాదని నాకనిపించింది. అలా ఎవరినీ లెక్కచేయని ఏంకావాలన్నా క్షణాలలో కాళ్ళదగ్గరికి రప్పించుకోగల హీరో అత్త దగ్గర మాత్రం ఒదిగి ఉండడం తనకోసం డ్రైవర్ గా పనివాడిగా చేయడానికి సిద్దపడడమే ఎమోషన్ నీ బాగా కారీ చేయడానికి ఉపయోగపడిందని నాకనిపించింది.

ఇక మరో కంప్లైంట్ త్రివిక్రమ్ గతచిత్రాలలో ముఖ్యపాత్ర పోషించిన చాలామంది కారెక్టర్ ఆర్టిస్టులు వచ్చిపోతుంటారు కానీ ప్రాముఖ్యత ఉండదు అని. (నిజానికి వాళ్ళంతా త్రివిక్రమ్ పవన్ సినిమాలో కనిపిస్తే చాలని సంబర పడిపోతున్నారు). వాళ్ళకి డైలాగ్స్ లేవనీ ప్రాముఖ్యతలేదని ఫీల్ అవడంలో అర్ధంలేదనిపించింది. ఫామిలీలో ఉన్న  అందరికీ డైలాగులు సీన్సూ రాయాలంటే సూరజ్ బరజాత్యా సినిమాల్లోలా ఇంట్రడక్షన్ కే ఇంటర్వెల్ వచ్చేస్తుంది. అక్కడ తెలిసిన మొహాలు కనపడితే చాలు సీన్ రక్తి కట్టేస్తుందని వాళ్ళని పెట్టి ఉంటారు. నిజానికి ఇలాపెట్టడం బడ్జెట్ పరంగా నష్టమే. 

  

అలాగే ఈ సినిమాలో హీరో హీరోయిన్ల ప్రేమ మెయిన్ థ్రెడ్ కాదు, పెద్దమ్మాయి తనని ఇష్టపడుతుందని అనిపించి తనని ఇష్టపడినా తర్వాత నిజం తెలిసి సైడైనా, చిన్నమ్మాయి తనని ముందునుండి ఇష్టపడుతుందని తెలిసి తనూ పెళ్ళి చేస్కోడానికి సిద్దపడినా హీరో గోల్ ఎప్పుడూ తన అత్తని తనతాత దగ్గరికి ఎలా చేర్చాలనే కానీ పెళ్ళి చేస్కుని సెటిల్ అవ్వాలని కాదు. అందుకే వాళ్ళెవరినీ ప్రేమించినట్లుగా కానీ అది సాధించడానికి ప్రాకులాడుతున్నట్లుగా కానీ సన్నివేశాలు రాసుకోలేదు.

ఇక చిత్తూరు యాసలో సిద్దప్పగా కోట చేసిన పాత్ర మరోసారి సీమవాసులపై నెగటివ్ ఇంప్రెషన్ క్రియేట్ చేసేదిగా ఉంది కాకపోతే సినిమాటిక్ లిబర్టీస్ లో దీనితో సర్దుకు పోవచ్చు. అలాగే సిద్దప్పని తన పెద్ద కొడుకుని మూర్ఖులుగా రౌడీలుగా చూపించినా సిద్దప్ప రెండో కొడుకుని చదువుకున్నవాడిగా సంస్కారిగా తెలివైన వాడిగా చూపించారన్న విషయం గుర్తుంచుకోవాలి. అలాగే సిద్దప్ప మీ ఇంటి మనిషి వల్ల నా పరువు పోయిందని రావురమేష్ ఇంటికి వస్తే తనకి కొడుకుల్లేరు కనుక తమ ఇంటి మర్యాద అయిన తమ కూతుర్ని ఆయన రెండో కొడుక్కు ఇచ్చి పరువు నిలబెడతాననడం నాకు సబబే అనిపించింది.

త్రివిక్రమ్ డైలాగ్స్ చాలా పవర్ ఫుల్ గా ఉంటాయి కాదనను కానీ తను ఇంతకు ముందు రాసిన డైలాగ్స్ లో కూడా ప్రాస కోసం ప్రయత్నించడం నాకు ఎపుడూ కనిపిస్తూనే ఉంటుంది. బహుశా ప్రాస ఉన్నా పవర్ కూడా ఉండడంతో తన అభిమానులకు ఇదివరకూ ప్రాస కనిపించి ఉండకపోవచ్చు ఇందులో మాత్రమే ప్రాసకోసం ఎక్కువ  పాకులాడినట్లుగా కనిపించి ఉండవచ్చు.

ఎనీవేస్ ఈ సినిమాలో డైలాగ్స్ లో కొన్నిటిని ఇక్కడ లిస్ట్ చేస్తున్నాను. ఆసక్తి ఉన్నవాళ్ళు చదవండి. సినిమా చూడని వాళ్ళు చూసే ఉద్దేశ్యం ఉన్నవాళ్ళు చదవద్దని నా ఉచిత సలహా.

“లక్ష కోట్లా !! ఎన్ని సున్నాలుంటాయ్ ?” “వాడి వాచ్ అమ్మితే మీ బ్యాచ్ సెటిలైపోద్ది చాలా..”

“గాలొస్తుందని మనమే తలుపు తెరుస్తాం.. దాంతో పాటే దుమ్ముకూడా వస్తుంది..”

“బుల్లెట్ అరంగుళమే ఉంటుంది కానీ ఆరడుగుల మనిషిని చంపుతుంది.. అదే బుల్లెట్ ఆరడుగులుంటే ఎలా ఉంటుందీ.. నా మనవడు గౌతం నందా అలా ఉంటాడు.”

“నీ టెబుల్ మీద యాపిల్ తింటే బలమొస్తుందిరా అదే పక్కనోడి యాపిల్ కొట్టేద్దామంటేనే ఇదిగో ఇలా బలవంతంగా తీసుకు రావాల్సొస్తుంది.”

“ఆనందం ఎలా ఉంటుందిరా.. వెతుకు.. డబ్బులో ఉంటదా.. అమ్మాయిలు తిరిగే క్లబ్బులో ఉంటదా లేదంటే వాళ్ళ ఒంటిమీద జారే సబ్బులో ఉంటదా..”

“రేయ్.. సింహం పడుకుందికదా అని చెప్పి జూలుతో జడేయకూడదురా.. అలానే పులి పలకరించింది కదా అని పక్కన నిలబడి ఫోటో తీయించుకోకూడదు రోయ్..”

“ఆడపిల్లరా అదీ.. అభిమానముంటుంది..” “కొడుకుని నాన్నా నేను.. కోపముంటుంది”

“వద్దనుకుని వదిలేసి ఒడ్డుకెళ్ళి ఏడుద్దామా.. కొంచెం కష్టమైనా సరే మోస్కుని తీస్కెళ్ళి జీవితాంతం నవ్వుదామా?”

“ఇదే సార్ హైడ్రాబాడ్.. ఇక్కడ ట్రాఫిక్ చాలా బాడ్.. పెద్దమ్మతల్లి ఫేమస్ గాడ్”

“ఇదివరకూ ఉంగరాల జుట్టుండేది.. ఇపుడు ఉంగరాలన్నీ వేళ్ళకొచ్చేసి జుట్టు ప్లెయిన్ అయిపోయింది”

“రాముడు సముద్రం దగ్గరికి వెళ్ళాక బ్రిడ్జెలా కట్టాలో ప్లాన్ చేశాడు కానీ అడివిలో కూర్చుని బ్రిడ్జిప్లాన్ గీస్కుని సముద్రం దగ్గరికి వెళ్ళలేదు..”

“అత్తని తీస్కురావడమెలాగ అని నేనేమైనా పుస్తకం రాశానా.. ఏవనిపిస్తే అది చేస్కుంటూ వెళ్ళిపోడమే..”

“డబ్బిస్తే కారిచ్చేస్తారా?" "ఏం వార్నింగ్ కూడా ఇవ్వాలా?”

“మంచి వాళ్ళని హర్ట్ చేస్తే ఏడుస్తారు.. నాలాంటి వెధవల్ని హర్ట్ చేస్తే ఏడిపిస్తారు.. దానిదగ్గర ఖర్చీఫ్ లేని టైం చూస్తాను డెఫినెట్ గా కన్నీళ్ళు పెట్టిస్తాను.”

“ఐదుకిలోమీటర్లు వెళ్తే ఇంకా మంచి హాస్పటల్ ఉంది అక్కడ జాయిన్ చేయచ్చుగా.. రెండుకిలోమీటర్ల లోపు స్మశానం కూడా ఉంది.. కొంచెం లేటైతే అక్కడకెళ్ళాల్సొచ్చేది.. కరెక్ట్ టైంకి తీస్కొచ్చాడు, యూ బెటర్ థాంక్ హిమ్”

“చేతులు పట్టుకు థాంక్స్ చెబుతుందనుకున్నాను కాలర్ పట్టుకుని కరిచేస్తందేంటండీ ?" "ఆవిడ ఆగి ఆలోచించే మనిషైతే మనం ఇంతదూరం రావాల్సిన అవసరమేముంది బాలూ.”

“అంత పొసెసివ్ అయితే ఆడపిల్లలని కనకూడదండీ ఒకవేళ కన్నా డాన్సులవీ చేయించకూడదు.. వాళ్ళు చూపిస్తేనేమో గ్లామరూ.. మేం చూస్తేనేమో వల్గరూ.. ప్రాణాలు తోడేస్తున్నారనుకోండి”

“ఇలాగే కంట్రోల్ చేసి చేసి ఏ ఐఐటీ ఇంజనీరో అని ఏ శాడిస్ట్ కో ఇచ్చి కట్టబెడతారు.. వాడు తెలివితేటలన్నీ వీళ్ళని టార్చర్ చేయడానికి ఉపయోగిస్తాడు.. అప్పుడు తెలిసొస్తది”

“అబ్బో మీ ఐ బ్రోస్ అండీ రివర్స్ లో ఉన్న నైకీ సింబల్ లా ఏం తిప్పారండీ”

“ఆల్టర్నేటివ్స్ లేనపుడు పక్కనోళ్ళని క్రిటిసైజ్ చేయకూడదు రోయ్ కాలిపోద్ది”

“జీతాలిచ్చేవాడి మీద జోకులేస్తే ఇలాగే జీవితం తలకిందులైపోద్ది”

“నేను కత్తిలాంటోడ్నిరా కూరగాయలూ తరుగుతా మెడకాయలూ నరుకుతా నాకు ఎమోషన్స్ ఉండవు డ్యూటీ తప్ప”

“ఏడిస్తే ఎత్తుకున్నాను కదా అని ఎదిరిస్తే తోలు తీసేస్తాను”

“తెగిపోయేటప్పుడే దారం బలం తెలుస్తుంది.. విడిపోయేటప్పుడే బంధం విలువ తెలుస్తుంది”

“నీ అదృష్టం మెయిన్ డోర్ తట్టిందిరా.. కానీ దరిద్రం మాష్టర్ బెడ్రూంలో ముసుగుతన్ని పడుకునుంది”

“ఆ కళ్ళు చూడండి.. ఆకళ్లలోకి ఏ మగాడికైనా సరే లప్ అని దూకి ఫుల్లుగా ఈత కొట్టేయాలనిపిస్తుంది”

“సగం కట్టేసి వదిలేసిన బిల్డింగ్ లాంటి నీకే అంత పొగరుంటే ఏడంతస్థులమేడని నాకెంత పొగరుండాలి”

“ఏయ్ శశి.. రాక్షసి.. గిన్నెకి పట్టిన మసి..”

“భయమున్నోడు అరుస్తాడు.. బలమున్నోడు భరిస్తాడు”

“అమ్మితే కొనుక్కో అది వ్యాపారం.. లాక్కోవద్దు అది దౌర్జన్యం..”

“ఆడికి మనిషిని చంపేంత ధైర్యంలేదు మనిషికోసం చచ్చేంత కమిట్మెంటూ లేదు”

“ఒంట్లో పట్టు తగ్గగానే మీ తాతకి పట్టుదల తగ్గిందా”

“నాకు మీమీదేం కోపం లేదు.. ఎందుకంటే అందుకు మిమ్మల్ని నేను గుర్తుపెట్టుకోవాలి.. అది నాకు ఇష్టంలేదు”

“ఫ్లడ్ లైట్లేసున్న స్టేడియంలో దాగుడు మూతలాడుతూ దొరికిపోయాం”

“ఈ ఆడపిల్లలకి అసలు టేస్ట్ లేదురా టీవీ యాంటెన్నాకి టీషర్టేసినట్లున్నాడు వెళ్ళి ఆడ్ని లవ్ చేస్తుంది”

“అది ఎదురైతే దరిద్రం.. తగిల్తే తద్దినం”

“నిజం డివిడిలో సినిమాకాదండీ, ఎప్పుడుపడితే అపుడు పాజ్ నొక్కేయడానికి.. థియేటర్లో సినిమా.. ఒక్కసారి మొదలెట్టామంటే శుభంకార్డ్ పడేదాకా తెరదించకూడదు అంతే”

“నిజం నిప్పులాంటిది చెప్పేవాడికి కాల్తది కానీ వినేవాడికే వెచ్చగా ఉంటది” (నిజం తెలిసిన విలన్స్ అటాక్ చేశాక) “ఇప్పుడర్ధమైందా.. నిజం చెప్పేవాడికి కాలుద్దీ.. వినేవాడికి మండుద్ది..”

“ఆగిపోయే పెళ్ళికి హడావిడెక్కువ అనీ..”

“చదరంగంలో రాజు కూడా నీలాగే ముసలాడు ఎటేపైనా ఒక్కడుగు మాత్రమే వేయగలడు అయినా వాడ్నే కింగ్ అని ఎందుకన్నారంటే పక్కనే పవర్ఫుల్ మినిస్టర్ ఉన్నాడు కాబట్టి”

“ఇది నా పొగరు.. దాన్ని ముట్టుకుంటే నన్ను కొట్టినట్టే.. పెట్టుకుంటే సచ్చినట్టే”

“పాము పరధ్యానంగా ఉందని పడగమీద అడుగేయకూడదు రోయ్..ఆ..”

“ఒక్కడ్ని కొడితే అయినట్లేనా.. నాదగ్గర ఉన్నోళ్ళు ఒక్కొక్కడు కరెంట్ తీగతో ఉయ్యాలూగుతాడొరేయ్..”

“కానీ పవర్ ప్లాంట్ తో పేకాడకూడదురోయ్ పేలి పోతారు”

“నీ బిడ్డది పెళ్ళే.. కానీ ఆ బిడ్డది చావు.. ఏది పెద్దకష్టం?... నా కొశ్చన్ లో క్లారిటీ ఉంది నీ ఆన్సర్ లో షూరిటీ ఉంటుందా?”

“చూడప్పా సిద్దప్పా.. నేనోమాట చెప్తాను పనికొస్తే ఈడ్నే వాడుకో గుర్తుకొస్తే ఏడ్నైనా వాడుకో.. నేను సింహం లాంటోడ్నబ్బా.. అది గడ్డం గీస్కోలేదు నే గీస్కుంటాను అదొక్కటే తేడా.. మిగతా అంతా సేం టు సేం... ఆ... అయినా లాస్ట్ పంచ్ మనదైతే దానికొచ్చే కిక్కే వేరబ్బ”

“నా బతుకు దూదికంటే చులకనా నీటికంటే పలచన ఐపాయే”

“పలావు మిగిలిపోతే పాలేర్లు తింటారు సార్.. కానీ ఆడపిల్ల పుట్టింట్లో మిగిలిపోతే మీరు ప్రశాంతంగా ఒక్క ముద్ద కూడా తినలేరు..”

“ఏంట్రా కత్తులు చూపిస్తున్నావ్.. ఇవున్నది పంటలు కోయడానికి పీకలు కోయడానికి కాదు”

“హా.. సరిపోయింది.. హీరో విలను కొట్టుకుని కమెడియన్ ని చంపేసినట్టు నామీద పడాతారేంటి వీళ్ళు”

“వీళ్ళు మంచోళ్ళు కాబట్టి మజ్జిగిచ్చి మాట్లాడతన్నారు నాన్నా మన్లాంటాళ్ళైతే మనుషుల్ని పెట్టి బయటకి గెంటేసే వాళ్ళు”

“మీకు డబ్బిస్తాం అనడం తప్పు.. పోయిన మీ పరువుకి బదులుగా మా ఇంటి మర్యాదని మా రెండో అమ్మాయిని మీ అబ్బాయికిస్తాం”

“మంచి విషయాలు కూడా ఎందుకు వదులుకోవాలో నాకిప్పుడు అర్ధమవుతుంది.. రావి చెట్టుకి పూజ చేస్తాం.. దేవుడంటాం.. అదే మనింటి గోడలో మొలిస్తే.. పీకేస్తాం... నీవల్లే పెళ్ళిళ్ళు జరుగుతున్నాయ్ కానీ రేపా పెద్దాయన నీవల్ల ఏదైనా ఇరిటేట్ అయితే అవే పెళ్ళిళ్ళు ఆగిపోతాయ్. నువు మెడిసిన్ లాంటోడివి సిద్దూ.. కానీ దానికి కూడా ఒక  expiry date ఉంటుంది.”

“గెంటితే గేట్ కూడా డబల్ స్పీడ్ లో వస్తుంది..”

“నా దగ్గరనుండి ఎంత ఎక్స్పెక్ట్ చేస్తున్నారో చెప్పండి..?”

“కొంచెం సంస్కారం..”

“అదేంటయ్యా లక్ష్మీ దేవి ఇంటికొస్తుంటే.. రోడ్డుకి లెఫ్ట్ సైడ్ రావాలి.. రెడ్ సిగ్నల్ ఏస్తే ఆగాలని రూల్స్ చెప్తాడేంటి”

“ఆకలి తీరింది కదా అని అడుక్కోడం మానేస్తామా స్వామీ”

“మదిలో మీరుండగా నదికి మేమెలా పోగలం”

“ఈ నెక్లెస్ అమ్మినా సంవత్సరం పాటు రెక్లెస్ గా బతికేయచ్చు”

“నీకు ఉర్దూ వచ్చా..?” “వాడు కొట్టేది చూస్తే చైనీసూ చిత్రలేఖనం కూడా వచ్చుండాది”

“కార్లో ముందు సీట్ కీ వెనక సీట్ కీ మధ్య దూరం ఎవ్వరూ తగ్గించ లేరు”

“మీది ప్రేమ.. అవతల వాళ్ళది వ్యామోహం..  మీరు చేస్తే ఆదర్శం.. వేరే వాళ్ళు చేస్తే ఆవేశం.. మీరరిస్తే మమకారం మా తాత అరిస్తే మటుకు అహంకారం..”

“జీవితంలో ప్రతీ సమస్య మనిషికి రెండు దారులిస్తుంది.. ఒకటి ప్రేమతో ఉన్నది, రెండు ద్వేషంతో నిండింది”

“కంటికి కనపడని శత్రువుతో బయటకి కనపడని యుద్దం చేసేవాడ్ని”

“బాగుండడం అంటే బాగా ఉండడం కాదు.. నలుగురితో ఉండడం, నవ్వుతూ ఉండడం”

“కుదిరితే క్షమించు.. లేదంటే శిక్షించు.. కానీ మేం ఉన్నామని గుర్తించు.. దయచేసి గుర్తించు..”

“ఎక్కడ నెగ్గాలో కాదురా.. ఎక్కడ తగ్గాలో తెలిసినోడు గొప్పోడు..”

ఇది సినిమా చివర్లో ఎండ్ క్రెడిట్స్ తో వచ్చే నేపధ్య గీతం. దేవదేవం భజే పాట లోని రెండో చరణం.

ఆఆఆఅ...

కనుల తుది అంచునొక నీటి మెరుపూ..

కలలు కలగన్న నిజమైన గెలుపూ..

పెదవి తుది అంచునొక తీపి పిలుపూ..

సెగల ఏడబాటుకది మేలి మలుపూ..

భళ్ళున తెల్లారే తళ తళ తూరుపులా

వెలుగులు కురిసిందీ ఈ ఆనందం..

ఋతువులు గడిదాటే చెరగని చైత్రములా

నవ్వులు పూసిందీ ఈ ఆనందం..

జీవమదె మాధురిగ మమతలు

చిలికెను మనసను మధువనం.

దేవ దేవం భజే దివ్య ప్రభావం

దేవ దేవం భజే దివ్య ప్రభావం

రావణాసుర వైరి రణపుంగవం

రామం

దేవ దేవం భజే దివ్య ప్రభావం

మొత్తం చదవండి

మిస్సవకూడని 2 సినిమాలు

అంతకుముందు ఆ తరువాత : 

గ్రహణం, మాయాబజార్, అష్టాచెమ్మ, గోల్కొండ హైస్కూల్. ఇపుడు ఈ సినిమా తీసిన ఇంద్రగంటి మోహనకృష్ణ మంచి అభిరుచిగల తెలుగు దర్శకులలో ఒకరు. తీసుకున్నది రొటీన్ సబ్జెక్ట్ (ప్రేమ, లివ్ఇన్ రిలేషన్ షిప్) అయినా కూడా దానిని తెరకెక్కించడంలో తెలుగుదనాన్ని చూపించడంలో సక్సెస్ అయ్యాడు. చాలా తెలుగు కుటుంబాలు ఎదుర్కొనే సాధారణ సమస్యలను డిస్కస్ చేస్తూ మంచి మంచి సంభాషణలతో చక్కని కారెక్టరైజేషన్స్ తో వాటికి తగిన నటీనటులతో రొటీన్ కి భిన్నంగా సహజంగా కనిపించేలా తీర్చిదిద్దినందుకు ప్రోత్సహించడానికైనా ఈ సినిమా ఖచ్చితంగా చూసి తీరాలి. కళ్యాణి కోడూరి (మాలిక్) సంగీతం ఆకట్టుకుంటుంది. 

హీరో కొంచెం నెగటివ్ మార్కులు తెచ్చుకున్నా హీరోయిన్ పూర్తి పాజిటివ్ మార్క్స్ చేజిక్కించుకుంటుంది. చక్కటి తెలుగుమాట్లాడే మన పక్కింట్లో ఉండే ఓ అందమైన తెలుగమ్మాయిని తీస్కుని తన కారెక్టర్ ని అలాగే ప్రజెంట్ చేయడం చాలాచాలా బాగుంది. తన నటనకూడా సింపుల్ గా సహజంగా ఉంది. శ్రీనివాస్ అవసరాల, రావురమేష్, రోహిణి, మధుబాల, రవిబాబు అందరూ కూడా ఆకట్టుకునే నటనని ప్రదర్శించారు వాళ్ళని చూస్తుంటే మనం ఎవరో ఒకరి ఇంట్లో రోజూ చూసే పాత్రలే ఇవి అనిపిస్తాయి. 

సాహిత్య పిపాసి అయిన మోహనకృష్ణ తన సినిమాలో సంభాషణలు కూడా చాలా బాగా రాసుకున్నాడు. అష్టాచెమ్మతో పోలిస్తే హాస్యం పాళ్ళు తగ్గినా తీసుకున్నది సీరియస్ సబ్జెక్ట్ కనుక ఈ ట్రీట్మెంట్ ఈ కథకి బాగా సూటయింది. నాకైతే ఒక మంచి పుస్తకం చదివిన ఫీల్ వచ్చింది. తీసుకున్నది యూత్ సబ్జెక్ట్ బూతుకామెడీని ద్వంద్వార్ధాలని ఇరికించే అవకాశమున్న సబ్జెక్ట్ అయినా కూడా చాలా డీసెంట్ గా ప్రజంట్ చేశాడు. 

ఒక అద్భుతమైన కళాఖండం కాకపోవచ్చు ఒకటీ అరా లోపాలుండవచ్చు కానీ మంచి సినిమాలని ప్రోత్సహించే అభిరుచి ఉన్న ప్రతి ఒక్కరూ చూసి తీరవలసిన సినిమా అంతకుముందు ఆ తరువాత. ముఖ్యంగా కొత్తగా పెళ్ళి చేసుకోబోతున్న వారు చేసుకున్నవాళ్ళు ఒకసారి తప్పక చూడాల్సిన సినిమా.

 

మద్రాస్ కెఫె:

విక్కీడోనార్ సినిమాతో వివాదాస్పదమైన సబ్జెక్ట్ ఎన్నుకున్నా కూడా దానిని హృద్యమైన కథనంతో ప్రజంట్ చేసి ఆకట్టుకున్న దర్శకుడు సూజిత్ సర్కార్ సినిమా మద్రాస్ కెఫె మొన్న ఇరవైమూడున విడుదలైంది. బాలీఉడ్ సినిమాల్లో సాధారణంగా కనిపించే డ్రమటైజేషన్, ప్రేమ, కామెడీ, సబ్ ప్లాట్స్ లేకుండా తనేం చెప్పాలనుకుంటున్నాడో అదే సబ్జెక్ట్ నుండి డీవియేట్ కాకుండా విస్తృతమైన రీసెర్చ్ చేసి హాలీఉడ్ స్టైల్లో తెరకెక్కించిన సినిమా మద్రాస్ కెఫె. పాటలు కూడా లేకుండా ప్రారంభం నుండి చివరి వరకూ కథకు కట్టుబడి చిత్రీకరించిన చిత్రం. సినిమాటోగ్రపీ అత్యద్భుతంగా ఉంది యాక్షన్ ఎపిసోడ్స్ చాలా బాగా చిత్రీకరించారు, బాక్ గ్రౌండ్ మ్యూజిక్ కూడా ఆకట్టుకుంటుంది. 

సినిమా మొదటి సగం కథలోకి పూర్తిగా ఎంటర్ అయినట్లు అనిపించక కొంచేం స్లోగా నడుస్తుంది అనిపించినా రెండో సగంలో మాత్రం మెరుపు వేగంతో సాగుతుంది తెలిసిన కథే అయినా థ్రిల్ మిస్ అవకుండా చక్కగా చిత్రీకరించారు చివరి అరగంట అయితే ఎడ్జ్ ఆఫ్ ద సీట్ త్రిల్లర్ అని చెప్పచ్చు రా ఆఫీసర్ తో పాటు మనం కూడా టెన్షన్ పడుతూ ఉంటాము. ఫేమస్ కాన్స్పిరసీగా చాలామందికి తెలిసిన కథే అయినా ఎటువంటి బయాస్ చూపించకుండా మైన్యూట్ డీటేయిల్స్ కూడా కవర్ చేస్తూ రియలిస్టిక్ గా తెరకెక్కించిన చిత్రం ఇది. పొలిటికల్ థ్రిల్లర్స్ పై మీకు ఏమాత్రం ఆసక్తి ఉన్నా మిస్ అవకుండా చూడాల్సిన సినిమా మద్రాస్ కెఫె.

మొత్తం చదవండి

చీమలు దోమలు ఈగలు - చిట్కాలు

ఈ రోజు నేను మీకు కొన్ని చిన్న చిన్న చిట్కాలు/హోం రెమెడిస్ గురించి చెప్పాలని డిసైడ్ అయ్యాను. ఇవన్నీ కొందరు పెద్దలు, మరి కొందరు ఫ్రెండ్స్ దగ్గర తెలుసుకుని నేను ప్రయత్నించి ఫలితం చూసినవి.

చీమలు : ఇదివరకటి రోజుల్లో ఇంట్లో గచ్చు చేసో నాపరాళ్ళు పరచో ఉంటే ఆ గచ్చుపగిలిన చోటో లేక బండలమధ్యో కొంత ప్లేస్ చేస్కుని చీమలు మనమీద దండయాత్ర చేసేవి అలాంటపుడు వాటి ఆరిజిన్ కనిపెట్టి అక్కడ కాస్త గమేక్సినో ఏదో కొట్టేస్తే వాటి బెడద వదిలేది. కానీ ఇపుడు అపార్ట్మెంట్స్ లోనూ మామూలు ఇళ్ళలోకూడా ఆ సౌకర్యంలేదు, మార్బుల్ ఫ్లోర్ వెట్రిఫైడ్ టైల్స్ ఉన్నా ఎక్కడ నుండి వస్తాయో తెలీదు. ఒకసారి దాడి మొదలెట్టాక స్వీటూ, హాటు, అన్నం, పప్పు, ఫర్నిచర్, లాప్ టాప్ అని తేడా లేకుండా ఎడతెరిపి లేకుండా ఎక్కాడపడితే అక్కడ తిరిగేస్తాయ్.

నిజానికి నేను మా వంటగది కిటికీలో వీటికోసం చిన్న ప్లేట్లో పంచదార వేసి విడిగా పెడతాను ఎపుడూ, సాధారణంగా బుద్దిగా అది మాత్రం తిని మిగతా చోట్లకి దాడిచేయవు. అక్కడ అదిపెట్టడానికి కారణం అదే అబండెంట్ సోర్స్ ఉన్నపుడు వెతుక్కుని మిగిలిన చోట్లకి రావుకదా అని. కానీ మొన్న వేసవిలో మాత్రం మమ్మల్ని బానే ఇబ్బందిపెట్టాయి ముఖ్యంగా సోఫాలకి కూడా పట్టేసేవి అవి ఎండలో పెట్టి దులిపినా రెండురోజులకి మళ్ళీ సిద్దం. వాటిమీద గమాక్సిన్ లాంటివి కూడా చల్లలేము, సోఫాలో కూర్చుంటే కుట్టి అల్లాడిస్తాయి కనుక వదిలేయనూలేము.

అలాంటి టైంలో ఓ చిట్కా గురించి తెలిసింది, ఇల్లు తుడిచేప్పుడు ఆ నీళ్ళలో ఉప్పుకలిపితే ఫలితం బాగుంటుందని అన్నారు. నేను ఆల్రెడీ ఖరీదైన క్లీనర్స్ కలుపుతాను అనో, మేం అసలు ఇల్లు తుడిచేదే బోరింగ్ లో వచ్చే ఉప్పునీళ్ళతో అనో చెప్పకండి :-) ఇపుడందరూ వాడే అయొడైజ్డ్ టేబుల్ సాల్ట్ కాకుండా ఒకప్పుడు వాడే సాధారణ ఉప్పు కల్లుప్పు తెలిసే ఉంటుంది కదా. షాప్ లో క్రిస్టల్ సాల్ట్ / కల్లుప్పు అని అడిగితే ఇస్తారు. పేరు చూసి ఖంగారుపడకండి అది కల్లునుంచి ఏం తయారుచేయరు సముద్రపు నీటినుండే తయారుచేస్తారు. ఈ ఉప్పు కొంత నీళ్ళలో కలిపి ఒక వారం రోజులు తుడిస్తే చాలా ఆశ్చర్యకరంగా చీమలు అన్నీ మాయం వాటిని చంపామన్న బాధ లేకుండా వాటంతటవే వెళ్ళిపోయాయి.

దోమలు : చీమలు మనకి హాని చేసేది తక్కువే కనుక వాటి పట్ల జాలి చూపించినా దోమల పట్ల మాత్రం నిర్దాక్షిణ్యంగా వ్యవహరించకపోతే అనేక జబ్బులకు కారకమవుతాయి. ఇంటిచుట్టూ మురుగు నీటి నిలవలు లేకుండా జాగ్రత్త పడడం ఇంట్లో కూడా దోమలు చేరగలిగేలా చెమ్మతో కూడిన చీకటి ప్రదేశాలు లేకుండా చూసుకోవడం ద్వారా కొంత నివారించవచ్చు. కిటికీకి మెష్ లూ, మంచాలకి దోమ తెరలూ, మార్కెట్లో రకరకాల బ్రాండ్ల మస్కిటో కాయిల్సూ, రిపెల్లెంట్సూ, వెతికి పట్టుకుని ఎలక్ట్రిక్ షాక్ ఇచ్చి చంపే మస్కిటో జాపర్స్ ఇన్ని పరికరాలున్నా అవి అందుబాటులో లేని సమయంలో కానీ కాయిల్స్ రిపెల్లెంట్స్ పడని వాళ్లుగానీ ఈ సింపుల్ హోం రెమెడీ వాడచ్చు.

దోమలు మనుషులు వదిలే కార్బన్ డై ఆక్సైడ్ వాసనని బట్టి మన ఉనికిని కనిపెడతాయట. సో ఆ ఎబిలిటీని మనం నిర్వీర్యం చేయడం ద్వారా దోమలు మనల్ని కనిపెట్టకుండా చేయచ్చు. ఇదే ఫార్ములా ఉపయోగించుకుని షర్టుకి అంటించుకు తిరిగే ఒక పాచ్ తయారు చేస్తున్నారు ఆ వివరాలు ఇక్కడ క్లిక్ చేసి చూడచ్చు. అయితే ఇంచుమించు ఇదే పనిని హారతి కర్పూరం (Camphor) కూడా చేస్తుంది. షర్ట్ గుండీల పరిమాణంలో దొరికే కర్పూరం టాబ్లెట్స్ రెండు తీస్కుని వాటిని ఒక చిన్న వెడల్పాటి గిన్నెలో నీళ్ళు పోసి అందులో వేసి బెడ్ దగ్గర పెట్టుకుంటే రాత్రంతా అవి నీటితో పాటు ఆవిరై కర్పూర పరిమళాన్ని గదంతా వ్యాపింప చేస్తూ దోమలను ఇంకా వర్షాకాలంలో వచ్చే చిన్న చిన్న కీటకాలను కూడా దూరంగా తరిమేస్తుంది.

లేదంటే పాత మస్కిటో మాట్ పరికరాలుంటే బొమ్మలో చూపినట్లు రెండు టాబ్లెట్స్ వేసి వేడి చేయడం ద్వారా కూడా ఇదే ఫలితాన్ని పొందచ్చు. ఐతే కర్పూరానికి మండే గుణం ఉంది కనుక ఈ పరికరం వాడేప్పుడు అప్రమత్తంగా ఉండడం అవసరం. నీటిలో వేయడం సేఫ్ నేను ప్రయత్నించి చూశాను బాగా పని చేస్తుంది. అలమారలలో వేసే మాత్/నాఫ్తలిన్ బాల్స్ వేరు ఈ హారతి కర్పూరం వేరు కన్ఫూజ్ అవకండి నేను చెప్పేది కర్పూరం గురించి. అలాగే యూకలిప్టస్, మెంథాల్, లవంగ వాసనలంటే కూడా దోమలకు పడదంటారు అవికూడా ఉపయోగించ వచ్చట.  

ఈగలు : వానాకాలంలో ఇవి కూడా ఎక్కువే వస్తాయి, ఫినాయిల్ లేదా లైసాల్ లాంటి క్లీనింగ్ లిక్విడ్స్ చాలా వరకూ పని చేసినా ఒకోసారి అలా శుభ్రం చేసే వీలు లేని కొండొకచో ఎంత శుభ్రంగా ఉన్నాకూడా ఫర్నిచర్ పైన మనుషుల పైనా వాలుతూ ఈ క్లీనింగ్ సొల్యూషన్ ఎఫెక్ట్ మాకేమాత్రం లేదని విర్రవీగుతుంటాయి. అలాంటి సమయంలో ఒక చిన్న బౌల్ లో పుదీనా ఆకులని నలిపి పెడితే మంచి వాసన రావడమే కాక ఈగలు బయటకు వెళ్ళిపోతాయి. ఒకవేళ వీటికి అలవాటు పడ్డాయనిపిస్తే లవంగాలు పొడిచేసి కొంచెం వార్మ్ వాటర్ లో వేసి ఉంచితే ఆ వాసనకి కూడా ఈగలు పోతాయని అంటారు. ఈ చిట్కాలు ఈగ సినిమాలో విలన్ సుదీప్ కి ఎవరూ చెప్పినట్లు లేరు పాపం :-) ఈమధ్య ఈ సమస్య ఫేస్ చేయలేదు కానీ లాస్ట్ ఇయర్ వేరే ఇంట్లో ఉన్నపుడు ఇవి నేను ప్రయోగించి చూశాను విజయవంతంగా పని చేశాయి. 

పై మూడూ నేను ప్రయత్నించి చూసిన చిట్కాలైతే మరో చిన్న చిట్కా ఇంకా ప్రయత్నించనిది ఇది ఎలుకలకి పని చేస్తుందట. ఎలుకని బోన్ లో బంధించాలన్నా మందుపెట్టి చంపాలన్నా అయ్యో పాపం అనుకునే వాళ్ళు ఈ చిట్కా ప్రయత్నించి చూడచ్చు. ఎలుకలకు కూడా స్ట్రాంగ్ స్మెల్ పడదట ఒక చిన్న కాటన్ బాల్ ని పెప్పర్ మింట్ ఆయిల్ లో ముంచి దాన్ని ఎలుకలు ఇంట్లోకి వస్తున్నాయి అన్న అనుమానమున్న చోట ఉంచితే రావట. అలాగే పలావు ఆకులని కిచెన్ లో ఉంచడం ద్వారా కూడా వీటిబాధను తప్పించుకోవచ్చట, బట్టల కప్ బోర్డ్స్ లో వేసే మాత్/ నాఫ్తలిన్ బాల్స్(కలరా ఉండలు) ఉన్నచోటకు కూడా ఎలుకలు రావని అంటారు. అలాగే అవి మీఇంటి బయట గోడల దగ్గర ఎక్కువ తిరుగుతున్నాయనిపిస్తే అవి తిరిగే చోట పుదీనా మొక్కలు పెంచినా కూడా వీటిభారినుండి తప్పించుకోవచ్చు అని విన్నాను. అవండీ ప్రస్తుతానికి నాకు గుర్తొచ్చినవి మీకేవైనా తెలిసినవి ఉంటే కామెంట్స్ లో పంచుకోండి. 

మొత్తం చదవండి

ఓ ప్రయాణం

సమైఖ్యాంద్రా గొడవలూ, బంద్ ల వలన మూడురోజులుగా వాయిదా వేస్కుంటూ వస్తున్న తెనాలి ప్రయాణానికి  నిన్నటి రోజున ముహుర్తం పెట్టాను. కాస్త చల్లబడబోయే గొడవలకి మొన్న కే.సి.ఆర్ చేసిన రెచ్చగొట్టే వ్యాఖ్యలు ఆజ్యం పోసినట్లై మళ్ళీ నిన్న పొద్దున్న కాస్త హడావిడి ఎదురైంది. వాళ్ళని తప్పించుకుని ఎలాగైతేనేం గుంటూరు బస్టాండ్ చేరుకుని తెనాలికి నాన్ స్టాప్ టికెట్ తీస్కుని డీలక్స్ బస్సెక్కాను, బస్ కాస్త ఖాళీగానే ఉందికానీ ఉన్న కొందరూ విండో సీట్స్ ఆక్రమించుకునేసరికి నిండుగానే ఉన్నట్లు కనిపించింది. 

ఖాళీగా ఉన్న ఒక సీట్ కాస్త మురికిగా ఉందనిపించి ఒకసారి చేత్తో దులిపాను, బంద్ మహిమ అనుకుంటాను ఒక పెద్ద ధూళి మేఘం ఇంతెత్తున ఎగసింది, ఖర్చీఫ్ తీసి ముక్కుకి అడ్డం పెట్టుకుని మళ్ళీ దులిపాను అదే రేంజ్ లో మళ్ళీ దుమ్మొచ్చింది. నేను ఓపికగా ఎన్ని సార్లు దులిపినా నన్నుసవాల్ చేస్తున్నట్లు అదే రేంజ్ లో దుమ్ము వస్తుండేసరికి వెనక సీట్ లో కూర్చున్న ఒక పెద్దాయన “ఎంత దులిపినా అంతే వస్తుంది దానికన్నా అలాగే కూచుని ఇంటికెళ్ళాక మీ ఫాంట్ శుభ్రంగా దులుపుకోడం బెటర్” అని నవ్వుతూ సలహా ఇచ్చారు, బదులుగా నేనూ ఓ నవ్వు నవ్వి కొంచెం శుభ్రంగా కనిపించిన వెనక సీట్లో కూలబడ్డాను.

డ్రైవర్ ఎక్కాక “బస్ చెంచుపేట వరకే వెళ్ళుద్దండీ బంద్ కదా తెనాలి బస్టాండ్ కి తాళాలేశారుట” అని అనౌన్స్ చేశాడు. “హ్మ్ అక్కడనుండి ఎలా వెళ్ళాలో ఆటోలన్నా తిరుగుతున్నాయో లేదో” అనుకుంటూ కాస్త ఉక్కగా చిరాకుగా ఉండటంతో గాలికోసం కిటికీ సాధ్యమైనంత మేర తెరచి పాటలు పెట్టుకుని వింటూ సీట్ కి చేరగిలబడి పైన లగేజ్ ర్యాక్ కేసి చూస్తూ అలా ఆలోచనలలోకి వెళ్ళిపోయాను. తీరా తెనాలి వెళ్ళాక ప్రశాంతంగానే ఉందని తెలియడంతో నేను ఎప్పుడూ దిగే పాయింట్ దగ్గరే దించేశాడు.

బస్సు దిగి వంతెన మీద నడుస్తుంటే రోడ్డుకిరు వైపులా చిన్న చిన్న గంపలలో పెట్టుకుని పుట్టగొడుగులు/ పుట్టకొక్కులు/ మష్రూంస్ అమ్మే వాళ్ళు స్వాగతం పలికారు. నాకు వానాకాలం అనగానే గుర్తొచ్చే వాటిలో ఇవి కూడా ఒకటి, ఈ కూరంటే నాకు బోలెడంత ఇష్టం అయితే మాములుగా ఫాంస్ లో పెంచిన పుట్టగొడుగులు నాకు నచ్చవు. వానాకాలంలో ఇలా పల్లెల్లో కోసుకుని వచ్చి అమ్మేవి పూర్తిగా విచ్చని మొగ్గలు చిన్న చిన్నగా ఉండి మహా రుచిగా ఉంటాయి.

సూపర్ మార్కెట్స్ లో దొరికే పెద్ద పుట్టగొడుగులు వండుకుని ప్లస్ రెస్టారెంట్స్ లో దొరికే కూరలు ప్రయత్నించి అనేకసార్లు భంగపడ్డాక ఇక ఇలా లాభంలేదని వానాకాలం కోసం ఎదురు చూడడానికి అలవాటుపడ్డాను. దారిన మాములుగా మాట్లాడుకుంటూ వెళ్ళేవాళ్ళు సైతం ఆగి అప్పటికప్పుడు నిర్ణయించుకుని ఆ గంపల వేపు నడిచి బేరాలాడడం చూసి నవ్వుకుని ముందుకు సాగాను. చిన్నపుడు వర్షం పడిన ప్రతిరోజు “అమ్మా ఈరోజు పుట్టగొడుగులు మొలిచి ఉంటాయంటావా” అంటూ అమ్మని వేధించిన రోజులు గుర్తొచ్చాయి.   

అక్కడ పని అయిపోయాక అయిదున్నరకే కాస్త చల్లబడడంతో బస్టాండ్ వైపు నడక సాగించాను, సాధారణంగా క్యూలేకుండా టిక్కెట్ తీస్కునే అవకాశం ఎపుడూ కల్పించని తెనాలి బస్టాండ్ బంద్ వలన అనుకుంటాను ఖాళీగా ఉంది డైరెక్ట్ గా వెళ్ళి టిక్కెట్ తీస్కుని బస్సెక్కాను. ఈ సారి పట్టుమని పదిమంది కూడా లేరు కానీ చెంచుపేట స్టాప్ దగ్గరకి వచ్చే సరికి బస్సు నిండిపోయింది. వాతావరణం చల్లగా చాలా ఆహ్లాదంగా ఉంది మెత్తని గాలులు వీస్తూ తన సృష్టినంతటినీ భగవంతుడు సంప్రోక్షణము చేస్తున్నాడా అన్నట్లు ఆగి ఆగి కురుస్తున్న చిరుజల్లులు శరీరాన్నే కాదు మనసును కూడా పులకరింప చేస్తున్నాయి.

వాతావరణం ప్లస్ మనసు కూడా ప్రశాంతంగా ఉండటం వల్లో లేక ఈ మధ్య బయట ఎక్కువ తిరగకపోవడం అదీ పల్లెల మీదుగా ప్రయాణం చేయకపోడం వలనో తెలియదు కానీ ఈ తిరుగు ప్రయాణంలో బస్సు ముందుకు వెళ్ళేకొద్ది కనిపించే ప్రతి చిన్న దృశ్యం కూడా ఒక్కో జ్ఞాపకాన్ని కదిలిస్తూ నన్ను వెనక్కి గతంలోకి ప్రాయాణం చేయించింది. కాలవలలో సమృద్దిగా నీరు నిండి ఉండడం చూసి మనసు నిండిపోయింది. చెట్లమధ్య బస్సు పరుగులు తీస్తుంటే అప్పటివరకూ ఉన్న ఎండకి తోడు పచ్చని చెట్లపై అప్పుడే పడిన వర్షంవల్ల కాబోలు గాలి నాకు ఇష్టమైన కమ్మటి మట్టి వాసనతో పాటు మొక్కల నుండి వచ్చే ఒకరకమైన పసరు వాసనని కూడా మోసుకొస్తుంది ఆ గాలినీ ఆ పరిమళాన్నీ గుండెనిండుగా ఎంత పీల్చినా తనివి తీరలేదు.

ఇక ఊళ్ళోనే ఏదో ఒక సెంటర్ లో బోలెడన్ని పనసకాయలు పదులు ఇరవైలలో కాదు వందల కొద్దీ పనసకాయలు ఒకే చోట గుట్టగా పోసి అమ్ముతుండడం చూస్తే భలే అనిపించింది. వైజాగ్ లో చదువుకునే రోజుల్లో కాలేజ్ కి వెళ్ళేప్పుడు గోదారి జిల్లాల్లోనో విశాఖ జిల్లాలోనో దారిమధ్యలో రోడ్ పక్కన గుట్టలుగా పోసి అమ్మేవారు అవి గుర్తొచ్చాయి. అంతెందుకు అప్పట్లో మా డిపార్ట్మెంట్ లో ఒక పనస చెట్టు ఉండేది క్లాస్ బయటకు వస్తే ఎదురుగా కనిపిస్తూ పలకరించేది. ఇదివరకు గుంటూర్లోనే క్వార్టర్స్ లో ఉన్నపుడు మా కాంపౌండ్ లో కూడా పనసచెట్టు ఉండేది, శలవలకి వచ్చినపుడు ఎన్నికాయలు వచ్చాయి వివరాలు కనుక్కుని దానిని మురిపెంగా ఒకసారి చూసుకునే వాడ్ని, అవన్నీ వరుసగా గుర్తొచ్చాయ్.

నేను చూసిన గంపలు ఇంకా వెడల్పుగా ఉన్నయ్.

మరో చోట పెద్ద వెడల్పాటి గంపలలో రంగు రంగుల బుజ్జి కోడిపిల్లలని పెట్టి అమ్మడం కనిపించింది. ఇవి నేను చూసి పాతికేళ్ళుపైనే అయుంటుంది ఇంకా ఇలా అమ్ముతున్నారా అని ఆశ్చర్యమనిపించింది. చిన్నపుడు అవి కొనమని తెగ గొడవ చేసే వాడ్నట ఆ బుజ్జి బుజ్జి కోడిపిల్లలని చేతుల్లోకి తీస్కుంటే లోపలున్న వాటి శరీరభాగాలు కదులుతూ కితకితలుపెడుతూండే వెచ్చటి ఆ స్పర్శ భలే మురిపెంగా ఉండేది. అసలు అంత పెద్ద గంపలని నెత్తిన పెట్టుకుని ఎలా నడుస్తారో అనుకుని ఆశ్చర్యపోయేవాడ్ని. ఇక ఆ గంపల్లో రకరకాల రంగుల్లో కువకువలాడుతూ హడావిడిగా అటూ ఇటూ తిరుగుతూ అవి చేసే సందడి ఎంత సేపు చూసినా తనివి తీరేది కాదు.

ఇక అలా కొంచెం ముందుకు వెళితే కొంత దూరం వెళ్ళాక ఒక చోట కట్టెల అడితి కనిపించింది, దీనిని కూడా నేను చూసి చాలా ఏళ్ళవుతుంది, ఈరోజుల్లో పూర్తిగా వీటి వాడకం పోయిందనుకున్నాను కానీ పెద్ద అడితి చూస్తే ఆ ఏరియాలో బాగానే డిమాండ్ ఉన్నట్లనిపించింది. నేను చిన్నపుడు మాది కట్టెలపొయ్యే అప్పట్లో వీధికో అడితీ ఉండేది చిన్నపిల్లలం కనుక మనకి ముట్టుకోడానికి నిషిద్దం కానీ ఆటలాడడానికి ఇంట్లో చూడకుండా వాటిని తీయడం చేతుల్లో ఎక్కడో అక్కడ పేళ్ళు గుచ్చుకుపోతే పడేబాధ తర్వాత తినే తిట్లూ ఇప్పటికీ గుర్తున్నాయ్. ఈ పొయ్యిల్లోకే పిడకలు కూడా వాడేవాళ్ళం.

ఇందులోనే ఊదుగొట్టం కూడా గమనించవచ్చు

కళ్ళాపితో చక్కగా అలికి ముగ్గులు పెట్టిన గాడి పొయ్యిలో ముందు కట్టెలు పేర్చి వాటి మీద పిడకలు పెట్టి వాటిమీద కిరసనాయిలు పోసి అంటిస్తే అపుడు బాగా మంట వచ్చి పేళ్ళుకూడా బాగామండేవి. పేళ్ళు పూర్తిగా కాలిపోయి మంట తగ్గే కొద్దీ కట్టెలని మెల్లగా ఇంకొంచెం ముందుకు లోపలికి జరుపుతూ ఉండాలి. ఇంకా మంట తగ్గేప్పుడు ఇనుముతో చేసిన ఊదుగొట్టం ఒకటి ఉంటుంది దానిలోనుండి గాలి ఊదితే మంట రేగి తిరిగి రాజుకుంటుంది. ఆ ఊదుగొట్టాలని పొయ్యిదగ్గరలోనే పెట్టేస్తే సెగకి వేడెక్కిపోయేది చూస్కోకుండా అది పట్టుకుని చేతికి బొబ్బలెక్కించుకున్న రోజులు కూడా ఉన్నాయ్.

ఇక వంటయ్యాక ఉండే నిప్పులలో గెణుసుగెడ్డలు/ చిలకడదుంపలు మొక్కజొన్న పొత్తులు, ఉల్లిపాయలు కాల్చుకుని తింటూంటే ఆహా ఆ రుచి అమోఘం. ఇక రాత్రుళ్ళు ఆ బూడిదలో వెచ్చగా ఉంటుందికదా పిల్లులు వచ్చి చేరి పడుకునేవి. అందుకే తిండిలేక పస్తులుండటాన్ని చెప్పడానికి "రెండ్రోజులుగా పొయిలో పిల్లిలేవలేదు" లాంటి వాడుక సామెతలు పుట్టాయి. అలాంటి పొయ్యిల మీదే ఒకప్పుడు పెద్ద పెద్ద వంటలు కూడా ఎలా చేసేసేవాళ్ళో తలచుకుంటేనే అమ్మో అనిపిస్తుంది. పిడకలంటే గుర్తొచ్చింది కొన్ని ఊర్లలో పాడి సంపదా, చెట్లకీ గోడలకీ కొట్టిన పిడకలు కూడా నా కళ్ళకి ఇంపుగా కనిపించాయండోయ్.

మరికాస్త ముందుకెడితే బుడంపాడు చెరువు దగ్గర అనుకుంటా బస్టాపు పక్కనే కూరగాయల మార్కెట్టు కూడా చిన్నపుడు నరసరావు పేటలో నాన్నతో కలిసి తిరిగిన మార్కెట్టుని గుర్తుచేసింది. పెద్దాయ్యాక సూపర్ బజార్ కి వెళ్ళడమే కానీ కూరగాయల మార్కెట్టుకో రైతుబజార్ కో వెళ్ళడం తక్కువే నేను. ఒక వేళ వెళ్ళినా అక్కడ ఇరుకు సందులు మురికి మధ్యలో కొనడం కొంచెం చిరాకుపెట్టేవి. కానీ ఈ మార్కెట్ వాటికి భిన్నంగా వరుసగా చక్కగా పక్కాగా కట్టిన కొట్లలో నీట్ గా అరలు అరలుగా కూరగాయలను సర్ది శుబ్రత కూడా పాటిస్తూ చూడగానే దిగి కొనుక్కోవాలనిపించేంత అందంగా స్పేషియస్ గా ఉండి భలే నచ్చేసింది.

 

ఇక వీటితో పాటుగా మబ్బులు పట్టిన ఆకాశంలో చిత్ర విచిత్రమైన వర్ణాలు రూపాలు ఆవిష్కృతమై దారిపొడుగునా ఆకాశంలోకి చూసినపుడల్లా కొత్త కొత్త రూపాలతో అలరిస్తూ నాకు తోడు వచ్చాయి. నిజానికి ప్రయాణంలో నాకు చాలా ఇష్టమైన హాబీ ఇదే, బస్ కిటికీలోనుండి మేఘాలను చూస్తూ వాటికి రకరకాల రూపాలనాపాదించడం. నిన్న నాకు బోర్లా పడుకుని పుస్తకం చదువుకుంటున్న అమ్మాయినుండి డాబాపై ఆరబెట్టిన బియ్యం వడియాల దాకా రకరకాల రూపాలలో కనిపించాయి మేఘాలు. అవండీ నిన్నటి నా బస్సు ప్రయాణం నాతో చేయించిన జ్ఞాపకాలలోకి ప్రయాణం విశేషాలు.

నాతో కెమేరా తీస్కుని వెళ్ళని కారణంగా ఫోటోలేవి తీయలేదు ఇక్కడ పెట్టిన ఫోటోలన్నీ గూగులమ్మనడిగి తెచ్చినవే. ఆయా ఫోటోలను తీసిన ఒరిజినల్ ఫోటోగ్రాఫర్లకు ధన్యవాదాలు. వీటికి సంబంధించినవే నచ్చిన మరికొన్ని ఫోటోలు.

నను గాభరాపెట్టే ఇరుకు మార్కెట్

 

మొత్తం చదవండి