అమ్మ జ్ఞాపకాల కబుర్లు

చదువుకోసం హాస్టల్ కు పంపేప్పుడు తన బేలతనం నాకుకనపడనివ్వకుండా దాచుకుంటూ అమ్మ నాకు చెప్పిన ధైర్యం, ఎంత దూరంలో ఉన్నా ఎలాంటి సమస్య అయినా ఫోన్ లోనే తన సలహాలతో దూరం చేసిన వైనం. తనులేకపోతే ఏమీలేదన్న నిస్పృహ, అంతలోనే తనిచ్చిన జీవితం ఉందన్న ఆశ. ఇలా అమ్మ గురించిన కబుర్లు ఇక్కడ చూడండి.

అందమైన బాల్యం

మధురమైన జ్ఞాపకాలతో అందమైన బాల్యాన్ని నా సొంతం చేసినందుకు అమ్మానాన్నలకు ఎప్పుడూ ఋణపడి ఉంటాను. మొదటి సంతానాన్నవడంతో నేనాడిందే ఆట పాడిందే పాట అమ్మమ్మ వాళ్ళింటికి వెళ్ళినా మా ఇంట్లో అయినా అపురూపంగా గడిచింది. పాడుకున్న పాటలు, ఆడుకున్న ఆటలు, స్కూల్ ఎగ్గొట్టడానికి వేసిన వేషాలు, తిన్న చిరుతిళ్ళు, నాన్న వేలు పట్టుకుని కొట్టిన షికార్లు, 16mm సినిమాలు కబుర్లు ఇక్కడ చదవచ్చు.

ఇంటర్మీడియెట్ హాస్టల్ కబుర్లు

నూనూగు మీసాల నూత్న యవ్వనం అమ్మానాన్నలకు దూరంగా నాదంటూ ఓ స్వంత ప్రపంచం. అప్పటివరకూ ప్రతి చిన్న పనికి వాళ్ళమీద ఆధారపడి ఒక్కసారిగా నాకు నేనే నెగ్గుకు రావాల్సిన పరిస్థితులను తలుచుకుని దిగులు. అంతలోనే చుట్టూ ఉన్న స్నేహితులతో నేస్తం కట్టేసి చేసిన అల్లర్లు, పరోఠాల బిజినెస్సులు, చెరకుతోట దొంగతనాలు, ఆడ్మినిస్ట్రేటర్ కి మస్కాగొట్టి చూసిన సినిమాలు, సరదా కొంటె కబుర్లు ఇక్కడ చూడండి.

ఇంజనీరింగ్ కాలేజ్

ఇంటర్మీడియెట్ కి రెసిడెన్షియల్ హాస్టల్ కనుక పంజరంలో పక్షిలా బతికితే ఇంజనీరింగ్ కాలేజ్ యూనివర్సిటీ హాస్టల్స్ లోకి వచ్చేసరికి ఒక్కసారిగా జూలోనుండి పచ్చని అడవిలోకి వదిలేసిన జింక పరిస్థితే అయింది, ఎక్కడికి పరుగులెట్టినా ఏం చేసినా అడిగేవాళ్ళులేరు. అసలు హాస్టల్ బిల్డింగ్ లో నిరంతరం కాపుకాసే వార్డెన్ ఉండడనే విషయం నాకు డైజెస్ట్ కావడానికి నెలపట్టింది :-) నిజమా అలా ఎలా సాధ్యం అని ఇప్పటికీ అనిపిస్తూనే ఉంటుంది. అంతటి స్వేఛ్చాప్రపంచంలో చేసిన అల్లర్లు కొన్ని కబుర్లు ఇక్కడ.

సినిమాలు రివ్యూలు..

నాకున్న అతి పెద్ద వ్యసనం సినిమా చూడడం రిలీజైన ప్రతి అడ్డమైన సినిమా చూసేసి ఈబొమ్మలో చూపించినట్లు తెలుగు సినిమాని భుజాల మీద మోసేవాళ్ళలో నేనొకడ్ని. చూసి ఊరుకోకుండా ఇది ఇందుకు బాలేదు అది అందుకు బాగుంది అంటూ పేద్ద వంద సినిమాలు తీసేసి విశ్రమిస్తున్న మేధావిలా చేసే విశ్లేషణలు :-) హహహ చదివిన ఒకరిద్దరు అలా తిడతారు కానీ నా దృష్టిలో ఒక సాధారణ సినీ ప్రేక్షకుడు చూసొచ్చి మిత్రులతో చెప్పే కబుర్ల లాంటి నా సినీ రివ్యూలు ఇక్కడ చదవండి. ఆరెంజ్, ఖలేజా, కృష్ణం వందే జగద్గురుం లాంటివి కొన్ని ఎక్కువమంది ఆదరణ పొందాయ్.

సినిమా రివ్యూలు లేబుల్‌తో ఉన్న పోస్ట్‌లను చూపుతోంది. అన్ని పోస్ట్‌లు చూపించు
సినిమా రివ్యూలు లేబుల్‌తో ఉన్న పోస్ట్‌లను చూపుతోంది. అన్ని పోస్ట్‌లు చూపించు

గురువారం, ఏప్రిల్ 15, 2021

వకీల్ సాబ్ - డైలాగ్స్...

పవన్ కళ్యాణ్ పవర్ పాక్డ్ పెర్ఫార్మెన్స్ తో బ్లాక్ బస్టర్ గా నడుస్తున్న తన కొత్త సినిమా వకీల్ సాబ్ ఈ పాటికే అందరూ చూసే ఉంటారు. లేకుంటే కనుక చూసేయండి. ఈ సినిమా గురించి నా అభిప్రాయం ఇక్కడ చదవవచ్చు. ఓ మంచి సినిమా చూశామనే అనుభూతి కోసం, మహిళల పట్ల దృక్పధాన్ని సరిదిద్దుకోవడం కోసం ప్రతి ఒక్కరూ చూసి తీరవలసిన సినిమా వకీల్ సాబ్. 

ఈ సినిమా విడుదలై విజయవంతంగా నడుస్తూ వారం గడిచింది కనుక స్పాయిలర్స్ అయినా నాకు నచ్చిన కొన్ని సంభాషణలు ఇక్కడ పొందు పరుస్తున్నాను. ఇంకా సినిమా చూడని వారు దయచేసి సినిమా చూసిన తర్వాత చదవగలరు. 

"రాముడు అయోధ్యలో ఉన్నా అడవిలో ఉన్నా ఆనందంగానే ఉంటాడు. కానీ చూడ్డానికి భక్తుల మనసుకే కష్టంగా ఉంటుంది."

"అడుక్కుంటే అన్నం దొరుకుతుంది కష్టపడితే నీడ దొరుకుతుంది కానీ ఏం చేసినా సామాన్యులకి న్యాయం మాత్రం దొరకడం లేదు."

"కాళ్ళ క్రింద యాక్సిలేటర్ ఉంది కదా అని తొక్కితే రూల్సే కాదు బోన్స్ కూడా బ్రేక్ అవుతాయి."  

"ఆడవాళ్ళు మనకు ఆనందాన్ని మాత్రమే ఇవ్వాలి, హక్కుల గురించి అడిగితే.. ఇలా బోన్ లో నిలబెట్టి వేశ్య అని ముద్ర వేస్తాం. ఇదేం న్యాయం ?"

"ఆడది అంటే వాడి బాత్ రూం గోడమీద బొమ్మ కాదు వాడిని కనిపెంచిన అమ్మ కూడా." 

"చీడ పురుగులు మగవాళ్ళ తలలో పెట్టుకుని మందు ఆడవాళ్ళ మీద కొడితే ఎలా." 

"ఓటమి అంటే అవమానం కాదు, మనల్ని మనం తెలుసుకునే గొప్ప అవకాశం." 

"మద్యం తాగడం హానికరం ఆడవాళ్ళకైనా మగవాళ్ళకైనా. మగవాళ్ళు తాగితే పడిపోతారు ఆడవాళ్ళు తాగితే పడుకుంటారు అనుకోవద్దు." 

"ఒక మనిషికి ఉన్న అలవాట్లను బట్టి క్యారెక్టర్ ని ఎలా డిసైడ్ చేస్తాం." 

"మన ఇంట్లో ఉండే గడియారంలో చిన్న ముల్లు కూడా అమ్మాయి క్యారెక్టర్ ని డిసైడ్ చేస్తుంది." 

"రాత్రి పూట ఓ అమ్మాయి ఒంటరిగా వెళ్తే బైకులూ, కార్లు ఆటోలు అన్నీ స్లోడౌన్ అవుతాయ్. సైడ్ విండోలు కిందకి దిగుతాయ్, జిరాఫీల్లా తలలు పొడుచుకొస్తాయి.. చూపులు సూదులవుతాయి.." 

"అబ్బాయిలు బయటకొస్తే సరదా.. అమ్మాయిలు బయటకొస్తే మాత్రం తేడా!"

"అమ్మాయిలు మనస్ఫూర్తిగా అబ్బాయితో నవ్వుతూ మాట్లడకూడదు, మాట్లాడేప్పుడు అసలు టచ్ చేయకూడదు, హింట్ ఇచ్చేసింది సిగ్నల్ ఇస్తుంది అని ఫీలైపోతారు. ఇదేం న్యాయం." 

"అబ్బాయిలు నవ్వుతూ మాట్లాడితే కమ్యునికేషన్ ఆడబిడ్డలు నవ్వుతూ మాట్లాడితే కొంపలు కూల్చే క్యారెక్టర్."

"నవ్వడమనే ఒక సహజ ప్రవర్తన కూడా ఒక అమ్మాయి క్యారెక్టర్ ని డిసైడ్ చేస్తుంది బరితెగించిన క్యారెక్టర్ అని ముద్ర వేస్తుంది."  

"అమ్మాయి ఒంటరిగా అబ్బాయిలతో ఎక్కడికీ వెళ్ళకూడదు, వెళ్తే దేనికైనా రెడీ అని ఊహించుకుంటారు, తనని ఆ అబ్బాయి ముట్టుకోడానికి, పట్టుకోడానికి బ్లాంకెట్ పర్మిషన్ ఇచ్చేసింది అని ఫిక్సయిపోతారు."  

"అమ్మాయికి ఇష్టం లేకుండా ముట్టుకునే హక్కు ఏ మగాడికీ లేదు. ముట్టుకోవద్దంటే ముట్టుకోవద్దు. ఫ్రెండ్ అయినా, బోయ్ ఫ్రెండ్ అయినా, మొగుడైనా ఏ మగాడైనా." 

"ఆశతో ఉన్నోడికి గెలుపు ఓటములు ఉంటాయి. ఆశయంతో ఉన్నోడికి కేవలం ప్రయాణం మాత్రమే ఉంటుంది." 

"నిజం ఎప్పుడూ ఒంటరిదే కానీ దాని బలం ముందు ఎవరైనా తలొగ్గాల్సిందే." 

"నువ్వు గెలుపుకోసం వచ్చావు.. నేను న్యాయం కోసం వచ్చాను. నీది స్వార్ధం నాది ధర్మం." 

"వాళ్ళు సామాన్యులు నీలాంటోడు పెడతా అంటే ఆశపడ్తారు బెదిరిస్తే భయపడతారు. ఆశకీ భయానికి మధ్య ఊగిసలాడే జీవితాలు వాళ్ళవి." 

"కోర్టులో వాదించడమూ తెలుసు. కోటు తీసి కొట్టడమూ తెలుసు." 

"జనం కోసమే ప్రాణం ఇచ్చేవాడు. తనే ప్రాణం అనుకుని వచ్చిన దాన్ని నన్నింక ఎంత బాగా చూసుకుంటాడు."

"బలహీనంగా ఉన్నదాని గురించి బలంగా నిలబడతాడు. తనకి ఏది ఉందో అందరికీ అదే ఉండాలి అనుకుంటాడు." 

"ఆయన ఒక మాటన్నాడంటే దానికో విలువుంటుంది. ఏదన్నా జేసిండంటే అందరికీ ఉపయోగం ఉంటది." 

"ఒకప్పుడు ఊళ్ళకోసం రోడ్లేసేటోళ్ళు ఇపుడు రోడ్లకోసం ఊళ్ళే ఖాళీ చేయిస్తున్నారు." 

"మనిషి బతికేది ఆశతో.. ఆ ఆశే సచ్చినాక మనిషికి చావే సుఖమనిపిస్తుంది." 

"ఆవేశంతో చేస్తే కొందరికే న్యాయం చేయగలం అదే ఆలోచనతో చేస్తే అందరికీ న్యాయం చేయగలం."

"మీరు జనం కోసం చాలా కోల్పోయారు. కానీ మీరు దూరమై జనాలు జీవితాల్నే కోల్పోతున్నారు, మీ మౌనం సమాన్యులకు శాపం కాకూడదు."   

"ఎన్నాళ్ళైనా ఎన్నేళ్ళైనా నాలో ఆవేశం తగ్గదు ఆశయం మారదు. నల్లకోటు వేస్కున్నానంటే వేస్కోటనికి పిటీషన్లు తీస్కోటానికి బెయిళ్ళు ఉండవు."

శనివారం, ఏప్రిల్ 10, 2021

వకీల్ సాబ్...

ఈ పోస్ట్ ని నా స్వరంలో ఈ యూట్యూబ్ వీడియోగా ఇక్కడ వినవచ్చు. For those of you who can't read Telugu but can understand. You can listen to this post in my voice on YouTube at this link

పింక్ మంచి సినిమా అనేది నో డౌట్. టు ది పాయింట్ ఎక్కడా డీవియేట్ అవకుండా అమితాబ్ చక్కని "సపోర్టింగ్" రోల్ తో తాను చెప్పాలనుకున్న సందేశాన్ని సూటిగా ప్రేక్షకుల మనసుల్లో నాటుతారు. ఐతే పింక్ పూర్తిగా మల్టీప్లెక్స్ సినిమా. క్రిటికల్ అప్లాజ్ వచ్చినా, హిట్టయినా ఆ సినిమా ఎంతమంది తెలుగు ప్రేక్షకులు చూశారూ అనేది నాకు సందేహమే. 

ఒక వేళ చూసినా సోషల్ మీడియాలో యాక్టివ్ గా ఉండే ఎలీట్/మల్టీప్లెక్స్ క్రౌడ్ మాత్రమే చూసుంటారు. అలాంటి కథకు కొంత మాస్ అప్పీల్ యాడ్ చేసి యూత్ లో విపరీతమైన క్రేజ్ ఉన్న పవన్ కళ్యాణ్ లాంటి నటుడితో తీస్తే మరింతమంది యువతకి ఈ సందేశం చేరువయ్యే అవకాశం ఉంది. అలాంటి ఓ చక్కని షుగర్ కోటెడ్ పిల్ నిన్న విడుదలైన వకీల్ సాబ్. ఈ పిల్ ప్రస్తుత యువతకి చాలా అవసరం. 

దిల్ రాజు లాంటి నిర్మాత దగ్గర రచయితలకు, దర్శకులకూ కొదవ లేదు. పూర్తి కమర్షియల్ ఎలిమెంట్స్ తో ఓ కొత్త కథ రాసుకుని చేసినా ఇదే రెంజ్ లోనో ఇంతకు మించో కలెక్షన్స్ వస్తాయి నో డౌట్. కానీ ఈ కథ చెప్పాలి అదీ పవర్ స్టార్ లాంటి యూత్ ఫాలోయింగ్ ఉన్న హీరో ద్వారా చెప్తే ఈ మెసేజ్ ఎక్కువ మందికి బలంగా రీచ్ అవుతుంది అని నమ్మి సినిమా తీయడం మెచ్చుకోవలసిన విషయం. 

ముఖ్యంగా యువతలో అద్భుతమైన ఫాలోయింగ్ ఉన్న పవన్ ద్వారా "ఎవరైనా సరే ఓ అమ్మాయి నన్ను తాకొద్దు అంటే తాకవద్దు అని అంతే.. అందులో ఏవిధమైన డిస్కషన్స్ కి తావులేదు.." అని స్పష్టంగా చెప్పించడం చాలా బాగుంది. అలాగే ఒకవేళ అవాంఛనీయమైన సంఘటన జరిగినా పారిపోవద్దు, దాక్కోవద్దు, పోరాడు, ఎదురు తిరుగు అని అమ్మాయిలకి చెప్పడం ఇంకా బావుంది. తనని ఫాలో అయ్యే యువత ఈ విషయం అర్ధం చేసుకుని ఆచరణలో పెడితే ఖచ్చితంగా తెలుగు రాష్ట్రాలలో మహిళల భద్రత మరింత పెరుగుతుంది. 

ఇక ఈ సినిమాలో తెలుగు ప్రేక్షకులకోసం చేసిన మార్పులు చాలా బాలెన్స్డ్ గా చక్కగా చేశారనిపించింది నాకు. ఐటమ్ సాంగ్స్, వెకిలి కామెడీ, తాగుబోతు సిట్టింగులు లాంటి ఎలిమెంట్స్ జోలికి పోలేదు. మూడేళ్ళ గ్యాప్ తర్వాత వెండితెరమీద చూసుకోబోతున్న తమ హీరోని ఖచ్చితంగా కాస్త ఎక్కువ సేపు చూడాలని కోరుకుంటారు తన ఫాన్స్. దానికి తగినట్లే ఫ్యాన్స్ కి కిక్ ఇచ్చేలా పవన్ కి కొన్ని సీన్స్ ని కలిపారు తప్ప అసలు కథను ఏమాత్రం చెడగొట్టలేదు. ఆ కలిపిన సీన్స్ ఏ పర్పస్ తో కలిపారో దాన్ని నూటికి నూరుపాళ్ళు నెరవేర్చాయి. సినిమాలో ప్రతి పావుగంటకీ ఓ సారి వచ్చే ఇలాంటి సీన్స్ ఫ్యాన్స్ కి గూస్ బంప్స్ తెప్పించి ఎంటర్టైన్ చేస్తాయి. 

పింక్ చూడని వాళ్ళకోసం కథ టూకీగా చెప్పాలంటే. ఇంటికి దూరంగా ఓ అపార్ట్మెంట్ లో ఉంటూ పని చేస్కుంటున్న ముగ్గురు అమ్మాయిలు ఓ రాత్రి క్యాబ్ లో ప్రయాణిస్తుండగా హఠాత్తుగా అది చెడిపోతుంది.  కార్ డ్రైవర్ తో ఎక్కువ సేపు అక్కడ ఉండడం సేఫ్ కాదని వేరే క్యాబ్స్ ఏమీ దొరకకపోవడంతో దారిలో వెళ్తున్న ఓ కారుని లిఫ్ట్ కోసం ఆపుతారు. అందులో వీళ్ళకి పరిచయమున్న ఓ ఫ్రెండ్ కూడా ఉండడంతో ఆ కార్ లో వారితో పాటు వెళ్తారు. ఆ కారులో ఓ ఎం.పి. కొడుకు విశ్వ కూడా ఉంటాడు. కట్ చేస్తే విశ్వ తల పగిలి హాస్పటల్ లో చేరతాడు. తర్వాత అతను పల్లవి పై అటెంప్ట్ టు మర్డర్ కేస్ పెడతాడు. 

పల్లవి వాళ్ళుంటున్న ఇంటికి దగ్గరలో ఓ తాగుబోతు లాయర్ సత్యదేవ్(పవన్) ఉంటాడు. కోర్ట్ లో జడ్జ్ ఎదురుగానే ఒకరిపై దాడి చేసి బార్ కౌన్సిల్ తో నాలుగేళ్ళ పాటు సస్పెండ్ కాబడిన ఈ లాయర్ సస్పెన్షన్ ముగిసినా నేనే కోర్టుని సస్పెండ్ చేశానని చెప్తూ తిరిగి కోర్ట్ మెట్లెక్కకుండా మత్తులో మునిగి తేలుతుంటాడు. ఓపెన్ అండ్ షట్ కేస్ లాగ ఉన్న ఈ కేస్ నుండి పల్లవి అండ్ కో ని వకీల్ సాబ్ గా పిలవబడే ఈ లాయర్ సత్యదేవ్(పవన్) ఎలా కాపాడాడు, అసలు ఆ రిసార్ట్ లో ఆ రాత్రి ఏం జరిగింది అనేదే మిగిలిన కథ.    

తమ తప్పులేకుండా ఊహించని విధంగా ఆపదలో చిక్కుకున్న ముగ్గురు అమ్మాయిలుగా నివేథా, అంజలి, అనన్య ముగ్గురూ బాగా చేశారు మొదటి ఇద్దరికి కాస్తె ఎక్కువ స్క్రీన్ స్పేస్ ఉండడంతో వాళ్ళ పెర్ఫార్మెన్స్ బాగా కనపడింది. చాన్నాళ్ళ తర్వాత శరత్ బాబు గారిని చూడ్డం బావుంది. అలాగే జడ్జ్ గా చేసిన సినిమాటోగ్రాఫర్ మీర్ కూడా గుర్తుండి పోతారు. ప్రాసిక్యూటర్ గా ప్రకాష్ రాజ్ పవన్ కు సమ ఉజ్జీగా నిలిచారు. పవన్ తన యూజువల్ మానరిజమ్స్ ని పక్కన పెట్టి ఒక లాయర్ గా చాలా హుందాగా నటించాడు. తన పెర్ఫార్మెన్స్ పవర్ ఫుల్ గా కూడా చాలా బావుందీ సినిమాలో. తన పద్దతికి భిన్నంగా ఓ లాయర్ గా డిగ్నిఫైడ్ గా నటించాడు అక్కడే వకీల్ సాబ్ ఎక్కువ మార్కులు కొట్టేశాడు.  

సినిమా మొదటి సగం కాస్త నెమ్మదిగా నడిచినట్లు అనిపించినా రెండో సగం మాత్రం అద్యంతం గ్రిప్పింగ్ గా నడిచింది. కోర్ట్ రూం డ్రామాలు ఇంత ఎంగేజింగ్ గా నడపడం కష్టమైన పనే దాన్ని సులువుగా చేసేశారు దర్శకులు వేణూశ్రీరాం. ఐతే కోర్ట్ లో ఇంత ఆవేశాన్ని చూపించడం వాస్తవ దూరమనిపిస్తుంది కానీ పవర్ ఫుల్ సీన్స్ కోసం ఆ మాత్రం సినిమాటిక్ లిబర్టీ తీస్కోడం ఓకే అనిపిస్తుంది. ఇక తిరు తో కలిసి వేణుశ్రీరాం రాసుకున్న సంభాషణలు చాలా  బావున్నాయి కొన్ని హృదయాన్ని తాకి గుర్తుండి పోతాయి. ఒకటీ అరా పవన్ పొలిటికల్ మైలేజ్ కి ఉపయోగపడేలాంటి మాటలున్నా అవి ఎదుటివారిపై విమర్శలు కాకుండా తనని ఎలివేట్ చేసేవే రాసుకోవడం బావుంది. ఆ కొన్ని కూడా సినిమా కథలో కలిసిపోతూ ప్రత్యేకంగా ఫ్యాన్స్ కు మాత్రమే అర్ధమయేలా ఉన్నాయ్. 

టెక్నికల్ డిపార్ట్మెంట్ లో ముఖ్యంగా చెప్పుకోవలసింది థమన్ నేపధ్య సంగీతం గురించి. సినిమాకి టెక్నీషియన్ గా కన్నా ఓ పవన్ అభిమానిగానే పనిచేశాడనిపించింది. ఫైట్స్ ని కూడా తన మ్యూజిక్ తో ఎలివేట్ చేయగలిగాడు, ఇక కోర్ట్ సీన్స్ గురించైతే చెప్పక్కర్లేదు. అలాగే సినిమాటోగ్రఫీ కూడా బావుంది కోర్ట్ రూం లో ఆసక్తికరంగా తీయడం ఛాలెంజ్ అనే చెప్పాలి, దాన్ని విజయవంతంగా సాధించారు. నిర్మాణ విలువలు బావున్నాయ్. 
   
ఓవరాల్ గా వకీల్ సాబ్ పవన్ ఫ్యాన్స్ కి బ్లాక్ బస్టర్ మూవీ అనిపిస్తుంది, తమ హీరోని ఎలా ఐతే చూడాలని అనుకుంటారో అలా కనులపండగగా చూస్కోవచ్చు వెండి తెరపై. పింక్ సినిమా చూడని సగటు ప్రేక్షకులకి మంచి కథ ఉన్న సినిమా చూశామనిపిస్తుంది. ఇక పింక్ సినిమా వీరాభిమానులకి మాత్రం అమితాబ్ పాత్రని మార్చేశారని కోపం రావచ్చు. 

ఏదేమైనా తెలుగులో ఓ స్టార్ హీరో ఇలా కథాబలం ప్లస్ మంచి సందేశం ఉన్న సినిమా చేయడం అభినందించ వలసిన విషయం అండ్ ప్రతి ఒక్కరూ కూడా చూసి ప్రోత్సహించవలసిన విషయం. ఈ కాలం యువతకి ముఖ్యంగా ప్రతి అబ్బాయికీ చూపించాల్సిన సిన్మా ఇది,  మహిళల పట్ల అబ్బాయిల దృక్పధాన్ని మార్చే సినిమా వకీల్ సాబ్. ఈ సినిమాలో నాకు నచ్చిన సంభాషణలు మరో పోస్ట్ లో ఇక్కడ చూడవచ్చు.

ఈ సినిమాలోని కథని, దర్శకుడు చర్చించిన పాయింట్స్ నీ మరింత విపులంగా వివరిస్తూ బిబిసి తెలుగు కోసం సౌమ్య ఆలమూరు రాసిన రివ్యూ నాకు బాగా నచ్చింది మీరూ ఇక్కడ చదవవచ్చు. కొన్ని స్పాయిలర్స్ ఉండచ్చు ప్రిపేర్ అయి చదవండి. 

మంగళవారం, జనవరి 19, 2021

కంబాలపల్లి కథలు - మెయిల్

ఈ పోస్ట్ ని నా స్వరంలో ఈ యూట్యూబ్ వీడియోగా ఇక్కడ వినవచ్చు. For those of you who can't read Telugu but can understand. You can listen to this post in my voice on YouTube at this link

ఆహా లో స్ట్రీమ్ అవుతున్న కంబాలపల్లి కథలు వెబ్ సీరీస్ లోని మొదటి అంకం 1:56 నిముషాల నిడివి గల "మెయిల్" బావుంది. అక్కడక్కడా కథా సౌలభ్యం కోసం సినిమాటిక్ లిబర్టీస్ తీసుకున్నప్పటికీ సాధ్యమైనంత సహజమైన వాతావరణంలో సహజ సంభాషణలతో దర్శకుడు ఉదయ్ గుర్రాల చక్కగా తీశాడీ సినిమాని. 

ఒకప్పుడు గ్రామీణ నేపథ్యం ఉన్న సినిమాలంటే ఆర్ట్ ఫిల్మ్స్ మాత్రమే ఉండేవి. అభిరుచి ఉన్న ఏ కొద్దిమందో మాత్రమే ఆదరించినా స్లో నెరేషన్ కీ, అవసరంలేని డీటేయిలింగ్ కీ పెట్టింది పేరైన ఇవి కమర్షియల్ సినిమాల్లో జోకులు వేస్కోడానికి మాత్రమే ఎక్కువ ఉపయోగపడేవి. ఐతే ఇప్పుడు న్యూ ఏజ్ ఆర్ట్ ఫిల్మ్స్ పంథా కాస్త మారింది. గ్రామీణ నేపథ్యంతో కూడా చక్కని ఆకట్టుకునే కథా కథనాలు రాసుకుని కమర్షియల్ సినిమాలకు ధీటుగా తెరకెక్కిస్తున్నారు ప్రేక్షకులు కూడా అలానే ఆదరిస్తున్నారు. అలా ఒకప్పటి మాల్గుడిడేస్ ను గుర్తు చేసేవే ఈ కంబాలపల్లి కథలు. 

2005 లో అప్పుడప్పుడే గ్రామాలకు సైతం కంప్యూటర్స్ విస్తరిస్తున్న సమయంలో జరిగిన కథ ఇది. తన ఇంటర్మీడియెట్ రిజల్ట్స్ చూసుకోడానికి ఇంటర్నెట్ సెంటర్ కి వెళ్ళిన రవి(హర్షిత్) మొదటి సారి కంప్యూటర్ ని చూసి ప్రేమలో పడిపోతాడు. డిగ్రీ కంప్యూటర్స్ లో చేయాలని సొంతంగా ఓ కంప్యూటర్ కొనుక్కోవాలని అనుకున్నా తన ఆర్ధిక పరిస్థితి సహకరించక బి.కామ్. లో చేరతాడు. అక్కడ తన క్లాస్మేట్ రోజా(గౌరీప్రియ) తో ప్రేమలో పడతాడు. 

అలాంటి సమయంలో ఆ ఊర్లో ఫోటో స్టూడియో నడుపుకుంటున్న హైబత్(ప్రియదర్శి) ఆ రంగంలో తనకి పోటీ ఎక్కువైందని. స్టూడియో స్థానంలో ఓ చిన్న కంప్యూటర్ తీస్కొచ్చి గేమింగ్ సెంటర్ విత్ ఇంటర్నెట్ అండ్ ప్రింటౌట్ ఫేసిలిటీ ఏర్పాటు చేస్తాడు. ఇది చూసిన రవి అప్పటివరకు తను వెంటబడుతున్న రోజాని కూడా పట్టించుకోకుండా వదిలేసి కంప్యూటర్ నేర్చుకుంటానంటూ హైబత్ వెంటబడడం మొదలు పెడతాడు. 

తనకు కాంపిటీషన్ గా ఊర్లో మరో నెట్ సెంటర్ మొదలు పెట్టనంటేనే నేర్పుతా అంటూ మరికొన్ని షరతులతో హైబత్ రవికి నేర్పడానికి ఒప్పుకుంటాడు. ఫస్ట్ స్టెప్ గా ఒక ఈ మెయిల్ ఐడి క్రియేట్ చేసిస్తాడు రవికి. ఇక దానికి ఎప్పుడు మెయిల్ వస్తుందా అని రోజు చెక్ చేసుకుంటూ ఉంటాడు రవి. ఓ రోజు ఆ ఈమెయిల్ ఐడికి లాటరిలో రెండు కోట్లు గెలిచినట్లుగా మెయిల్ వస్తుంది. ఆ ఈ-మెయిల్ రవి జీవితాన్ని ఎలాంటి మలుపులు తిప్పింది అనేదే మిగిలిన కథ.

ఈ సినిమా గ్రామీణ వాతావరణాన్ని ప్రతిబింభించింది. అందమైన ప్రకృతి అమాయకత్వం స్వచ్చత నిండిన మనుషులు అడుగడుగున కనిపిస్తు సహజమైన సంభాషణలు పలుకుతూ ఆకట్టుకుంటారు. అచ్చంగా ఊరిలో తిరుగుతూ ఒకడి కథ మనం చూస్తున్నట్లుగా అనిపిస్తుంది. అన్ని సంధర్బాల్లో మనకి తోడుండే ఓ స్నేహితుడిని ఎలా చూపించారో అలాగే గర్ల్ బెస్టీ తో ఉండే అందమైన స్నేహాన్ని కూడా అంతే చక్కగా చూపించారు.  

ఇందులోని హాస్యం అంతా కూడా సునిశితమైన హాస్యం సటిల్ హ్యూమర్ అంటారు చూడండి అలాంటిది. అంతా పాత్రల అమాయకత్వం తెలివి తక్కువ తనంలోనుంచే పుడుతుంది. ఏ పాత్రా కావాలని ప్రయత్నించి నవ్వించడం కానీ గట్టిగా నవ్వడమో విరగబడడమో హాస్యం కోసం తిట్టడమో కొట్టడమో లాంటివి ఏవీ కనిపించవు. నటులంతా సహజంగా ప్రవర్తిస్తూనే కావలసినంత నవ్వు పుట్టించారు. ఇక కంప్యూటర్ రూం లోకి చెప్పులు విప్పి వెళ్ళడం లాంటి సన్నివేశాలు చూసినపుడు ప్రతి ఒక్కరికీ సిటీస్ లో సైతం ఈ పద్దతి పాటించడం గుర్తు రాక మానదు. కంప్యూటర్ చుట్టుపక్కల రాసుకున్న సన్నివేశాలన్నీ నాస్టాల్జిక్ అనిపిస్తాయి. 

ప్రియదర్శి ఆల్రెడీ ప్రూవెన్ నటుడు తనకి ఇలాంటి పాత్రలు కేక్ వాక్ లాంటివి. హీరోగా హర్షిత్ చాలా చక్కగా సరిపోయాడు తన పాత్రకి. అలాగే అందం అమాయకత్వం ముగ్ధత్వం కాస్త గడుసుదనం నిండిన హీరోయిన్ పాత్రలో గౌరీ ప్రియ కూడా మెప్పించేసింది. స్నేహితుడు సుబ్బుగా చేసిన మణి, శివన్న గా చేసిన రవీందర్ బొమ్మకంటి ఆఖరికి కంప్యూటర్ కి వైరస్ వస్తే రిపేర్ చేయడానికి వచ్చిన మెకానిక్(ఒకే సీన్) కూడా గుర్తుండి పోతాడు. 

స్వప్నా మూవీస్ ప్రొడక్షన్ వాల్యూస్ గురించి చెప్పుకోవాల్సిన పనేలేదు చక్కగా ఉన్నాయి. అలాగే సినిమాటోగ్రఫీ, ఆర్ట్ డైరెక్షన్, నేపధ్య సంగీతం కూడా సినిమా మూడ్ కి తగినట్లుగా సరిపోయాయి. ఇక దర్శకుడు రాసుకున్న కథనం కాస్త నిడివి ఎక్కువ ఐనట్లు అనిపించింది, ఒక పదిహేను నిముషాలు తగ్గించి ఉంటే బావుండేది. ఐతే మొదట్లో కాస్త నిదానంగా అనిపించినా రవి సమస్యకి మనని కూడా కనెక్ట్ చేయడంలో దర్శకుడు సక్సెస్ సాధించాడు. అది జరిగాక లెంత్ విషయం మర్చిపోతాం ఇక ఊహించని ఆసక్తికరమైన క్లైమాక్స్ తో హాయిగా నవ్వుకుంటూ మంచి సినిమాని చూశాం అనుకునేలా చేశాడు.      

కాస్త నిడివి ఎక్కువయినట్లు అనిపించినా కానీ వైవిధ్యమైన గ్రామీణ నేపథ్యంతో ఉన్న కథలను ఇష్టపడే వారు మిస్సవకుండా చూడవలసిన సినిమా ’మెయిల్’. ఈ సినిమా టీజర్ ఇక్కడ, ట్రైలర్ ఇక్కడ, చెప్పులేసుకుని లోపలకి రావడం వల్ల కంప్యూటర్ కి వైరస్ వచ్చిందంటూ హడావిడి చేసే ఓ సరదా సన్నివేశం ఇక్కడ చూడవచ్చు. ఆసక్తిగా అనిపిస్తే కనుక ఆహా లో స్ట్రీమ్ అవుతున్న ఈ సినిమాని మిస్ అవకండి. 

శనివారం, డిసెంబర్ 26, 2020

సోలో బ్రతుకే సో బెటర్...

ఈ పోస్ట్ ని నా స్వరంతో యూట్యూబ్ లో ఇక్కడ వినవచ్చు. For those of you who can't read Telugu but can understand. You can listen to this post in my voice on YouTube at this link

సాధారణంగా సాయిధరమ్ తేజ్ సినిమాల నుండి మనం ఏం ఆశిస్తామో అవన్నీ ఉన్న సినిమా "సోలో బ్రతుకే సో బెటరు". మిస్సవకుండా చూడాల్సినదో పాత్ బ్రేకింగ్ సిన్మానో కాదు కానీ తొమ్మిది నెలలుగా థియేటర్ లో అడుగుపెట్టని ప్రేక్షకులకి, బిగ్ స్క్రీన్ కోసం మొహం వాచిపోయి ఉన్న సగటు సినీ అభిమానికి ఒక ఫీల్ గుడ్ ఎంటర్టైన్మెంట్ ని అందించి ఇంటికి పంపిస్తుంది. 

ఇక కథ విషయానికి వస్తే మనం కాలేజ్ లో నానా రకాల ఫిలాసఫీలు కనిపెట్టేస్తుంటాం. బేసిగ్గా ఆ వయసలాంటిది వాటిలో కొన్నిటిని అక్కడే తుంగలో తొక్కేస్తే మరికొన్నింటిని కాలేజ్ బయటికి కూడా మోసుకొచ్చేస్తాం. కొన్ని ఐడియాలుగా మన మనసులోనె పుట్టి మరణిస్తె మరికొన్నిటికి మంచి రూపాన్నిచ్చి మరికొందరికి అంటిస్తాం. అలా కాలేజ్ రోజుల్లో విరాట్ (సాయి తేజ్) మనసులో రూపుదిద్దుకున్న ఫిలాసఫీ నే సోలో లైఫే సో బెటరు. 

ఎంతైనా మనాడు హీరో కాబట్టి ఓ సంఘం పెట్టి దీనికి కొన్ని శ్లోకాలు రాసేసి వాటిని ఓ పుస్తకంగా కూడా అచ్చేయించేసి పెళ్ళి ప్రేమ ఎమోషన్స్ లాంటివాటికి దూరంగా బ్రతకాలని మీటింగులు పెట్టి వాజ్ పేయి, (మూర్తన్న)ఆర్.నారాయణమూర్తి, అబ్దుల్ కలాం ల కటౌట్లు పెట్టి ప్రచారం చెసేస్తుంటాడు.  

ఐతే కాలేజొదిలేసి ఉద్యోగం బాట పట్టాక, తనతో ఉన్న బాచిలర్ ఫ్రెండ్స్ ఒకొక్కరు మెల్లగా సంసారులవడం మొదలు పెట్టాక, వయసైపోయి తెల్ల వెంట్రుకలు రావడం మొదలెట్టేక, ఆఖరికి చివరి వరకు తోడుగా ఉంటుందనుకున్న కుక్క కూడా ఓ తోడును వెతుక్కున్నాక, తను ఆరాద్య దైవంగా కొలిచే మూర్తన్న కూడా ఏ వయసులో జరగాల్సిన ముచ్చట ఆ వయసులో జరగాలని పెళ్ళి చేస్కోవాలని సలహాలిచ్చేకా తప్పని సరై అప్పుడు మన హీరో గారి కళ్ళకి కమ్మిన సోలో పొరలు ఒక్కొక్కటిగా కరిగిపోవడం మొదలౌతుంది.  

ఆఖరికి ఊరంతటికీ శకునం చెప్పే బల్లి ఇంటెనకాల కుడితి తొట్లో పడినట్లు మన వీరో గారు కూడా వీరోయిన్ తో ప్రేమలో పడతాడు. అక్కడ మన వాడికి ఓ పెద్ద ట్విస్ట్ ఎదురౌతుంది. తెలుగు సినిమాల్లో పండిపోయిన ఆడియన్స్ ఆ ట్విస్టేంటో ఈజీగానే ఊహించగలరు కానీ నేను చెప్పదలచుకోవడం లేదు. 

ఆ ట్విస్టేంటీ? హీరో గారు ఒంటరిగానే మిగిలి పోయారా? లేక హీరోయిన్ తో జంట కట్టారా? ఒకవేళ కడితే మరి కాలేజ్ లో ఈయన స్థాపించిన సంఘం దాన్ని ఫాలో అయిన స్టూడెంట్స్ ఏం చేశారు? అనేది తెలుసుకోవాలంటే సుబ్బు దర్శకత్వంలో మెగా మేనల్లుడు సాయితేజ్(ఇదే పేరు వేస్కున్నారండీ థరమ్ ని ఎత్తేశారు టైటిల్స్ లో బహుశా ఏ న్యూమరాలజిస్టో చెప్పుంటారేమో) నటించిన "సోలో బ్రతుకే సో బెటరు" సినిమా చూడాల్సిందే. 

ఇచ్చిన పబ్లిసిటీ పెట్టిన కౌటౌట్లు చూసి ఇదేదో బ్రహ్మచారి గా ఉండడం వల్ల పొందే లాభాల పై తీసిన సినిమా అని వెళ్ళే సోలో బ్రదర్స్ ని నిరుత్సాహ పరుస్తూ అరగంట కూడా గడవక ముందే వాళ్ళ కళ్ళల్లో కారంగొట్టి మూడొందలరవై డిగ్రీస్ లో యూటర్న్ కొట్టి ఫ్యామిలీ లైఫే సో బెటరూ పెళ్ళి చేసుకోండిరా అబ్బాయిలూ అని చెప్పి పంపించే సినిమా ఇది. ఈ దెబ్బతో సాయితేజ్ అన్న మమ్మల్ని మోసం చేశాడు అని వాళ్ళంతా ఫీలైనా ఆశ్ఛర్యం లేదనమాట :-)

సినిమాలో సంగీతం సినిమాటోగ్రఫీ ప్రొడక్షన్ వాల్యూస్ అన్నీ కూడా సినిమాకి తగినట్లే ఉన్నాయ్ నథింగ్ స్పెషల్ అలా అని నథింగ్ బాడ్ అలా అలా వాటి పని అవి చేసుకుంటూ పోయాయి. ముఖ్యంగా సినిమా నిడివి విషయంలొ జాగ్రత్త పడడం సినిమాకి అడ్వాంటేజ్ అవుతుంది. డైలాగ్స్ అక్కడక్కడా బావున్నాయ్ ఎమోషన్స్ పై రాసిన కొన్ని డైలాగ్స్ బావున్నాయ్. కొత్త దర్శకుడు సుబ్బు ఐడియాస్ బానే ఉన్నాయి కానీ ఆచరణలో కాస్త తడాబడ్డాడా అనిపించింది. ఫస్ట్ సినిమా సాధారణంగా అద్భుతంగా రాస్కుంటూ ఉంటారు దర్శకులు అది మిస్సింగ్ అనిపించిందనమాట.

సత్య సుదర్శన్ లాంటి వాళ్ళు ఉన్నా కూడా గోవింద గౌడ గా కన్నడ యాస తో వెన్నెల కిషోర్ చేసిన కామెడీ బావుంది. ఉన్నంత కాలం భార్య విలువ తెలుసుకోకుండా సెటైర్లు జోకులు వేస్తూ తిడుతూ టైం పాస్ చేసి తను దూరమయ్యాక తన విలువ తెలుసుకుని కుప్పకూలిపోయే సగటు భర్త గా రావురమేష్ త్రెడ్ బావుంది. 

సాయితేజ్ కి ఇలాంటి రోల్స్ కేక్ వాక్.. అవలీలగా చేస్కుంటూ పోయాడు. సెకండాఫ్ లో తన ఫిలాసఫీనే పచ్చివెలక్కాయలా తన గొంతుకి అడ్డంపడి మింగలేక కక్కలేక తను పడే అవస్థను చూస్తే నవ్వొస్తుంటుంది. ఇతను ఫిట్నెస్ మీద మరికాస్త శ్రద్ద పెట్టాలి. నభానటేష్ తన రోల్ కి బాగా సూట్ అయింది తగినట్లుగా బాగా చేసింది. కమర్షియాలిటీ కోసం కావాలని ఇరికించిన ఫైట్ సీన్స్ ని కథకి వాడుకోవడంలో దర్శకుడు సుబ్బు ఇంటిలిజెన్స్ బావుంది. రాజేంద్రప్రసాద్, నరేష్ గార్ల టాలెంట్ ని పూర్తిగా ఉపయోగించుకోలేదు అనిపించింది ఉన్నంతలో ఫర్వాలేదనిపించారు. 

ఓవరాల్ గా మిస్సవకూడని గొప్ప సినిమా ఏం కాదు గానీ బొత్తిగా సినిమాలు మిస్సవుతున్నాం అని ఫీలవుతున్న సినిమా పిచ్చోళ్ళని కాస్త రొటీన్ అనిపించినా రెండు గంటల పాటు అలరించే ఒక ఫీల్ గుడ్ ఎంటర్టైనర్ సోలో బ్రతుకే సో బెటర్. 

శుక్రవారం, సెప్టెంబర్ 04, 2020

మణియారయిలె అశోకన్ & c u soon...


ఈ 2020 లో కాస్తో కూస్తో లాభ పడిన వాటిలో మలయాళ సినీ పరిశ్రమ ఒకటి అని చెప్పచ్చేమో. తెలుగు సినిమాలు పూర్తిగా ఆగిపోవడంతో ఆన్లైన్ అండ్ ఓటీటీ తెలుగు ప్రేక్షకులు పూర్తిగా మలయాళ సినిమాల బాట పట్టారు. దానికి తగ్గట్లే హ్యూమన్ ఎమోషన్స్ కి విలువిస్తూ కథకు పెద్ద పీట వేసి తీస్తున్న ఆ సినిమాలు కూడా బావుంటున్నాయి. ఓటీటీలలో అందుబాటులో ఉంటున్న సబ్ టైటిల్స్ భాష తెలియకపోయినా సులువుగా చూసేయడానికి సహాయపడుతున్నాయ్.    

ఈ మలయాళ సినిమాల గురించి సోషల్ మీడియా అంతా కోడై కూస్తున్నా కూడా నా బాషాభిమానం అడపాదడపా ఒకటి రెండు తప్ప నన్ను ఆ సినిమాలని ఎక్కువ చూడనివ్వలేదు. కానీ కొన్ని సినిమాల్లోని కంటెంట్ చివరకు నన్నూ ఆ సినిమాలకి ఎడిక్ట్ చేసేసింది. అలా ఈ మధ్య చూసిన రెండు మంచి సినిమాల గురించే ఇపుడు మీకు చెప్పబోతున్నది. 

ఈ రెండు సినిమాలు రెండూ ఉత్తర దక్షిణ ధృవాలు. "మణియారయిలె ఆశోకన్" పూర్తిగా ఒక చిన్న ఊరిలో పచ్చని వాతావరణంలో అందమైన సినిమాటోగ్రఫీతో స్వచ్చమైన మనుషుల మధ్య భావోద్వేగాలతో చిత్రీకరించుకుని అమ్మ ఒడిని గుర్తు చేస్తే. "c u soon" దుబాయ్ నేపథ్యంలో పూర్తి టెక్నాలజీ అండ్ ఇంటర్నెట్ బేస్ చేసుకుని కొందరు వ్యక్తుల ఆన్లైన్ జీవితాలని కళ్ళకి కడుతూ రహస్య ప్రేయసిని తలపిస్తుంది.

మణియారయిలె అశోకన్ :
ప్రకృతి పచ్చదనంతో వాతావరణంలోనే ప్రేమ నిండి ఉన్న ఒక చిన్న ఊరిలో గవర్నమెంట్ ఆఫీస్ లో క్లర్క్ గా పని చేస్తుంటాడు అశోకన్. తన ఈడు వారందరికీ పెళ్ళిళ్ళైపోతుంటాయ్ కానీ తన టర్న్ మాత్రం ఎంతకీ రాదు. ఒకటి రెండు అరేంజ్డ్ మారేజెస్ కోసం ప్రయత్నించినా బెడిసి కొడుతుంటాయి. ఇలాంటి టైమ్ లో అతికష్టం మీద ఒక పెళ్ళి సంబంధం కుదురుతుంది. 

పెళ్ళైన మొదటి రాత్రే పెళ్ళి కూతురు "మీకిది రెండో పెళ్ళనీ ఆల్రెడీ ఇద్దరు పిల్లలున్నారనీ విన్నాను నిజమేనా" అని అడుగుతుంది. ఆ ప్రశ్నకి జవాబే ఈ సినిమా, తన పెళ్ళికి ముందు అశోకన్ జీవితంలో ఏం జరిగింది? ఆ పవాదు నిజమేనా? ఇందులో తన మిత్రుడు అర్జున్(దుల్కర్) పాత్రేంటి అనేది తెలుసుకోవాలంటే ఈ సినిమా చూడాలి. 

తెలుగు సినిమాల్లో కామెడీగా ఉపయోగించుకున్న ఒక చిన్న పాయింట్ పై చాలా సెన్సిబుల్ గా హ్యూమన్ ఎమోషన్స్ కు విలువ ఇస్తూ ప్లజంట్ స్క్రీన్ ప్లేతో చిత్రీకరించిన సినిమా ఇది. ఇదో పాత్ బ్రేకింగ్ సినిమా అని చెప్పలేం కానీ ఓ మంచి ఫీల్ గుడ్ ఫ్యామిలీ ఎంటర్టైనర్. మానసిక సమస్య గురించి వారి పాయింటాఫ్ వ్యూలో చూపించిన సినిమా అనిపించింది.

సినిమా పూర్తయ్యాక తప్పకుండా చిన్న చిరునవ్వును పూయిస్తుంది. టెక్నికల్ గా సినిమాటోగ్రఫీ చాలా బావుంది. అశోకన్ గా చేసిన జాకబ్ గ్రెగరీ గుర్తుండి పోతాడు, నిజానికి సినిమా పూర్తయ్యేసరికి అశోకన్ అభిమానిగా మారిపోడానికి కారణం ఆ పాత్ర పోషించిన గ్రెగరీనే. అలాగె డుల్కర్ రోల్ తన గెటప్ బావుంది తను ఉన్న రెండు కీలకమైన సీన్స్ చాలా బావున్నాయి. గెస్ట్ అప్పియరెన్స్ ఇచ్చిన దుల్కర్, అనుసితార, నజీరియా, అనుపమ పరమేశ్వరన్ అదనపు ఆకర్షణగా నిలిచారు.

కథా కథనాలలో వేగం, కమర్షియల్ ఎలిమెంట్స్ లాంటి వాటి గురించి పట్టించుకోకుండా ప్రశాంతమైన అలలా హాయిగా సాగిపోయే సినిమాలు నచ్చేవారికి ఈ సినిమా కూడా ఖచ్చితంగా నచ్చుతుంది. ఈ సినిమా నెట్ఫ్లిక్స్ లో ఇక్కడ చూడవచ్చు. ప్రోమో యూట్యూబ్ లో ఇక్కడ చూడవచ్చు. 

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~

c u soon :
అమెజాన్ ప్రైమ్ లో ఉన్న ఈ సినిమా ఓ మంచి థ్రిల్లర్. అందుకే కథ గురించి నేనేం చెప్పదలచుకోలేదు. వీలైతే మీరూ కథ తెలుసుకోకుండా సినిమా చూడండి. కథగా చూస్తే ఇది ఒక చిన్న పాయింటే కానీ ఈ సినిమా చిత్రీకరించిన విధానం దానికి రాసుకున్న స్క్రీన్ ప్లే మాత్రం  అద్భుతం. 

టేకింగ్ లో హాలిఉడ్ సినిమా సెర్చింగ్ ని పోలిన ఈ సినిమా ఖచ్చితంగా ఇండియన్ సినిమాకి ఓ వైవిధ్యమైన ప్రయత్నం. సోషల్ డిస్టెన్సింగ్ ని సోషల్ నెట్వర్కింగ్ ని భలే ఉపయోగించుకుని తీశారు, సినిమా మొత్తం ఐఫోన్ పై చిత్రీకరించారట. కేవలం ఒక కంప్యూటర్ స్క్రీన్ చాట్ విండోస్ వీడియో కాల్స్ మాత్రమే చూపిస్తూ దదాపు గంటా నలభై నిముషాల పాటు కూర్చోపెట్టడం మామూలు విషయం కాదు. 

ఇంటర్నెట్ లైఫ్, ఛాటింగ్, వీడియో కాలింగ్ యాప్స్, వీడియో కాల్స్ లాంటి వర్చువల్ ప్రపంచంతో బొత్తిగా పరిచయం లేని వారికి ఈ సినిమా అర్థంకాకపోవచ్చు కానీ వాటితో పరిచయం ఉన్నవారికి మాత్రం ఈ సినిమాని దర్శకుడు ప్లాన్ చేసుకున్న విధానం కొన్ని సీన్స్ చూపించిన పద్దతి వాటికి ఆ ఆన్లైన్ టూల్స్ తోనే వాడిన చిన్న చిన్న ట్రిక్స్ అన్నీ కూడా చాలా ఆకట్టుకుంటాయి. 

ఈ సినిమా దర్శకుడి ఆలోచనని ఆచరణలో పెట్టడంలో నటీ నటుల నటన చాలా ముఖ్యమైంది. ఎందుకంటే చాలా భాగం క్లోజప్స్ అవడంతో వాళ్ళ ఎక్స్ప్రేషన్సే ఎక్కువ కనిపిస్తుంటాయ్. వాళ్ళలో ఏ ఒక్కరు ఏ మాత్రం ఫెయిల్ అయినా సినిమా మీద ఆసక్తి పోతుంది. ఫహాద్ ఫాజిల్ గురించి తెలిసినదే అలాగే కపెల్లా లో లీడ్ రోల్ పోషించిన రోషన్ మాథ్యూ కూడా బాగా చేశాడు. అలాగే ముఖ్యమైన స్త్రీపాత్ర పోషించిన దర్శనా రాజేందర్ కూడా ఆకట్టుకుంటుంది. 

ఈ సినిమాలో చెప్పుకోవలసిన మరో ముఖ్యమైన విషయం సౌండ్ డిజైన్, అది చాలా బావుంది. ఆన్లైన్ లైఫ్ గురించి తెలిసిన వాళ్ళకి ఈ సౌండ్ డిజైన్ పై పెట్టిన శ్రద్ధ ప్రత్యేకంగా తెలుస్తుంది. వైవిధ్యమైన సినిమాలు ఇష్టపడే ప్రతి ఒక్కరూ చూడాల్సిన సినిమా c u soon. ఆ టెక్నిక్ కోసమైనా చూసి తీరవలసిందే. మొదలయ్యాక కాసేపు కేవలం ఓ కంప్యూటర్ తెర మీద జరుగుతున్నవి చూడ్డం కాస్త అసహనానికి గురి చేయవచ్చు కానీ ఒక సారి కథలో లీనమయ్యాక అలవాటు పడిపోతాం. ఈ సినిమా ప్రోమో ఇక్కడ చూడండి. మీకు ఆసక్తి కలిగితే సినిమా అమెజాన్ ప్రైమ్ లో ఇక్కడ చూడండి ఖచ్చితంగా నచ్చుతుంది. 
 

శుక్రవారం, ఆగస్టు 14, 2020

గుంజన్ సక్సేనా...

"కలలు కనండి సాకారం చేసుకోండి" అనే అబ్దుల్ కలాం గారి కొటేషన్ కు నిలువెత్తు రూపం ఫ్లైట్ లెఫ్ట్ నెంట్ గుంజన్ సక్సేనా. భారతవాయుసేన తరఫున యుద్దంలో పాల్గొన్న తొలి మహిళా పైలట్ తను. 1999 లో జరిగిన కార్గిల్ యుద్దంలో తన చీతా హెలికాప్టర్ సాయంతో శత్రు స్థావరాలను గుర్తించడం, సైనికులకు ఆహారం, ఆయుధాలను సరఫరా చేయడమే కాక ఎందరో క్షతగాత్రులను యుద్దభూమినుండి సురక్షిత ప్రాంతాలకు తరలించి రక్షించారు. తన సేవలను గుర్తించి భారత ప్రభుత్వం శౌర్య చక్ర బిరుదుతో సత్కరించింది, ప్రజలు మరియూ డిపార్ట్మెంట్ కార్గిల్ గర్ల్ గా పిలుచుకునే ఆ గుంజన్ కథే ఇటీవల నెట్ఫ్లిక్స్ లో విడుదలైన ఈ "గుంజన్ సక్సేనా, ది కార్గిల్ గర్ల్" సినిమా.

1984 లో విమానంలో విండో సీట్ లో కూర్చున్న అన్న తనని మేఘాలు చూడనివ్వకుండా బ్లైండ్స్ వేసేస్తున్నాడని అలిగిన పదేళ్ళ గుంజన్ ని చూసిన ఎయిర్ హోస్టెస్ ముచ్చట పడి కాక్ పిట్ లోకి తీస్కెళుతుంది. అక్కడనుండి కనిపించే అందమైన దృశ్యాన్ని చూసిన గుంజన్ ఆ క్షణమే పైలట్ కావాలని నిర్ణయించుకుంటుంది.

ఆ నిర్ణయాన్ని అన్నతో చెప్తే తను "అమ్మాయిలు పైలట్ అవలేరు ఎయిర్ హోస్టెస్ లు మాత్రమే అవగలరు" అని ఆటపట్టిస్తుంటే చూసిన తండ్రి సక్సేనా(పంకజ్ త్రిపాఠి) "ఎవరు చెప్పారు కాలేరని, అసలు తనని ఎవరు నడుపుతున్నారన్నది విమానమే పట్టించుకోనపుడు నీకేంటి నొప్పి" అని అతన్ని మందలించి, "విమానం నడిపేది ఆడైనా మగైనా పైలట్ అనే అంటారు నువ్వు తప్పకుండా పైలట్ అవుదువుగాని ముందు చదువు మీద శ్రద్ధ పెట్టు" అని గుంజన్ ని ప్రోత్సహిస్తాడు. 

రియల్ అండ్ రీల్ గుంజన్ సక్సేనా
అలా మొదలైన తన కలని గుంజన్ ఎలా సాకారం చేస్కుంది, అప్పటివరకూ పూర్తిగా మగవాళ్ళే ఆధిపత్యం వహిస్తున్న ఆ రంగంలో మొదటి సారి కాలు మోపి మహిళల కోసం మార్గం ఎలా సుగమం చేసింది. ఆ ప్రోసెస్ లో ఏఏ అడ్డంకులు ఎదుర్కొంది ఎలాంటి సపోర్ట్ అందుకుంది. రక్షణ/సేఫ్టీ పేరుతో అడుగడుగుకు వెనక్కి లాగుతున్న తన అన్నని ఎలా ఎదుర్కొంది. ఈ విజయం సాధించడానికి కొండంత అండగా తన తండ్రి తనతో ఎలా నిలబడ్డాడు అనేది తెలుసుకోవాలంటే గుంజన్ సక్సేనా సినిమా చూడాలి. 

నేను హిందీ సినిమాలు తక్కువే చూస్తాను. పెద్ద హీరోలు పెద్ద అంచనాలు ఉండి హిట్ అయిన సినిమాలు క్రిటిక్స్ ఆదరణ పొందిన సినిమాలు మాత్రమే చూస్తుంటాను. అక్కడి నటీనటులు కూడా నాకు పెద్దగా తెలియరు. ఐతే ఈ కథ గురించి విన్నపుడు చూడాల్సిన సినిమా అనిపించింది. అలాగే శ్రీదేవి కూతురు "జాన్వి" నటించిందన్న కారణం కూడా ఒకటి తోడైంది. ఐతే తన మొదటి సినిమా నేను చూడలేదు. ఈ సినిమానే నేను చూసిన తన మొదటి సినిమా. నాకైతే తన నటన నచ్చేసింది. 

కెరీర్ తొలిదశలోనే ఇలాంటి పాత్రలు దక్కడం తన అదృష్టం అయితే ధైర్యంగా ఒప్పుకుని మెప్పించడం మాత్రం జాన్వి గొప్పదనమే. తనని అప్పుడే శ్రీదేవితో పోల్చి చూడలేం కానీ పాతికేళ్ళ పైలట్ గా ముగ్ధత్వం అమాయకత్వం బేలతనం ఎలా కళ్ళతోనే ప్రదర్శించిందో తన మొండితనం, పట్టుదల, కార్యదక్షతలను అంతే చక్కగా ప్రదర్శించింది. తను పడిన ప్రతి కష్టాన్ని చూసి ఎంత చలించి పోతామో అందుకున్న ప్రతి విజాయాన్ని చూసి అంతే  ఆనందపడతాం. ఆ అనుభూతిని మనకి అందివ్వడంలో జాన్వీ, పంకజ్ త్రిపాఠిల నటన ఆయా సన్నివేశాలని రాసుకున్న దర్శకుని ప్రతిభ ముఖ్యంగా చెప్పుకోవలసినవి. 

పంకజ్ త్రిపాఠి పాత్ర మనకి గుర్తుండి పోతుంది. తండ్రిగా తను ప్రోత్సహించే పద్దతి ఎక్కడా డ్రమటైజ్ చేయకుండా సహజంగా చాలా బావుంది. ఆ ప్రాసెస్ లో తను చెప్పే మాటలు కూడా చాలా బావున్నాయ్ కోట్స్ గా మిగిలిపోతాయ్. ఆ తండ్రీ కూతుళ్ళ బంధం చూసినపుడు ఖచ్చితంగా మన ఇంటి అమ్మాయిలను మనం ఎంత వరకూ ఎలా ప్రోత్సహిస్తున్నాం అనే విషయం ప్రశ్నించుకుంటాం. అలాగే ప్రతి అమ్మాయి అలాంటి నాన్న కావాలని కోరుకుంటుంది. ఆల్రెడీ ఉండి ఉంటే ధీమాగా మరోసారి హత్తుకుని గువ్వపిట్టలా తన చేతులలో ఒదిగిపోతుంది.      

ఇతర నటీనటుల మరియూ టెక్నీషియన్ల పేర్లు నాకు తెలియవు కనుక చెప్పలేకపోతున్నాను. ప్రొడక్షన్ వాల్యూస్ బావున్నాయి నటీనటులంతా తమ తమ పాత్రలలో మెప్పించారు. సినిమాటోగ్రఫీ ఆకట్టుకుంటుంది. అలాగె నేపధ్యసంగీతం అవసరమైన చోట్ల సన్నివేశాలని ఎలివేట్ చేస్తూ ఎమోషన్స్ కి కనెక్ట్ చేయడానికి తోడ్పడింది. వార్ సన్నివేశాలు అవసరం మేరకు పరిమితంగానే తీసినా, ఉన్నంతవరకూ బాగానే ఆకట్టుకుంటాయి. దర్శకుడు శరణ్ శర్మకు ఇది తొలి చిత్రం అంటే నమ్మలేం.  

ఐతే తొలి మహిళా పైలెట్ అనే పాయింట్ ని పండించడానికి సినిమాటిక్ లిబర్టీస్ తీస్కుని కొన్ని సన్నివేశాలని మరీ ఎక్కువ డ్రమటైజ్ చేశారేమో అనిపిస్తుంది. డిసిప్లిన్ కి మారుపేరైన ఆర్మీ ఆఫీసర్స్ అలా ప్రవర్తిస్తారా ? గుంజన్ అన్నయ్యతో సహా అందర్నీ కావాలనే అలా విలన్స్ ని చేస్తున్నారా అనే చిన్న సందేహం మనకి ఏ మూలో వస్తుంది. కాకపోతె మనిషి సహజంగానే మార్పుకు వ్యతిరేకత చూపిస్తాడు. ఒక రిథమ్ లో సాగుతున్న జీవితంలో మార్పును అంత సులువుగా స్వాగతించలేడు. 

ముఫ్ఫై ఏళ్ళ క్రితం కేవలం మగవాళ్ళు మాత్రమే ఉన్న తమ ఎయిర్ బేస్ లో అసలు ఆడవాళ్ళకి ప్రత్యేకంగా వాష్ రూమ్ కట్టించాలన్న స్పృహ కూడా లేని పరిస్థితులలో ఓ మహిళా పైలట్ ను తమతో చేర్చుకోవాల్సి రావడం. తర తరాలుగా పాతుకు పోయిన మేల్ డామినేటెడ్ సొసైటీ నియమాలు, పద్దతులు వారినలా ప్రవర్తించేలా చేశాయి అని మనకు మనమే సర్ది చెప్పుకుంటాము. అన్నయ్య విషయంలో తనకి తానుగా తీస్కున్న పెద్దరికం సేఫ్టీ కన్సర్న్ ఎలాగూ ఉంది.

ఏదేమైనా గుంజన్ సక్సేనా ఒక డిఫరెంట్ మూవీ, అనవసరమైన ప్రేమ సన్నివేశాలు డ్యుయెట్ లు కామెడీ లాంటివి ఇరికించకుండా నిజాయితీగా కథకు మాత్రమే పరిమితమై చెప్పాలనుకున్న విషయాన్ని ఎక్కడా ఫోకస్ తప్పకుండా చెప్తూ తీసిన ఒక మంచి సినిమా. యువతకు స్ఫూర్తినిచ్చే ఆదర్శవంతమైన సినిమా. జాన్వి సద్వినియోగ పరచుకున్న ఒక మంచి అవకాశం. మీరూ మిస్సవకండి వీలుంటే చూడండి. నెట్ఫ్లిక్స్ లో హిందీ, ఇంగ్లీష్, తెలుగు,తమిళ భాషలలో ఇక్కడ చూడవచ్చు. ఈ సినిమా ట్రైలర్ ఇక్కడ చూడవచ్చు. 

మంగళవారం, ఆగస్టు 04, 2020

ఉమామహేశ్వర ఉగ్రరూపస్య..

సహజత్వానికి ఒరిజినాలిటీకీ కేరాఫ్ అడ్రస్ అనదగ్గ "కేరాఫ్ కంచరపాలెం" లాంటి సినిమా తీసిన దర్శకుడు "వెంకటేష్ మహా" రెండో సినిమా "ఉమామహేశ్వర ఉగ్రరూపస్య". ఇది "మహేషింటె ప్రతీకారం" అనే మలయాళ సినిమాకి రీమేక్ అని విన్నపుడు ఇంత ఒరిజినాలిటీ ఉన్న దర్శకుడు రీమేక్ ఎందుకు ఎన్నుకున్నాడో అని ఆశ్చర్యపోయాను. ఒరిజినల్ సినిమా చూడలేదు కనుక పోల్చి చెప్పలేను కానీ ఈ సినిమా చూశాక మాత్రం "ఈ కథకు తను తప్ప ఇంకెవరు న్యాయం చేయలేరనిపించేలా తీశాడు" అనిపించింది 

టైటిల్ చూసి ఇదేదో యాంగర్ మానేజ్మెంట్ లాంటి సినిమా అని పొరబడకండి. ఎప్పుడూ ఎవరినీ కనీసం గట్టిగా కోప్పడి కూడా ఎరుగని మహేష్ అనే ఓ అతి మంచివాడి జీవితంలోని కొన్ని పేజీలు ఈ సినిమా. ఇందులో కోపం, ప్రతీకారం ఓ చిన్న భాగం మాత్రమే తన తండ్రితో అనుబంధం, ప్రేమ, కెరీర్, స్నేహం లాంటివి మిగిలిన భాగాలు. వీటినన్నిటిని అత్యంత సహజంగా అరకులోయ నేపథ్యంలో అందంగా తెరకెక్కించాడు దర్శకుడు.  

కంటికింపుగా అరకు లోయలోని ప్రకృతి అందాలని చూపిస్తూ, పాత్రలు తప్ప నటులు కనపడనివ్వని కాస్టింగ్ తో, ఆహ్లాదకరమైన వాతావారణంలో సున్నితమైన హాస్యాన్ని (సటిల్ హ్యూమర్) పండిస్తూ, భావోద్వేగాలను చూపిస్తూ, దైనందిన జీవితంలో మనకు ఎదురుపడే మాములు మనుషులతో అత్యంత  సహజంగా ఉందీ సినిమా. 

సినిమా స్లోగా ఉంది, కాన్ఫ్లిక్ట్ లేదు లాంటి రివ్యూలు చదివి మీరు ఆగిపోయినట్లైతే వాటిని పక్కనపెట్టి మీరు నిరభ్యంతరంగా చూసేయచ్చు. రేసీ స్క్రీన్ ప్లే అని చెప్పను కానీ స్లో అని కూడా నాకనిపించలేదు. పూర్తయ్యాక మాత్రం ఓ మంచి సినిమా చూసిన అనుభూతిని మిగులుస్తుంది. ముందు ముందు స్పాయిలర్స్ ఉన్నాయి కనుక ఇక ముందుకు చదవకుండా క్లోజ్ చేసేసి ఓటీటీ ప్లాట్ఫాం "నెట్ ఫ్లిక్స్" లో ఉన్న ఈ సినిమా చూసి వచ్చేసి ఆ తర్వాత చదవండి. 

కథగా చెప్పుకోడానికి పెద్దగా ఏం లేదు పైన చెప్పినట్లు ఇది మహేష్ ఉగ్రరూపం గురించిన కథ అనేకన్నా తన జీవితంలోని కొన్ని పేజీల కథ అంతే. అరకులో తనకు తండ్రి నుండి వారసత్వంగా వచ్చిన "కోమలి ఫోటోస్టూడియో" నడుపుతూ ఉండే ఉమామహేశ్వరరావు కోపమంటే ఏంటో ఎరుగని ఒక అతి మంచి మనిషి. తన మిత్రుల మీద కూడా కనీసం గొంతు పెంచి మాట్లాడి ఎరుగడు. అలాంటి అతను తన మిత్రులని కాపాడటానికి ఓ గొడవ ఆపాలని చేసే ప్రయత్నంలొ ఒకడి చేతిలో దెబ్బలు తిని ఘోరమైన అవమానానికి గురౌతాడు. ఆ అవమాన భారంతో ఆవేశంలో ఓ శపథం చేస్తాడు. 

ఆ శపథం ఏమిటి ? దాన్ని నెరవేర్చుకున్నాడా లేక తన  మంచితనంతో వదిలేశాడా ? ఈ ప్రాసెస్ లో తన ఫోటోగ్రఫీకి ఎలా పదును పెట్టుకున్నాడు? తన ప్రేమ కథ ఎలాంటి మలుపులు తిరిగిందీ? తనకి వారసత్వంగా ఫోటోగ్రఫీ కళని ఓ చిన్న స్టూడియోని బోలెడంత అనుభవ సారాన్ని ఇచ్చిన తన తండ్రితో అతని అనుబంధం ఎలాంటిది? అనేవి తెలియాలంటే "ఉమామహేశ్వర ఉగ్రరూపస్య" సినిమా చూడాలి. 

వెంకటేష్ మహా అచ్చతెలుగు నేటివిటీ కోసం అరకు నేపథ్యంగా ఈ కథను తెరకెక్కించినా అక్కడక్కడా మలయాళ వాసనలు తగులుతూనే ఉంటాయి. ఐనా కానీ మొదటి పది నిముషాలు దాటితే సినిమాలో పూర్తిగా లీనమవడంతో ఇక ఆ విషయం మనకు గుర్తుకు రాకుండా చేయడంలో మహా సక్సెస్ అయ్యాడు.

సన్నివేశాలన్నీ చాలా సహజంగా రాసుకున్నాడు ఫైట్స్ కొరియోగ్రఫీ కూడా చాలా సహజంగా పల్లెల్లో ఇద్దరు కొట్టుకుంటే ఎలా కొట్టుకుంటారో అలాగే అనిపిస్తుంది. అలాగే సంభాషణలలో ఉత్తరాంధ్ర యాస కూడా చక్కగా పలికించారు. మనల్ని అరకు మధ్యలో కుర్చీ వేసి కూర్చోబెట్టేయడంలో దర్శకుడు మహా, ఆర్ట్ డైరెక్టర్, సినిమాటోగ్రాఫర్ అప్పు ప్రభాకర్, సంగీత దర్శకుడు బిజిబల్ సఫలీక్రుతులయ్యారు. సంగీత సాహిత్యాలు చక్కగా కుదిరిన పాటలు సన్నివేశాలకు తగినట్లు ఆహ్లాదకరంగా వచ్చి వెళ్తుంటాయి. నేపధ్య సంగీతం కూడా చాలా బావుంది.   

దర్శకుడు సినిమాకి కీలకమైన బట్టర్ ఫ్లై ఎఫెక్ట్ ఫైట్ సీన్ భలే తెరకెక్కించడమే కాక ఇంకా కొన్ని చిన్న చిన్న సీన్స్ సైతం చాలా బాగా తీశాడు. ఓపెనింగ్ షాట్ లోనె హీరో తన స్లిప్పర్స్ కడుక్కుని భద్రంగా ఓ రాతి మీద పెట్టుకోవడం క్లోజప్ లో చూపించి కథాంశం ఇదీ అని భలే చెప్పాడు. స్కూల్ దగ్గరలో గొడవ పడుతున్న ఇద్దరు వ్యక్తులు "జనగణమణ" పాట విని గొడవాపి నిలబడడం. అదే సమయంలో క్లాస్ లో అందరూ సైలెంట్ గా ఉన్నా ఒక పిల్లాడు మాత్రం బ్యాగ్ సర్దుకోడం, అది టీచర్ గమనించి హెచ్చరించడం.   

ఇంకా బ్రేకప్ సీన్ మొత్తం ఎక్జిక్యూట్ చేసిన తీరు నాకు చాలా బాగా నచ్చింది. అలాగే ఆనందం సాంగ్ కి లీడ్ సీన్ లో ముల్లుగుచ్చుకున్న నొప్పి(బ్రేకప్ పెయిన్) తో ఉన్న మహేష్ లైఫ్ లోకి వచ్చిన జ్యోతి ఆ ముల్లుని(నొప్పిని) తీసేయడం. మహేష్ కవర్ ఫోటోని జ్యోతిలో కాంపిటీషన్ అయితే స్వాతికి పంపడం. మహేష్ స్వాతి వీక్లీ కవర్ ఫోటోలో జ్యోతిని చూస్తూ స్వాతి అన్న పేరుని కనపడకుండా మడవడం ఇలాంటి చిన్న చిన్న సీన్స్ భలే అనిపించాయి. మహేష్ తండ్రి పాత్ర తాలూకూ ఫోటోగ్రఫీకి సంబంధించిన సన్నివేశాలు, సుహాస్ నరేష్ మధ్య వచ్చే మొదటి అండ్ చివరి సన్నివేశాలు చాలా బావున్నాయ్.    

సత్యదేవ్ ఎంత మంచి నటుడో తెలిసిందే అయినా ఈ సినిమాలో మహేష్ గా ఇంకా విజృంభించేశాడు. గుబురుమీసాల చాటునుండి మెత్తగా నవ్వే నవ్వుకే సగంమంది ఫ్లాట్ అయిపోతారు. చిన్న చిన్న ఎక్స్ప్రెషన్స్ లో వేరియేషన్స్, బాడీ లాంగ్వేజ్ తో చాలా బాగా అకట్టుకున్నాడు. నరేష్ గారు ఈ మధ్య చేస్తున్న ఇలాంటి కారెక్టర్ రోల్స్ లో చాలా హైలైట్ అవుతున్నారు. ఇందులో కూడా బాబ్జీఅన్నగా గుర్తుండి పోతాడు. తన అనుభవ సారంతో కీలకమైన సమయాల్లో మహేష్ కు దిశానిర్దేశం చేసే తండ్రి పాత్రలో రాఘవన్ గారు బాగా చేశారు ఈయన చెప్పిన మాటలన్నీ బావున్నాయ్.  

ఇంతటి ఉద్దండుల మధ్య కూడా చాయ్ బిస్కట్ ఫేం సుహాస్ తన రోల్ తో నటనతో కామిక్ టైమింగ్ తో కట్టిపడేశాడు. సినిమాలో సత్య తర్వాత బాగా నచ్చేసే కారెక్టర్ సుహాస్ దే. తను ఎన్నుకుంటున్న రోల్స్ కూడా బావుంటున్నాయ్ కమెడియన్ గానే కాక మంచి నటుడిగా తెలుగుతెరమీద ఇంకా మంచి పేరు తెచ్చుకుని నిలిచి ఉంటాడనిపించింది. ఇక సినిమా నిడివి గల ఇంటర్వూలతో పాపులర్ ఐన ఐడ్రీమ్ టి.ఎన్.ఆర్. గారు పంచాయితి మెంబర్ నాంచారయ్య గా ఓ కీలకమైన పాత్రలో కనిపించి మెప్పించారు. తన మిగిలిన సినిమాలకన్నా కాస్త కంఫర్టబుల్ గా నటించారనిపించింది. పలాస దర్శకుడు కరుణ కుమార్(కరుణ), ఈ సినిమా దర్శకుడు వెంకటేష్ మహా(టీకొట్టు ఓనర్) రెండు చిన్న పాత్రల్లో కనిపించి మెప్పించారు. 

ఇక ముఖ్యమైన మహిళా పాత్రలు స్వాతి(చందన), జ్యోతి(రూప), మిథిల(కుశాలిని) పోషించిన కొత్త అమ్మాయిలు ముగ్గురూ చాలా బాగా చేశారు. వీరిలో రూప మాత్రం ప్రత్యేకంగా గుర్తుండి పోతుంది. తన రింగుల జుట్టు, కళ గల నవ్వు మొహం, కళ్ళల్లో మెరుపులు ఇట్టే ఆకట్టుకుంటాయి. అక్కడక్కడ పాత సినిమాల్లో భానుప్రియను గుర్తు చేసింది. ఇక తన పాత్రకున్న యాటిట్యూడ్, లైఫ్ పట్ల తన క్లారిటీ వలన కూడా భలే నచ్చేస్తుంది. దర్శకుడు ఈ పాత్రను ప్రత్యేకమైన శ్రద్దతో తీర్చిదిద్దాడనిపించింది. రూప కూడా అంతే సులువుగా చేసేసింది. ఫ్లాష్ మాబ్ లో డాన్స్ కూడా చాలా ఈజ్ తో చేసింది.   

ఓవరాల్ గా "ఉమామహేశ్వర ఉగ్రరూపస్య" మంచి సినిమా. థియేటర్లలో రిలీజ్ అయి ఉంటే కంచరపాలెం టైప్ లోనే మంచి హిట్ గా నిలిచి ఉండేది. అరకు అందాల కోసం ఖచ్చితంగా థియేటర్లలో చూడాల్సిన సినిమా ఇది. ఒకటీ అరా చిన్న చిన్న లోపాలు ఉన్నా ఓ మంచి సినిమా చూసిన అనుభూతిని పొందాలంటే మీరూ మిస్సవకుండా నెట్ఫ్లిక్స్ లో వెంటనే చూడండి. సినిమా ప్రోమో ఇక్కడ చూడవచ్చు. పాటలు జ్యూక్ బాక్స్ లో ఇక్కడ వినవచ్చు.   

నాకు నచ్చిన కొన్ని సంభాషణలు ఇక్కడ పొందు పరుస్తున్నాను ఫీల్ పోకూడదంటే సినిమా చూసొచ్చాక చదువుకోండి. 

"ఆలోచనలు, జ్ఞాపకాలు ప్రపంచంలో అన్నిటికంటే బరువైనవట, ఏడ్చేస్తే కన్నీరు ఆవిరైపోతుంది, మనసు తేలికవుతుంది."

"జీవితంలో ఏదో తప్పుచేశాననుకుంటూ బతకమాకు అది అన్నింటికంటే ప్రమాదకరం"

"ఇద్దరు మనుషులు కలుస్తారు, రెండు మనసులు విడిపోతాయి. మనిషి శరీరంలో ఎక్కడుందో తెలియని మనసును ఎంతకాలమని నిందిస్తావ్."

"వెళ్ళిపోవాలనుకున్న వారిని వెళ్ళనివ్వకపోతే... ఉన్నా వెలితిగానే ఉంటుంది."

"కళ అనేది పాఠాలు వింటే రాదు పరితపిస్తే వస్తుంది"

"నవరసాలు అంటే మనకు కనపడే ముఖంలో కండరాల కదలిక కాదు మనలో జరగాల్సిన రసాయన ప్రక్రియ"

"ఎమోషన్ అనేది నీలో పుట్టాలి నువ్వు చూసే వస్తువులో కాదు"

"ఆడపిల్లల తండ్రులు అబ్బాయిలందరూ ఎదవలే అని ఎంత గట్టిగా నమ్ముతారో వాళ్ళ పిల్లలక్కూడా విచక్షణ ఉండిద్దని అంత గట్టిగ నమ్మినరోజే ఈ దేశం బాగుపడిద్ది"

"నొప్పి రుచి తెలియని వాడే ఎదుటి వాడి మీద చేయి చేసుకుంటాడు. తెలిసిన వాడు చేయి ఎత్తడానికి కూడా ఆలోచిస్తాడు" 

"శవానికి మాత్రమే నొప్పి కలగదు. ప్రాణముంటే నొప్పి ఉంటుంది"

"అందరికీ తెలియాలంటే చూడక్కర్లేదు వింటే చాలు.. వీళ్ళు చూశారుగా మిగతా వాళ్ళు వింటారు"
 

బుధవారం, మే 20, 2020

కనులు కనులను దోచాయంటే...

ఈ సినిమా టైటిల్ చూసినపుడు అబ్బా ఇది మరో రొటీన్ ప్రేమకథ అయుంటుందిలే అని అనిపించి కనీసం ట్రైలర్ కూడా చూడలేదు నేను. అప్పటికీ డుల్కర్ మంచి మంచి స్క్రిప్ట్స్ ఎన్నుకుంటాడు అనే నమ్మకం ఉన్నా కూడా దూరంగానే ఉన్నాను. అలా రిలీజైనపుడు మిస్సయిన ఈ సినిమా మొన్న ఓటీటీ(ఆహా)లో అనుకోకుండా చూసే అవకాశం దొరికింది. సినిమా గురించి రివ్యూలు చదవకుండా ఏం తెలియకుండా చూడడంతో నన్ను బాగానే థ్రిల్ చేశారు.

ఓ రకంగా చెప్పుకోవాలంటే ఇది కూడా ప్రేమ కథ లాంటిదే కానీ ప్రేమ కథ కాదు. ఆ టైటిల్ ఎందుకు పెట్టారో సినిమా చూశాక కానీ మనకు పూర్తిగా అర్ధం కాదు. ఈ జెనర్ లో వచ్చే సినిమాల్లో హాలీఉడ్ సినిమాలకీ మన సినిమాలకీ ఓ ప్రధానమైన తేడా ఉంటుంది అది నైతికత. హీరో దొంగ ఐనా కూడా రాబిన్ హుడ్ తరహా మంచి దొంగలా ఉండాల్సిందే తప్ప మామూలుగా రియలిస్టిక్ గా ఉంటే కుదరదు.

ఈ సినిమా ఆవిషయంలో కాస్త వెసులుబాటుతో ఇచ్చిన క్లైమాక్స్ నాకు నచ్చింది. "ఇలాంటి సినిమాలతో సభ్యసమాజానికి ముఖ్యంగా యువతకి ఏం మెసేజ్ ఇద్దామని" అని అనుకునే టైప్ మీరైతే బహుశా ఈ సినిమా మీకు నచ్చకపోవచ్చు. ఓ కథని కాస్త సినిమాటిక్ లిబర్టీస్ తో అక్కడక్కడా థ్రిల్ చేస్తూ ఎంటర్ టైనింగ్ గా చెప్తే చాలు అని అనుకుంటే మీకు ఈ సినిమా ఖచ్చితంగా నచ్చుతుంది. ఇట్సె క్లీన్ ఎంటర్టైనర్.

సినిమాలోని థ్రిల్స్ ఎంజాయ్ చేయాలంటే ఇక ముందుకు చదవకుండా ’ఆహా’ ఓటీటీ ప్లాట్ఫార్మ్ లోనో, టీవీలో ప్రదర్శించినపుడో ఈ సినిమా చూసొచ్చాక చదవండి.

కథ విషయానికి వస్తే ఈజీ గోయింగ్ ఆవారా బ్యాచ్ అయిన అనాథ హీరో గారు(డుల్కర్) ఓ ఫ్రెండ్ తో కలిసి రకరకాల మోసాలతో డబ్బు సంపాదిస్తూ లావిష్ గా బతికేస్తుంటారు. అలాంటి సమయంలో అందం అమాయకత్వం కలబోసిన హీరోయిన్(రీతూ వర్మ) తో ప్రేమలో పడతారు. ఆ ప్రేమ ప్రభావంతో ఈ పనులన్నిటికి స్వస్తి చెప్పి ఎక్కడైనా గౌరవంగా పని చేసుకుంటూ బ్రతకాలని నిర్ణయించుకుంటారు.

ఐతే చేసిన పాపం వెంటాడకుండా ఊరుకోదు కదా ఓ పవర్ ఫుల్ పోలీసాఫీసర్ (గౌతం మీనన్) వీరి మోసాల గురించి ఇన్వెస్టిగేట్ చేస్తూ ఉంటాడు. హీరోగారు పోలీసులకి దొరికి పోయారా, చేసిన తప్పులకు శిక్ష అనుభవించారా, వారి ప్రేమ కథ ఏమైంది అసలు చేసిన మోసాలు ఎటువంటివి అనేది తెలియాలంటే మీరు కనులుకనులను దోచాయంటే సినిమా చూడాల్సిందే.

ఈ సినిమా పూర్తిగా దర్శకుడి సినిమా, ముఖ్యంగా స్క్రిప్ట్ చాలా బాగా రాసుకున్నాడు. అక్కడక్కడా కొన్ని మోసాల విషయంలో ఇది ఇంత సులువా అనిపించేలా కాస్త సినిమాటిక్ లిబర్టీస్ తీస్కున్నప్పటికీ చాలా వరకూ థ్రిల్ చేయగలిగాడు. ఈ సినిమా చూశాక ఆన్ లైన్ షాపింగ్ చేసే ముందు ఓ నిముషం ఆలోచించకుండా ఉండలేం. ఇంకా ఇందులో టచ్ చేసిన ఇతర మోసాలు కూడా కొత్తగా ఉన్నాయి.

కాస్టింగ్ ఈ సినిమాకు చాలా ప్లస్ అయింది ముఖ్యంగా హీరోయిన్ గా రీతూ వర్మని తీస్కోడం చాలా ప్లస్ అయింది. డుల్కర్ ఆల్రెడీ ప్రూవెన్ నటుడు ఈ పాత్ర తను మరింత అలవోకగా చేసేశాడు. మిగిలిన నటీనటులంతా కూడా పాత్రల్లో ఒదిగిపోయారు. పాటలు ప్రత్యేకంగా గుర్తుండక పోయినా నేపథ్య సంగీతం సన్నివేశాలని ఎలివేట్ చేస్తూ చక్కగా అమరింది. సినిమాటోగ్రఫీ తో సహా మిగతా టెక్నికల్ టీమ్ అంతా కూడా మంచి ఔట్ పుట్ ఇచ్చారు.

ఈ తరహా దోపిడీ దొంగల సినిమాలు ఇష్టపడే వాళ్ళు మాత్రమే కాకుండా వైవిధ్యభరితమైన ఎంటర్టైనింగ్ సినిమాలు నచ్చే వాళ్ళు మిస్ అవకుండా చూడదగిన సినిమా కనులు కనులను దోచాయంటే.

శుక్రవారం, మార్చి 06, 2020

మన ఊరి రామాయణం...

దుబాయ్ లో పని చేసొచ్చి ఇండియా లో స్థిరపడిన భుజంగయ్య (ప్రకాష్ రాజ్) కి డబ్బూ అధికారం తెచ్చిపెట్టిన గౌరవం పలుకుబడీ చూసుకుని మురిసి పోతూ ఉంటాడు. ఊరంతా అంత గౌరవం ఇస్తున్న తనకి తన ఇంట్లో ఏమాత్రం విలువ ఇవ్వడం లేదనీ తన కూతురు, భార్య, అత్త గారు తన మాట వినడం లేదనే కోపంతో అస్తమానం అరుస్తూ వారి మీద అజమాయిషీ చేయాలని ప్రయత్నిస్తుంటాడు. ఆటో నడుపుకుంటూ ఎప్పటికైనా ఇతని సాయంతో దుబాయ్ వెళ్ళాలని కలలుగనే శివ(సత్యదేవ్) ఇతనికి నమ్మిన బంటు. 

గరుడ(పృథ్వీ) ఓ సినిమా డైరెక్టర్ ఇదే ఊరిలో షూటింగ్ జరుపుకుంటున్న హీరోకి కథ చెప్పడానికి వచ్చి దారిలో తన స్క్రిప్ట్ ను శివ ఆటోలో మర్చిపోతాడు. అదే రోజు రాత్రి ఇంట్లోవాళ్ళతో గొడవపడి వచ్చి తన కొట్లో ఫ్రెండ్స్ తో సిట్టింగ్ వేసిన భుజంగయ్య మరింత మందుకోసం వెళ్తుండగా ఓ వేశ్య(ప్రియమణి) కనిపిస్తుంది. ఆ బలహీన క్షణంలో ఎప్పుడూ ఇటువంటి తప్పు చేయని అతను ఆమెతో ఆ రాత్రి గడపాలనుకుంటాడు.

వాళ్ళిద్దరిని డైరెక్టర్ స్క్రిప్ట్ తో సహా కొట్లో పెట్టి బయట నుండి తాళం వేసి వెళ్ళిన శివ అనుకోని పరిస్థితులలో గరుడతో కలిసి ఓ చోట చిక్కుకు పోతాడు. తెల్లారితే చుట్టూ ఉన్న కొట్లు తెరిచి జనంతో సందడిగా ఉండే ఆ ఏరియా నుండి భుజంగయ్య పరువు పోకుండా బయటపడ గలిగాడా లేదా ? తను ఎంతగానో అభిమానించే తన గురువుని ఇలాంటి ఇబ్బందికర పరిస్థితులలోకి నెట్టిన శివ గరుడ సాయంతో ఏం చేశాడు ? గరుడకి తన స్క్రిప్ట్ దొరికిందా ? ఇలాంటి సంఘటన తర్వాత భుజంగయ్య ప్రవర్తనలోనూ ఆలోచనల్లోనూ ఏమైనా మార్పొచ్చిందా ? అనేవి తెలుసుకోవాలంటే ప్రకాష్ రాజ్ దర్శకత్వంలో 2016 లో విడుదలైన "మన ఊరి రామాయణం" అనే సినిమా చూడాలి.

విడుదలైనపుడు అక్కడక్కడ సినిమా గురించి మంచి మాటలు వినీ ప్రమోషన్ కూడా ఇంట్రెస్టింగ్ గా అనిపించి చూద్దామనుకుని కూడా వీలు పడక చూడలేక పోయాను. నిన్న యాథాలాపంగా ప్రైమ్ లో టైటిల్స్ చూస్తూ అనుకోకుండా చూసిన ఈ సినిమా నాకో పెద్ద ప్లజెంట్ సర్ ప్రైజ్, ఇంత బావుంటుందని అస్సలు ఊహించలేదు, చాలా చాలా నచ్చేసింది. కమర్షియల్ ఎలిమెంట్స్ జోలికి పోకుండా పాటలు ఫైట్లు లేకుండా కథమీద మాత్రమే ఫోకస్ చేసిన సినిమా ఇది. పేజీల కొద్దీ డైలాగులు చెప్పకుండానే సున్నితమైన మానవ సంబంధాల గురించీ విలువల గురించీ వీపుపై ఛెళ్ళుమనిపించి ఆలోచింపజేసే సినిమా.

కొన్ని సినిమాలు కథ తెలుసుకోడానికి, కొన్ని సినిమాలు ఎంటర్టైన్మెంట్ కోసం మరికొన్ని సినిమాలు విజువల్ ఎక్స్పీరియన్స్ కోసం చూస్తున్నట్లే కొన్ని సినిమాలు నటీనటుల నటన కోసం సినిమా టేకింగ్ కోసం చూడాల్సినవి ఉంటాయి. మన ఊరి రామాయణం సరిగ్గా అలాంటి సినిమానే. రెండు గంటలకు పావుగంట తక్కువే ఉన్న ఈ సినిమా ఎక్కడా బోర్ అనే మాట గుర్తు కూడా రానీయదు. ఉన్నది అతి తక్కువ పాత్రలూ పరిమితమైన లొకేషన్స్ అయినప్పటికీ నటీనటులు సన్నివేశాలు కట్టిపడేస్తాయి.

చిత్రీకరణ సన్నివేశాలు ఎమోషన్స్ ఎంత సహజంగా ఉన్నాయంటే ప్రతి పాత్రా నిజజీవితంలో మనకు పరిచయమైనదే అనిపిస్తుంటుంది ఇలాంటి వాళ్ళని మనం ఎక్కడో చూశాం అని అనిపించక మానదు. అసలు మనం ఒక సినిమా చూస్తున్నామన్న విషయాన్ని మర్చిపోయి ఆ ఊరు మధ్యలో ఉండి వాళ్ళతో పాటు శివ ఆటో ఎక్కి తిరిగేస్తున్నట్లుగా ఫీలవుతాం. భుజంగయ్య లోటు పాట్లు తెలిసినప్పటికీ పాపం అతను త్వరగా బయటపడితే బావుండు అని అనిపిస్తుందంటే దానికి ముఖ్య కారణం రాసుకున్న సన్నివేశాలు వాటిని రక్తికట్టించిన నటులు దానికి తోడైన ఇళయరాజా నేపధ్య సంగీతం.

ప్రకాష్ రాజ్ ఎంత విలక్షణమైన నటుడో అందరికీ తెలిసిందే కానీ ఈ సినిమాలో పూర్తిగా భుజంగయ్యగా మారిపోయాడు. పెద్దమనిషిగా దర్పం, అహం, కోపం, ఓ బలహీన క్షణంలో తప్పువైపు మొగ్గుచూపినా ఆ తర్వాత తను పడే సంఘర్షణ, పరువు గురించి పడే తపన, స్నేహితుల అభిప్రాయాలు వింటున్నపుడు నిస్సహాయత, అహం దిగిపోయాక కుటుంబంపై కూతురిపై ప్రేమ అన్నీ తన హావభావాలతోనే మనకర్థమయేలా చేయడమే కాక తన ఎమోషన్స్ తో కనెక్ట్ అయి తన వైపు నుండి ఆలోచించేంతగా ప్రేక్షకులని ప్రభావితం చేశాడు.

ఇక జాతీయ అవార్డ్ గ్రహీత ప్రియమణిని తెలుగు సినిమా గ్లామర్ కు పరిమితం చేసింది కానీ తన ప్రతిభ ఈ పాత్ర పోషణలో ప్రస్ఫుటంగా తెలుస్తుంది. వేశ్య పాత్ర అయినప్పటికీ ఎక్కడా అసభ్యతకి తావులేకుండా హుందాగా పోషించిన తీరు అనితరసాధ్యం అనిపిస్తుంది. అంత పెద్దమనిషిని రా అంటున్నా అతని మంచితనం గుర్తించిన తీరు చివరికి అతని ఇబ్బందిని గ్రహించి చివరికి మారి అతన్నీ మార్చిన తీరు హావభావాల్లోనే కాక బాడీలాంగ్వేజ్ లో కూడా చూపించి కట్టి పడేస్తుంది. భుజంగయ్య పరువు గురించి ఆలోచించకుండా అలవాటుగా ఫోన్ లో పెద్దగా మాట్లాడుతున్న ఆమెని చూసి మనకే "అమ్మాయ్ కాస్త చిన్నగ మాట్లాడు" అని చెప్దామా అనిపిస్తుందంటే మనకి ఆ విషయాన్ని అంతగా రిజిష్టర్ చేసిన ఈ ఇద్దరి నటనే కారణం.

అలాగే సత్యదేవ్ ఇప్పుడంటే ఎస్టాబ్లిష్డ్ నటుడుగా పేరు తెచ్చేసుకున్నాడు కానీ తన కెరీర్ మొదట్లోదనుకుంటాను ఈ సినిమా. తను కూడా ఆటో డ్రైవర్ గా భుజంగయ్య నమ్మిన బంటుగా ఒదిగిపోయాడీ సినిమాలో. తన గురు సమానంగా అభిమానించే భుజంగయ్య తన వల్ల ఇబ్బందిలో పడ్డాడని ఎలాగైనా కాపాడాలని అతను చేసే ప్రయత్నాలు చూస్తే తన తరఫున మనం కూడా దేవుడ్ని వేడుకుంటాం. సినిమా దర్శకుడు గరుడ గా చేసిన తర్టీ ఇయర్స్ పృథ్వీ కూడా తనకి అలవాటైన లౌడ్ నెస్ ని పక్కన పెట్టి సటిల్ గా చేశాడు. ఎదుటి వారి పరిస్థితిని పట్టించుకోకుండా తన ధోరణిలో తను పిచ్చి జోకులేసే పోలీస్ ఇన్స్పెక్టర్ పాత్రలో రఘుబాబు కూడా ఆకట్టుకుంటాడు. ప్రకాష్ రాజ్ కూతురుగా చేసిన అమ్మాయి కూడా మెప్పిస్తుంది.

టెక్నికల్ డిపార్మెంట్ లో ముందుగా చెప్పుకోవలసింది ఇళయరాజా గారి నేపథ్య సంగీతం. సినిమాలో ఎక్కడా ప్రత్యేకంగా తెలియకుండా అంతర్లీనంగా కలిసిపోయి సన్నివేశాలని ఎలివేట్ చేస్తూ ఎమోషన్స్ ని మనకి కనెక్ట్ చేయడానికి దోహద పడింది ఈ సంగీతమే. అలాగే థీం సాంగ్ గా చివర్లో వచ్చే పాట కూడా గుర్తుండి పోతుంది. ఆ తరువాత స్థానం ఛాయగ్రహణం అందించిన ముఖేశ్ గారిది మనల్ని థియేటర్ల నుండీ సోఫాసెట్ ల నుండీ అలా అలవోకగా తీస్కెళ్ళి ఈ ఊరి మధ్యలో నిలబెట్టేశాడంటే ఆ గొప్పతనం ఇతనిదే. సినిమా ఏదైనా నిజమైన ఊర్లో చిత్రీకరించారో స్టూడియో సెట్స్ లోనా అన్నది తెలియదు కానీ సెట్స్ అయితే మాత్రం ఆర్ట్ డైరెక్టర్ శశిధర్ అడవి నీ మెచ్చుకుని తీరాలి.

మొత్తం మీద చూసినంత సేపూ ఉత్కంఠతో నటులతో పాటు ప్రయాణించి ముగిసాక ఒక మంచి సినిమా చూశామన్న అనుభూతిని మిగిల్చే సినిమా "మన ఊరి రామాయణం". 2016 లో విడుదలైనపుడు మిస్సయిన వాళ్ళు ఈ సినిమా ఈ వారమే అమెజాన్ ప్రైమ్ లో విడుదలైంది తప్పక చూడండి. రొటీన్ మాస్ మసాలా కమర్షియల్ ప్రేక్షకులకు నచ్చకపోవచ్చేమో కానీ వైవిధ్యమైన సినిమాలు ఇష్టపడే ప్రతి ఒక్కళ్ళూ మిస్సవకుండా చూడవలసిన సినిమా ఇది. ఈ సినిమా థియాట్రికల్ ట్రైలర్ ఇక్కడ చూడవచ్చు.

ఈ సినిమా లో ఉన్న ఒకే ఒక్క పాట భాస్కరభట్ల గారు చాలా చక్కగా రాశారు. థీమ్ సాంగ్ అనవచ్చు ఇది కూడా ఎండ్ క్రెడిట్స్ లో వస్తుంది. ఆ సాహిత్యం ఇక్కడ ఇస్తున్నాను. ఈ పాట ఇక్కడ వినవచ్చు లేదా ఇక్కడ డౌన్లోడ్ చేస్కోవచ్చు. మేకింగ్ వీడియో లో ఈ పాట ఇక్కడ చూడవచ్చు.
చిత్రం : మన ఊరి రామాయణం (2016)
సంగీతం : ఇళయరాజా 
సాహిత్యం : భాస్కరభట్ల
గానం : ఇళయరాజా, నిహాల్ 

ఏవేవో ఏవేవొ
చూస్తూనే ఉంటాం
మనలోని లోపం తప్పా

ఏమేమొ ఏమేమొ
మాటాడుతుంటాం
పనికొచ్చే విషయం తప్పా...
భలే చెప్పావ్

చెవులారా వినుకోండి
మనసారా చెబుతా
మన ఊరి రామాయణం ఆఆఆఆఆ..
ఇది మనలోని రామాయణం ఆఆఆఆఆ..
మన ఊరి రామాయణం
ఇది మనలోని రామాయణం

పైకేమో శ్రీరామచంద్రుడులా ఉంటాం
ఎనలేని దయ చూపుతాం
అవకాశం దొరికిందో అవతారం మార్చి
రావణుడై చెలరేగుతాం
సహనంలో శాంతంలో కరుణించడంలో
కనిపిస్తాం సీతమ్మలా
సాదింపులు వేదింపులు బెదిరింపుల్లోన
సరిపోతాం శూర్పణఖలా
లోనొక్కటి బయటొక్కటి తైతక్కల వేషం
ఈ తప్పులు ఈ తిప్పలు మన పొట్టల కోసం
ఉసురే కసిరే వరకూ తెగదీ జంఝాటం

మన ఊరిరామాయణం ఆఆ...ఆఅ
ఇది మనలోని రామాయణం ఆఆఆ...

మన శక్తిని మనకెవ్వరొ చెప్పేంతదాకా
కూర్చుంటాం హనుమంతుడిలా
మసిపూసే మంధరల మాటలకే బాగా
ఊ కొడతాం కైకేయిలా
ఆ కుంభకర్ణుడిలా నిదురోతు ఉంటాం
మన చుట్టూ ఏమైనా కాని
మధమెక్కిన మైకంలో తెగవాలిపోతాం
వావీవరసలు అన్నీ మాని
మెరపెట్టిన తిరిగొచ్చున పరిగెట్టిన కాలం
పగపట్టద పనిపట్టద పడగెత్తిన లోకం
మనలో చెడుపై మనమే చేద్దాం పోరాటం

మన ఊరి రామాయణం
ఇది మనలోని రామాయణం

ఏమేమొ ఏమేమొ
మాటాడుతుంటాం
పనికొచ్చే విషయం తప్ప
చెవులారా వినుకోండి
మనసారా చెబుతా

మన ఊరి రామాయణం ఆఆ...
ఇది మనలోని రామాయణం ఓఓఓ...
మన ఊరి రామాయణం ఆఆ..
ఇది మనలోని రామాయణం ఓఓఓ..

బుధవారం, మార్చి 04, 2020

హిట్ - ది ఫస్ట్ కేస్...

స్క్రిప్ట్ సెలెక్షన్ లో నానీది మంచి అభిరుచి అనేది అందరికీ తెలిసినదే అలాంటి నటుడు తనే సొంతంగా నిర్మిద్దామనుకున్నపుడు ఇంకెంత వైవిధ్యమైన స్క్రిప్ట్ ఎన్నుకుంటాడో తను నిర్మించిన మొదటి సినిమా ’ఆ!’ తోనే నిరూపించేశాడు. ఇపుడు తీసిన రెండవ సినిమా ’హిట్’ కూడా అలాగే రొటీన్ ఫార్ములా సినిమాలంటే మొహం మొత్తేసిన వాళ్ళని ఆకట్టుకునే స్క్రిప్ట్. దానికి సరిగ్గా సరిపోయే హీరో విశ్వక్ సేన్ కూడా తోడవడంతో సినిమా పేరులో ఉన్న హిట్ సినిమా ఫలితంలో కూడా కనిపించింది.

హిట్ (Homicide Intervention Team) లో పని చేస్తున్న ఇంటెలిజెంట్ అండ్ ఎఫీషియంట్ ఆఫీసర్ విక్కీ(విశ్వక్ సేన్) తనని వెంటాడుతున్న కొన్ని జ్ఞాపకాల వల్ల పానిక్ అటాక్ కు గురవుతుంటాడు. దాని వలన బీపి పెరిగిపోయి లైఫ్ రిస్క్ ఉందని తను చేస్తున్న జాబ్ లో అలాంటి అవకాశాలు ఎక్కువున్నందున జాబ్ మానేయమని లేకపోతే కనీసం కొన్ని రోజులు శలవన్నా తీస్కోమని తనని ట్రీట్ చేస్తున్న డాక్టర్ సలహా ఇస్తుంది. ఇది తెలిసిన తన ప్రియురాలు నేహ(రుహాని శర్మ) వత్తిడి చేయడంతో ఆర్నెలలు శలవు తీస్కుంటాడు.

శలవులో సిటీకి దూరంగా ఉన్న విక్కీకి ఒక రోజు నేహ మిస్సింగ్ అని తెలుస్తుంది. ఫోరెన్సిక్ డిపార్ట్మెంట్ లో పని చేస్తున్న నేహ మిస్సయ్యే సమయానికి ’ప్రీతి’ అనే అమ్మాయి మిస్సింగ్ కేస్ మీద పనిచేస్తూ ఉందని తెలుస్తుంది. ఆ కేస్ సాల్వ్ చేయగలిగితే నేహ గురించిన ఇన్ఫర్మేషన్ కూడా తెలియచ్చని ఇన్వెస్టిగేషన్ మొదలు పెడతాడు.

ఇన్వెస్టిగేషన్ లో లోతుకు వెళ్ళే కొద్దీ ప్రీతితో సంబంధమున్న ప్రతి ఒక్కరు అనుమానితులలాగానే కనిపిస్తుంటారు. విక్కీ అనుకున్నట్లు ఈ రెండు మిస్సింగ్ కేస్ లలో ముద్దాయి ఒకరేనా అసలు ఈ రెండు కేస్ లను తను ఎలా సాల్వ్ చేశాడు, ప్రీతి అండ్ నేహా ఏమయ్యారు అనేది తెలియాలంటే మీరు ’హిట్’ సినిమా చూడాలి. 

ఇన్వెస్టిగేషన్ ని ప్రతీ స్టెప్పూ సహజంగా చాలా డీటేయిల్డ్ గా ఆసక్తికరంగా చూపించారీ సినిమాలో ఐతే అందులో భాగంగా మరీ కుళ్ళిన శవాన్ని కూడా అంత క్లోజప్ లో చూపించడం ఒకటి రెండు సీన్లలోనే ఐనా కాస్త కడుపులో తిప్పేస్తుంది. చాలా సినిమాల్లో చూపించే పోలికలని బట్టి బొమ్మని గీసే పోలీస్ ఆర్టిస్ట్ సీన్ ఇందులో చాలా రియలిస్టిక్ గా అనిపించింది నాకు. చెప్పాలనుకున్న కథపై ఫోకస్ తప్ప ఎక్కడా కమర్షియల్ ఎలిమెంట్స్ జోలికి వెళ్ళకుండా తీయడం బావుంది.

టెక్నికల్ డిపార్ట్మెంట్ లో నేపధ్య సంగీతం ముందుంటుంది. సినిమా మూడ్ కి తగినట్లు చాలా మంచి మ్యూజిక్ ఇచ్చాడు వివేక్ సాగర్. సినిమాటోగ్రఫీ కూడా బావుంది. దర్శకుడు శైలేష్ కొలను రాసుకున్న స్క్రిప్ట్ బావుంది కానీ కొన్ని చోట్ల నాలాంటి తెలివి మీరిన సగటు తెలుగు ప్రేక్షకుడికి ఇతను ట్విస్టులకోసం ఇంకా ఆడియన్స్ ని డైవర్ట్ చేయడానికి ప్రయాస పడుతున్నాడు అని అర్ధమయ్యేలా ఉంది. 

అయితే ఇటీవల జరిగిన కొన్ని సంఘటనల ఆధారంగా మనం ఒక క్లైమాక్స్ ను ఊహించేలా సినిమాను డ్రైవ్ చేస్తూ అస్సలు ఊహించని క్లైమాక్స్ తో ఎండ్ చేయడం కొందరిని ఆకట్టుకోవచ్చు. మరికొందరికి ఇన్వెస్టిగేషన్ లో ఇస్తున్న బిల్డప్ చూసి చివరికి సస్పెన్స్ రివీల్ చేసినపుడు ఓస్ ఇంతేనా అని అనిపించవచ్చు. దానికి ముందే ప్రిపేర్ అయి వెళ్తే ఈ సినిమా మీకు ఇంకా బాగా నచ్చుతుంది.

నటీనటులలో విశ్వక్ శేన్ ఈ పాత్రలో ఒదిగి పోయాడు. తన ఆటిట్యూడ్, బాడీ లాంగ్వేజ్ ఈ పాత్రకి బాగా సూట్ అయ్యాయి. హీరోయిన్ రుహానీ శర్మకి రోల్ తక్కువే కానీ తనలో ఏదో తెలియని ఛార్మ్ ఉంటుంది. "ఆ ఏముందీ అమ్మాయిలో" అనుకునేంతలో చిన్న చిరునవ్వు నవ్వి "ఏదో ఉందీ అమ్మాయిలో" అనిపించేసుకుంటుంది. కనిపించిన కాసేపు ప్లీజింగ్ గా ఉంది. హరితేజకి ఈ రోల్ డిఫరెంట్, తను కూడా బాగా చేసింది. భానుచందర్ గారిని చాలా రోజుల తర్వాత చూడ్డం బావుంది. ఇంకా విక్కీతో పోటీపడే మరో ఆఫీసర్ అండ్ విక్కీ అసిస్టెంట్ గా చేసిన మరో నటుడు ఇద్దరు కూడా గుర్తుండి పోతారు.

ఇలాంటి ఇన్వెస్టిగేటివ్ థ్రిల్లర్స్ గురించి ఎక్కువ చెప్తే థ్రిల్ మిస్సవుతారు కాబట్తి ఎక్కువ రాయలేకపోతున్నాను. ఈ జెనర్ సినిమాలు ఇష్టపడే వాళ్ళు ఒక సారి తప్పక చూడాల్సిన సినిమా హిట్. ఈ సినిమా టీజర్ ఇక్కడ  థియాట్రికల్ ట్రైలర్ ఇక్కడ మరియూ స్నీక్ పీక్ ఇక్కడ చూడవచ్చు.

మంగళవారం, ఫిబ్రవరి 25, 2020

భీష్మ...

త్రివిక్రం గారి ప్రియ శిష్యుడు వెంకీ కుడుముల ఇంటిల్లి పాది హాయిగా నవ్వుకుంటూ చూసొచ్చేలా తీసిన సినిమా భీష్మ. సినిమాలో అక్కడక్కడ మనం త్రివిక్రమ్ సినిమా చూస్తున్నామా లేక వెంకీ కుడుముల సినిమా చూస్తున్నామా అనిపిస్తుంటుంది. చిత్రమైన విషయమేంటంటే ఇదే దర్శకుని మొదటి సినిమా ’ఛలో’ చూసినపుడు ఇలాంటి ఆలోచన రాలేదు. అది చాలా రిఫ్రెషింగ్ గా కొత్తగా ఉంటుంది కానీ ఈ సినిమాలో మాత్రం గురువు గారి ప్రభావం బాగా కనిపించింది.బహుశా ఎన్నుకున్న స్క్రిప్ట్ వల్లేమో.

ఏదైనా కానీ అలవైకుంఠపురం లానే ఈ సినిమా కూడా అద్యంతం హాస్యంలో ముంచి తేలుస్తుంది. దానితో పాటు ఎరువులు పెస్టిసైడ్స్ లాంటి కెమికల్స్ ఉపయోగించకుండా చేసే ఆర్గానిక్ ఫార్మింగ్ / సహజ సిద్దమైన సేద్యం గురించి కూడా ప్రజల మనసుల్లో నాటుకునేలా చెప్తుంది. 

కథ విషయానికి వస్తే సేంద్రియ వ్యవసాయాన్ని (ఆర్గానిక్ ఫార్మింగ్) ప్రోత్సహిస్తూ రైతులకి ప్రజలకి మధ్య ఒక బిజినెస్ మాన్ గా కాక విలువలను నమ్మిన వారధిగా వ్యవహరిస్తూ ఉంటారు భీష్మ ఆర్గానిక్స్ వ్యవస్థాపకులు భీష్మ(అనంత నాగ్). వారసులు లేని తన తదనంతరం సి.ఇ.ఓ గా ఎవర్ని నియమించేదీ తన కంపెనీ యాభయ్యవ వార్షికోత్సవం రోజు ప్రకటిస్తానని చెప్తారు. మరోపక్క ఫీల్డ్ సైన్స్ ఎం.డీ. రాఘవన్ (జిష్షూ సేన్ గుప్తా) తక్కువ సమయంలో అధిక ఉత్పత్తి సాధించే ఒక ఇన్స్టంట్ కెమికల్ కిట్ తయారు చేసి వ్యాపారాభివృద్ధి కోసం భీష్మా ఆర్గానిక్స్ కంపెనీని భూస్థాపితం చేయడానికి ప్రయత్నిస్తుంటాడు.

ఇదిలా ఉంటే మహాభారతంలో అన్ని పాత్రలున్నా ఆజన్మ బ్రహ్మచారి భీష్మ అనే పేరు పెట్టడం వల్లే తనకి ఏ అమ్మాయి ఓకే చెప్పడం లేదని తను కూడా సింగిల్ ఫరెవర్ గా మిగిలి పోవాల్సి వస్తుందని బాధపడుతూ ఉంటాడు భీష్మ (నితిన్). అలాంటి టైమ్ లో తనకి భీష్మ ఆర్గానిక్స్ కంపెనీలో పని చేస్తున్న చైత్ర (రష్మిక) పరిచయమౌతుంది. తన పేరు మీద ఓ కంపెనీ ఉందా అని ఆశ్చర్య పడిపోయిన భీష్మ చైత్రని ఇంప్రెస్ చేయడానికి ఆమెకి ఇష్టమైన ఆర్గానిక్ ఫార్మింగ్ గురించిన పుస్తకాలు చదువుతాడు.

ఆ కాస్త నాలెడ్జ్ తో అతను ఓ ప్రెస్మీట్ లో మాట్లాడిన నాలుగు మాటలు డిగ్రీ డ్రాపౌట్ అయిన అతనిని ఆ కంపెనీ సి.ఇ.ఓ కుర్చీలో కూర్చోబెడతాయి. అతనిని నమ్మి ఆ అవకాశం ఇచ్చిన సీనియర్ భీష్మ నెలరోజుల్లో తన నమ్మకం సరైనదేనని నిరూపిస్తే అసలు తను ఎందుకు అతన్ని సెలెక్ట్ చేశాడో చెప్తానని చెప్తాడు. మన యంగ్ భీష్మ ఫీల్డ్ సైన్స్ రాఘవన్ ప్రయత్నాలని ఎలా తిప్పికొట్టాడు, తనని తాను నిరూపించుకుని కంపెనీని చైత్ర ప్రేమనీ ఎలా గెలుచుకున్నాడో తెలియాలంటే మీరు భీష్మ సినిమా చూడాలి.

నితిన్ కి ఇలాంటి రోల్స్ బాగా సూట్ అవుతాయ్ చాలా ఈజ్ తో చేసేస్తాడు. ఈ సినిమాలో మరింత కాన్ఫిడెంట్ గా కంఫర్టబుల్ గా కనిపించాడు. రష్మిక క్యూట్ గా అందంగా కనిపించడమే కాక సీ.ఈ.ఓ కి రైట్ హాండ్ గా కాన్ఫిడెంట్ గర్ల్ రోల్ లో ఆకట్టుకుంటుంది. అనంతనాగ్ గారిని చూడడం బావుంది. వెన్నెలకిషోర్ రోల్ బాగా నవ్విస్తుంది అలానే తను రఘుబాబు కాంబినేషన్ లో సీన్స్ కూడా నవ్విస్తాయి. సంపత్ రోల్ కూడా బావుంది తను నితిన్ కాంబినేషన్ సీన్స్ కూడా నవ్విస్తాయ్ చాటింగ్ సీన్ బాగా నవ్విస్తుంది. అలానె కార్పొరేట్ విలన్ పాత్రలో జిష్షూసేన్ గుప్తా ఆకట్టుకున్నాడు. అజయ్ రోల్ గుడ్ సర్ప్రైజ్ అండ్ ఎంటర్ టైనింగ్.

టెక్నికల్ డిపార్ట్మెంట్ లో సంగీతం కాస్త వీక్ గా అనిపించింది. ప్రొడక్షన్ వాల్యూస్, సినిమాటోగ్రఫీ బావున్నాయ్. ఫైట్స్ కొన్ని త్రివిక్రమ్ సినిమాలని తలపించాయి. డైలాగ్స్ విషయానికి వస్తే గుర్తుండి పోయే డైలాగ్స్ కోట్స్ గా మిగిలిపోయే డైలాగ్స్ తక్కువే కానీ చూసినంత సేపు సిట్యుయేషన్ కి తగ్గట్టు గిలిగింతలు పెడుతూ నవ్విస్తూ ఉంటాయ్.

"నలుగురు ఫ్రెండ్స్ కలిసి రోడ్ మీద దమ్మేస్తూ మాట్లాడుకున్నంత మాత్రనా బాధ్యత లేదనుకుంటే ఎలా" లాంటి డైలాగ్ ఇంకా స్కూల్ బెల్ ని ఉదాహరణగా చూపిస్తూ ఒపీనియన్స్ సిట్యుయేషన్ ని బట్టి మారతాయని చెప్పే డైలాగ్స్ ఆలోచింప చేస్తాయి.

"నా లవ్వు కూడా విజయ్ మాల్య లాంటిదేరా కళ్ళముందు కనిపిస్తుంది కానీ క్యాచ్ చేయలేం." లాంటి కాంటెపరరీ కామెడీ డైలాగ్స్, "మోర్నింగ్ టూ ఎగ్స్ ఈవెనింగ్ టూ పెగ్స్ నైట్ టూ లెగ్స్ అదేనయ్యా ప్రోటీన్స్ కోసం చికెన్ లెగ్స్" లాంటి నాటీ డైలాగ్స్ విన్నప్పుడు కొన్ని రొటీన్ సీన్స్ ని కామికల్ వే లో కన్సీవ్ చేయడం చూస్తే దర్శకుడి వెంకీ సెన్సాఫ్ హ్యూమర్ ని మెచ్చుకోకుండా ఉండలేం. 

మొత్తంమీద పెట్టిన టిక్కెట్ డబ్బులకు న్యాయం చేస్తూ ఇంటిల్లిపాదీ హాయిగా కలిసి కూర్చుని ఎంజాయ్ చేయగల క్లీన్ కామెడీ ఎంటర్టైనర్ భీష్మ. ఇలాంటి లైటర్ వీన్ సినిమాలని ఇష్టపడేవాళ్ళు మిస్సవకుండా చూసేయండి. ఈ సినిమా థియాట్రికల్ ట్రైలర్ ఇక్కడ చూడవచ్చు.

బుధవారం, ఫిబ్రవరి 19, 2020

కార్తీ ఖైదీ...

సాథారణంగా ఒక్క రోజులోనో ఒక్క పూటలోనో నడిచే సంఘటనలతో తీసిన సినిమాలు కొన్ని ఫ్లాష్ బ్యాక్ ఎపిసోడ్స్ మీద పాటల మీద  ఆధారపడుతూ ఉంటాయి. అలాంటి అవకాశం కూడా లేకుండా కేవలం రెండు చోట్ల ఒక రాత్రిపూట జరిగే సంఘటనల ఆధారంగా రెండున్నరగంటల పాటు కూర్చోపెట్ట గలగడం అంటే మాములు విషయం కాదు. ఆ ఫీట్ ని సునాయసంగా సాధించింది ’ఖైదీ’ టీమ్.

బిజోయ్ ఒక పవర్ ఫుల్ పోలీస్ ఆఫీసర్. అతను ఓ రాత్రి చిత్తూరు కేంద్రంగా నడుస్తున్న ఒక అతి పెద్ద డ్రగ్ ముఠా తాలూకు డ్రగ్స్ ని పట్టుకుంటాడు. దాదాపు తొమ్మిదివందల కిలోల బరువున్న ఆ కొకెయిన్ ధర తొమ్మిది వందల కోట్లు. తెల్లవారే వరకూ హయ్యర్ అఫీషియల్స్ కి సమాచారం అందించి కోర్ట్ కి సబ్మిట్ చేయలేరు కనుక కమిషనర్ ఆఫీస్ లో భద్ర పరుస్తాడు.

బిజోయ్ తో సహా ఆ ఆపరేషన్ లో ముఖ్య పాత్ర వహించిన ఐదుగురు పోలీసాఫీసర్లు ఫారెస్ట్ గెస్ట్ హౌస్ లో ఐజీ ఇస్తున్న విందుకు హాజరవుతారు. అక్కడ డ్రగ్స్ ముఠాకు హెల్ప్ చేస్తున్న ఓ పోలీస్ ఆల్కహాల్ లో మత్తుమందు కలిపి అందరు స్పృహ తప్పి పడిపోయేలా చేస్తాడు. ఆ ప్రమాదకరమైన మత్తుమందు వల్ల సకాలంలో సరైన ట్రీట్మెంట్ అందకపోతే ఆ ఆఫీసర్స్ అందరూ చనిపోయే ప్రమాదం ఉంది.

డ్రగ్స్ ముఠాలో ఉన్న ఇన్ఫార్మర్ ద్వారా బిజోయ్ కీ ఈ ఐదుగురు పోలీసులని చంపడానికి ఒక గ్యాంగ్, కమిషనర్ ఆఫీస్ లో ఉన్న కొకెయిన్ దోచుకెళ్ళడానికి ఒక గ్యాంగ్ బయల్దేరారని తెలుస్తుంది. సహాయం కోసం కమీషనర్ ఆఫీస్ ని అలర్ట్ చేయడానికి ప్రయత్నించిన అతనికి తాగి గొడవ చేస్తున్న కేస్ లో స్టేషన్ కి తీస్కొచ్చిన నలుగురు స్టూడెంట్స్ వాళ్ళకోసం వచ్చిన ఒక అమ్మాయి. బదిలీ పై వచ్చి ఇంకా ఛార్జ్ తీస్కోని ఒక కానిస్టేబుల్ నెపోలియన్ మాత్రమే ఆ కమీషనర్ ఆఫీస్ లో ఉన్నారని తెలుస్తుంది. ఇపుడు అక్కడున్న తొమ్మిదివందల కేజీల కొకెయిన్ ని, జైలు లో ఉన్న ఖైదీలని ఈ ఐదుగురే కాపాడాలి.

అడవిలో గెస్ట్ హౌస్ కి కేటరింగ్ సామానుతో వచ్చిన లారీలో పోలీసాఫీసర్స్ ని ఎక్కించి వాళ్ళని ఎనభై కిలోమీటర్ల దూరంలో ఉన్న హాస్పటల్ కి చేర్చడానికి తప్పనిసరి పరిస్థితులలో అక్కడే ఉన్న ఓ ఖైదీ (కార్తీ) సహాయం కోరుతాడు బిజోయ్. అతని పేరు ఢిల్లీ, ఓ హత్య కేసులో పదేళ్ళగా జైలు శిక్ష అనుభవించి ఆ రోజే రిలీజై అనాథాశ్రమంలో పెరుగుతున్న తన కూతురు అమృతను మొదటిసారి చూడడానికి వెళ్తూ ఉంటే, దారిలో అతని గడ్డం వాలకం చూసి అనుమానించిన ఓ పోలీసాఫీసర్ మళ్ళీ అరెస్ట్ చేసి ఎంక్వైరీకి  తీస్కెళుతూ ఆ పార్టీ జరుగుతున్న దగ్గర ఆగుతాడు.

పదేళ్ళగా అనాథాశ్రమంలో పెరుగుతున్న అమృతకి తనను చూడడం కోసం పొద్దున్నే ఎవరో వస్తున్నారని తెలుస్తుంది కానీ ఎవరో తెలీదు. కమీషనర్ ఆఫీస్ లో ఉన్న ఐదుగురూ డ్రగ్స్ ని కాపాడగలిగారా,  ఢిల్లీ ఆ పోలీసాఫీసర్స్ కి సహాయం చేశాడా, చేస్తే ఎంతవరకూ సాయం చేయగలిగాడు. నరరూప రాక్షసుల్లాంటి డ్రగ్స్ ముఠా చేతిలో పోలీసులు, స్టూడెంట్స్ హతం కాకుండా తప్పించుకో గలిగారా, అమృత తన తండ్రిని కలుసుకుందా లేదా అనేవి తెలియాలంటే మీరు ఖైదీ సినిమా చూడాలి.      

సినిమా మొత్తం ఒక్క రాత్రి జరిగిన సంఘటనల ఆధారంగా అల్లిన కథ. చిత్రీకరణ మొత్తం రాత్రే జరుగుతుంది. ఇలాంటి చిత్రానికి స్క్రీన్ ప్లే అండ్ సినిమాటోగ్రఫీ కీలకంగా నిలుస్తాయి. సినిమా చాలా వరకూ చీకట్లో షూట్ చేసినా ఎక్కడా మనకి ఆసక్తి సడలకుండా కట్టిపడేశాడు. సినిమాటోగ్రాఫర్ సత్యన్ సూర్యన్  స్ట్రీట్ లైట్స్ ని హెడ్ లైట్స్ ని మంటలని వాడుకున్న తీరు, లైటింగ్ స్కీమ్ చాలా బావుంది తన వర్క్ ఆకట్టుకుంటుంది.

ఇలాంటి థీమ్ ఎన్నుకున్నందుకు దాన్ని ఎక్కడా కాంప్రమైజ్ అవకుండా హీరోయిన్, పాటలు, కామెడీలాంటివి కూడా యాడ్ చేయకుండా కథను మాత్రమే నమ్మి దాన్ని తెరకెక్కించినందుకు  దర్శకుడు లోకేష్ కనగరాజ్ ని అభినందించి తీరాలి. అలాగే శామ్ సి.ఎస్. నేపథ్య సంగీతం కూడా చాలా సన్నివేశాలని ఎలివేట్ చేస్తుంది. యాక్షన్ కొరియోగ్రఫీ కూడా ఆకట్టుకుంటుంది. అడవిలో కొన్ని స్టంట్స్ రస్టిక్ గా తీసిన తీరు బావుంది.

కార్తీ తప్పించి ఇందులో ఇతర నటీనటులు ఎవ్వరూ నాకు తెలియరు కానీ సినిమా మొదలైన కొంత సేపటికే పాత్రలతో ఐడెంటిఫై చేసేసి కథను ఫాలో ఐపోతాము. కానిస్టేబుల్ నెపోలియన్ గా చేసిన నటుడు గుర్తుండిపోతాడు. ఇక కార్తీ ఢిల్లీ పాత్రలో ఒదిగిపోయాడు, పోలీసుల చేతిలో నానా చిత్రహింసలు అనుభవించి వాళ్ళనే కాపాడాలా వద్దా అసలు బిజోయ్ ని నమ్మచ్చా లేదా అనే మీమాంసలో ఉండే ఖైదీగా, కూతుర్ని మొదటిసారి చూడాలనీ తనకేమైనా పర్లేదు ఆ అమ్మాయి భవిష్యత్ బావుండాలనీ తపించే నాన్నగా, ఇచ్చిన మాట మీద నిలబడి ఒప్పుకున్న పని మధ్యలో వదిలేయకుండా పూర్తి చేయాలని పోరాడే యోధుడిగా అన్ని షేడ్స్ ని అద్భుతంగా అభినయించాడు. తన గతం చెప్పే సన్నివేశంలో క్లోజప్ లో పలికించిన హావభావాలూ ఆ సన్నివేశం అలా గుర్తుండిపోతాయి. 

యాక్షన్ సన్నివేశాలు కొంచెం ఎక్కువున్నా కథకవసరం కనుక ఎక్కడా విసుగు అనిపించకుండా ఇన్వాల్వ్ అయి చూస్తాము. అవి కూడా మరీ కత్తివిడిచి సాము చేయలేదు రియలిస్టిక్ గా తీశాడు. కాకపోతే గాట్లింగ్ గన్స్ సైతం స్మగుల్ చేసేంత పెద్ద డ్రగ్ మాఫియా కనీసం పిస్టల్ కూడా వాడకుండా కత్తులతో దాడులు చేయడం కాస్త ఆశ్చర్యమనిపిస్తుంది. ఐతే రిస్క్ తక్కువని చిత్తూరు లాంటి ఊరును ఎన్నుకుని ఆపరేట్ చేస్తున్నారు కనుక అంతగా అవసరపడవని వాడటం లేదని సరిపెట్టుకోవచ్చు. 
  
సరికొత్త పూర్తి తెలుగు ఓటీటీ ప్లాట్ఫాం ’ఆహా’ లో మొన్న పదిహేనో తారీఖున విడుదలైన "ఖైదీ" సినిమా వైవిధ్యమైన సినిమాలు యాక్షన్ థ్రిల్లర్ సినిమాలు ఇష్టపడే వాళ్ళు మిస్సవకుండా చూడవలసిన సినిమా. టీవీలో వచ్చినపుడైనా మిస్సవకండి. ఈ సినిమా ట్రైలర్ ఇక్కడ చూడవచ్చు.

బుధవారం, ఫిబ్రవరి 12, 2020

జాను...

రామ్ (శర్వానంద్) ఒక ట్రావెల్ ఫోటోగ్రాఫర్. ప్రకృతితో మమేకమై తిరుగుతూ తనలోని ఒంటరితనాన్ని అధిగమించడానికి ప్రయత్నం చేస్తూంటాడు. అనుకోకుండా ఒక రోజు తను చిన్నపుడు చదువుకున్న వైజాగ్ కి చేరుకుంటాడు. అక్కడ తాను తిరిగిన ప్రదేశాలు అన్నీ చూస్తూ తాను టెంత్ వరకూ చదివిన స్కూల్ కీ వెళ్తాడు. అక్కడ నుండి అలా కనెక్ట్ అయిన క్లాస్మేట్స్ ఒక రీ యూనియన్ ప్లాన్ చేస్తారు. ఆ రీయూనియన్ కి వెళ్ళి దాదాపు పదిహేనేళ్ళ తర్వాత కలిసిన అందరితో జ్ఞాపకాలు కలబోసుకుంటున్న రామ్ కి జాను(సమంతా) కూడా అక్కడకి వస్తుందని తెలుస్తుంది.

చిన్నప్పటినుండీ కలిసి చదువుకున్న జాను అన్నా తను పాడే పాటలన్నా రామ్ కి ప్రత్యేకమైన ఇష్టం. తనని చూడకుండా ఒక్క రోజు కూడా ఉండలేడు. తనకీ రామ్ అంటే అంతే ఇష్టం. జాను కి ఏం కావాలన్నా రామ్ నే అడుగుతుంది. తన నోటి వెంట మాట రావడం ఆలశ్యం ఆ మాట పూర్తయే లోపే రామ్ ఆ పని చేసి పెట్టేసెవాడు.

తనకి జాను మీదున్న ఫీలింగ్ ప్రేమో ఏంటో కూడా సరిగా తెలియదు కానీ జాను అంటే రామ్ కి ఓ అద్భుతం, అపురూపం, అపూర్వం. తనని చూసినా తను తాకినా అతని గుండె వెయ్యి రెట్లు వేగంగా కొట్టుకుంటుంది, తనమీదే ప్రాణాలన్నీ పెట్టుకుని బ్రతుకుతున్నా కానీ ఎదురు పడితే మాత్రం కళ్ళల్లో కళ్ళు పెట్టి చూడలేడు మాట్లాడడానికి నోరు కూడా పెగలదు.

ఇష్టాన్ని అపుడపుడు ప్రదర్శించడమే తప్ప తమ ప్రేమ గురించి ఒకరికొకరు చెప్పుకోకుండానే స్కూల్ శలవలకు విడిపోయిన ఆ ఇద్దరూ అనుకోని పరిస్థితులలో తిరిగి కలుసుకోలేరు. దదాపు పదిహేడేళ్ళ తర్వాత రామ్ కి రీయూనియన్ ద్వారా మళ్ళీ జాను ని కలిసే అవకాశం వస్తుంది. జానూ అప్పుడేం చేస్తుంది, ఎలా ఉంది, రామ్ అపుడైనా తన ప్రేమ గురించి చెప్పగలిగాడా. ఆ రాత్రి ఎలా గడిచింది చివరికి ఏమైంది. అసలు ఎందుకు విడిపోయారు ఇలాంటి విషయాలు తెలియాలంటే మీరు "జాను" సినిమా చూడాలి.
 
ఈ సినిమాలో చూపించినది స్వచ్చమైన ప్రేమ, ప్యూరెస్ట్ ఫామ్ ఆఫ్ లవ్. అందుకే జాను మన మనసుల్లో శాశ్వతమైన ముద్ర వేసుకుని నిలిచి పోతుంది. ఎన్నేళ్ళైనా ప్రేమ ప్రస్తావన రాగానే గుర్తొచ్చే సినిమాగా మిగిలి పోతుంది. అమ్మాయిని ఎంతగా ప్రేమిస్తామో అంతగా గౌరవమూ ఇవ్వాలి అని నేర్పించే సినిమా. రామ్ జాను ని చూస్కునే పద్దతి చూస్తే ఇలాంటి వాళ్ళు ఇలాంటి మెచ్యూర్డ్ ప్రేమలు ఉంటాయా అని ఆశ్చర్యపరిచే ప్రేమ.

సినిమా ప్రారంభంలో దర్శకుడు ఒక స్లైడ్ వేస్తాడు "మార్పులు ప్రశ్న.. మార్పులే సమాధానం" అని. ఈ కథలోలా పరిస్థితుల ప్రభావంతో జరిగిన మార్పులు ప్రశ్నగా ఎదురైనపుడు దానికి సమాధానంగా వాస్తవాన్ని అంగీకరించి ఆ మార్పులకు అనుగుణంగా మన జీవితాన్ని మార్చుకుంటూ మనమూ మారుతూ జీవించాలనీ అక్కడే ఆగిపోకూడదని నేర్పించే కథ ఇది. ఒక్క ముక్కలో చెప్పాలంటే మూవ్ ఆన్ అని నేర్పించే ప్రేమ కథ. నిజానికి ఇన్నేళ్ళ తర్వాత జాను వచ్చింది రామ్ కి ఈ విషయం చెప్పడానికేనేమో అని అనిపించక మానదు.
   
నిజమే కొన్ని క్లాసిక్స్ ని ముట్టుకోకూడదు, రీమేక్ చేయడానికి ట్రై చేయకూడదు. అలాగే కొన్ని క్లాసిక్ కథలని చెప్పకుండా వదిలేయకూడదు, ఎంత ఎక్కువమందికి చెప్పగలిగితే అంతమందికి చెప్పి తీరాలి. జానూ అలాంటి క్లాసిక్ కథ కథానాలున్న సినిమానే. ఫాస్ట్ ట్రాక్ ప్రేమలు ఎక్కువైన ఈ తరానికి ఇలాంటి ప్రేమ కూడా ఒకటుంటుంది అసలు ప్రేమంటే ఇలాగే ఉండాలి అని చూపించాలి.

బహుశా అందుకేనేమో ఎందరు వద్దన్నా నిర్మాతగా తన ఇరవై ఏళ్ళ ప్రస్థానంలో ఎప్పుడూ రీమేక్ జోలికి వెళ్ళని దిల్ రాజు గారు ఈ సినిమాని రీమేక్ చేయాలని నిర్ణయించుకున్నారు. లాభనష్టాల లెక్కలు ఎలా ఉన్నా నిర్మాతకు "ఇంత మంచి సినిమాని నేను నిర్మించాను" అని గర్వంతో కూడిన ఆనందాన్ని మాత్రం తప్పకుండా మిగిల్చే సినిమా జాను.

ఈ సినిమా నిర్మాణంలో సగం విజయం ఒరిజినల్ వర్షన్ తీసిన దర్శకుడిని, సంగీత దర్శకుడిని ఈ సినిమాకి కూడా పని చేయడానికి ఒప్పించడం. 96 సినిమా అంత అందంగా రూపుదిద్దుకోవడానికి ముఖ్య కారణం వీళ్ళిద్దరే.

ఇక విజయ్ సేతుపతి, త్రిషలను రీప్లేస్ చేయడం దదాపు అసాధ్యమైనా కానీ రామ్, జాను పాత్రలకు న్యాయం చేయగల శర్వానంద్ అండ్ సమంతాలను ఎన్నుకోవడం మిగిలిన సక్సెస్. అనౌన్స్ చేసినపుడు అంత నమ్మకం లేకపోయినా సినిమా చూశాక వీళ్ళిద్దరూ కూడా ఆ పాత్రలకు ప్రాణం పోశారనిపించింది.

ఒరిజినల్ వర్షన్ లో పాటలు నేపథ్య సంగీతం చేసిన మ్యాజిక్ అచ్చుగుద్దినట్లుగా ఇందులోనూ అలానే రిపీట్ అయింది. ఈ సినిమాలోని సన్నివేశాలు మన మనసు లోతుల్లో ముద్రపడిపోవడానికి సంగీతం వహించిన ముఖ్య పాత్ర మరిచిపోలేనిది. ముఖ్యంగా జాను రామ్ ఎదపై చేతితో తాకినపుడు బట్టర్ ఫ్లైస్ ఇన్ స్టమక్ ఎఫెక్ట్ ని చూపించేలా వచ్చే ఆ నేపథ్య సంగీతం మరిచి పోలేనిది. 
 
అలానే జాను ఎంట్రీ సీన్ లో బీజీఎమ్ ఇప్పటికే చాలా మంది సెల్ఫోన్స్ రింగ్ టోన్ గా స్థిరపడిపోయింది ఆ ట్యూన్ గుండెల్ని మెలిపెట్టేస్తుంది. ఇంకా జాను పెళ్ళి గురించి మాట్లాడుకుంటున్న సీన్ లోనూ సన్నగా మొదలైన మంగళ వాద్యాలు హోరులా మారడం. మరికొన్ని సీన్స్ లో నేపధ్యమంతా మెల్లగా మాయమవుతూ నిశ్శబ్దమవడం. ఇలా ఒకటేమిటి చాలా సీన్స్ లోని ఎమోషన్ ని సంగీతం మరింత ఎలివేట్ చేసి మన గుండెలోతుల్లోకి చేర్చింది. ఇక కథనంలో భాగంగా అక్కడక్కడా వచ్చే ఇళయరాజా పాటల బోనస్ ఎలాగూ ఉండనే ఉంది. 

సగటు మాస్ సినిమాలు మాత్రమే ఎంజాయ్ చేసేవారికి జాను నచ్చకపోవచ్చు. మూడు ఫైట్లు ఆరు పాటలు కాసిని కామెడీ సన్నివేశాలతో చుట్టేసిన సినిమా కాదు ఇది. కౌగిలింతలు ముద్దులే కాదు కనీసం హీరో హీరోయిన్ని ముట్టుకునే సన్నివేశాలు కూడా లేని ప్రేమ కథ జాను. ఒక్క ఫైట్, ఒక్క డాన్స్ మూవ్ మెంట్, ఇరికించిన కామెడీ ట్రాక్స్ లేని జాను ఒక ప్యూర్ ఎమోషనల్ రైడ్. మెల్లగా ఒక్కో సీన్ నూ ఆస్వాదిస్తూ, ఆ అనుభూతిని ప్రేమను అనుభవిస్తూ, వారి పెయిన్ ని అర్ధం చేసుకుంటూ నిదానంగా తీరికగా చూడవలసిన సినిమా. అలాగే సినిమా చూసినంత సేపూ మన స్కూల్ డేస్, అప్పట్లో మనం చూసిన ప్రేమ కథలు జ్ఞాపకాలు మనని చుట్టుముట్టేస్తాయి. 

కథా కథనాలు తీసిన సన్నివేశాలు కూడా దానికి అనుగుణంగా నెమ్మదిగా ఒక కవిత చదువుతున్నట్లు ఉంటాయి. చిన్నప్పటి రామ్ బిడియం, జాను చొరవ, పెద్దయ్యాక కూడా అవి అలాగే కంటిన్యూ అవడం, రామ్ రాత్రి గడిచే కొద్దీ మెల్లగా మాటల్లో ఓపెనప్ అవడం. జాను రామ్ ని ఫ్యామిలీ మాన్ గా ఎలా చూడాలనుకుంటుందో చెప్పే సన్నివేశాలు, హెయిర్ కట్ సీన్, మెట్రోలో మైండ్ ది గాప్ షాట్, రాత్రంతా కలిసి తిరిగినా ఇద్దరి మధ్యా ఉన్న గౌరవ ప్రదమైన దూరాన్ని చూపే సన్నివేశాలు, మంగళ సూత్రాలను రామ్ కళ్ళకద్దుకునే సన్నివేశం, అన్నీ బావుండి ఉంటే ఎలా ఉండేదో అని ఊహించుకుంటూ జాను చెప్పే సన్నివేశం. వీళ్ళిద్దరిని ఒంటరిగా వదిలేస్తే ఏమౌతుందో అంటూ మిత్రులు పడే టెన్షన్, జాను కూతురు ఫోటో చూడడానికి రామ్ పడే తపన అన్నీ కూడా క్యూట్ గా అందంగా ఉంటాయి.

అలాగే ఎస్ జానకి పాడిన పాటలు మాత్రమే పాడే జాను తన కోసం దళపతి సినిమాలో స్వర్ణలత పాడిన ’యమునా తటిలో’ పాట పాడితే వినాలని రామ్ ఆశపడడం, ఆసక్తిగా ఎదురు చూడడం. ఆ థ్రెడ్ ని అలానే సినిమా అంతటా కొనసాగించి దాన్ని ముగించిన తీరు ముచ్చటగా అనిపిస్తుంది. ఇలాంటి ముచ్చట గొలిపే చిన్న చిన్న విషయాలు చాలా ఉన్నాయి సినిమా అంతటా.    
 
నటీనటులలో శర్వానంద్ అండ్ సమంతా రామ్ అండ్ జానులుగా తమ పాత్రలకు ప్రాణం పోశారు. తమిళ్ లో ఉన్న మాజిక్ ఇక్కడ కూడా రిపీట్ చేయగలిగారు. ఇక అందులో యంగ్ జాను గా చేసిన గౌరీ ఇక్కడ కూడా చేసింది తన నటనా బావుంది. యంగ్ రామ్ గా చేసిన కుర్రాడు కూడా ఆకట్టుకుంటాడు. ఫెండ్స్ గా ఫిదా ఫేమ్ శరణ్య ప్రభాకరన్, వెన్నెలకిషోర్, తాగుబోతు రమేష్ అంతా చక్కగా సరిపోయారు.

తమిళ్ వర్షన్ కి తెలుగుకి ముఖ్యమైన తేడా టైమ్. తమిళ్ లో నైంటీ సిక్స్ బ్యాచ్ గా చూపిస్తే తెలుగులో బహుశా నటీనటుల వయసు వల్లో లేక గ్లామర్ దృష్టిలో పెట్టుకునో కానీ 2004 బ్యాచ్ గా చూపించారు. దానితో కథకు సంబంధించిన ముఖ్యమైన నేపధ్యం తాలూకు సెటప్ కొంత దెబ్బతిన్నట్లైంది. ఇంత స్వచ్ఛమైన ప్రేమ, అమాయకత్వం, పసిపిల్లలాంటి మనస్తత్వం ట్వంటీ ఫస్ట్ సెంచరీలో అదీ వైజాగ్ లో ఉన్నాయంటే నమ్మబుద్ది కాదు. కాకపోతే ఒకసారి ఎమోషన్ కి కనెక్ట్ అయిన తరువాత సినిమాలోని కథా కథనాలు ఈ లోపాన్ని మర్చిపోయేలా చేస్తాయి.   

మొత్తం మీద ’జాను’ ’96’ కి ఒక ఫెయిత్ ఫుల్ రీమేక్, యథాతథంగా తెరకెక్కించారు. తమిళ్ అర్ధమై 96 చూసిన వాళ్ళకి జాను కొత్తగా ఆఫర్ చేసేదేం ఉండదు కనుక కేవలం నటీ నటులకోసం చూడాలనుకుంటే చూడవచ్చు. సబ్ టైటిల్స్ పై ఫోకస్ చేసి చూసిన వాళ్ళు కూడా ఒక సారి ఆ స్ట్రెయిట్ అనుభూతి కోసం మళ్ళీ చూడవచ్చు. ఇక  ఒరిజినల్ వర్షన్ చూడని వాళ్ళు మాత్రం ఒక సారి తప్పక చూసి తీరవలసిన చిత్రం జాను. స్వచ్ఛమైన ప్రేమని మనసారా అనుభూతి చెందాలంటే మిస్ అవకూడని సినిమా జాను. ఈ సినిమా థియాట్రికల్ ట్రైలర్ ఇక్కడ చూడవచ్చు. మరికొన్ని ప్రోమోస్ ఇక్కడ చూడవచ్చు.

నేను ???

నా ఫోటో
అర్ధంకానివాళ్ళకో ప్రశ్నార్థకం, అర్ధమైన వాళ్ళకో అనుబంధం. ఈ లోకంలో ఎందరో పిచ్చాళ్ళున్నారు. డబ్బు, పదవి, కీర్తి, కాంత, కనకం, ప్రేమ, సినిమా, మంచితనం, తిండి ఇలా ఎవరికి తోచిన పిచ్చిలో వాళ్ళు మునిగి తేలుతుంటారు. నేనూ ఓ పిచ్చోడ్నే.