జన్మదిన శుభాకాంక్షలు భాస్కరా

ఆ చేత్తో ఓ నాలుగూ, ఈ చేత్తో ఓ నాలుగూ, మొత్తం ఓ ఎనిమిది బ్లాగులు అవలీలగా నడిపిస్తూ, వివిధ రకాలైన దేశ విదేశీ వంటలను సుళువు గా ఇంట్లోనే చేసుకునే విధానం గురించి వైవిధ్యభరితమైన తన శైలి లో వివరిస్తూ, బ్రహ్మచారుల పాలిటి అభినవ నలభీముడి గానే కాక.. నాన్న , నా.యస్.యల్.ఆర్.కన్ను బ్లాగుల ద్వారా అనతి కాలం లోనే బ్లాగ్ లోకం లోని అందరి అభిమానాన్ని చురగొన్న పలనాటి ముద్దు బిడ్డ "భాస్కర్ రామరాజు" గారి పుట్టిన రోజు డిశంబర్ 17. ఈ సంధర్భం గా తనకి హార్ధిక జన్మదిన శుభాకాంక్షలు.

మీరిలాగే సంపూర్ణ ఆయుఃఆరోగ్య ఐశ్వర్యాలతో నవ్వుతూ నవ్విస్తూ చిరకాలం వర్ధిల్లాలని ఆశిస్తూ...

--వేణూ శ్రీకాంత్.

మొత్తం చదవండి

అనగనగా ఓ డిశంబర్ 6 !!!

ఈ తేదీ వినగానే చాలా మందికి గుర్తొచ్చేది బ్లాక్ డే... బాబ్రీ మసీదుని కూల్చివేసిన రోజు... ఇన్ని సంవత్సరాల తర్వాత కూడా ఈ రోజు ఎక్కడ ఏ తీవ్రవాది విరుచుకు పడతాడో అని ప్రభుత్వం అప్రమత్తం గా ఉండే రోజు. అయితే సాధారణం గా పొలిటికల్ టపాలు రాసే అలవాటు లేని నీ బ్లాగ్ లో ఈ ప్రస్తావన ఎందుకు రా అంటారా... వస్తున్నా అక్కడికే వస్తున్నా... ఈ దుస్సంఘటన జరగడానికి చాలా కుంచెం సంవత్సరాలకి పూర్వం సరిగ్గా ఇదే రోజు నేను పుట్టాననమాట. నేను టీనేజ్ లో ఉన్నంతవరకూ కూడా ఈ రోజు నాకు మాత్రమే ప్రత్యేకం కానీ ఇది జరిగిన తర్వాత అందరూ ప్రత్యేకం గా గుర్తు పెట్టుకునే రోజయిపోయింది. ఈ రోజు ఇలాంటి సంఘటన జరగడం బాధాకరం. నా ఫ్రెండొకడు అన్నాడు ఇదీ బాగానే ఉంది లేరా వార్తల్లో బ్లాక్ డే గురించిన న్యూస్ తో నీ పుట్టినరోజన్న విషయం పేపరు వాళ్ళే నీ ఫ్రెండ్స్ కి గుర్తు చేస్తారు అని కానీ ఇలాంటి వార్త తో నా పుట్టిన రోజు గుర్తు చేయడం నాకు ఏమాత్రం ఇష్టం లేదు కానీ ఏం చేస్తాం లైఫ్ ఈజ్ జిందగీ !!

సరే అసలు ఈ టపా ఎందుకు రాయాలనుకున్నా అంటే ఉదయం నా ఫ్రెండ్ ఒకరు విష్ చేస్తూ ఊరుకోకుండా చిన్నప్పుడు పుట్టిన రోజంటే అదో పెద్ద పండగ లా ఉండేది కనీసం ఒక నెల ముందు నుండే ప్లానింగ్ స్టార్ట్ చేసే వాళ్ళం కానీ ఇప్పుడు అదంతా ఏం లేదు... అంటే మనం ఇప్పుడు పిల్లలం కాదు కదా అనేం కాదు కానీ ఇప్పటి లైఫ్ రేస్ లో పుట్టిన రోజు ఎప్పుడు వస్తుందో ఎప్పుడు వెళ్ళిపోతుందో కూడా గుర్తుండటం లేదు అని ఒక్క సారి గా నన్ను బాల్యం లోకి తీసుకు వెళ్ళింది. ఆ తర్వాత రోజంతా అప్పుడప్పుడూ అదే ఆలోచిస్తూ టపా రాసేయాలని కూర్చున్నాను. తను చెప్పింది చాలా నిజం అనిపించింది చిన్నపుడు ఎంతో అనందం గా జరుపుకున్న రోజును వయసు పై బడే కొద్దీ ఎందుకు వదిలేయాలి. మరో సంవత్సరాన్ని సక్సెస్‌ఫుల్ గా పూర్తి చేయగలగడానికి మనకి దొరికిన అవకాశాన్ని మనం సెలెబ్రేట్ చేసుకోవడానికి ఎందుకు ఆలోచించాలి అనిపించింది. మనసులో ఏదో మూల మరో సంవత్సరం వయసు మీద పడుతుంది అన్న బాధ ఉన్నా నామటుకు నాకు మాత్రం నా పుట్టినరోజు ప్రత్యేకమే....

సరే ఇక విషయానికి వస్తే నేను పుట్టినప్పుడు అద్భుతాలేమీ జరగలేదు ఓ ప్రశాంతమైన గురువారం తెల్లవారు ఝామున పుట్టానుట. మరీ చిన్నతనం లో పుట్టిన రోజులు ఎలా జరుపుకున్నానో నేనెప్పుడూ అమ్మను అడగలేదు నాకేమీ గుర్తులేదు. కానీ కొంచెం ఊహ తెలిసాక పుట్టిన రోజంటే చాలా ప్రత్యేకం గా ఉండేది. కాస్త ఊహ తెలిసే టైం కి మేము నరసరావు పేట్ వచ్చేసాం. పండగలప్పుడు కొత్త బట్టలు కొంటే అచ్చి రాలేదు అని మా ఇంట్లో పండగలకి ప్రత్యేకం గా బట్టలు కొనే అలవాటు లేదు దాని బదులు శ్రావణ మాసం లో ఒకే సారి కొనే వారు, మళ్ళీ పుట్టినరోజుకి కొనే వారు. కాకపోతే శ్రావణం తోనే పండగల సీజన్ మొదలయ్యేది కాబట్టి పండగలకి కొత్త బట్టలు లేవనే బాధ ఎప్పుడూ ఉండేది కాదు సంక్రాంతి టైం కి కొంచెం పాత పడేవి కానీ మిగతా పండగల టైం కి బట్టలన్నీ కొత్తగానే ఉండేవి. నాకైతే పుట్టినరోజు బట్టలు సంక్రాంతి టైం కి కూడా కొత్తగా ఉండేవి. ఇప్పుడు ఆలోచిస్తుంటే అనిపిస్తుంది ఎందుకో కానీ నాకెప్పుడూ పండగలకి ప్రత్యేకం గా డ్రెస్ లు లేవనే బాధ అస్సలు ఉండేది కాదు, అమ్మా నాన్న లు చూపించే ప్రేమ ముందు ఇలాంటి చిన్న విషయాలు అన్నీ కొట్టుకు పోయేవనుకుంటా.

మా ఇంట్లో పుట్టిన రోజులు చాలా ప్రత్యేకం గా జరిపే అలవాటు ఉండేది మినిమం ఒక రెండు మూడు వారాల ముందు నుండే కొత్త బట్టల విషయం గురించి డిస్కషన్ జరుగుతుండేది మరి టైలర్ టైం కి కుట్టి ఇవ్వాలి కదా మా టైలరు ఒకో సారి వెంటనే ఇచ్చే వాడు కానీ ఒకో సారి చాలా టైం తీసుకునే వాడు అందుకని నాకు కాస్త టెన్షన్ ముందు ఇవ్వకపోతే టైం కి అందివ్వడేమో అని. కానీ పాపం తను ఎప్పుడూ లేట్ చేయలేదు అనుకోండి. సో బట్టలు సెలెక్షన్ అయ్యాక స్వీట్స్. ముందు రోజు సాయంత్రం అయిదింటి నుండే నాకు గాబరా మొదలయేది నాన్న గారు టైం కి వస్తారా లేదా వీలవుతుందా లేదా అని :-) తను వచ్చాక కాఫీ టిఫిన్ లు అయ్యక అమ్మా నాన్న మరోసారి ఏమేం తేవాలో మాట్లాడుకుని నేనేమన్నా మధ్య లో మార్పులు చేర్పులు చెప్తే అవి చేసి లిస్ట్ తయారయ్యాక ఒక పెద్ద గ్రీన్ కలర్ బుట్ట ఉండేది అది తీసుకుని బజారుకి వెళ్ళేవారు.

మా నరసరావు పేట లో మల్లమ్మ స్వీట్‌షాప్ అని ఒకటుంటుంది చాలా ఫేమస్. పసలపూడి కధలు చదివిన వారికి ఎర్రనూకరాజుగారి జంక్షన్ కధ గుర్తుండి ఉంటుంది. మా మల్లమ్మ గారికి ఆ కధకి బోలెడు పోలికలు ఉన్నాయి మా ఊరిలో ఆ స్వీట్ షాప్ ఉన్న చోటుకి మల్లమ్మ సెంటర్ అన్న పేరు వచ్చిందంటే అర్ధం చేసుకోండి. మొదట్లో ఆవిడ అక్కడ బజ్జీలు పుణుగు లూ లాంటి చిరుతిళ్ళు వేసి అమ్మేది ఆతర్వాత ఆ పక్కనే ఓ స్వీట్ షాప్ పెట్టి పెద్ద వ్యాపారం చేసి బాగా సంపాయించినా ఓపిక ఉన్నంతవరకు ఆ స్వీట్షాప్ పక్కనే బాండీ ముందు కూర్చునే ఉండేది. ఊపిరున్నంతవరకూ తనకి అన్నం పెట్టిన ఆ చిన్న వ్యాపారాన్ని మాత్రం వదల్లేదావిడ. ఆవిడ ఉన్నంత వరకూ ఆ స్వీట్ షాప్ వైభోగమే వేరు వాటి రుచి ఇంకేక్కడా దొరికేది కాదు, మరి ఏం జరిగిందో కానీ ఆవిడతో పాటే ఆ బజ్జీల కొట్టూ, స్వీట్స్ లోని రుచీ, షాప్ లో కళా అన్నీ వెళ్ళిపోయాయి, కొడుకులు అంత సమర్ధవంతం గా నిర్వహించలేకపోయారు. .

అప్పట్లో నాన్న మల్లమ్మ స్వీట్‌షాప్ నుండే తెచ్చేవారు. రెండు మూడూ వెరైటీ లు కొంచెం ఎక్కువ తీసుకు వచ్చే వారు అంటే ఒకోటీ రెండు మూడూ కేజీ లు ఇవి అందరికీ పంచడానికి అనమాట. ఇక ఇంట్లోకి అని షాప్ లో ఉన్న అన్ని స్వీట్స్ రకానికి 150 / 200 గ్రాముల చొప్పున కనీసం ఒక 10 రకాలు తీసుకు వచ్చేవారు. అవన్నీ పుట్టిన రోజు నాడు ఒకో ప్యాక్ విప్పుతుంటే చూస్తుండటం ఒక గొప్ప సరదా. ఇక తను తెచ్చే స్వీట్స్ లో ప్రత్యేకం అంటే సోన్ హల్వా...(పక్కన ఫోటోలో ఉన్నది) చాలా గట్టిగా ఉండి పెద్ద చాక్లెట్ లాగా ఉంటుంది దాని తయారీకోసం ముడి సరుకు బాంబే నుండి తెప్పిస్తారట అని చెప్పేవారు నాన్న, బోలెడు నెయ్యి పోసి చాలా రుచిగా చేసే వాళ్ళు. ఇంకా వాటి పేరు తెలీదు కాని చిన్న చిన్న రసగుల్లాలాగా ఉంటాయ్ అవికూడా ప్రత్యేకం గా ఉండేవి. ఇంకా జీడిపప్పు తో చేసే మిఠాయి కూడా భలే ఉండేది. ఇక లడ్డూ, జాంగ్రీ మైసూర్పాక్ ఇలాంటివే కాకుండా ప్రతి ఏడూ ఏవో ఒక కొత్త రకాలు భలే చేసేవాళ్ళు ఆ షాప్ లో నాన్న కూడా మిస్ కాకుండా ప్రత్యేకం గా ఉన్నవి చూసి తెచ్చేవారు. కాని పాపం ఎంత జాగ్రత్త గా తెచ్చినా అమ్మ ఏదో ఒకటి కామెంట్ చేస్తూనే ఉండేది ఇవి తక్కువ తెచ్చావ్ ఇవి మర్చిపోయావ్ అని అంటూ కాని నాన్న ఎప్పటిలానే చిద్విలాసం గా నవ్వుతూ వింటుండేవారు. మా పుట్టిన రోజు నాడు పాపం నాన్న కి ఇవి తప్పని అక్షింతలు :-) అంటే అమ్మ గయ్యాళి అని కాదు పిల్లలకి ఇంకా బాగా చేయాలి అనే అతి ప్రేమ అనమాట.

స్వీట్స్‌తో పాటు కొన్ని రకాల హాట్ ఇంకా రెండు రకాల చాక్లెట్స్ తెచ్చేవారు బాగా చిన్నపుడు గ్రీన్ కలర్ రేపర్ లో ఉండే న్యూట్రిన్ చాక్లెట్స్ ఎక్కువ అందరికీ ఇవ్వడానికి తెస్తే మెలోడీ మాఇంట్లోకి ఇంకా కొందరు ప్రత్యేకమైన వారికి ఇవ్వడానికి తెచ్చేవారు. తర్వాత మహలాక్టో, ఆశా, మ్యాంగో బైట్, కాఫీ బైట్, క్యాడ్బరీస్, అల్పెన్లీబ్ ఇలా ఆ కాలం లో పేరు పొందిన వి అలా మారుతూ వచ్చాయి. ఇంక కేక్ విషయానికి వస్తే పుట్టిన రోజు పూట కత్తులూ కొయ్యడాలు ఏమిటి రా నో కేక్ అనేది అమ్మ. కాకపోతే చెల్లాయి తమ్ముడూ కొంచెం పెద్దయ్యే సరికి మెల్లగా దానికి కూడా గ్రీన్ సిగ్నల్ ఇచ్చేసిందనుకోండి. సరే ఆ స్వీట్స్ అన్నీ ఒక చిన్న పళ్ళెం లో దేవుడికి నైవేద్యం గా మరో పెద్ద పళ్ళెం లో మాకు సర్దేసి దేవుడికి కి నైవేద్యం గా పెట్టేసి అప్పటికే తలస్నానం చేసి కొత్త బట్టలు వేసుకుని రడీ గా ఉన్న నాతో దండం పెట్టించేసి పెద్ద పళ్ళెం ఎదురుగా కూర్చోబెట్టేవారు. ఆ తర్వాత నాన్న తో మొదలు పెట్టి వరసగా ఇంట్లో అందరూ ఒక్కొక్కరూ ఒకరి తర్వాత ఒకరు స్వీట్స్ హాట్ లలో నుండి కొన్ని రకాలు నోట్లో పెట్టి తినిపించే వారు అలాగే నేను వారికి తినిపించే వాడ్ని :-) నాన్న కొంచెం తక్కువ తక్కువ పెడితే అమ్మ చాలా పెట్టేది. ఇక చెల్లాయ్ తమ్ముడూ తో అయితే యే స్వీట్ బాగుందో చూసుకుని ఆ స్వీట్ ఎక్కువ తినిపించుకునే వాళ్ళం. ఇలా తినిపించుకోడం అయ్యాక అమ్మ ఇంటి దగ్గరి వాళ్ళకి ఇవ్వడానికి సర్ధడం లో మునిగిపోయేది మా పిల్లల బేచ్ ఏమో చాక్లేట్స్ వేసుకుని అందరికీ పంచడానికి వెళ్ళేవాళ్ళం. నాన్న పేపర్ అందుకుంటే మా పిన్ని ఏమో నాకు ఎంతో ఇష్టమైన సేమ్యా సగ్గుబియ్యం పాయసం చేయడం మొదలు పెట్టేది. కానీ అందరిలోకి యువరాజుని మాత్రం నేనే కర కరలాడే కొత్త బట్టలతో పొద్దున్నే పరగడుపున తిన్న స్వీట్స్ వల్ల వచ్చిన భుక్తాయాసం తో ఆపసోపాలు పడుతూ అటూ ఇటూ తిరుగుతూ ఉండేవాడ్ని :-)

స్కూల్ ఉన్న రోజులలో అయితే స్కూల్ కి, పిల్లలకోసం చాక్లెట్స్ ఇంకా టీచర్స్ కోసం స్వీట్ ప్యాకెట్ పట్టుకెళ్ళే వాడ్ని ప్రతీ పీరియడ్ లోనూ వచ్చిన టీచర్ కి లేచెళ్ళి స్వీట్ ప్యాకెట్ ఇవ్వడం ఆయన ఏంటి రా అని అడగడం పిల్లలంతా నాకన్నా ముందే ఈ రోజు వాడి పుట్టిన రోజు సార్ అని చెప్పడం నాకు ఇప్పటికీ గుర్తుంది. కానీ ఇప్పుడు తలచుకుంటే అనిపిస్తుంది ఆర్ధిక ఇబ్బందుల వల్ల నాలా చేసుకోలేని పిల్లలు బాధపడేవాళ్ళేమో పాపం. కానీ చాలా మంది చాక్లెట్స్ అయితే ఇచ్చేవారు లెండి. ఈ రోజు ఖచ్చితం గా చేసే ఇంకో పని అమ్మమ్మా వాళ్ళ ఇంటికి వెళ్ళడం. ప్రత్యేకం గా సర్దిన స్వీట్స్ పాయసం తో అమ్మమ్మా తాతయ్య ల దగ్గరికి వెళ్ళి ఆశీస్సులు తీసుకుని రావడం మాత్రం మర్చిపోకుండా ఖచ్చితం గా చేసేవాడ్ని. ఒకవేళ స్కూల్ లేకపోతే కొందరు ముఖ్యమైన ఫ్రెండ్స్ ని ఇంటికి పిలిచి స్వీటు హాటు కూల్ డ్రింక్ ఇచ్చేవాళ్ళం. కాకపోతే నేను ఇలా చేసింది తక్కువేలెండి. మా తమ్ముడూ చెల్లాయిలకి పాపం ఈ అవసరం పడేది. ఎందుకో తెలీదు పుట్టిన రోజుకి వచ్చిన బహుమతులు నాకు పెద్దగా గుర్తు లేవు. నేను ఇండియా లో ఉన్నంత కాలం ఎక్కడ ఉన్నా ఇంటికి వచ్చి పుట్టిన రోజు ఇంచు మించు ఇలాగే జరుపుకునే వాడ్ని. కాలేజ్ లో ఉన్నపుడు మిత్ర బృందం అంతా ఇక్కడే ఉండరా అనేవాళ్ళు కానీ నేను ముందో తర్వాతో పార్టీ ఇచ్చేవాడ్ని తప్పితే ఆ రోజు మాత్రం ఖచ్చితం గా ఇంట్లో ఉండే వాడ్ని. బాబ్రీ టైంలో కొంచెం అటూ ఇటూ తిరగడం ఇబ్బంది అయింది తప్పించి మిగతా అంతా బాగానే ఉండేది. బహుమతి అంటే గుర్తొచ్చింది నా ఇంజినీరింగ్ క్లాస్మేట్స్ ఓ పుట్టినరోజుకి ఇచ్చిన టైటన్ వాచ్ చాలా రోజులు వాడాను ఇప్పటికీ నా దగ్గరే ఎక్కడో ఉండాలి.

సో చిన్నప్పటి పుట్టిన రోజులు అలా జరిగేవనమాట చిన్నపుడేంటి లెండి ఇంట్లో ఉంటే ఇప్పటికీ అంతే జరుపుకుంటా :-) కాని మరి నిన్న ఇక్కడ చికాగో లో ఉన్నా కదా ఇలాంటివి ఏవీ లేవు కొంచెం డిఫరెంట్ గా సెలెబ్రేట్ చేసుకున్నా, ఫోన్ లో అందరి విషెస్ ఆందుకున్నాను విషెస్ లో ప్రత్యేకత అంటే కొందరు బ్లాగరు ఫ్రెండ్స్ నుండి అందుకున్న విషెస్, తోటి చికాగో బ్లాగరి శరత్ గారితో మొదటి సారి మాట్లాడటం వారి విషెస్ అందుకోడం మంచి అనుభూతి, ఇంకా వేరెవరో ఓ అపరిచితుడు నా ఆర్కుట్ ప్రొఫైల్ నచ్చి నాకు కాల్ చేసి విష్ చేయడం ఆనందాన్నిచ్చింది. ఇంకా నాకోసం ఓ నేస్తం చేసిన పవర్ పాయింట్ ప్రజంటేషన్ చాలా అనందపరిచింది It made me to feel very special in fact. అలానే కంప్యూటర్ తో పెద్దగా పరిచయం లేని నా తమ్ముడు అమ్మా నాన్న చెల్లాయి తరపున వకాల్తా పుచ్చుకుని పంపిన మొదటి ఈకార్డ్ కూడా సంతోషపెట్టింది.

ఇంకా నిన్న ఉదయం ముఖ్యమైన ఫోన్ కాల్స్ అయ్యాక తల స్నానం చేసి కొత్త బట్టలు వేసుకుని దేవుడికి ఓ దండం పెట్టుకుని, నేను ఇండియా నుండి వచ్చేప్పుడు అమ్మ వాళ్ళు ఎయిర్పోర్ట్ లో ఇచ్చిన క్రాకిల్ మరియూ డెయిరీ మిల్క్ చాక్లేట్ లూ ఇంకా ఓ నేస్తం ఇచ్చిన మెలోడీ చాక్లెట్స్ అన్నీ తినేసి బయట కొంచెం పని ఉంటే అది చూసుకుని ఆ తర్వాత మా రూమ్మేట్ తో నిన్న TGI Fridays లో లంచ్ చేసి "స్లండాగ్ మిలియనీర్" సినిమాకి వెళ్ళాను. దీని కోసం కొన్ని వారాలు గా నవతరంగం లో రివ్యూ చూసినప్పటి నుండి మా ఇంటి దగ్గర లో ఎప్పుడు రిలీజ్ అవుతుందా అని ఎదురు చూస్తున్నాను నిన్నటికి కుదిరింది. సినిమా చాలా నచ్చింది బాగుంది తప్పకుండా వెళ్ళి చూడండి. ఊహ తెలిసిన పిల్లలుంటే వారితో కూర్చుని చూడటం వారి ప్రశ్నలకి జవాబివ్వడం కొంచెం కష్టం ఏమో because it's raw film about slum life in Mumbai కానీ ఓవరాల్ గా సినిమా నాకు చాలా నచ్చింది. సినిమా నుండి వస్తూ ఇంటికి కావాల్సిన సరుకుల షాపింగ్ చేసి వాటితో పాటు ఓ చిన్న కేక్ తెచ్చుకుని చివరగా కేక్ కట్టింగ్ తో పుట్టినరోజు సెలబ్రేషన్స్ ని ఈ సంవత్సరానికి ముగించాను :-)

ఆర్కుట్ లో చూసి తెలుసుకుని అందరికన్నా ముందు గా (అవును ఓ రెండ్రోజులు ముందుగానే:)

ధృవం తె రాజా వరుణొ ధ్రువం దెవొ బృహస్పతిహ్ |\\
ధృవం త ఇంద్రష్చాగ్నిష్చ రాశ్ట్రం ధారయతాం ధ్రువం ||\\
శీఘ్రమేవ కల్యాణ ప్రాప్తిరస్తు

అని అంటూ దీవించిన బ్లాగర్ నేస్తం, అందరికీ తెలిసిన నలభీమ, భాస్కర్ గారి దీవెనల గురించి చెప్పడం మరిచాను. ఈ సారి నేనందుకున్న బెస్ట్ విషెస్ ఇవే నిజానికి. ఈ సారికి క్షమించెయ్ అన్నాయ్.

మొత్తం చదవండి

ఆకాశం నవ్వింది !!!

శీర్షిక చూసి మీకు ఏ 80 ల లోని ఓ తెలుగు నవల పేరో గుర్తొస్తే తప్పు నాది కాదు. నా చిన్న తనం లో నా పక్కన కూర్చుని నన్ను చదివించడానికి అమ్మ తెప్పించుకుని చదివి పక్కన పడేసిన నవలలు చూస్తూ అవి నేను చదివే రోజు ఎప్పుడొస్తుందో అని అనుకున్న నా బాల్యానిది . యద్దనపూడి సులోచనా రాణి , వాసిరెడ్డిసీతాదేవి , మైనంపాటి భాస్కర్, ఇంకా యండమూరి, యర్రంశెట్టి శాయి, మల్లాది గారి గురించి చెప్పనే అక్కరలేదనుకోండి. అ నవలలు అన్నీ చదవాలని ఉన్నపుడు చదవడానికి అనుమతి లేదు అనుమతి దొరికి ఒక వయసుకి వచ్చే సరికి యండమూరి గారి నవలలకి మాత్రం అతుక్కు పోయాను. అప్పుడప్పుడూ మల్లాది గారి రచనలు మాత్రం చదివే వాడ్ని. నే చదివిన మొదటి నవల ఆయనదే నత్తలొస్తున్నాయ్ జగ్రత్త !! అని.

సరే ఇక అసలు విషయానికి వస్తే మీలో చాలా మంది రక రకాల వార్తా పత్రికలలో ఈ వార్త చూసే ఉంటారు మొన్న డిశంబర్ 1-2 తారీఖులలో ఆకాశం లో ఈ చిత్రం ఆవిష్కరింప బడింది. దీని వెనుక కధ ఏంటంటే జ్యూపిటర్ మరియూ వీనస్ గ్రహాలు రెండూ ఒకే సరళ రేఖలో భూమికి కాస్త దగ్గరగా రావడం వారిద్దరికీ మన చందమామ కూడ తోడవడం తో అదీ ఓ చక్కని చిక్కని చీకటి పరచుకున్న రాత్రి వేళ జరగడం తో ఎటువంటి పరికరం సాయం లేకుండా సాధారణమైన కంటి తో చూసేలా నీలి నింగి లో ఈ అందమైన దృశ్యం ఆవిష్కరించబడింది. దీన్ని ఓ ఔత్సాహికుడు తన కెమేరా కంటి తో బంధించి ఆ ఫోటోలు నాతో పంచుకుంటే నేను నా బ్లాగ్ లో పెట్టి మీ అందరితో పంచుకుంటున్నా అనమాట. అదీ సంగతి.



మూడూ గ్రహాల మధ్య అనంతమైన దూరమున్నా అన్నీ కలిసి ఇలా చక్కని స్మైలీ గా ఫార్మ్ అవడం చూడ చక్కగా లేదు. టైంస్ ఆఫ్ ఇండియా న్యూస్ ఆర్టికిల్ ప్రకారం మళ్ళీ మే 11, 2011 లో ఓ పగటి పూట ఇలా జరుగుతుంది కాకపోతే పగలు కనుక ఇలా సాధారణ కంటికి కనిపించదు. తరువాత మళ్ళీ ఈ అద్భుతం నవంబర్ 18, 2052 లో రాత్రి పూట ఆవిష్కృతమవుతుందట కనుక మిస్ అయిన వారు, నాలా చికాగో లాంటి చలి ప్రదేశం లో ఉంటూ చూడలేని వారు ఓ సారి సరదాగా లుక్కేస్కోండి. హ్మ్!! ఇక్కడ ప్రస్తుతం ఉన్న వింటర్ వాతావరణాం వల్ల ఒక అరమైలు ముందున్న కారే కనపడటం లేదు ఇంక ఆకాశం లో ఏంకనపడుతుంది నా మోహం !!

మొత్తం చదవండి

చలి -- పులి

శీర్షిక చూసిన వెంటనే తెలుగు పేపర్ చదివే అలవాటున్న వారికి వాతావరణం ఉష్ణోగ్రతలు కాలమ్ గుర్తుకు వచ్చి ఉంటుంది కదా. పేపర్ వాళ్ళు ఈ Temperatures column heading ని ఆయా కాలాలకి (Seasonal) అణుగుణం గా భలే మారుస్తుంటారు. చలికాలం చలి పులి అని పెట్టి పక్కనే వణుకుతున్న కిరణాలతో సూరీడి బొమ్మ వేస్తారు :-) అలానే ఇక సమ్మర్ లో ఎండాకాలం.. మండే ఎండలు.. ఈ తరహా శీర్షిక లు మామూలే... సరే ఇదంతా ఎందుకు గుర్తు చేసుకుంటున్నా అంటే ఇక్కడ చలి కాలం మొదలై పోయింది అంటే ఇది ఇంకా మొదలే అనుకోండి ఇంకా ముందుంది అసలైన తధిగిణతోం కానీ నిన్న మొన్నటి వరకు సమ్మర్ మరియూ స్ప్రింగ్ వాతావరణం తో ఆనందించిన మనసు ఒక్క సారిగా ఇలా చలి మొదలవగానే కాస్త బాధ తో మూలుగుతుంది.

రేపు ఉదయం నే ఆఫీసుకి వెళ్ళే సమయానికి అంటే 6-7 మధ్యలో ఉష్ణోగ్రతలు 23F & 17F అంటే -5సెంటీగ్రేడ్ & -8సెంటీగ్రేడ్. అన్నట్లు ఈ రెండు అంకెలేంటో తెలుసా... నాకు మొదట్లో పెద్దగా అర్ధం అయ్యేది కాదు ఏమిటా అని చికాగో వచ్చాక బాగా తెలిసొచ్చింది. ఇంతకీ విషయం ఏంటంటే ఇక్కడ ఉష్ణోగ్రత -5C ఉంటే విండ్‌చిల్ వల్ల అది -8C ఉన్నట్లుగా అనిపిస్తుంది. చికాగోని ఆనుకుని ఉన్న ఫ్రెష్ వాటర్ లేక్ (Lake Michigan) వల్ల ఈ ప్రాంతం లో గాలులు ఎక్కువ అవి చలికి తోడై మనల్ని మరింత హింసకి గురిచేస్తాయనమాట. ఇక చూస్కోండి ఈ చలి భారీ నుండి తప్పించుకోవాలంటే ఒక్కొక్కరూ ఢాకూ మంగళ్ సింగ్ లాగా కళ్ళు తప్ప ఏమీ కనిపించ కుండా నిండా కప్పేసుకుంటే కానీ తిరగలేం. పోనీ లే అలా బానే ఉంటుంది కదా అనుకుంటే బయట చలిలో ఉన్నంత సేపూ బాగానే ఉంటుంది వెచ్చగా హాయి గా కానీ ఇంటిలోకో ట్రైన్ లోకో వెళ్ళగానే అక్కడ climate controlled కదా దాంతో ఊపిరి ఆడనట్లు చిరాకు గా అనిపిస్తుంది సో ఎక్కిన వెంటనే గెటప్ చేంజ్ మళ్ళీ దిగే ముందు షరా మాములే ఇలా నాకైతే చాలా చిరాకు గా ఉంటుంది. నాకు కస్త చలి వాతావరణం అంటేనే ఇష్టం కానీ ఇక్కడ చలి తట్టుకోడం నాకు కూడా కష్టమే.

ఒకప్పుడు చలికాలం ఉదయం తలుపులు బిడాయించేసి అమ్మ చేతి ఫిల్టర్ కాఫీ తాగుతూ పేపర్ లో చలిపులి కాలం లో 20 లలో ఉన్న ఉష్ణోగ్రతలని చూసి బాబోయ్ ఈ రోజు చలి చాల ఎక్కువ ఉంది పదిగంటల వరకు బయటకు వెళ్ళకూడదు అని అనుకోడం గుర్తొస్తే ఉసూరుమనిపిస్తుంది. అసలు నేను ఇండియా లో చలికాలం చాలా బాగా ఎంజాయ్ చేస్తాను. చలికాలం అంటే ముందు గుర్తొచ్చేవి సంక్రాంతి ముగ్గులు. మా పిన్ని ఉదయం పని కి అడ్డం వస్తుంది పైగా ఆలశ్యం అవుతుంది అని ముందు రోజు రాత్రే 9 దాటాక ముగ్గు వేసేది.

ఆ చలి లో పిన్ని తో కలిసి ముగ్గు లో చుక్కలు లెక్క పెట్టడమూ, ముందే గీసి పెట్టుకున్న ముగ్గుల పుస్తకం లో ముగ్గుని పట్టుకుని చూపించడమూ నాకు చాలా ఇష్టమైన పనులు. అసలు హడావిడి సాయంత్రం స్కూల్ నుండి రాగానే మొదలయ్యేది. ఈ రోజు ఏ ముగ్గు అని పిన్ని నోట్స్ లో ప్రాక్టీస్ చేస్తుంటే పక్కన ఉండి చూసేవాడ్ని లేదంటే ఒకో రోజు పుస్తకం లో ఉన్న వాటిలో నుండి నన్ను సెలెక్ట్ చేయమనేది ఈ రోజు ఏ ముగ్గు వేద్దాం సిరీ అని. ఇక ముగ్గు వేసేప్పుడు అమ్మేమో వరండా లోనుండి "ఒరే స్వెట్టర్ వేసుకు వెళ్ళరా బయటకి" అని చెప్తుంటే "అబ్బా బాగానె ఉందిలేమ్మా అంత చలి లేదు" అని అలానే చలి లో కాస్త వణుకుతూ అయినా నిలబడేవాడ్ని కానీ స్వెట్టర్ వేసుకోడం ఇష్టం ఉండేది కాదు.


ఇక ముందు రోజే ముగ్గు వేసినా పూలూ పెసలు మాత్రం ఉదయాన్నే చల్లే వాళ్ళం. చలికాలం అదో మరువలేని దృశ్యం ఉదయాన్న కురిసే పొగమంచు, దానిని కరిగిస్తూ నులివెచ్చని సూర్యకిరణాలు నేపధ్యం లో పక్షుల కువకువలు ఆ దృశ్యం చూడటానికి రెండు కళ్ళూ చాలవు, అలా తెల్లవారు ఝామునుండీ కురిసిన చిరు మంచులో తడిసిన ముద్దబంతి పూలు కారబ్బంతి పూలు ఎంత అందం గా ఉండేవనీ ఓక్కో రేణువూ కలిపి అందం గా అమర్చినట్లు చిన్ని చిన్ని మంచు బిందువులు పూల రెక్కల మీద ఎవరు నన్ను తాకుతారా ఎప్పుడు జారిపోదామా అన్నట్లు ఉండేవి. ఇంకా చిలక ముక్కు పూలైతే ఎర్రని పూవులపై మంచు బిందువులు, ఆ మంచు బింధువుల నుండి చూస్తే పూవుల ఎరుపు మరింత ఎర్రగా స్వచ్చం గా మెరిసి పోతూ ఎంత అందం గా ఉండేవో చెప్పడానికి మాటలు రావు, ఇప్పటికీ అప్పుడప్పుడూ అలా చల్లని మంచులో తడిచిన పూల స్పర్శ నా చేతులకి తగులుతున్న అనుభూతి కి లోనవుతుంటాను. అంత బావుండేది చలి కాలం.

సరే అక్కడ నుండి కొంచెం ముందుకు వస్తే మరికాస్త చలి నేను B.Tech చదువుకునేప్పుడు ఇండస్ట్రియల్ టూర్ లో భాగం గా వెళ్ళిన ఊటీ, సిమ్లా లలో చూసాను. ఊటీ చలి చక్కలిగింతలు పెడితే సిమ్లా చలి బాగానే వణికించిందని చెప్పచ్చు. నేను మొదటి సారి స్నో ని సిమ్లా లోనే చూసాను. రూం లో హీటర్స్ వేసుకుని పడుకోడం తెల్ల వారు ఝామున అప్పుడే కురిసిన స్నో తో ఆడుకోడం ఒక అనుభవం అయితే అంత చలి లో షాల్స్, స్వెట్టర్స్ ని ఆశ్రయించి రోడ్డు పక్కన ఉన్న దుకాణం లో అసలు సిసలైన సిమ్లా చాయ్ ఆస్వాదించడం మరో మరువలేని అనుభూతి. సిమ్లాకి చేరుకోవాలంటే కొండల్లోనుండి వెళ్ళే నేరో గేజి రైలు ప్రయాణం కూడా చాలా బాగుంటుందండోయ్.

ఆ తర్వాత మళ్ళీ అమెరికా వచ్చాక అట్లాంటాలొ ఉన్నంత కాలం వింటర్ ఆనందం గానే ఉండేది ఏదో డిశంబర్ ఆఖరునో జనవరిలోనో ఒకటి రెండు సార్లు స్నో పడేది అంతే కానీ చికాగో వచ్చాక ఇదే జీవితం అయిపోయింది. సమ్మర్ ఉండేది నాలుగు నెలలైనా ఎప్పుడు వస్తుందా అని ఎదురుచూడటం తోనే మిగిలిన సంవత్సరమంతా భారం గా గడుస్తుంది :-(

మొత్తం చదవండి

కార్పొరేట్ ట్రావెల్ !!!

నాకు సాధారణం గా లంచ్ నా డెస్క్ దగ్గరకే తెచ్చుకుని ఇంటర్నెట్ లో వార్తలో, వికీ నో, మరోటో చూస్తూ తినడం అలవాటు. మొన్న గురువారం అలాగే లంచ్ టైం లో CNN news చదువుతుంటే ఈ వార్త నన్నాకర్షించింది. దాని గురించే ఈ టపా….

మీ ఊహా శక్తి కి కొంచెం పని కల్పించి ఒక చిన్న దృశ్యం ఊహించుకోండి. మీరో గంపెడు పిల్లలు బోలెడు జనాభా మరియూ భాధ్యతలతో నిండి ఉన్న ఒక ఉమ్మడి కుటుంబానికి పెద్ద అయి ఉండి నెలాఖరు రోజులలో కడుపు నిండా తింటానికి కూడా డబ్బులు లేని పరిస్తితులలో కష్ట పడి పచ్చడి మెతుకులతో కడుపు నింపుకుని అరుగు మీద సేద దీరుతుంటే మీ ముందు ఒక ఖరీదైన బెంజ్ కార్ వచ్చి ఆగి అందులో నుండి సూటు బూటూ వేసుకున్న ఓ వ్యక్తి చేతిలో సత్తు బొచ్చె తో దిగి బాబు కాస్త ధర్మం చేయండయ్యా నేను చాలా ధీనమైన పరిస్తితి లో ఉన్నాను అని అంటే మీకేం అనిపిస్తుంది.




సరీగ్గా ఈ అమెరికను రాజకీయనాయకుడి కి కూడా అదే అనిపించింది. వివరాల కోసం CNN లో ఈ వార్త చదవండి. దీని సారాంశమేమంటే… ఈ మధ్య వచ్చిన ఆర్ధిక మాంద్యాన్ని తట్టుకోడానికి గాను అమెరికా ప్రభుత్వం bailout money అని కొంత ధనాన్ని మర్కెట్ లోకి పంపడానికి నిర్ణయించుకుంది. ఆ డబ్బులో నుండి మాకు ఓ పాతిక బిలియను డాలర్లు ఇవ్వండి బాబూ మేము పూర్తిగా మునిగిపోయే పరిస్తితి లో ఉన్నాం అని దాదాపు chapter 11 bankruptcy file చేయడానికి సిద్దపడుతున్న GM ఇంకా Ford and Chrysler అనే మూడు Detroit కార్ల కంపెనీల CEO లు వాషింగ్టన్ కి వచ్చారు కాకపోతే వాళ్ళు చేసిన తప్పల్లా ఏంటంటే… “మేం అప్పుల్లో ఉన్నాం మాకు డబ్బు సాయం చేసి మా కంపెనీలని బ్రతికించండి అని ప్రభుత్వాన్ని అడగడానికి వారి వారి అలవాట్ల ప్రకారం తలా ఓ ప్రైవేట్ జెట్ లో Detroit నుండి Washington కి వచ్చారు.

దానికి గాను అయిన ఖర్చు రమా రమి 60 వేల డాలర్లు. commercial jets ఉపయోగిస్తే ముగ్గురుకీ కలిపి 2 వేల లో అయిపోయేది ఖర్చు అలా కాకుండా జెట్ పూల్ చేసుకుని ముగ్గురూ కలిసి ఒకే జెట్ లో వచ్చినా 20వేల తో అయిపోయేది. ఇటువంటి పరిస్థితి లో కూడా ఇలా వృధా గా ఖర్చు పెడుతున్న వీళ్ళకి చూస్తూ చూస్తూ డబ్బు సాయం ఎలా చేయమంటారు అని అడిగారు. అంతే కాదు ఆ రోజు నిర్ణయం తీసుకోడానికి జరపాల్సిన వోటింగ్ ని కూడా రద్దు చేసారుట.

కంపెనీ లేమో ప్రోటోకాల్స్ సెక్యూరిటీ ఇబ్బందులు కారణాలు గా చూపించి, ఇక్కడ కంపెనీలు మూత పడితే Detroit లో నిరుద్యోగులయ్యే అనేక మంది జీవితాల గురించి పట్టించుకోకుండా అనవసరమైన విషయానికి ప్రాముఖ్యత నిచ్చి విషయాన్ని పక్క దారి పట్టిస్తున్నారు రాజకీయనాయకులు అని అంటున్నాయి. వీరిద్దరి వాదనలో ఎవరిదీ కొట్టి పారేయలేనివి గానే ఉన్నాయనిపిస్తుంది కాని నన్ను ఆకర్షించిన విషయమేంటంటే రాజకీయాలు ఏ దేశం లో నైనా ఎక్కడైనా రాజకీయాలే సుమా అనే విషయం.

ఇవ్వన్నీ పక్కన పెడితే అసలు there is a lot of saving potential in corporate travel అని నా అభిప్రాయం, నా వృత్తి రీత్యా మా account లోని అన్ని Travel and living expenses నేను గమనిస్తూ ఉంటాను, చాలా అడ్డదిడ్డం గా బుక్ చేసి పడేస్తుంటారు టిక్కెట్స్. కొద్దిగా డీల్స్ వెతికితే నో కాస్త సర్ధుకోగలిగితేనో రెండువందల డాలర్లకి అయిపోయే tickets కోసం ఆరేడు వందల డాలర్లు ఖర్చు పెడుతుంటారు. ఇవే ఎయిర్లైన్స్ కి అసలైన లాభసాటి బేరాలనుకోండీ ఇవి కట్ చేస్తే అక్కడ బోలెడు ఉద్యోగాలు పోతాయంటారేమో.

మొత్తం చదవండి

ఓ క్లాసు... ఓ మాసు... :-)

గత వారం రోజులు గా ఎందుకో ఈ రెండు పాటలూ పదే పదే గుర్తొస్తున్నాయి సో టపాయించేస్తే ఓ పనైపోతుంది అని మొదలెట్టాను. అసలు ఈ టపా కి సరైన శీర్షిక ఓ క్లాసిక్... ఓ జానపదం అయి ఉండేదేమో. ముందు క్లాసిక్ గురించి... జంధ్యాల గారి ముద్దమందారం సినిమాలో వేటూరి గారు రాసిన ఈ పాట చాలా బాగుంటుంది. సాహిత్యం గొప్ప గా లేకపోయినా చిన్న చిన్న పదాలలో మంచి భావాలని పలికించారు వేటూరి గారు... రమేష్‌నాయుడు గారి సంగీతం ఆహ్లాదం గా ఉంటే... ఇక బాలు గాత్రం అద్భుతమైన వన్నె తెస్తుంది మనసుకు హాయినిస్తుంది. ఒక సారి విని చూడండి....

05.Neelalu Kareena...

చిత్రం : ముద్దమందారం
సాహిత్యం : వేటూరి
సంగీతం : రమేష్ నాయుడు
గానం : బాలు

నీలాలు కారేనా కాలాలు మారేనా
నీ జాలి నే పంచుకోనా నీ లాలి నే పాడలేనా
జాజి పూసే వేళ జాబిల్లి వేళ
పూల డోల నేను కానా

||నీలాలు||

సూరీడు నెలరేడు సిరిగల దొరలే కారు లే
పూరి గుడిసెల్లో పేద మనసుల్లో వెలిగేటి దీపాలులే
ఆ నింగి ఈ నేల కొనగల సిరులే లేవులే
కలిమి లేముల్లొ కరిగే ప్రేమల్లొ నిరుపేద లోగిళ్ళులే

||నీలాలు||

ఈ గాలిలో తేలి వెతలను మరిచే వేళలో
కలికి వెన్నెల్లు కలల కన్నుల్లో కల పారి పోవాలి లే
ఆ తారలే తేరి తళ తళ మెరిసే రేయిలో
ఒడిలో నువ్వుంటె ఒదిగీ పోకుంటె కడతేరి పోవాలిలే..

||నీలాలు||

ఇక రెండో పాట విషయానికి వస్తే, నా చిన్నపుడు మా మావయ్య పాడేవారు ఈ పాటని, తెలంగాణా యాస లో సాగే ఈ పాట ఇప్పటికీ ఎలాంటి మూడ్ లో ఉన్నా నాకు హుషారు తెప్పిస్తుంది... క్లాసు మాసు తేడా ఏంటి లెండి మంచి జానపదాలు వింటే మనకి తెలీకుండానే మన పాదమో లేక చెయ్యో కనీసం చిన్న గా అయినా సరే పాట తో పదం కలుపుతుంది ఆ పాటలు అలాంటివి. ఒక విచారించ వలసిన విషయం ఏంటంటే నాకు ఈ పాట రాసిన లేదా స్వరపరిచిన వ్యక్తుల గురించి ఏమీ తెలియదు కానీ ఈ పాట విన్న ప్రతి సారీ మాత్రం చాలా ఆనందిస్తాను ఒక చిరునవ్వు మోము పై అలవోకగా అలా వచ్చి వెళ్తుంది.

Kodibaaye Lachamma...

ఎడ్లు బాయె... గొడ్లు బాయె... ఎలమ దొరల మంద బాయే...
గోళ్ళగమ్మ నేను బోతె కందిరీగ కరిసి పాయె...
అరెరెరెరెరె ఆయ్
కోడిబాయె లచ్చమ్మదీ... కోడి పుంజు బాయె లచ్చమ్మదీ... ||2||
||ఎడ్లు బాయె||
||కోడిబాయె||

హోయ్
బండి బాయె బస్సు బాయె రేణిగుంట రైలు బాయె.... ||2||
మళ్ళి దిరిగి చూడ బోతె గాలి మోటరెళ్ళిపాయె... ||2||
అరెరెరెరె
దూడ బాయె లచ్చమ్మదీ... లేగ దూడ బాయె లచ్చమ్మదీ...||2||

||ఎడ్లు బాయె||
||కోడిబాయె||

కొండబాట నస్తుంటే.... కోయిలమ్మ గూస్తుంటే...
కొండబాట నస్తుంటె.... కోయిలమ్మ గూస్తుంటె...
వాగు బాట నస్తుంటే.. వాయిలాల సప్పుడాయె...
మందనంత గెదుముకుంట ఇంటిదారినొస్తుంటే...2
పోతుబాయె లచ్చమ్మదీ.. లేగ పోతుబాయె లచ్చమ్మదీ...||2||

||ఎడ్లు బాయె||
||కోడిబాయె||

లచ్చన్న దారి లోన లంబాడీ ఆటలాయె...హోయ్...
జిగులారి సంత లోన పోతలింగడి గంతులాయె
బంతి పూలు తెంప బోతె తుమ్మెదొచ్చి గరిసి బాయె
గంప బాయె లచ్చమ్మదీ పూల గంప బాయె లచ్చమ్మదీ.. ||2||

||ఎడ్లు బాయె||
||కోడిబాయె||

మొత్తం చదవండి

Potluck !! మన వన భోజనాలేనండీ...

మా టీం లో మూడొంతుల పైగా భారతీయులు ఉండటం తో మొన్నీమధ్య దీపావళి సంధర్భం గా మా ఆఫీస్ లో పాట్ లక్ అరేంజ్ చేసాము సరదాగా ఆ ఫోటోలు దాని ప్రిపరేషన్ కోసం నే పడ్డ పాట్లు మీతో పంచుకుందామని ఈ టపా...

అమెరికా జీవన విధానం గురించి పెద్ద గా పరిచయం లేని వారికోసం అసలు potluck అంటే ఏంటో ముందు చూద్దాం. నేను అమెరికా వచ్చిన కొత్త లో అందరితో కలిసి పాట్‌లాక్ (potlock) అని అనే వాడ్ని తర్వాత తర్వాత మెల్ల గా అది pot lock కాదు potluck అని తెలుసుకున్నాను. దీని డిక్షనరీ మీనింగ్ ఏమిటా అని వెతికితే అనుకోని అతిధి కి కుండలో ఉన్నదేదో వడ్డించడం అని ఒక అర్ధం అట అంటే నిఖార్సైన తర్జుమా అనమట pot luck కి కుండ అదృష్టం :-) సరే ఇక వేరే అర్ధానికి వస్తే అతిధులు అంతా ఎవరి వంట వారే వండుకుని తెచ్చుకుని అంతా కలిసి ఒకే చోట పంచుకుంటూ తినడం. దీనినే కొంచెం ఆర్గనైజ్డ్ గా అంటే అంతా కలిసి ఒకే వంటకం తేకుండా ముందే మెనూ లిస్ట్ లా ఒక సైనప్ షీట్ పెట్టి బఫే కి కావాల్సిన సరంజామా అంతా తలా ఒకటి చొప్పున అందులో వ్రాసి తీసుకు వస్తారు.

potluck table, బిర్యాని ప్రెజెంటేషన్ బాగుంది కదా

వంశీ గారి పసలపూడి కధలో లేకా శంకరమంచి గారి అమరావతి కధలో చదివిన వారికి వాటిలో వర్ణించిన వన భోజనాలు అందులోకి ప్రత్యేకం గా వంట వాడితో చేయించి పెట్టే వంటలు గుర్తొచ్చి నోరు ఊరుతుందా :-) నేను 10 వ తరగతి లో ఉన్నపుడు మా నరసరావుపేట ఊరి చివర్లో ఉన్న మామిడి తోటలో వనభోజనాలకి వెళ్ళిన గుర్తు అప్పుడు అక్కడే వంటమనిషి తో వండించి తిన్న గుర్తు. ఆ తర్వాత కాలేజ్ లో ఒకటి రెండు సార్లు వెళ్ళినా కేటరింగ్ వాడికి చెప్తే వాడే మంచి నీళ్ళ తో సహా ఏర్పాట్లు చేసే వాడు. అంతే కాని అమెరికా కి వచ్చే వరకు ఇలా ఎవరికి వారే వంట చేసుకుని తీసుకు వచ్చి తినడం అనే ప్రక్రియ పరిచయం అవ్వలేదు. నాకు ఇక్కడి అలవాట్ల లో నచ్చిన వాటిలో ఇది ఒకటి. ఇండియా లో ఏమో కానీ ఇక్కడికి వచ్చాక మన వాళ్ళు బాగానే అరేంజ్ చేస్తుంటారు ఇంటి దగ్గర ఎప్పుడైనా వెళ్ళినా బేచిలర్ గా cool drinks, paper napkins or plates లాంటివి పట్టుకెళ్ళడం తప్ప వంట చేసే పని పెట్టుకునే వాడ్ని కాదు.

ఎప్పుడో ఒక సారి నేను అట్లాంటా లో ఉన్నపుడు మా ఆఫీస్ వాళ్ళకి మన ఆలూ ఫ్రై కాస్త నెయ్యి అదీ దట్టించి రుచి చూపించా... అప్పుడు ఎక్కువ మంది అమెరికన్స్ ఉండే వారు టీం లో, వీళ్ళకి mashed potato తప్ప ఇంకోటి తెలీదు కనుక wow potato can be cooked like this ? who made it ? its wonderful !! అని అనుకుంటూ లొట్టలు వేసుకుంటూ బాగానే ఆస్వాదించారు అప్పుడు. కానీ ఇప్పుడు మన వాళ్ళు ఎక్కువ ఉన్నారు కనుక ఆ పప్పులు ఉడకవ్ "ఏంట్రా ఎదవా ఇంటికి వచ్చిన అనుకోని అతిధుల కోసం అయిదు నిముషాల్లొ చేసి పడేసే ఆలూ ఫ్రై తెస్తావా" అని తిట్లు లంకించుకుంటారేమో అని అనుమానపడి, మనకి తేలికగా అయిపోయే వంటకం ఏమిటా అని అలోచించి... ఫైనల్ గా ష్రింప్ (American name for prawns) కర్రీ అదేనండి రొయ్యల ఇగురు చేద్దాం అని డిసైడ్ అయిపోయా...

ఇదే మనం వండి పట్టుకెళ్ళిన సాల్ట్ కర్రీ.. ఓ సారీ !! ష్రింప్ కర్రీ...

మరీ ముందు రోజు ఏం చేస్తాం లే అని ఆ రోజు తెల్లవారు ఝామునే లేచి వంట మొదలు పెట్టాను. మంచి నిద్రమత్తులో marinate చేసేప్పుడు వేసిన ఉప్పు సంగతి మర్చిపోయి మాములు గా కూరలో మళ్ళీ రెండో సారి ఉప్పు వేసేసాను చివరికి కూర అంతా అయిపోయే టైం లో రుచి చూస్తే "ఉప్పు బ్రహ్మాండం గా సరిపోయింది కాకపోతే కూరే కాస్త తక్కువైంది" అన్న బాపు గారి సెటైరు గుర్తొచ్చింది. ఇప్పుడు దీన్ని ఎలా ఫిక్స్ చేయాలి రా దేవుడా !! అని ఆలోచిస్తుంటే అంతకు కొద్ది రోజుల ముందే ఓ ఫ్రెండ్ చెప్పిన బంగాళదుంప చిట్కా గుర్తొచ్చింది. కూర చివర్లో ఒక పచ్చి దుంప ని పెద్ద ముక్కలుగా కోసి వేస్తే ఉప్పు పీల్చేస్తుంది అని అన్నారు సరే ప్రయత్నిద్దాం అని చూస్తే ఇంట్లో ఆలూ లేదు.. వెంటనే ఉదయాన్నే ఏ మొహం పెట్టుకుని అడగడం అని కూడా ఆలోచించ కుండా... ఎదురింటి తలుపు కొట్టి "పిన్ని గారు ఓ బంగాళదుంప ఉంటే అప్పిప్పిస్తారా " అని అడిగి తీసుకు వచ్చి ఎక్కువ సర్ఫేస్ ఏరియా వచ్చేలా చెక్కు తీసి నిలువు గా రెండు ముక్కలు కోసి కూర లో వేసాను. లక్కీ గా అది చాలా వరకు ఉప్పుని అంతే కాకుండా ఎక్కువైన నీటినీ కూడా పీల్చేయడం తో కూర కాస్త తినగలిగే స్టేజ్ కి వచ్చింది.

సరే ఏదేమైనా ఒప్పుకున్నాక తప్పదు కదా తిన్నవాడి దురదృష్టం అని అనుకుని అలానే పట్టుకుని వెళ్ళాను. మా వాళ్ళంతా కూడా కొంచెం ఉప్పు తక్కువైతే ఇంకా బాగుండేది అని అంటూనే మొత్తం గిన్నె ఖాళీ చేసేయడం తో హమ్మయ్య అని ఊపిరి పీల్చుకున్నా. అదనమాట నా పాట్‌లక్ కధ....

Some Desserts

అన్నట్లు నా కూర లో ఉప్పు ఎక్కువవ్వడం వల్ల ఇటువంటి పొరపాట్లని ఫిక్స్ చేయడానికి ఉపాయాల పై ఓ చిన్నపాటి డిస్కషన్ జరిగింది. కొందరు బంగాళ దుంప వేయమంటే కొందరు కొబ్బరి కోరు వెయ్యమన్నారు ఇంకొందరు dough bolls అంటే ఆటా గొధుమపిండి లాంటివి ఉండల్లా చేసి వెయ్యమని చెప్పారు. మీకు కూడా తెలిసిన చిట్కాలేమన్నా ఉంటే కామెంట్ల లో షేర్ చేసుకోండి.

మొత్తం చదవండి

మా ఊరు ఒక్క సారి (పంట చేల)--పాలగుమ్మి

ముందుగా తన టపా ద్వారా ఈ పాటను పరిచయం చేసిన సిరిసిరిమువ్వ గారికి నెనర్లు. ఆపై ఎక్కడ దొరుకుతుంది అని అడిగితే నాదవినోదిని గురించి చెప్పి పాలగుమ్మి వారి ఫోన్ నంబరు ఇచ్చిన సి.బి.రావు గారికి నెనర్లు. నేను ఇండియా వెళ్ళినప్పుడు పాలగుమ్మి వారితో మాట్లాడి నాదవినోదిని నాగరాజు గారి నంబరు తీసుకుని, సరిగ్గా వచ్చే ముందు రోజు అప్పటికే 36 గంటలు గా స్వల్ప విరామం తో చేసిన ప్రయాణాన్ని లెక్క చెయ్యకుండా... మరుసటి రోజు అమెరికాకు చేయాల్సిన 20 గంటల ప్రయాణాన్ని కూడా మరచి బాగ్‌లింగంపల్లి లో నాగరాజు గారి ఇల్లు వెతికి పట్టుకుని ఈ కేసేట్ సంపాదించాను.

కానీ ఇంతా శ్రమపడి "తాళం వేసితిని కానీ గొళ్ళెం మరిచితిని" అన్న చందాన కేసెట్ సంపాదించాను కానీ నా దగ్గర ప్లేయర్ లేదన్న విషయం విస్మరించాను. అంటే నిజానికి అమెరికా లో ఓ కేసెట్ ప్లేయర్ కొనుక్కోడం ఎంత సేపు లే, ఇప్పుడు ఐపాడ్ లు గట్రా వచ్చాయ్ కాబట్టి కేసెట్ ప్లేయర్ లు తక్కువ ధర లో దొరుకుతుండి ఉంటాయ్, అనే నిర్లక్ష్యం కూడా ఒక కారణం లెండి. తీరా ఇక్కడికి వచ్చాక ఎక్కడ వెతికినా కేసెట్ ప్లేయర్ అని అడగగానే నన్నో ఆదిమానవుడ్ని చూసినట్లు చూసి ఇంకా అవి ఎక్కడ దొరుకుతున్నాయ్ అని నన్నే ఎదురు ప్రశ్నించడం మొదలు పెట్టారు. ఆఖరికి ఈ రోజే బెస్ట్‌బై లో చివరగా మిగిలి ఉన్న ఒకే ఒక్క కేసెట్ వాక్మన్ తెచ్చి ఇపుడే ఈ పాట వినగానే పడిన కష్టమతా మర్చిపోయాను. అందుకే వెంటనే టపాయించేస్తున్నాను.

Maa Uru okka saari...

పాలగుమ్మి విశ్వనాథం గారు రచించి, స్వరపరచి గానం చేసిన ఈ పాట మనకోసం.

ఓహొ ఓ...ఓ...ఆ.ఆ...ఆ.ఆ...

పంట చేల గట్ల మీద నడవాలి..
ఊహలేమొ రెక్కలొచ్చి ఎగరాలి.. ||పంట చేల||
మా ఊరు ఒక్క సారి పోయి రావాలి..
జ్ఞాపకాల బరువు తో తిరిగి రావాలి..||మా ఊరు||

ఒయ్యారి నడకలతో ఆ ఏరు..
ఆ ఏరు దాటితే మా ఊరు ||ఒయ్యారి||
ఊరి మధ్య కోవెలా కోనేరు..
ఒక సారి చూస్తిరా తిరిగి పోలేరు..
ఊరి మధ్య కోవెలా కోనేరు..
ఒక సారి చూస్తిరా వదిలి పోలేరు..

||పంట చేల......తిరిగి రావాలి||

పచ్చని పచ్చిక పైనా మేను వాల్చాలి...
పైరగాలి వచ్చి నన్ను కౌగిలించాలి...||పచ్చని||
ఏరు దాటి తోట తోపు తిరగాలి...
ఎవరెవరో వచ్చి నన్ను పలకరించాలి... ||ఏరు దాటి||

మా ఊరు ఒక్క సారి పోయి రావాలి..||2||

చిన్ననాటి నేస్తాలు చుట్టూ చేరాలి...
మనసువిప్పి మాట్లాడే మనుషుల కలవాలి...||చిన్ననాటి||
ఒకరొకరు ఆప్యాయతలొలకబొయ్యాలి...
ఆగలేక నా కన్నులు.. చెమ్మగిల్లాలి...||ఒకరొకరు||

పంట చేల గట్ల మీద నడవాలి..
ఊహలేమొ రెక్కలొచ్చి ఎగరాలి.. ||పంట చేల||
మా ఊరు ఒక్క సారి పోయి రావాలి..
జ్ఞాపకాల బరువు తో తిరిగి రావాలి..||మా ఊరు||
ఓహొ హో...ఓ..ఒ..ఒ..ఒ..ఓ....||2||

నాదవినోదిని కేసెట్ మరియూ సిడీ ల కోసం సంప్రదించ వలసిన చిరునామా.

నాగరాజు 040-27676526

HIG Block 6, Flat 16.  

Near Sundarayya park, Baglingampally Hyderabad-500044 

Email : hemavathi_57@rediffmail.com

మొత్తం చదవండి

ఫిల్టర్ కాఫీ / కాఫీ ఫిల్టర్

శీర్షిక చూసి ఇదేదో మంచి కాఫీ లాంటి టపా చదువుదాం అని వస్తే, మీరు తప్పులో కాలేసినట్లే ముందే హెచ్చరిస్తున్నా కాబట్టి చదివి మీరు తెచ్చుకునే తలనొప్పులకు ఇక నా పూచీ ఏం లేదు (నా లాంటి కాఫీ ప్రియులకి తలనొప్పి కూడా ఒకందుకు మంచిదే!! మరి ఎంచక్కా ఆ వంకతో ఇంకో కప్పు కాఫీ ఎక్కువ తాగేయచ్చు కదా:-). సరే ఏదో ఊసు పోక ఈ రోజు ఉదయం నే చేసిన సాహసం గురించి సరదాగా వ్రాద్దాం అని కూర్చున్నా సో తీరిక ఉంటే చదవండి.

నేను ఇండియా వెళ్ళినప్పుడు చెన్నై అయితే వెళ్ళాను కానీ చాలా బిజీ స్కెడ్యూల్ అవడం వల్ల శరవణ భవన్ లో ఫిల్టర్ కాఫీ తాగే అవకాశం దొరక లేదు. కానీ అక్కడ ఉన్నంత సేపూ తలచుకుంటూనే ఉన్నా. అక్కడ నుండి గుంటూర్ వచ్చాక ఈ సారి తీసుకు వెళ్ళాల్సిన వాటిలో కాఫీ ఫిల్టర్ మర్చిపోకుండా చేర్చమ్మా అని చెప్పా. దాందేముంది రా మన ఇంట్లో ఉన్నది ఎలాగు వాడటం లేదు అది ఇప్పుడే సూట్కేస్ లో పెట్టేసుకో అని అమ్మ ఇచ్చేసింది. మా ఇంట్లో అందరూ టీ ప్రియులు లెండి నేను ఒక్కడ్నే కాఫీ కి అంకితమయ్యా... మొత్తం మీద అలా మర్చిపోకుండా తీసుకు వచ్చిన ఫిల్టర్ ని వాడటానికి ఈ రోజే తీరిక దొరికింది.

ఎలా వాడాలి అనే బేసిక్ ట్రైనింగ్ టెలిపోన్ లో అల్రెడీ ఓ నేస్తం దగ్గర తీసుకుని ఉండటం తో "జయమ్ము నిశ్చయమ్ము రా భయమ్ము లేదు రా... " అనుకుంటూ మొదలు పెట్టాను. ముందు నీళ్ళు మైక్రోవేవ్ లో వేడి చేయాలి దానికోసం ఒక ప్లాస్టిక్ గ్లాస్ లో నీళ్ళు పోసి ఓ ప్లాస్టిక్ స్పూన్ వేసి ఓవెన్ లో పెట్టా (మైక్రో వేవ్ ఓవెన్ లో నీళ్ళు యధాతధం గా వేడి చేయకూడదు ఓ స్పూనో స్టిర్రరో వేసి చేయాలి అని వీడియోలతో మరీ చెప్పారు కదా అది వంట పట్టించుకున్నా లెండి అందుకే ముందు జాగ్రత్త) కానీ ఓ 3 నిముషాలు ఆగి చూస్తే ఆ స్పూన్ కాస్తా వంగి పోయి ఉంది.

హతవిధీ ఆదిలోనే హంసపాదా అనుకుని సరే ఆ వంగిన ప్లాస్టిక్ స్పూన్ కరిగి పోయి ఏ కెమికల్స్ నీళ్ళలో కలిసి ఉంటాయో అని అనుమానం వచ్చి అవన్ని పడేసి ఈ సారి పింగాణీ కప్ దాన్లోకి ఒక స్ట్రాంగ్ స్పూన్ పడేసి కాసింత తక్కువ టైం వేడి చేసా. నీళ్ళు వేడయ్యే సరికి ఫిల్టర్ లో ఒక స్పూన్ కాఫీ పౌడర్ వేసి దాని పైన రెండో ఫిల్టర్ పెట్టి రెడీ చేసి, ఆ వేడి నీళ్ళు ఫిల్టర్ లో పోసి మూత పెట్టేసా. ఇక అక్కడ నుండి మొదలు నా కష్టాలు.

ఫిల్టర్ అంతా స్టీల్ అదీ కాక Airtight ఎక్కడ ముట్టుకున్నా కాలి పోతుంది కనీసం ఒక పక్కకి జరపడానికి కూడా లేదు. పొనీ హేండిల్ ఏమన్నా ఇచ్చాడా అంటే అదీ లేదు ముందు ఇది ఇలా డిజైన్ చేసిన వాడ్ని తన్నాలి అనుకున్నా పోని చల్ల బడే వరకు ఆగుదాం అంటే మనకి ఆత్రం ఆగి చావదు. ఏదైనా గుడ్డ తోనో లేదా పేపర్ టవల్ తోనో ట్రై చేద్దాం అంటే ముందు గ్రిప్ దొరకడం లేదు దానికి తోడు మొత్తం Airtight అవడం వల్లనేమో రెండు కంపార్ట్మెంట్ లు పైన మూత అన్నీ బిగుసుకు పోయి కదిలి చావడం లేదు, లోపలేం జరుగుతుందో తెలీడం లేదు.

ఓ రెండు నిముషాల పాటు "బావగారు బాగున్నారా" సినిమాలో శ్రీహరి సీసా మూత తీయడానికి చేసే ప్రయత్నం గుర్తు చేసుకోండి ఇంచు మించు అదే రేంజ్ లో తిప్పలు పడ్డా... మరో రెండు నిముషాలు "తమ్ముడు" సినిమాలో అవధాన్లు మాష్టారి దుష్యంతుడు పాఠం గుర్తొచ్చింది. బాణం గాట్టిగా లాగాడు... రాలా !!... మళ్ళీ లాగాడు...బాణం లో నుంచి చెయ్యొచ్చింది కాని బాణం రాలా!!.. అదే టైప్ లో గాట్టిగా లాగాను కానీ చేయి జారిపోయింది కానీ మూత రాలేదు కింద కంపార్ట్మెంటూ రాలేదు !! అలా ఓ అయిదు నిముషాలు కుస్తీ పట్టాక వేసుకున్న టీషర్ట్ ని కాఫీ షర్ట్ చేస్తూ హఠాత్తు గా ఊడి వచ్చేసింది.

అయ్యో రామా మొత్తం అంతా ఒలికి పోయిందా మళ్ళీ పెట్టాలా అనుకుని చూస్తే ఏదో కాస్త షర్ట్ మీదా నేల మీద కిచెన్ టాప్ మీదా చిందిందనే కానీ మళ్ళీ చేయాల్సిన అవసరం రాలేదు, బ్రతుకు జేవుడా అనుకుంటూ అవన్ని క్లీన్ చేసి, 3 వంతులు పాలు ఓ వంతు డికాక్షను కలిపి కాసింత చక్కెర వేసి మళ్ళీ కాసేపు వేడి చేసి. చివరగా కాఫీని మంచి నురగ వచ్చేలా స్టీల్ గ్లాస్ లోకి ఇంకో కప్ తోటి తిరగ కొట్టి వేడి వేడి ఫిల్టర్ కాఫీ ని ఆస్వాదించేసా. ఈ చివర తిరగకొట్టడం అనబడు ఘట్టం అతిముఖ్యం స్పూన్ తో తిప్పినా Ikea లో దొరికే Milk frother లాంటి టూల్స్ వాడినా ఇలా ఒక కప్ నుండి ఇంకో కప్ లోకి తిరగ కొడితే వచ్చే టేస్ట్ కానీ అలాంటి నురగ కానీ రాదు.

నే తెచ్చిన కాఫీ ఫిల్టర్ & నే చేసిన ఫిల్టర్ కాఫీ

ఏ మాటకామాటే చెప్పుకోవాలి ఎంత కష్ట పడైనా ఫిల్టర్ కాఫీ నే మళ్ళీ తాగాలనిపిస్తుంది కాని ఇంచు మించు సరి సాటి అని చెప్పుకునే ఇన్స్టంట్ జోలికి ఇక వెళ్ళ బుద్ది కావడం లేదంటే నమ్మండీ. ఇంకో విషయం కూడా ఏంటంటే ఈ స్టీల్ కి కాఫీ కి ఏదో కనెక్షన్ ఉండీ ఉంటుంది. అరిటాకులో వేసి ఇచ్చిన వేడి వేడి పెసరట్టు అరిటాకు రసం పీల్చి మరింత రుచి గా తయారయినట్లు స్టిల్ ఫిల్టర్ లో, స్టీల్ గ్లాస్ ల్లో ఏదో ప్రత్యేకమైన రుచి ని సంతరించుకుంటుంది మన కాఫీ. ఇది వరకు ఇక్కడి electric coffee maker లో చేసిన ఫిల్టర్ కాఫీ ఇంత రుచి గా లేకపోడమే అందుకు నిదర్శనం.

సో అదనమాట నా ఫిల్టర్ కాఫీ కధ, ఇంకెందుకాలశ్యం వెళ్ళి ఓ మంచి ఫిల్టర్ కాఫీ తాగేయండి.

మళ్ళీ మరో టపా లో కలుద్దాం శలవ్.

మొత్తం చదవండి

బ్లాగ్లోకానికి, బ్లాగ్‌మిత్రులకు నమస్సుమాంజలి...

బ్లాగ్లోకానికి బ్లాగ్‌మిత్రులకు నమస్సుమాంజలి... గత నెల రోజులు గా నా నుండి కొత్త టపా లేక పోయినా అపుడపుడు ఇటు విచ్చేసి వ్యాఖ్య లతో పలకరించి ప్రోత్సహంచిన మిత్రులందరికీ శతకోటి నమస్సులు. నేను మధ్యలో ఒకటీ అరా టపా లు అతికష్టం మీద చదివినా వ్యాఖ్య వ్రాసే సమయం లేకపోయింది. కంప్యూటరు తో గడప గలిగిన కాస్త సమయం లో ఏదో ఒక ఆఫీసు పని ఉండటం తో పాటు Internent Speed సరిగా లేక పోడం తో ఎక్కువ సమయం వెచ్చించ లేకపోయాను.

ఏదేమైనా నెల రోజుల శలవులు ముగించుకుని ఈ రోజే తిరిగి చికాగో చేరుకున్నాను. నేను డిల్లీ నుండి బయలుదేరే రోజే అక్కడ పేలుళ్ళు జరగడం బాధాకరం, Aug 11th ఉదయం అభినవ్ బింద్రా బంగారు పతకం గెలుచుకున్నాడన్న వార్త తో భారత మీడియా నాకు స్వాగతం పలికిందని సంతోషించే లోపే Sept 13th డిల్లీ పేలుళ్ళ వార్త తో వీడ్కోలు పలకడం బాధాకరమైన విషయం.

మొత్తం మీద నా ట్రిప్ అద్యంతమూ దేవుడి పాలనలో వరుణదేవుడు కురిపించిన ఎడతెరిపి లేని వర్షాలలోను, మా బంధువులు ఆత్మీయులు కురిపించిన అత్మీయ, అనురాగ వర్షపు జల్లులలోనూ, ఇంకా అకాల వర్షాల వల్ల పంట చెడిపోయిందనో సకాలం లో ఎరువులు అందలేదనో రైతన్నల ఆగ్రహ జల్లులలోనూ తడిసి ముద్దయి పోయా... ఇక నా అభిమాన హీరో "ప్రజారాజ్యం" ఆవిష్కరణని అందరితో కూర్చుని ప్రత్యక్ష ప్రసారం చూడటం కూడా ఓ మరువలేని అనుభూతి. ఈ నెల రోజులలోనూ మోయలేనన్ని బోలెడు అనుభూతులు, జ్ఞాపకాల వల్లనో :-) లేకా అనునిత్యం తిన్న విందు భోజనాల వల్లనో (ఇదే అసలు కారణం లెండీ) కానీ ఓ 3 కిలోల బరువు కూడా పెరిగాను.

రానున్న పది రోజులలోనూ మెల్లగా ఆఫీసు లోనూ, బ్లాగ్లోకం లోనూ ఉన్న back log లను కవర్ చేసి తిరిగి టపాయించడం మొదలు పెడతాను అంతవరకూ నిన్న ప్రయాణమయ్యేప్పుడు నా మదిలో మెదిలిన ఈ పాట మీకోసం.

చిత్రం : సిరివెన్నెల
గానం : యస్ పి బి, పి సుశీల
సంగీతం : కె వి మహదేవన్
సాహిత్యం : సిరివెన్నెల సీతారామ శాస్త్రి

ఆ... ఆ...
పొలిమేర దాటిపోతున్నా, ఓ గువ్వలచెన్నా!
పొరుగూరికి చేరిపోతున్నా, ఓ గువ్వలచెన్నా!
కధ మారే రోజులు మారేనూ, ఓ గువ్వలచెన్నా!
కల తీరే దారులు వెతికేనూ, ఓ గువ్వలచెన్నా!

ఆ... ఆ...
ఆ... ఆ...

గుళ్ళో నిను చూడలేకున్నా, ఓ గువ్వలచెన్నా!
గుండెల్లో దాచుకున్నాలే, ఓ గువ్వలచెన్నా!
ఏ సీమలొ తిరుగాడినా, ఓ గువ్వలచెన్నా!
నీ దీవెనలందించాలన్నా, ఓ గువ్వలచెన్నా!
ఓ..ఓ..ఓ...ఒ.ఒ.ఒ.ఓ..
ఆ..ఆ..ఆ..అ.అ.అ.ఆ..

మొత్తం చదవండి