అమ్మ జ్ఞాపకాల కబుర్లు

చదువుకోసం హాస్టల్ కు పంపేప్పుడు తన బేలతనం నాకుకనపడనివ్వకుండా దాచుకుంటూ అమ్మ నాకు చెప్పిన ధైర్యం, ఎంత దూరంలో ఉన్నా ఎలాంటి సమస్య అయినా ఫోన్ లోనే తన సలహాలతో దూరం చేసిన వైనం. తనులేకపోతే ఏమీలేదన్న నిస్పృహ, అంతలోనే తనిచ్చిన జీవితం ఉందన్న ఆశ. ఇలా అమ్మ గురించిన కబుర్లు ఇక్కడ చూడండి.

అందమైన బాల్యం

మధురమైన జ్ఞాపకాలతో అందమైన బాల్యాన్ని నా సొంతం చేసినందుకు అమ్మానాన్నలకు ఎప్పుడూ ఋణపడి ఉంటాను. మొదటి సంతానాన్నవడంతో నేనాడిందే ఆట పాడిందే పాట అమ్మమ్మ వాళ్ళింటికి వెళ్ళినా మా ఇంట్లో అయినా అపురూపంగా గడిచింది. పాడుకున్న పాటలు, ఆడుకున్న ఆటలు, స్కూల్ ఎగ్గొట్టడానికి వేసిన వేషాలు, తిన్న చిరుతిళ్ళు, నాన్న వేలు పట్టుకుని కొట్టిన షికార్లు, 16mm సినిమాలు కబుర్లు ఇక్కడ చదవచ్చు.

ఇంటర్మీడియెట్ హాస్టల్ కబుర్లు

నూనూగు మీసాల నూత్న యవ్వనం అమ్మానాన్నలకు దూరంగా నాదంటూ ఓ స్వంత ప్రపంచం. అప్పటివరకూ ప్రతి చిన్న పనికి వాళ్ళమీద ఆధారపడి ఒక్కసారిగా నాకు నేనే నెగ్గుకు రావాల్సిన పరిస్థితులను తలుచుకుని దిగులు. అంతలోనే చుట్టూ ఉన్న స్నేహితులతో నేస్తం కట్టేసి చేసిన అల్లర్లు, పరోఠాల బిజినెస్సులు, చెరకుతోట దొంగతనాలు, ఆడ్మినిస్ట్రేటర్ కి మస్కాగొట్టి చూసిన సినిమాలు, సరదా కొంటె కబుర్లు ఇక్కడ చూడండి.

ఇంజనీరింగ్ కాలేజ్

ఇంటర్మీడియెట్ కి రెసిడెన్షియల్ హాస్టల్ కనుక పంజరంలో పక్షిలా బతికితే ఇంజనీరింగ్ కాలేజ్ యూనివర్సిటీ హాస్టల్స్ లోకి వచ్చేసరికి ఒక్కసారిగా జూలోనుండి పచ్చని అడవిలోకి వదిలేసిన జింక పరిస్థితే అయింది, ఎక్కడికి పరుగులెట్టినా ఏం చేసినా అడిగేవాళ్ళులేరు. అసలు హాస్టల్ బిల్డింగ్ లో నిరంతరం కాపుకాసే వార్డెన్ ఉండడనే విషయం నాకు డైజెస్ట్ కావడానికి నెలపట్టింది :-) నిజమా అలా ఎలా సాధ్యం అని ఇప్పటికీ అనిపిస్తూనే ఉంటుంది. అంతటి స్వేఛ్చాప్రపంచంలో చేసిన అల్లర్లు కొన్ని కబుర్లు ఇక్కడ.

సినిమాలు రివ్యూలు..

నాకున్న అతి పెద్ద వ్యసనం సినిమా చూడడం రిలీజైన ప్రతి అడ్డమైన సినిమా చూసేసి ఈబొమ్మలో చూపించినట్లు తెలుగు సినిమాని భుజాల మీద మోసేవాళ్ళలో నేనొకడ్ని. చూసి ఊరుకోకుండా ఇది ఇందుకు బాలేదు అది అందుకు బాగుంది అంటూ పేద్ద వంద సినిమాలు తీసేసి విశ్రమిస్తున్న మేధావిలా చేసే విశ్లేషణలు :-) హహహ చదివిన ఒకరిద్దరు అలా తిడతారు కానీ నా దృష్టిలో ఒక సాధారణ సినీ ప్రేక్షకుడు చూసొచ్చి మిత్రులతో చెప్పే కబుర్ల లాంటి నా సినీ రివ్యూలు ఇక్కడ చదవండి. ఆరెంజ్, ఖలేజా, కృష్ణం వందే జగద్గురుం లాంటివి కొన్ని ఎక్కువమంది ఆదరణ పొందాయ్.

బుధవారం, ఫిబ్రవరి 12, 2020

జాను...

రామ్ (శర్వానంద్) ఒక ట్రావెల్ ఫోటోగ్రాఫర్. ప్రకృతితో మమేకమై తిరుగుతూ తనలోని ఒంటరితనాన్ని అధిగమించడానికి ప్రయత్నం చేస్తూంటాడు. అనుకోకుండా ఒక రోజు తను చిన్నపుడు చదువుకున్న వైజాగ్ కి చేరుకుంటాడు. అక్కడ తాను తిరిగిన ప్రదేశాలు అన్నీ చూస్తూ తాను టెంత్ వరకూ చదివిన స్కూల్ కీ వెళ్తాడు. అక్కడ నుండి అలా కనెక్ట్ అయిన క్లాస్మేట్స్ ఒక రీ యూనియన్ ప్లాన్ చేస్తారు. ఆ రీయూనియన్ కి వెళ్ళి దాదాపు పదిహేనేళ్ళ తర్వాత కలిసిన అందరితో జ్ఞాపకాలు కలబోసుకుంటున్న రామ్ కి జాను(సమంతా) కూడా అక్కడకి వస్తుందని తెలుస్తుంది.

చిన్నప్పటినుండీ కలిసి చదువుకున్న జాను అన్నా తను పాడే పాటలన్నా రామ్ కి ప్రత్యేకమైన ఇష్టం. తనని చూడకుండా ఒక్క రోజు కూడా ఉండలేడు. తనకీ రామ్ అంటే అంతే ఇష్టం. జాను కి ఏం కావాలన్నా రామ్ నే అడుగుతుంది. తన నోటి వెంట మాట రావడం ఆలశ్యం ఆ మాట పూర్తయే లోపే రామ్ ఆ పని చేసి పెట్టేసెవాడు.

తనకి జాను మీదున్న ఫీలింగ్ ప్రేమో ఏంటో కూడా సరిగా తెలియదు కానీ జాను అంటే రామ్ కి ఓ అద్భుతం, అపురూపం, అపూర్వం. తనని చూసినా తను తాకినా అతని గుండె వెయ్యి రెట్లు వేగంగా కొట్టుకుంటుంది, తనమీదే ప్రాణాలన్నీ పెట్టుకుని బ్రతుకుతున్నా కానీ ఎదురు పడితే మాత్రం కళ్ళల్లో కళ్ళు పెట్టి చూడలేడు మాట్లాడడానికి నోరు కూడా పెగలదు.

ఇష్టాన్ని అపుడపుడు ప్రదర్శించడమే తప్ప తమ ప్రేమ గురించి ఒకరికొకరు చెప్పుకోకుండానే స్కూల్ శలవలకు విడిపోయిన ఆ ఇద్దరూ అనుకోని పరిస్థితులలో తిరిగి కలుసుకోలేరు. దదాపు పదిహేడేళ్ళ తర్వాత రామ్ కి రీయూనియన్ ద్వారా మళ్ళీ జాను ని కలిసే అవకాశం వస్తుంది. జానూ అప్పుడేం చేస్తుంది, ఎలా ఉంది, రామ్ అపుడైనా తన ప్రేమ గురించి చెప్పగలిగాడా. ఆ రాత్రి ఎలా గడిచింది చివరికి ఏమైంది. అసలు ఎందుకు విడిపోయారు ఇలాంటి విషయాలు తెలియాలంటే మీరు "జాను" సినిమా చూడాలి.
 
ఈ సినిమాలో చూపించినది స్వచ్చమైన ప్రేమ, ప్యూరెస్ట్ ఫామ్ ఆఫ్ లవ్. అందుకే జాను మన మనసుల్లో శాశ్వతమైన ముద్ర వేసుకుని నిలిచి పోతుంది. ఎన్నేళ్ళైనా ప్రేమ ప్రస్తావన రాగానే గుర్తొచ్చే సినిమాగా మిగిలి పోతుంది. అమ్మాయిని ఎంతగా ప్రేమిస్తామో అంతగా గౌరవమూ ఇవ్వాలి అని నేర్పించే సినిమా. రామ్ జాను ని చూస్కునే పద్దతి చూస్తే ఇలాంటి వాళ్ళు ఇలాంటి మెచ్యూర్డ్ ప్రేమలు ఉంటాయా అని ఆశ్చర్యపరిచే ప్రేమ.

సినిమా ప్రారంభంలో దర్శకుడు ఒక స్లైడ్ వేస్తాడు "మార్పులు ప్రశ్న.. మార్పులే సమాధానం" అని. ఈ కథలోలా పరిస్థితుల ప్రభావంతో జరిగిన మార్పులు ప్రశ్నగా ఎదురైనపుడు దానికి సమాధానంగా వాస్తవాన్ని అంగీకరించి ఆ మార్పులకు అనుగుణంగా మన జీవితాన్ని మార్చుకుంటూ మనమూ మారుతూ జీవించాలనీ అక్కడే ఆగిపోకూడదని నేర్పించే కథ ఇది. ఒక్క ముక్కలో చెప్పాలంటే మూవ్ ఆన్ అని నేర్పించే ప్రేమ కథ. నిజానికి ఇన్నేళ్ళ తర్వాత జాను వచ్చింది రామ్ కి ఈ విషయం చెప్పడానికేనేమో అని అనిపించక మానదు.
   
నిజమే కొన్ని క్లాసిక్స్ ని ముట్టుకోకూడదు, రీమేక్ చేయడానికి ట్రై చేయకూడదు. అలాగే కొన్ని క్లాసిక్ కథలని చెప్పకుండా వదిలేయకూడదు, ఎంత ఎక్కువమందికి చెప్పగలిగితే అంతమందికి చెప్పి తీరాలి. జానూ అలాంటి క్లాసిక్ కథ కథానాలున్న సినిమానే. ఫాస్ట్ ట్రాక్ ప్రేమలు ఎక్కువైన ఈ తరానికి ఇలాంటి ప్రేమ కూడా ఒకటుంటుంది అసలు ప్రేమంటే ఇలాగే ఉండాలి అని చూపించాలి.

బహుశా అందుకేనేమో ఎందరు వద్దన్నా నిర్మాతగా తన ఇరవై ఏళ్ళ ప్రస్థానంలో ఎప్పుడూ రీమేక్ జోలికి వెళ్ళని దిల్ రాజు గారు ఈ సినిమాని రీమేక్ చేయాలని నిర్ణయించుకున్నారు. లాభనష్టాల లెక్కలు ఎలా ఉన్నా నిర్మాతకు "ఇంత మంచి సినిమాని నేను నిర్మించాను" అని గర్వంతో కూడిన ఆనందాన్ని మాత్రం తప్పకుండా మిగిల్చే సినిమా జాను.

ఈ సినిమా నిర్మాణంలో సగం విజయం ఒరిజినల్ వర్షన్ తీసిన దర్శకుడిని, సంగీత దర్శకుడిని ఈ సినిమాకి కూడా పని చేయడానికి ఒప్పించడం. 96 సినిమా అంత అందంగా రూపుదిద్దుకోవడానికి ముఖ్య కారణం వీళ్ళిద్దరే.

ఇక విజయ్ సేతుపతి, త్రిషలను రీప్లేస్ చేయడం దదాపు అసాధ్యమైనా కానీ రామ్, జాను పాత్రలకు న్యాయం చేయగల శర్వానంద్ అండ్ సమంతాలను ఎన్నుకోవడం మిగిలిన సక్సెస్. అనౌన్స్ చేసినపుడు అంత నమ్మకం లేకపోయినా సినిమా చూశాక వీళ్ళిద్దరూ కూడా ఆ పాత్రలకు ప్రాణం పోశారనిపించింది.

ఒరిజినల్ వర్షన్ లో పాటలు నేపథ్య సంగీతం చేసిన మ్యాజిక్ అచ్చుగుద్దినట్లుగా ఇందులోనూ అలానే రిపీట్ అయింది. ఈ సినిమాలోని సన్నివేశాలు మన మనసు లోతుల్లో ముద్రపడిపోవడానికి సంగీతం వహించిన ముఖ్య పాత్ర మరిచిపోలేనిది. ముఖ్యంగా జాను రామ్ ఎదపై చేతితో తాకినపుడు బట్టర్ ఫ్లైస్ ఇన్ స్టమక్ ఎఫెక్ట్ ని చూపించేలా వచ్చే ఆ నేపథ్య సంగీతం మరిచి పోలేనిది. 
 
అలానే జాను ఎంట్రీ సీన్ లో బీజీఎమ్ ఇప్పటికే చాలా మంది సెల్ఫోన్స్ రింగ్ టోన్ గా స్థిరపడిపోయింది ఆ ట్యూన్ గుండెల్ని మెలిపెట్టేస్తుంది. ఇంకా జాను పెళ్ళి గురించి మాట్లాడుకుంటున్న సీన్ లోనూ సన్నగా మొదలైన మంగళ వాద్యాలు హోరులా మారడం. మరికొన్ని సీన్స్ లో నేపధ్యమంతా మెల్లగా మాయమవుతూ నిశ్శబ్దమవడం. ఇలా ఒకటేమిటి చాలా సీన్స్ లోని ఎమోషన్ ని సంగీతం మరింత ఎలివేట్ చేసి మన గుండెలోతుల్లోకి చేర్చింది. ఇక కథనంలో భాగంగా అక్కడక్కడా వచ్చే ఇళయరాజా పాటల బోనస్ ఎలాగూ ఉండనే ఉంది. 

సగటు మాస్ సినిమాలు మాత్రమే ఎంజాయ్ చేసేవారికి జాను నచ్చకపోవచ్చు. మూడు ఫైట్లు ఆరు పాటలు కాసిని కామెడీ సన్నివేశాలతో చుట్టేసిన సినిమా కాదు ఇది. కౌగిలింతలు ముద్దులే కాదు కనీసం హీరో హీరోయిన్ని ముట్టుకునే సన్నివేశాలు కూడా లేని ప్రేమ కథ జాను. ఒక్క ఫైట్, ఒక్క డాన్స్ మూవ్ మెంట్, ఇరికించిన కామెడీ ట్రాక్స్ లేని జాను ఒక ప్యూర్ ఎమోషనల్ రైడ్. మెల్లగా ఒక్కో సీన్ నూ ఆస్వాదిస్తూ, ఆ అనుభూతిని ప్రేమను అనుభవిస్తూ, వారి పెయిన్ ని అర్ధం చేసుకుంటూ నిదానంగా తీరికగా చూడవలసిన సినిమా. అలాగే సినిమా చూసినంత సేపూ మన స్కూల్ డేస్, అప్పట్లో మనం చూసిన ప్రేమ కథలు జ్ఞాపకాలు మనని చుట్టుముట్టేస్తాయి. 

కథా కథనాలు తీసిన సన్నివేశాలు కూడా దానికి అనుగుణంగా నెమ్మదిగా ఒక కవిత చదువుతున్నట్లు ఉంటాయి. చిన్నప్పటి రామ్ బిడియం, జాను చొరవ, పెద్దయ్యాక కూడా అవి అలాగే కంటిన్యూ అవడం, రామ్ రాత్రి గడిచే కొద్దీ మెల్లగా మాటల్లో ఓపెనప్ అవడం. జాను రామ్ ని ఫ్యామిలీ మాన్ గా ఎలా చూడాలనుకుంటుందో చెప్పే సన్నివేశాలు, హెయిర్ కట్ సీన్, మెట్రోలో మైండ్ ది గాప్ షాట్, రాత్రంతా కలిసి తిరిగినా ఇద్దరి మధ్యా ఉన్న గౌరవ ప్రదమైన దూరాన్ని చూపే సన్నివేశాలు, మంగళ సూత్రాలను రామ్ కళ్ళకద్దుకునే సన్నివేశం, అన్నీ బావుండి ఉంటే ఎలా ఉండేదో అని ఊహించుకుంటూ జాను చెప్పే సన్నివేశం. వీళ్ళిద్దరిని ఒంటరిగా వదిలేస్తే ఏమౌతుందో అంటూ మిత్రులు పడే టెన్షన్, జాను కూతురు ఫోటో చూడడానికి రామ్ పడే తపన అన్నీ కూడా క్యూట్ గా అందంగా ఉంటాయి.

అలాగే ఎస్ జానకి పాడిన పాటలు మాత్రమే పాడే జాను తన కోసం దళపతి సినిమాలో స్వర్ణలత పాడిన ’యమునా తటిలో’ పాట పాడితే వినాలని రామ్ ఆశపడడం, ఆసక్తిగా ఎదురు చూడడం. ఆ థ్రెడ్ ని అలానే సినిమా అంతటా కొనసాగించి దాన్ని ముగించిన తీరు ముచ్చటగా అనిపిస్తుంది. ఇలాంటి ముచ్చట గొలిపే చిన్న చిన్న విషయాలు చాలా ఉన్నాయి సినిమా అంతటా.    
 
నటీనటులలో శర్వానంద్ అండ్ సమంతా రామ్ అండ్ జానులుగా తమ పాత్రలకు ప్రాణం పోశారు. తమిళ్ లో ఉన్న మాజిక్ ఇక్కడ కూడా రిపీట్ చేయగలిగారు. ఇక అందులో యంగ్ జాను గా చేసిన గౌరీ ఇక్కడ కూడా చేసింది తన నటనా బావుంది. యంగ్ రామ్ గా చేసిన కుర్రాడు కూడా ఆకట్టుకుంటాడు. ఫెండ్స్ గా ఫిదా ఫేమ్ శరణ్య ప్రభాకరన్, వెన్నెలకిషోర్, తాగుబోతు రమేష్ అంతా చక్కగా సరిపోయారు.

తమిళ్ వర్షన్ కి తెలుగుకి ముఖ్యమైన తేడా టైమ్. తమిళ్ లో నైంటీ సిక్స్ బ్యాచ్ గా చూపిస్తే తెలుగులో బహుశా నటీనటుల వయసు వల్లో లేక గ్లామర్ దృష్టిలో పెట్టుకునో కానీ 2004 బ్యాచ్ గా చూపించారు. దానితో కథకు సంబంధించిన ముఖ్యమైన నేపధ్యం తాలూకు సెటప్ కొంత దెబ్బతిన్నట్లైంది. ఇంత స్వచ్ఛమైన ప్రేమ, అమాయకత్వం, పసిపిల్లలాంటి మనస్తత్వం ట్వంటీ ఫస్ట్ సెంచరీలో అదీ వైజాగ్ లో ఉన్నాయంటే నమ్మబుద్ది కాదు. కాకపోతే ఒకసారి ఎమోషన్ కి కనెక్ట్ అయిన తరువాత సినిమాలోని కథా కథనాలు ఈ లోపాన్ని మర్చిపోయేలా చేస్తాయి.   

మొత్తం మీద ’జాను’ ’96’ కి ఒక ఫెయిత్ ఫుల్ రీమేక్, యథాతథంగా తెరకెక్కించారు. తమిళ్ అర్ధమై 96 చూసిన వాళ్ళకి జాను కొత్తగా ఆఫర్ చేసేదేం ఉండదు కనుక కేవలం నటీ నటులకోసం చూడాలనుకుంటే చూడవచ్చు. సబ్ టైటిల్స్ పై ఫోకస్ చేసి చూసిన వాళ్ళు కూడా ఒక సారి ఆ స్ట్రెయిట్ అనుభూతి కోసం మళ్ళీ చూడవచ్చు. ఇక  ఒరిజినల్ వర్షన్ చూడని వాళ్ళు మాత్రం ఒక సారి తప్పక చూసి తీరవలసిన చిత్రం జాను. స్వచ్ఛమైన ప్రేమని మనసారా అనుభూతి చెందాలంటే మిస్ అవకూడని సినిమా జాను. ఈ సినిమా థియాట్రికల్ ట్రైలర్ ఇక్కడ చూడవచ్చు. మరికొన్ని ప్రోమోస్ ఇక్కడ చూడవచ్చు.

సోమవారం, ఫిబ్రవరి 03, 2020

అల వైకుంఠపురములో...

సంక్రాంతి తెలుగు వాళ్ళందరికీ ఎంత ఇష్టమైన పెద్ద పండగో సినీ ప్రియులకి అంతకంత ఇష్టమైన పండగ. ఎందుకంటే ఈ సీజన్ లో కనీసం రెండు మూడు పెద్ద సినిమాలు విడుదలై అభిమానులని అలరిస్తూ సినిమాకి దాని చుట్టూ ఆధారపడే వాళ్ళందరికి నాలుగు డబ్బులు సంపాదించి పెట్టే పండగ కనుక.

ఐతే ఈ పండగను అడ్డం పెట్టుకుని టిక్కెట్ రేట్లు అడ్డగోలుగా పెంచేసి "ఐనా కలెక్షన్స్ వస్తున్నాయంటే డబ్బులు పెడుతున్నారు సో పండగరోజులే కాదు వీకెండ్ కూడా టిక్కెట్ రేట్లు పెంచుతాం" అనే నిర్మాతలని చూస్తే మాత్రం అలాగే మీరు పెంచుకోండి పైరసీని కూడా పెంచి పోషించుతారు ప్రేక్షకులు అని అనాలనిపిస్తుంది.

ఈ సంక్రాంతికి గుంటూరులో రెండు పెద్ద సినిమాలకీ రెండు వారాల పాటు 100రూ ఉండే సింగిల్ స్క్రీన్ టిక్కెట్స్ ని 200 కి అలాగే 138రూ ఉండే మల్టీప్లెక్స్ టిక్కెట్స్ ని 250 కి పెంచేశారు. రిలీజైన వీకెండ్ వరకూ పెంచడం ఓకేనేమో కానీ రెండువారాల పాటు ఈ విధమైన దోపిడీ మాత్రం ఆమోదయోగ్యం కాదు. నేనీ సినిమా ఎంత టాక్ వచ్చినా మొదటి రెండు వారాలపాటూ చూడక పోవడానికి కారణం ఈ పెంచిన టిక్కెట్ రేట్లను ఎంకరేజ్ చేయడం ఇష్టం లేకే.  

సరే ఇక ఆ విషయం పక్కన పెట్టేస్తే "అల వైకుంఠ పురములో" ఉన్నది కొత్త కథేం కాదు తెలుగు సినిమాలలో ఎన్నో దశాబ్దాలుగా నలుగుతున్న కథే కానీ కథనం మాత్రం కొత్తది. సంక్రాంతి సీజన్ లో కొత్త కథాంశాలు వైవిధ్యమైన సినిమాలకన్నా కూడా రొటీన్ అయినా కూడా ఎక్కడా బోర్ కొట్టనివ్వకుండా ఆహ్లాదకరంగా ఇంటిల్లిపాదినీ రంజింప చేయగల లైటర్ వీన్ సినిమాలే బాగా ఆకట్టుకుంటాయి. అలవైకుంఠపురములో సరిగ్గా అలాంటి సినిమానే.
 
హీరోయిన్ ఇంట్రడక్షన్ లోనూ తన మొదటి రెండు మూడు అప్పియరెన్సెస్ లోనూ హీరో గారు కళ్ళతోనే ఆవిడ కాళ్ళ సూప్ జుర్రేస్తున్న టైమ్ లో కాస్త ఇబ్బంది పడతాం తప్ప మిగిలిన సినిమా అంతా క్లీన్ ఫ్యామిలీ ఎంటర్ టైనర్. మీరింకా ఏవైనా సందేహాలతో సినిమా చూసుండక పోతే చూసేసి వచ్చి మిగిలిన సమీక్ష చదవండి.

కథ టూకీగా చెప్పుకోవాలంటే తనతోపాటే కంపెనీలో జాయినై బాస్ కూతుర్ని పెళ్ళాడి తనకే బాస్ స్థానంలో వచ్చిన రామచంద్ర(జయరామ్) అంటే విపరీతమైన జెలసీ వాల్మీకి(మురళీ శర్మ)కి. వీళ్ళిద్దరి భార్యలూ (టబు, రోహిణి) ఒకే సమయంలో ఒకే హాస్పటల్లో పురుడు పోసుకుంటారు. తన కొడుకు రాజాలా పెరగాలని పురిట్లోనే పిల్లలని మార్చేస్తాడు అసూయకి నిలువెత్తు ప్రతిరూపమైన వాల్మీకి. అలా మారిన పిల్లలు ఎలా పెరిగారు వారి భవిష్యత్తేమైంది, పిల్లల స్థానాన్ని మార్చగలిగిన వాల్మీకి వారి స్థాయిని కూడా నిర్దేశించ గలిగాడా అనేది మిగిలిన కథ. 

పైన చెప్పినట్లు కథ కొత్తది లేకపోయినా ట్రీట్మెంట్ కొత్తగా రాసుకుని సరైన నటీనటులని ఎన్నుకుని సన్నివేశాలను బ్రీజీగా అల్లుకుని అప్పటి కథలను కూడా ఎంత కొత్తగా చెప్పచ్చో ఈ సినిమాతో త్రివిక్రమ్ నిరూపించాడు. ఎక్కడా బోర్ కొట్టకుండా సరైన నటీనటులతో వారి చక్కని నటనతో అద్యంతం ఆహ్లాదకరంగా సాగిపోతుంది ఈ సినిమా.  

నటనలో ముఖ్యంగా చెప్పుకోవాల్సింది వాల్మీకి గా నటించిన మురళీ శర్మ గారి గురించి. ఆల్రెడీ తెలుగు సినిమాల్లో తగిన గుర్తింపు తెచ్చుకున్న ఇతను ఈ సినిమాతో మరొక మెట్టు పైకెదిగిపోయాడు. వాల్మీకి తప్ప ఎక్కడా మనకి మురళీ శర్మ కనిపించరు. ఇక అల్లు అర్జున్ తన స్టైలిష్ పెర్ఫార్మెన్స్ తో కట్టి పడేస్తాడు. మాములుగా డాన్స్ బాగా చేస్తాడని అందరికి తెలిసిన విషయమే కానీ రెడ్ కోట్ తో అందరి హీరోల డాన్సులని ఇమిటేట్ చేస్తూ చేసిన డాన్స్ మెడ్లీ ఐతె సినీ పరిభాషలో చెప్పాలంటే ఇరగదీసేశాడంతే. అలాగే నిజం తెలిసేప్పుడు ఆ తర్వాత ఫ్లై ఓవర్ పై వాల్మీకి తో సన్నివేశాల్లో కూడా అద్భుతంగా చేశాడు. 

అమృతం ఫేమ్ హర్ష వర్థన్ లోని కామెడీ యాంగిల్ నే కాక క్యారెక్టర్ నటుడ్ని పరిచయం చేసే రోల్ చేశారు. అలాగే జయరామ్ రోల్ కూడా చాలా బావుంది టబుతో ఎమోషనల్ సీన్ లో ఇద్దరి నటన ఆకట్టుకుంటుంది ఆ సీన్ సూపర్. సచిన్ ఖేడేకర్ నటన కూడా బావుంది. సుశాంత్ సినిమా అంతా నవ్వుతూ గాల్లోకి చూస్తూ గడిపేసినా ఉన్న ఒక్క ముఖ్యమైన సీన్ తో మార్కులు కొట్టేశాడు. సునీల్, నవదీప్, రాహుల్ పాత్రలు కేవలం ఫ్రెండ్షిప్ కొద్దీ చేసినట్లున్నాయి. సముద్ర ఖని అప్పల్నాయుడుగా చిత్రమైన మానరిజంతో  అక్కడక్కడ మెప్పించాడు. మిగిలిన నటీనటులంతా వారి వారి పాత్రలకు తగిన న్యాయం చేశారు.  

హీరోయిన్ గా చేసిన పూజా హెగ్డే ని గ్లామర్ కి మాత్రమే పరిమితం చేయకుండా యంగ్ ఎంటర్ ప్రెన్యూర్ గానూ టబూని ఆత్మవిశ్వాసం తో కూడిన బలమైన వ్యక్తిత్వంగల ఇల్లాలు గానూ మంచి పాత్రలలో మలిచాడు త్రివిక్రమ్. వారి నటన అందుకు తగినట్టుగానే ఆకట్టుకుంటుంది. రోహిణి గారు సగటు మధ్య తరగతి అమ్మగా చక్కగా సరిపోయారు. నర్సుగా కథ కు కీలకమైన రోల్ లో ఈశ్వరి గారు మెప్పిస్తారు. 

సాంకేతిక విభాగంలో ముందుగా చెప్పుకోవలసింది థమన్ గురించి. ఈ సినిమాకి అందించిన అన్ని పాటలు సూపర్ హిట్స్ అనే చెప్పుకోవచ్చు. ఏపాటకాపాట వైవిధ్యంగా ఉండి ఆకట్టుకుంటుంది. క్లైమాక్స్ లో వచ్చే సిత్తరాల సిరపడు పాట అద్భుతం. దానికి రామ్ లక్ష్మణ్ ల యాక్షన్ కొరియోగ్రఫీ దానిని అలవోకగా అభినయించిన అల్లు అర్జున్ వెరసి కొన్ని సంవత్సరాల పాటు నిలిచి పోయే పాట.

ఈ ఒక్కటనే కాదు మొదట్లో వచ్చే చున్నీ ఫైట్ కానీ స్టార్ హోటల్ లోని ఫైట్ కానీ, పోర్ట్ ఫైట్ కానీ ఈ సినిమా లో ఫైట్స్ గురించి ప్రత్యేకంగా చెప్పుకునేలా ఉన్నాయి. స్టైలిష్ స్టార్ అని బన్నీని ఎందుకంటారో వీటిలో తన పెర్ఫార్మెన్స్ తో మరోసారి ఢంకా బజాయించి చూపెట్టేశాడు. ఇక కొన్ని ప్రొడక్షన్ హౌసెస్ లో నిర్మాణ విలువల గురించి ప్రత్యేకంగా చెప్పుకోనవసరం లేదు అవి బావుండడం సహజమైపోయింది అలానే సినిమాటోగ్రఫీ కూడా.
 
సినిమా అంటే వైవిధ్యమైన కథ సహజత్వం ఏదో ఒక కొత్తదనం ఉండాలని కోరుకునే వారికి ఈ సినిమా అంతగా నచ్చకపోవచ్చు కానీ ఇంటిల్లిపాది హాయిగా కూర్చుని ఆస్వాదించగలిగే కమర్షియల్ ఎంటర్టైనర్స్ ని ఇష్టపడే వాళ్ళకి ఈ సినిమా చాలా బాగా నచ్చుతుంది మిస్సవకండి. అలా అని అస్సలు కొత్తదనం లేదని కాదు కథనం కొన్ని సన్నివేశాలు కొత్తగా కూడా ఉండి మెప్పిస్తాయి.
 
సినిమాలో నాకు నచ్చిన కొన్ని సంభాషణలని ఇక్కడ పొందు పరుస్తున్నాను. సినిమా ఇంకా చూడని వాళ్ళు ఫీల్ మిస్సవకూడదనుకుంటే చూశాక చదువుకోవడం మంచిది.
"మేడమ్ సార్.. మేడమ్ అంతే" (ఎవరినైనా మెచ్చుకోడానికి ఈ డైలాగ్ ని ఇదివరకు ఎందరో వాడుండచ్చు కానీ బన్నీ చెప్తుంటే చూడాలి అంతే. కామెడీ షోస్ లోనూ చిన్న సినిమాల్లోనూ మళ్ళీ మళ్ళీ వినిపించే డైలాగ్ అవుతుంది)

"ఇంట్లో దీపం వెలిగితే ఒక్క కుటుంబానికే.. అదే గుళ్ళో వెలిగితే ఊరంతటికీ వెలుతురు.."

"మనది మిడిల్ క్లాస్, లక్షపనులు కోటి వర్రీస్ ఉంటాయ్, తలొంచుకుని వెళ్ళిపోవాలి అంతే."

"అబద్దాలు చెప్తుంటే తలనొప్పొచ్చేస్తుండేది సార్.. నిజం చెప్పాక అవతలోళ్ళకి రాటం మొదలుపెట్టింది.. నాకు చాలా సుఖంగా ఉంది"

"నిజం చెప్పేప్పుడే భయమేస్తుంది, చెప్పక పోతే ఎప్పుడూ భయమేస్తుంది"

"బరువు పైనుంటే కిందకి చూళ్ళేవు.. ఎంత బరువు పెడితే అంత పైకి చూస్తావ్.. ఎంత కష్టపడితే అంత పైకి లేస్తావ్"

"వంటోడికీ.. వెయిటర్ కీ నో చెప్పడం ఈజీ.. కానీ పవర్ ఫుల్ వాడికి నో చెప్పడం చాలా కష్టం.. సో ఎంత పెద్దోడికి నో చెప్తే అంత గొప్పోడివి అవుతావ్."

"దేన్నైనా పుట్టించే శక్తి ఇద్దరికే ఉంది, ఒకటి నేలకి రెండు ఆడవాళ్ళకి అలాంటోళ్ళతో మనకి గొడవేంటి జస్ట్ సరెండర్ అయిపోవాలంతే"

"మనమొక ఆఫర్ ఇచ్చాక అవతలవాళ్ళు ’అయ్యా మాకొద్దు’ అన్నారంటే దానర్థం ఒద్దని. అందులోనూ అతి ప్రధానంగా మరీ ముఖ్యంగా ఒక స్త్రీ ఒద్దు అంటే మాత్రం దానర్థం అస్సలొద్దని."

"సేప బుర్రముక్క కలకత్తాల్లకిష్టమూ.. తోక ముక్క గోదారోళ్ళకిష్టమూ.. కానీ సేపకి మాత్రం బ్రతకడం ఇష్టం.. మరప్పుడది వలకి ఆవలుండాల వల్లోకొచ్చినాదనుకో ఇక ఒడ్డుకే.."

"గ్రేటెస్ట్ బ్యాటిల్స్ ఆర్ విత్ క్లోజెస్ట్ పీపుల్.. గొప్ప యుద్ధాలన్నీ నా అనుకున్న వాళ్ళతోనే"

"సంపాదించమనే పెళ్ళాం అందరికీ ఉంటుంది కానీ ఆపమనే పెళ్ళాం ఎవరికి ఉంటుంది"

"భార్యాభర్తలు పెళ్ళైన కొత్తలో తలుపులు వేస్కున్నారంటే వాళ్ళేం మాట్లాడుకున్నదీ నలుగురికీ తెలియకూడదని అదే వాళ్ళు పెళ్ళైన పాతికేళ్ళ తర్వాత కూడా తలుపులు వేస్కున్నారంటే వాళ్ళు మాట్లాడుకోవట్లేదని నలుగురికి తెలియకూడదని"

"దేవుడికి కూడా దక్షిణ కావాలి.. రాజుకి కూడా రక్షణ కావాలి"

"ప్రేమిస్తే అబద్దం విలువ తెలుస్తుంది కానీ నిజం చెప్తేనే కదా ఆ ప్రేమ ఎంత గట్టిదో తెలుస్తుంది."

"కష్టం అయినా నిజం మీద నిలబడే బంధం రాక్ సాలిడ్ గా ఉంటుంది"

"యుద్ధం వచ్చినపుడే దేశంలో ప్రజలు కులం, మతం, ప్రాంతం అనే తేడాల్లేకుండా కలిసిపోతారు. అలాగే కష్టం వచ్చినపుడే కుటుంబంలో వాళ్ళు స్వార్థం, ద్వేషం, పగ పక్కన పెట్టి ఒకటవుతారు."

"ఎప్పుడూ పిల్లలు బావుండాలని అమ్మానాన్నలు అనుకోవడమేనా.. అమ్మా నాన్నా బావుండాలని పిల్లలు అనుకోరా."

బుధవారం, జనవరి 22, 2020

అమ్మతో పండగ కబుర్లు...

నేను బాగా చిన్నప్పుడు అంటే రెండు మూడు తరగతుల్లో చదివేటప్పుడు పండగంటే శలవలు రావడం ఎంత కామనో ఆ శలవలకి అమ్మమ్మ వాళ్ళ ఊరెళ్ళడం కూడా అంతే కామన్. ఊరెళ్ళిన వాళ్ళం తిన్నగా ఉండం కదా.. అప్పట్లో అమ్మమ్మవాళ్ళ ఊరు కారంపుడి ఓ మోస్తరు పల్లెటూరు కిందే లెక్క. నేను ఉంటున్న చదువుకుంటున్న నరసరావు పేట దానితో పోలిస్తే ఓ మోస్తరు పట్నం అనమాట. అదీ కాక ఇంటికి పెద్దమనవడ్ని అప్పటికి ఒకే ఒక మనవడ్ని కావడంతో నన్ను అందరూ అపురూపంగా చూస్కునే వాళ్ళు. 

అమ్మ గురించైతే ఇక చెప్పనే అక్కర్లేదు. చెప్పులో స్లిప్పర్సో లేకుండా నన్ను ఇల్లు దాటనిచ్చేది కాదు. కానీ నాకేమో అవసలు వేస్కోవాలన్న స్పృహ కూడా ఉండేది కాదు. ఎక్కడికెళ్ళినా ముందు వెనుకా చూడకుండా పరుగెట్టేయడం కళ్ళు సరిగా కనపడక చూస్కోక ఏ ముళ్ళొ గుచ్చుకుంటే ఏడ్చుకుంటూ ఇంటికి రావడం. దెబ్బ తగిలినందుకు ముందు పాపం ముద్దు చేసినా తర్వాత చెప్పిన మాట విననందుకు అమ్మ చేతిలో తిట్లు తినడం వెరీ కామన్. 

అమ్మ చిన్నతనం అంతా నాగార్జునసాగర్ దగ్గరలోని హిల్కాలనీలో గడిచిందని చెప్పేది కానీ ఉద్యోగం మాత్రం ఇక్కడ కారంపూడిలోనే మొదలు పెట్టానని చెప్పేది. తాత గారి ఆఫీస్ లోనే అమ్మ ఉద్యోగం కూడా అవడంతో ఇద్దరు కలిసి వెళ్ళి కలిసి రావడం మధ్యాహ్నం లంచ్ కి ఇంటికి వచ్చినపుడు అప్పటికప్పుడే కట్టెల పొయ్యి మీద టమాటాలూ మిర్చి తో పచ్చడి చేస్కుని తినడం. ఒకోరోజు ఉల్లిపాయలు కాల్చుకుని మజ్జిగన్నంలో తినడం చేసేదని చెప్తూ అప్పుడప్పుడు నాకూ అలా ఉల్లిపాయలు నిప్పుల్లో పెట్టి కాల్చి ఇచ్చేది. 

అబ్బా అసలు ఆ రుచి చెప్పనలవి కాదు. ఉల్లిపాయలు, పనస గింజలు, మొక్కజొన్న కండెలు, గెణుసుగడ్డలు / చిలకడదుంపలు ఇలా ఆ నిప్పుల్లో కాల్చుకుని ఎన్ని రకాలు తినేవాళ్ళమో. ఒకోసారి వంకాయని అవే నిప్పుల్లో కాల్చి పచ్చడి చేసేది అమ్మ, ఎంత అద్భుతంగా ఉండేదో మాటల్లో చెప్పలేం వంకాయమీద అండ్ రోటి పచ్చళ్ళ మీద నాకు అప్పటినుండే బోలెడంత ఇష్టం మొదలైందనడంలో ఏం సందేహం లేదు. 

అప్పట్లో నాకైతే పొయ్యి మీద చేసే వంట కన్నా అది ఎప్పుడు ఐపోతుందా ఆ తర్వాత నిప్పులతో ఏం చేద్దామా అన్న ఆరాటమే ఎక్కువుండేది. ఇంకా మధ్య మధ్యలో అవసరమైనపుడు ఊదుగొట్టంతో ఊదడం గొప్పసరదా. అదే ఊపుతో హడావిడిగా పొయ్యి చుట్టూ తిరుగుతూ ఒకోసారి నిప్పులమీదో పూర్తిగా చల్లారని కట్టెల మీదో కాలేసి కుయ్యో మొర్రో అని నేనేడవడం గాక వంట చేస్తున్న వాళ్ళని కూడా "ఎవరు ఇవి ఇలా వదిలేసింది పూర్తిగా ఆపకుండా" అని అమ్మతో చీవాట్లు తినిపించేవాడ్ని. 

గ్యాస్ స్టవ్ లు వాటికి బాగా అలవాటుపడిన తర్వాత ఇప్పుడు ఆలోచిస్తే చాలా ఆశ్చర్యంగా అనిపిస్తూ ఉంటుంది ఆ పొయ్యిల మీద అన్నన్ని వంటలు ఎలా చేసేవారా అని. రోజు వారి అన్నం పప్పు కూరలే కాకుండా స్పెషల్ డేస్ లో పలావులు ఇతరత్రా కూరలూ పండగ టైమ్ లో రకరకాల పిండి వంటలూ అన్నీ దాని మీదే చేసేవాళ్ళు. పిండి వంటలంటే ముఖ్యంగా సంక్రాంతికి అరిశలు తప్పక ఉండాల్సిందే. 

అరిశల పిండి కొట్టడానికి సాయంగా కాలనీలో వాళ్ళని ఎవరో ఒకర్ని పిలవడం రోట్లో రోకటితో ఒకరి తర్వాత ఒకరు లయబద్దంగా పోట్లు వేస్తూ దంచడం చూడడం ఎంత ఆశ్చర్యంగా ఉండేదో ఒక్క సారి కూడా రెండు రోకళ్ళు ఒకదానికొకటి గుద్దుకోకుండా ఎలా దంచుతారా అని బోలెడు ఆశ్చర్యం వేసేది. ఇక పాకం పట్టాక చలిమిడి కోసం వంటగది చుట్టూ ఎన్ని ప్రదక్షిణలు చేసేవాడ్నో లెక్కలేదు. నాకు ఎంత ఇష్టం అంటే పెద్దయ్యాక కూడా ఇంట్లో ఎప్పుడు అరిశలు  చేసినా ఈ చలిమిడి వేణుగాడికోసం అని ప్రత్యేకంగా బాక్స్ నిండా తీసి దాచిపెట్టి పంపేంత. 

ఇక పిండివంటలు చేయడం అయ్యాక వాటిని దాచి పెట్టేవారు. అంటే ఇంట్లో కోళ్ళు పిల్లులు వాటి స్వంత ఇంటిలా ఎక్కడ పడితే అక్కడ తిరిగేస్తూ ఉండేవి అందుకని అందకుండా గోడకి ఒక ఇనప షెల్ఫ్ లాంటిది ఒకటి ఉండేది దానిలో పాలు పెరుగు ఇలాంటి పిండి వంటలు లాంటివి దాచి పెట్టేవారు. సరే వాటికి అందకుండా దాచారు ఓకే కానీ మరి అవి నాకు కూడా అందవే ఎలా మరి. 

అలాంటపుడే అమ్మని విపరీతంగా కాకాపట్టేసి ఒకటీ అరా ఎక్కువ తీస్కుంటాం అవి కూడా సరిపోనపుడు వడ్ల బస్తాలమీదనో బియ్యండ్రమ్ము మీదనో ఓ కాలు అల్మారాలో ఓ కాలు పెట్టి రకరకాల జిమ్నాస్టిక్ ఫీట్లు చెస్తూ ఆ ఇనప చిక్కాన్ని అందుకునే ప్రయత్నం చేసే వాడ్ని. కొన్ని సార్లు సక్సెస్ అయినా కొన్ని సార్లు ఇనుప తీగలు గుచ్చుకుని రక్తం రావడమో ఏ కాలో జారి కిందపడడమో జరిగేది. 

అపుడు దెబ్బ నాకు తగిలితే కన్నీళ్ళు అమ్మ కళ్ళలో చూసేవాడ్ని నాకన్నా ఎక్కువ తనే విలవిలలాడిపోయేది. అల్లరి చేసినందుకు కోప్పడినా కూడా దగ్గరకు తీస్కుని బోల్డంత ప్రేమగా ఓదార్చేసే సరికే సగం నొప్పి పోయేది. అందుకే ఇప్పట్లా ఇన్నేసి రకాల మందులు ఆయింట్మెంట్లు ఏవీ అవసరం లేకుండా ఏ పసుపో కాఫీ పొడో పెడితే కూడా తగ్గిపోయేది. అన్నట్లు ఇలా వేళ్ళకి తగిలిన గాయానికి పెట్టిన కాఫీ పొడి చప్పరించే నా కాఫీ ప్రేమ డెవలప్ అయిందని నా డౌటానుమానం. అదేంటో చేదుగా ఉన్నా భలే ఉండేది లెండి ఆ కాఫీపొడి రుచి.

అన్నట్లు ఇందాక కోళ్ళ గురించి తలుచుకున్నా కదా అసలు అమ్మమ్మా వాళ్ళ ఇల్లంటే కోళ్ళ గురించి కబుర్లు చెప్పకుండా ముగియదు. ఎప్పుడూ కనీసం రెండు మూడు కోళ్ళు ఇల్లంతా సందడి సందడి చేస్తూ తిరుగుతూ ఉండేవి, ఒకోసారి అరడజనుకి తక్కువ కాకుండా పిల్లలను పెడితే ఇక వాటితో మా అల్లరికి హద్దే ఉండేది కాదు. వాటి వెంట పరుగులెట్టడం అవి ఎపుడైనా తిరిగి నా వెంట పడితే బేర్ మంటూ అమ్మ ఒళ్ళోకి పరిగెట్టడం. 

ఇంకా కోళ్ళని గంప కింద కప్పెట్టి ఆ గంపకున్న కంతల్లోంచి అవి ఏం చేస్తున్నాయో చూడ్డం. గుడ్లు జాగ్రత్తగా కాపాడడం. కోడికూతకన్నా ముందే లేచి ఎప్పుడు కూస్తాయా ఎలా కూస్తాయా అని ఎదురు చూడండం ఇక అవి పిల్లలని పొదిగినపుడు వాటిని చేత్తొ పట్టుకుని చిన్నచిన్న కోడి పిల్లల వెచ్చని స్పర్శా వాటిలోపల అవయవాల కదలికతో సహా తెలుస్తుంటే భలే అపురూపంగా ఫీల్ అయ్యెవాడ్ని.  

సంక్రాంతికి అమ్మమ్మా వాళ్ళ ఇంటికి వెళ్ళినపుడు తాతగారి కబుర్లు చాలా ప్రత్యేకం చందమామ బాలమిత్ర లాంటి పుస్తకాలు అక్షరాలు కూడాబలుక్కుంటూ చదివేవారు తను. అలా చదివిన కథలు ఇంకా రామాయణ మహాభారతాల నుండి చిన్న చిన్న పిట్ట కథలు బోలెడు చెప్పేవారు. ఇంకా తను మిలటరీలో పని చేసినప్పటి కబుర్లు, వయసులో ఉన్నపుడు ఊర్లో గొడవలు, వాటికోసం చుట్టిన బాంబులు గురించిన కబుర్లు కూడా బోలెడు చెప్పేవారు. 

రేడియో తప్ప టీవీ కూడా లేని ఆ రోజుల్లో తాతగారి కబుర్లే మాకు సెవెంటీ ఎమ్మెమ్ డాల్బీ డిజిటల్ సినిమా స్క్రీన్. మేమలా విజువలైజ్ చేసుకునేలా కళ్ళకు కట్టినట్లు చెప్పేవారు ఆయన ఆ కబుర్లన్నీ. ఆరుబయట నులక మంచం మీద తాత గారి పక్కన పడుకుని ఆకాశంలో చుక్కలు లెక్కపెడుతూ పక్కనే కూర్చున్న అమ్మ కొంగుతో ఆటలాడుకుంటూ ఆ కథలు కబుర్లు వినడం అమ్మ ఇచ్చిన ఓ మధురమైన జ్ఞాపకం.

మంగళవారం, అక్టోబర్ 01, 2019

నానీ’స్ గ్యాంగ్ లీడర్...

వరలక్ష్మి (శరణ్య) ప్రపంచంలో అందరి ఆకలి తన పులిహోరతో తీర్చేయచ్చని నమ్మే ఓ అమాయకపు అమ్మ. ఏడాది క్రితమే చేతికి అంది వచ్చిన కొడుకు చనిపోయి ఒంటరి జీవితం గడుపుతూ ఉంటుంది. ప్రియ (ప్రియాంక అరుల్ మోహన్) చదువుకుని ఉద్యోగం చేస్తున్న తెలివైన అమ్మాయి. తనకి ఎంగేజ్మెంట్ అయి పెళ్ళి చేస్కోవాల్సిన అబ్బాయి ఏడాదిక్రితమే దూరమైనా మర్చిపోలేకా ముందుకు వెళ్ళలేకా ఆలోచనలతో సతమతమయ్యే అమ్మాయి. స్వాతి (శ్రియ రెడ్డి) అన్న చాటు చెల్లెలు, ఉన్న ఒక్క అన్నయ్య ఏడాది క్రితమే చనిపోయాడు. తన జీవితంలో జరిగే ప్రతి చిన్న విషయాన్ని అన్నయ్య ఫోన్ కు మెసేజ్ చేస్తూ తనని ఊహలలో బతికించుకుంటూ ఉంటుంది. చిన్ను (ప్రాణ్య పి.రావ్) మాటలు రాని ఓ చిన్నారి. తను కూడా ఏడాది క్రితమే తండ్రిని కోల్పోయి ఓ అనాధ శరణాలయంలో పెరుగుతూ ఉంటుంది.

ఈ నలుగురికీ ఓ రోజు లక్కీడ్రాలో బహుమతి వచ్చిందని అది కలెక్ట్ చేస్కోడానికి ఫలానా అడ్రస్ కు రమ్మంటూ ఉత్తరాలు వస్తాయి. బహుమతి ఏమిటో చూద్దామని ఉత్సాహంగా బయల్దేరిన ఆ నలుగురు ఒక మధ్యతరగతి అపార్ట్మెంట్ లోని ఫ్లాట్ దగ్గర కలుస్తారు. అందులో ఉన్నావిడే సరస్వతమ్మ (లక్ష్మి). తనే ఆ నలుగురికి ఉత్తరాలు రాసి రప్పించినది. ముదిమి వయసులో తనకున్న ఒక్కగానొక్క ఆసరా తన మనవడు కూడా ఏడాదిక్రితమే చనిపోతే అతని చావుకు కారణమైన వాళ్ళని కనిపెట్టి పగ తీర్చుకోవాలని ఏడాదిగా ఎదురు చూస్తుంటుంది.
ఈ ఐదుగురు ఆడవాళ్ళ జీవితాల్లో ఉన్న ఐదుగురు మగ వాళ్ళు మరొకడితో కలిసి ఏడాదిక్రితం ఒక బ్యాంక్ దోపిడీకి ప్లాన్ చేస్తారు. ఆ  ఆరోవాడు వీళ్ళందరినీ చంపేసి మూడొందల కోట్లతో పారిపోయి హాయిగా బతుకుతుంటాడు. అలాంటి వాడిని కనిపెట్టి చంపడం ఆడవాళ్ళమైన మనవల్లేం అవుతుంది అని అడిగిన వాళ్ళకు పెన్సిల్ పార్థసారధి (నాని) గురించి చెప్తుంది సరస్వతమ్మ. అతను మొత్తం ఇరవై ఎనిమిది రివెంజ్ నవలలు రాశాడనీ, అన్నీ అద్భుతమైనవనీ. అన్ని నవలలు రాశాడంటే అతని బుర్రలో ఎన్ని రివెంజ్ ఐడియాలుండి ఉంటాయో అనీ, అతనే ఈ గ్యాంగ్ కు సహాయం చేయగల సమర్ధుడనీ నిర్ణయించుకుని అతన్ని కలవడానికి బయలుదేరుతారు ఈ ఐదుగురు.

ఐతే పెన్సిల్ పార్థసారధి ఓ కాపీ రైటర్.. అందరూ నవలలను సినిమాలుగా తీస్తుంటే ఇతను ఇంగ్లీష్ సినిమాలను చూస్తూ మక్కీకి మక్కీ వాటినే నవలలుగా రాస్తుంటాడు. ఆ నవలలను బాల్య స్నేహితుడైన ఓ పబ్లిషర్ (ప్రియదర్శి) ని మొహమాట పెట్టేసి పబ్లిష్ చేయించుకుంటూ ఉంటాడు. ఆ నవలలు అన్నిటిని కొన్న ఒకే ఒక పాఠకురాలు సరస్వతి గారు. వీరి రివెంజ్ కథంతా విన్న పెన్సిల్ డబ్బులు లేకుండా ఫ్రీగా సహాయం చేయడానికి మొదట నిరాకరిస్తాడు. కానీ వీళ్ళ రివెంజ్ తీర్చుకోవడానికి సహాయం చేసి ఆ రియలిస్టిక్ కథనే ఒక నవలగా రాయమని ఎంత ఖర్చైనా తను పెట్టుకుంటానని చెప్పిన పబ్లిషర్ ప్రోత్సాహంతో రంగంలోకి దిగుతాడు. 
తన సినిమా నాలెడ్జితో పెన్సిల్ వీళ్ళకు ఏమాత్రం సహాయం చేయగలిగాడూ, అందరూ కలిసి రివెంజ్ తీర్చుకోగలిగారా, అసలు సగటు మధ్యతరగతి నేపధ్యం గల ఆ ఐదుగురూ ప్రాణాలకి తెగించి బ్యాంక్ దోపిడీకి ఎందుకు ప్లాన్ చేశారు. ఆ ఆరో వ్యక్తి ఎవరు ఎందుకలా అందరిని చంపేశాడు, అతనిని మన రివెంజర్స్ ఎలా పట్టుకున్నారూ ఇత్యాది విషయాలు తెలియాలంటే సినిమా చూడాలి. 
విక్రమ్ దర్శకత్వంలో వచ్చిన మనం, 24 చిత్రాలతో పోల్చుకుంటే ఆ స్థాయిని అందుకోదేమో కానీ "గ్యాంగ్ లీడర్" సగటు తెలుగు సినిమాలకన్నా చాలా బాగా ఎంటర్టైన్ చేస్తుంది. విక్రమ్ మార్క్ స్టోరీ టెల్లింగ్ అండ్ కొన్ని సీన్స్ చప్పట్లు కొట్టిస్తాయ్. ముఖ్యంగా చివరిలో వచ్చే శ్రావణి థ్రిల్ చేస్తుంది. 
అలాగే ఇంటర్వెల్ కార్డ్ పడిన గీతా టీవీ షాట్ కూడా బ్రిలియంట్ గా ఉండి చప్పట్లు కొట్టిస్తుంది. రాబరీ సీన్ చాలా చక్కగా ఎక్సిక్యూట్ చేశారు. అలాగే ఏ సన్నివేశాన్నీ వృథా పోనివ్వకుండా స్క్రీన్ ప్లేలో డాట్స్ కెనెక్ట్ చేసిన విధానం మెప్పిస్తుంది. సినిమా అంతా సునిశితమైన హాస్యం తో, ఫ్యామిలీ ఎమోషన్స్ తో చక్కని డైలాగ్స్ తో ఆద్యంతం ఆహ్లాదంగా నడిపించారు.

నటీనటులలో అందరూ తమ పాత్రలకు చక్కగా సూట్ అయ్యారు. నానీకి ఇలాంటి రోల్ కేక్ వాక్, తన టైమింగ్ అండ్ ఎమోషనల్ పెర్ఫార్మెన్స్ తో ఆకట్టుకున్నాడు. మరో లీడ్ రోల్ ’లక్ష్మి’ గారిదే తన పెర్ఫార్మెన్స్ గుర్తుండి పోతుంది. మొన్న "ఓ బేబీ" ఇపుడీ సినిమా రెండిటిలోను లక్ష్మిగారికి ముఖ్యమైన పాత్రలు దక్కాయి. 
ఇక హీరోయిన్ ప్రియాంక అరుల్ మోహన్ క్యూట్ గా ఉంది. అమ్మాయిలు ఇంత అందంగా ఉండటం క్రైమ్ అన్న డైలాగ్ కి అచ్చంగా సూటైందనిపించింది. మూగమ్మాయిగా చేసిన ప్రాణ్య ఆకట్టుకుంది. శరణ్య గారు, శ్రియ రెడ్డి, అనిష్ కురువిల్ల, జబర్దస్త్ సత్య అందరూ బాగా చేశారు. "సంతూర్ శనక్కాయల" గా చేసిన వెన్నెలకిషోర్ ’ఊప్స్...’ అంటూ నవ్వించేసి ఇకపై ఆ పదం వాడడానికి సంకోచించేలా చేశాడు. 
కార్తికేయ హీరోగా కన్నా విలన్ గానే బావున్నాడు అనిపించింది, ముఖ్యంగా ఈ సినిమాలో తన రోల్ కి సరిగ్గా సరిపోయాడు. టెక్నికాలిటీస్ లో సినిమాటోగ్రఫీ బావుంది, రాబరీ సీన్ బాగా తీశారు. అలాగే కొన్ని షాట్స్ గుర్తుండిపోయేలా ఉన్నాయి. అనిరుధ్ నేపధ్య సంగీతం సినిమాకి తగినట్లుగా ఉంది. పాటలలో రారా జగతిని, హొయనా హొయనా నాకు బాగా నచ్చాయి మిగిలినవి నెరేషన్ కి అడ్డం పడవు అలాగని గుర్తూ ఉండవు.

ఇంటిల్లిపాదీ కాసేపు హాయిగా నవ్వుకుంటూ చూసేయగలిగిన సినిమా నానీ’స్ గ్యాంగ్ లీడర్. రొటీన్ మాస్ మసాల సినిమాలు కాకుండా వైవిధ్యమైన సినిమాలు ఇష్టపడే వాళ్ళకి తప్పక నచ్చుతుంది. నాని మార్క్ టిపికల్ ఎంటర్టైన్మెంట్ కి ఏ లోటూ ఉండదు. ఈ సినిమా ట్రైలర్ ఇక్కడ చూసి నిర్ణయించుకోండి.   

శనివారం, సెప్టెంబర్ 28, 2019

వాల్మీకి...

వాల్మీకి నుండి "గద్దలకొండ గణేష్" గా ఈ సినిమా పేరు మార్చిన విషయం అందరికీ తెలిసినదే ఐనా నేను కొత్త పేరుతో సినిమాని పిలవదలచుకోలేదు. ఈ విషయంలో సినిమాకి అన్యాయం జరిగిందని అంటాను నేను. కేవలం ఒక సినిమాకి పేరు పెట్టడం వలన దెబ్బతినే ప్రతిష్ట కాదు వాల్మీకి మహర్షిది. ఈ విషయం ఆయన వారసులమని చెప్పుకుంటున్న వారికే తెలియక పోవడం శోచనీయం.

ఇలా చివరి నిముషంలో సినిమా రిలీజ్ ఆపేయడం వందలమంది సినీ కార్మికులకూ డిస్ట్రిబ్యుటర్స్ కూ నష్టం కలిగిస్తుంది. అందుకే ఇలాంటి అధికారం ఎవరికీ లేకుండా ఉండేలా ఒక చట్టం వస్తే బావుంటుందని నా అభిలాష. సినిమాలోని ఇలాంటి అభ్యంతరకరమైన విషయాల గురించి నిర్ణయాలు తీస్కోవడానికే కదా సెన్సార్ బోర్డ్ ఉన్నది. ఆ విషయాన్ని విస్మరించి అసలు సినిమాలో ఏముంటుందో తెలియకుండా ఎవరి ఇష్టానికి వాళ్ళు మనోభావాలు దెబ్బతీస్కోవడం, సినిమా రిలీజ్ ను ఆపేయ గలగడం సరికాదు. 

సరే అది పక్కనపెట్టి సినిమా విషయానికి వస్తే... దర్శకుడు కావాలనే తన కలను నిజం చేస్కోడానికి చిత్రసీమలో ప్రయత్నాలు చేస్తున్న అభిరామ్ (అధర్వ మురళి) అనుకోని పరిస్థితులలో ఓ సినీ దర్శకుడితో సంవత్సరం తిరిగేలోగా మంచి సినిమా తీసి చూపిస్తానని ఛాలెంజ్ చేస్తాడు. రొటీన్ సినిమాలు కాక విభిన్నమైన కథ కోసం ప్రయత్నిస్తూ గద్దలకొండ అనే ఊరిలో గణేష్ (వరుణ్ తేజ్) అనే ఓ కరడుగట్టిన రౌడీ గురించి తెలిసి అతని కథ ఐతే తన సినిమాకి సరిగ్గా సరిపోతుంది అనుకుంటాడు.

గణేష్ కథను వివరంగా తెలుసుకునే ప్రయత్నంలో అతని గ్యాంగ్ లోని వారితో పరిచయం పెంచుకోవడనికి ప్రయత్నిస్తూ తన గురించి ఆచూకీ తీస్తూ ఉండగా అనుమానాస్పద పరిస్తితులలో గణేష్ చేతికి చిక్కుతాడు. ఆ తర్వాతేమైంది గణేష్ అభిని చంపేశాడా లేదా అభి కన్విన్స్ చేసి గణేష్ కథ తెలుసుకుని సినిమా తీశాడా ఇత్యాది విషయాలు తెలుసుకోవాలంటే సినిమా చూడాలి.

వాల్మీకి పూర్తిగా వరుణ్ తేజ్ సినిమా. ’ముకుంద’ తో మొదలు పెట్టి వైవిధ్యమైన కథలు ఎన్నుకుంటున్నా కానీ ఇప్పటి వరకూ తొలిప్రేమ, కంచె, ఫిదా లాంటి పోష్ యూత్ రోల్స్ వేసిన వరుణ్ ఒక్కసారిగా నలభై నలభైఐదేళ్ళ రౌడీగా మారిపోయిన తీరు చూసి మెచ్చుకోని వారు ఉండరు. పాత్ర కోసం తన ఆహార్యం అభినయం మార్చుకున్న తీరు హ్యాట్సాఫ్. ప్రేక్షకులతో చప్పట్లు కొట్టించి తీరుతుంది.

వరుణ్ తేజ్ మిడిల్ ఏజ్ రౌడీగా మీసాలు గడ్డాలతో క్రౌర్యంగా ఉన్నా కూడా తరచి చూస్తే మొహంలో ఎక్కడో తెలియని సున్నితత్వం కాస్త కనపడుతూ ఉంటుంది. అదే ఈ సినిమా కథకి ప్లస్ అయిందనిపించింది. గణేష్ ఎంత క్రూరుడైనా అతనిలోనూ అమ్మ ప్రేమ కోసం పరితపించే ఓ కొడుకూ, ప్రేమ కోసం అన్నిటిని వదిలేయడానికి సిద్దపడ్డ ప్రేమికుడూ, ప్రేయసిని మర్చిపోలేక ఒంటరిగా మిగిలిపోయిన భగ్న ప్రేమికుడు లాంటి సున్నితమైన ఎమోషనల్ పార్శ్వాలూ ఉన్నాయి. అవే కథ చివరికి వచ్చేసరికి అతనిలోని మనిషి తనలోని రాక్షసుడ్ని గెలవడానికి సహకరించాయి అనిపిస్తుంది. దీనికి అనువైన సీన్స్ కూడా హరీష్ చక్కగా రాసుకున్నాడు.

కామిక్ ఎంటర్టైన్మెంట్ అనేది హరీష్ శంకర్ సినిమాలకి పెట్టని కోట. ’షాక్’ తర్వాత ఇప్పటి వరకు తీసిన సినిమాలన్నిటిలో దీనికే పెద్ద పీట వేశాడు. వాల్మీకి లో కథకనుగుణంగా కాస్త మోతాదు తగ్గించినా తన మార్క్ ఎలివేషన్ సీన్స్, కొన్ని సన్నివేశాల్లో కామెడీ పండించాడు. ఒకటి రెండు చోట్ల వచ్చే అడల్ట్ హ్యూమర్ ఫ్యామిలీ ఆడియన్స్ ని కాస్త ఇబ్బంది పెట్టచ్చు కానీ నవ్వించింది. ఫ్ల్యాష్బాక్ గా వచ్చే పూజా హెగ్డే ఎపిసోడ్ ఆకట్టుకుంటుంది. ఇక డైలాగ్స్ లో హరీష్ విట్టీ లైన్స్ కి వన్ లైనర్స్ కి లోటే లేదు. అవడానికి ఇది ఒక రౌడీ కథే అయినా ఇందులో సినిమా మేకింగ్ గురించి అదే పాషన్ తో బతికే వారి గురించి రాసుకున్న చాలా సన్నివేశాలకు సినీ రంగంలో ప్రయత్నాలు చేస్తూ ఉన్నవాళ్ళు బాగా కనెక్ట్ అవుతారు అందుకే ఒకరకంగా ఇది సినిమా గురించిన కథ కూడా.

టైటిల్ కార్డ్స్ లో వేటూరి గారి పేరు చూసి ఒక్క క్షణం ఆశ్చర్య పోయి "వాహ్ హరీష్" అని అనుకున్నాను. మాటలు-మార్పులు-దర్శకత్వం హరీష్ అనే టైటిల్ కార్డ్ కూడా ఇంట్రస్టింగ్ గా అనిపించింది. రీమిక్స్ పేరుతో "ఎల్లువొచ్చి గోదారమ్మ" పాటను ఇష్టం వచ్చినట్లు మార్చేయకుండా సుశీల గారి స్వరాన్ని యథాతథంగా వాడుకుని బాలుగారితో మళ్ళీ పాడించి రీమాస్టర్ చేయడమే కాక కొరియోగ్రఫీ కూడా ఒరిజినల్ నే ఫాలో అవడం బావుంది, హరీష్ కి సినిమాల మీద ఉన్న గౌరవాన్ని చూపించింది. దీనికి అనుగుణంగా పాట చుట్టూ అల్లుకున్న సన్నివేశం బావుంది.  

వరుణ్ నటన, హరీష్ టేకింగ్ తర్వాత సినిమాలో ప్రముఖంగా చెప్పుకోవాల్సినది అయనాంక బోస్ సినిమాటోగ్రఫీ చాలా చోట్ల చక్కగా ఆకట్టుకుంటుంది. అలాగే సంగీత దర్శకుడు "మిక్కీ జె మేయర్" ’మహానటి’ సినిమాతో తన వెర్సటాలిటీని ఇదివరకే ప్రూవ్ చేసుకున్నా కానీ తన శైలికి పూర్తి ఆపోజిట్ స్టైల్ లో ఈ సినిమాకి కంపోజ్ చేసిన బ్యాక్ గ్రౌండ్ మ్యూజిక్ చాలా సన్నివేశాలని ఎలివేట్ చేసింది. పాటలలో "జర్ర జర్రా" పాట మాస్ ప్రేక్షకులని ఆకట్టుకుంటే "గగన వీధిలో" అనే మెలోడీ మంచి సాహిత్యంతో థియేటర్ నుండి బయటకి వచ్చాక కూడా హమ్ చేయిస్తుంది.

నటీనటులలో "అధర్వ మురళీ" తెలుగబ్బాయి కాదనే విషయం గుర్తురాదు అంతగా మెప్పించేశాడు. అతని ఫ్రెండ్ గా చేసిన సత్య ఎంటర్టైన్ చేశాడు. డబ్ స్మాష్ స్టార్ "మృణాలిని రవి" బుజ్జమ్మ పాత్రలో క్యూట్ గా ఉండి ఆకట్టుకుంది. ఇక "పూజా హెగ్డే" ఎయిటీస్ లోని టిపికల్ టీనేజ్ అమ్మాయిగా లంగావోణీలలో చాలా బావుంది. "ఎల్లువొచ్చే గోదారమ్మా" పాటలో శ్రీదేవికి సరితూగడం అసాధ్యమైనా కానీ పర్లేదు పాసైపోయింది. ఇక మిగిలిన తారాగణంలో అన్నపూర్ణమ్మ, సుప్రియా పాఠక్, తనికెళ్ళ భరణి, రచ్చ రవి, హాపీడేస్ ఫేం "వంశీ చాగంటి" ప్రత్యేకంగా నిలిచారు. తనికెళ్ళ భరణి గారి సన్నివేశాలు చాలా బావున్నాయ్. రచ్చ రవి కామెడీకే పరిమితమవకుండా మంచి రోల్ లో మెప్పించాడు. బ్రహ్మాజీ కామెడీ ఫర్వాలేదనిపిస్తుంది.
 
ఒక మామూలు మనిషి మహా రుషి గా మారి రామాయణం రాసిన కథ వాల్మీకి మహర్షిదైతే, ఓ కరుడుగట్టిన రౌడీ కళాకారుడిగా మారి తన పేరు చెబితేనే భయంతో పారిపోయే జనాల ప్రేమను గెలుచుకున్న కథే ఈ వాల్మీకి సినిమా. అన్ని కమర్షియల్ హంగులూ సమపాళ్ళలో కుదిరిన ఈ సినిమా కమర్షియల్ ప్రేక్షకులను తప్పక ఎంటర్టైన్ చేస్తుంది. 
 
రొటీన్ ప్రేమ కథలే కాకుండా వైవిధ్యమైన కథలను కూడా కమర్షియల్ ఫార్మాట్ లో తెరకెక్కించవచ్చు అని నిరూపించిన సినిమా వాల్మీకి. జిగర్తండా చూసిన వారికి కాస్త గాడి తప్పినట్లుగా అనిపించినా అందులో తమిళ్ నేటివిటీ మరీ ఎక్కువైందనిపించిన వాళ్ళకి ఈ సినిమా ఖచ్చితంగా నచ్చుతుంది. అసలు జిగర్ థండా చూడని వాళ్ళకి ఈ సినిమా నచ్చుతుందనడంలో ఏ సందేహం లేదు. ట్రైలర్ ఇప్పటికే చూసి ఉండకపోతే ఇక్కడ చూడవచ్చు.
 

ఈ సినిమాలో నాకు నచ్చిన సంభాషణలను కొన్నిటిని క్రింద పొందుపరుస్తున్నాను. దయచేసి ఈ సినిమా చూడని వాళ్ళు సినిమా చూసేప్పుడు ఫీల్ మిస్ అవ్వకూడదంటే చదవకుండా ఉండటం శ్రేయస్కరం.
"కామెడీ చేయగలిగిన నటుడు  ఏదైనా చేయగలడు."

"డబ్బొచ్చే పని చేస్తే సుఖంగా బతుకుతావ్ నీకు నచ్చిన పని చేస్తే సంతోషంగా బతుకుతావ్."

"అందుకే పెద్దోళ్ళు చెప్పిర్రు నాలుగు బుల్లెట్లు సంపాయిత్తే రెండు కాల్చుకోవాలె రెండు దాచుకోవాలె."

"రేయ్.. నా పైన పందాలేస్తే గెలుస్తరు.. నాతోటి పందాలేస్తే సస్తరు.."

"కళ్యాణమొచ్చినా కక్కొచ్చినా ఆగదంటారు.. ఏమంటావ్.. ఏమంటానండీ నాకు మాత్రం కళ్యాణమంటే కక్కొచ్చేలా చేశారు.."

"ఏం మనుషులంరా.. సుఖంగా బతుకుడు ఇడిసిపెట్టీ సుఖంగా చస్తే చాలనే కాడికొచ్చినం."

"మనం బ్రతుకుతున్నామని పది మందికి తెలవకపోతే ఇంక బ్రతుకుడు ఎందుకురా."

"మనుషులంతా శానా పైసల్ సంపాయిస్తరు కానీ నేను శానా భయం సంపాయించినా." 

"జిందగీ మంచిదికాద్ తమ్మీ ఉత్త గీతలే మన చేతిల ఉంటయ్ రాతలు మన చేతిల ఉండయ్."

"అన్నీ మర్చిపోటానికని మందేస్తాం కానీ మందేసినంకనే అన్నీ గుర్తుకస్తయ్."

"ఎక్కువ ఆగం చేసేటోడు ఏదో రోజు ఆగమైపోతాడు."

"నమ్మకం ప్రాణం లెక్క తమ్మీ ఒక్కసారి పోతే మళ్ళా రాదు."

"గవాస్కర్ సిక్స్ కొట్టుడు బప్పీలహరి పాట కొట్టుడు నేను బొక్కలిరగ్గొట్టుడు సేమ్ టు సేమ్ గదే ప్యాసన్."

"నీకు ఆకలేస్తే కోడిని కోస్తావ్ నీ పిల్లలు మా అయ్య మంచోడూ అనుకుంటారు కానీ కోడి పిల్లలు మా అయ్యని చంపిన రాక్షసుడు అనుకుంటాయ్. మర్డర్ ఒకటే తమ్మీ ఇటుసైడ్ న్యాయం అటుసైడ్ అన్యాయం."

"ఆవేశం ఆలోచనలనే గాదు అవకాశాలను కూడా చంపేస్తుంది."

"ప్రతి అవకాశంలోనూ కష్టం ఉంటుంది. మనం కష్టాన్ని దూరం చేయాలనుకుంటాం కానీ మనకు తెలియకుండానే అవకాశం దూరమైపోతుంది."

"ఈ పని మానేసి ఇంకో పని చేయడం కాంప్రమైజ్. ఇదే పనిని ఇంకోలా చేయడం అడ్జస్ట్మెంట్."

"నిజమైన ప్రేమ దొరికితే ఎవరైనా మారిపోతారు."

"మనం బతికినంతకాలం మనకి భయపడేటోళ్ళు మన సావు కోరతారు గానీ బాగు కోరుకోరు."  

"సైన్మా పైసలిస్తదని ఇన్నా, పేరు ఇస్తదని ఇన్నా కానీ ఇంత ప్రేమనిస్తదని ఎప్పుడు ఇన్లా."

మంగళవారం, ఆగస్టు 20, 2019

ఏజెంట్ సాయి శ్రీనివాస ఆత్రేయ..

అనగనగనగా ఓ నెల్లూరు.. ఆ ఊర్లో కూరగాయల మార్కెట్ లో ఓ డిటెక్టివ్ ఏజెన్సీ "FBI". అదేంది అది అమెరికాలో కదా ఉండేది ? అంటారా.. వాళ్ళే వీళ్ళ ఏజెన్సీని చూసి పెట్టుకున్నారుట సార్ మీకు తెలీక పోతే ఆత్రేయని అడగండి వివరంగా చెప్తాడు. అంతెందుకు ఓ రెండేళ్ళ తర్వాత అమెరికా వెళ్ళి FBI అంటే "FBI నా అది నెల్లూర్లోగదా ఉండేది" అని అడుగుతారుట తెలుసా..

అయినా కూరగాయల మార్కెట్ లో డిటెక్టివ్ ఏజెన్సీ ఏంటీ ? అంటారా అసలిలాంటి ఏజెన్సీలు ఇలాగే ఇలాంటి షాపుల్లోనే పెట్టాలిట.. మీకు తెలుసా.. ఇలా పెట్టడమే కాదు ఏదైనా కేస్ పనిమీద బైటకెళ్ళేప్పుడు షట్టర్ క్లోజ్ చేయకుండా లైట్స్ తీసేయకుండా ఎక్కడివక్కడ వదిలేసి.. ఆ వచ్చింది ఎలాంటి కేస్ అయినా సరే కొంపలు అంటుకుపోతున్నట్లు పరిగెట్టాలిట.. 

ఇంకో విషయమండోయ్ ఎంత అర్జెంట్ కేస్ అయినా కూడా కార్ లో ఉన్నపుడు డిస్కస్ చేయకూడదు డ్రైవింగ్ లో ఓన్లీ పొద్దున్న తిన్న పులిబొంగరాల గురించో రాత్రి చూసిన సినిమాల గురించో మాట్లాడుకోవాలిట. కార్ దిగాక అప్పుడు మళ్ళీ ఈ టాపిక్స్ నుండి జంప్ చేసి కేస్ గురించి మాట్లాడుకోవాలిట. 

ఇంకా అసలు డిటెక్టివ్ అంటే ఎలా ఉండాలో తెలుసా ఓ హ్యాటు, షెర్లాక్ హోమ్స్ కోటు, వీటన్నిటికన్నా ముఖ్యంగా చేతిలో స్టార్ బక్స్ కాఫీ కప్పు. నెల్లూర్ లో స్టార్ బక్స్ ఏందీ అంటారా.. FBI ఉండగా లేంది స్టార్ బక్స్ కప్ ఉండదా ఏందీ మీరు మరీనూ.. 

అన్నట్లు వీటితో పాటు మనం ఇంటెలిజెంట్ గా కేస్ గురించి అనాలిసిస్ గట్రా చెప్పినపుడు ప్రతి చిన్న విషయానికి బాస్ మీరు జీనియస్ బాస్ అని మెరిసే కళ్ళతో మెచ్చుకునే ఒక సూపర్ క్యూట్ లేడీ అసిస్టెంట్ ఖచ్చితంగా ఉండాలి. అసలిన్నెందుకండీ ఓసారి మీరు మా "ఏజెంట్ సాయి శ్రీనివాస ఆత్రేయ" గారిని కలిస్తే ఇలాంటి విషయాలు మీకు బోలెడు చెప్తాడు.

ఏంటయ్యా నీ గోల ఇదంతా చూస్తే ఏదో కామెడీ పీస్ లా ఉన్నాడే మీ డిటెక్టివ్ అని అనుకుంటున్నారా.. నేనూ మొదట్లో అలాగే అనుకున్నానండీ కానీ మా డిటెక్టివ్ గారు బిల్డప్ విషయంలో కాస్త కామెడీగా కనిపించినా అపరాధ పరిశోధనలో మాత్రం నిజంగానే టూ ఇంటెలిజెంట్ అండీ. 

మరి అలాంటి డిటెక్టివ్ గారి కాలికి  అనుకోకుండా ఓ చిన్న తీగె తగిలిందండీ అపరాధ పరిశోధనలో అరవీర భయంకరులైన డిటెక్టివ్ గారు కదండీ ఆ తీగె ఏంటా అని చూసేంతలో అదే ఉరితాడై మెడకి బిగుసుకున్నంత పనైంది పాపం. ఐనాకానీ ఎలాగోలా దాన్నుండి తప్పించుకుని ఎలా ఆ తీగె లాగి డొంకంతా కదిలించేశారో నేనిక్కడ చెప్పడం కంటే మీరు "ఏజెంట్ సాయి శ్రీనివాస ఆత్రేయ" సినిమా చూసి తెలుసుకుంటే చాలా బావుంటుంది. 

సినిమా రిలీజై చాలా రోజులవుతుంది కదా అంటారా.. నాకూ ఇపుడే కుదిరిందండీ చూడడం ఏం పర్లేదు మీరు ఇంకా చూసుండకపోతే వెంటనే అమెజాన్ ప్రైమ్ లో చూసేయండి. లేదా తొందర్లో టీవీలో వచ్చినపుడైనా మిస్సవ్వద్దు. ఈలోగా ఈ సినిమా ట్రైలర్ ఇక్కడ చూడండి ఇది చూసి మీకు నవ్వు రాక పోయినా, సినిమాలో డీల్ చేసిన కేస్ విషయమై ఆసక్తి కలగక పోయినా సినిమా చూడక్కర్లేదు..

కొన్ని సినిమాటిక్ లిబర్టీస్ తీస్కున్నా కానీ బిగి సడలని కథనం అండ్ సస్పెన్స్ ఎలిమెంట్ మిమ్మల్ని వాటిని గురించి ఆలోచించనివ్వదు. ఇక నవీన్ పొలిశెట్టి నటన, కామెడీ టైమింగ్, డైలాగ్ డెలివరీ వెరీ ఇంప్రెస్సివ్ తెలుగు తెరకు మరో ప్రామిసింగ్ నటుడు దొరికాడని సంబరపడచ్చు. బుక్స్ అమ్మే సీన్లో డైలాగ్ డెలివరి హిలేరియస్లీ అమేజింగ్. తనకి సరి జోడు "శృతి శర్మ". ఏజెంట్ కి అసిస్టెంట్ గా తన అమాయకమైన క్యూట్ ఫేస్ తో చాలా ఆకట్టుకుంటుంది. 

సినిమాలో కథ, స్వరూప్ దర్శకత్వం, స్వరూప్ అండ్ నవీన్ కలిసి అందించిన కథనంతో పాటు చెప్పుకోవలసిన మరో ముఖ్యమైన విషయం "మార్క్ కె రాబిన్" నేపథ్య సంగీతం. సినిమా థీమ్ కు సరిగ్గా సరిపోయేలా ఎక్కడా మనని ప్రత్యేకించి నోటీస్ చేయనివ్వకుండా సన్నివేశాలని మాత్రం ఎలివేట్ చేస్తూ చాలా చక్కని మ్యూజిక్ అందించాడతను. అలాగే సన్నీ కూరపాటి సినిమాటోగ్రఫీ కూడా బావుంది. 

మళ్ళీ రావా లాంటి మంచి సినిమాని అందించిన స్వధర్మ్ ఎంటర్టైన్మెంట్ అందించిన మరో మంచి సినిమా ఏజెంట్ సాయి శ్రీనివాస్ ఆత్రేయ. ఈమధ్య వస్తున్న సినిమాలు చూస్తుంటే తెలుగు సినిమాకి మంచి రోజులొచ్చాయి అనిపిస్తుంది. రొటీన్ ప్రేమ కథలు యాక్షన్ మాస్ మసాలాలు మొహం మొత్తి వైవిధ్యమైన సినిమాల కోసం ఎదురు చూస్తున్న ప్రతి ఒక్కరు మిస్సవకుండా చూడవలసిన సినిమా "ఏజెంట్ సాయి శ్రీనివాస ఆత్రేయ".  

మంగళవారం, జనవరి 22, 2019

అమ్మ ప్రేమ...

అంటే మరేమో అప్పట్లోనే మనకున్న బద్దకంతో "ఆ తొందరేముంది మెల్లగా పుడదాంలే, ఐనా ఇక్కడే హాయిగా ఉందమ్మా" అని డ్యూ డేట్ దాటినా కూడా ఎంచక్కా వెచ్చగా అమ్మ బొజ్జలో బజ్జునుంటే ఓ పదిరోజులు ఓపికగా ఎదురు చూసిన మా డాక్టరాంటీ "ఇక నే కలుగజేస్కోకపోతే కుదరదమ్మా" అనేసి నన్ను భూమ్మీదకి తెచ్చేశారని ఇదివరకే చెప్పాను కదా. నా ఆ బద్దకానికి మూల్యంగా నేను రంగు తగ్గిపోవడంతో సహా మరికొన్ని చిన్న చిన్న సమస్యలు వచ్చేవట నా చిన్నప్పుడు. అలాంటి వాటిలో ముఖ్యమైనది బలం లేకపోవడమట.

అసలు ఆహారంపై శ్రద్ద లేకపోవడం. ఏం పెట్టినా తినకపోవడం, ఎన్ని తంటాలు పడి ఎంత తినిపించినా బొత్తిగా బలం రాకపోవడం ఊసకాళ్ళు బలహీనమైన అవతారంతో అమ్మ వాళ్ళని భయపెట్టేవాడినట.నాతో పాటు పుట్టిన పిల్లలు నడిచేస్తూ పరిగెడుతూ అల్లరి చేస్తుంటే నేను ఊరికూరికే ఎక్కడపడితే అక్కడ కూలబడిపోవడంతో ఇలా ఐతే పిల్లాడేమైపోతాడు అని అమ్మకి బోలెడంత బెంగొచ్చేసి అర్జంట్ గా ఓ పిల్లల డాక్టర్ గారి దగ్గర చూపించేసిందట.

అప్పుడు ఆయనేమో "ఇలా కాదమ్మాయ్ మీ వాడికి తిండి పుష్టి కలగడానికి మాంచి మందిచ్చేస్తాను, ఆ టానిక్ గానీ తాపావంటే ఇక కొండలని పిండి చేసుకుని తినేస్తాడు, బోలెడంత బలం వచ్చేస్తుంది" అని చెప్పి ఓ టానిక్ ఇచ్చారుట అది క్రమం తప్పకుండా కొన్నాళ్ళు వాడాక ఇహ అప్పుడు మొదలైంది మన తిండి ప్రస్థానం మళ్ళీ వెనక్కి తిరిగి చూడనే లేదు.

అప్పటిదాకా నా చేత అన్నం తినిపించడం అంటే ఓ చిన్న సైజ్ యజ్ఞం చేయడమేనట. అమ్మో పిన్నో నన్ను ఎత్తుకుని నానా రకాల మాయలు చేసి కథలు చెప్పి, ఆటలు ఆడించి, పాటలు పాడి, చందమామను చూపిస్తూ ప్రపంచంలో ఉన్న ఇతరత్రా ఫీట్స్ అన్నీ చేసేవారట. ఇన్ని చేసినా కూడా మెత్తగా ఉడికిన అన్నంలో పప్పు నెయ్యి వేసి బాగా కలిపి కంచం అంచుకి రాసి గుజ్జు తీసి గోరుముద్దగా అందిస్తే (ఇది ఇప్పటికీ ఇష్టమే అనుకోండి) అది మాత్రమే తినే వాడినట. కానీ ఆ టానిక్ వాడిన తర్వాత నా ధోరణి మొత్తం మారిపోయిందని చెప్పేది అమ్మ.

సో ప్రేమ కొద్దీ పాపం బిడ్డ ఏమైపోతాడో అని కష్టపడి తిండి మీద ఇష్టం పెంచిన అమ్మ దాన్ని చక్కగా అలాగే పెంచి పోషిస్తూ వచ్చేది. నేను ఒకటి నుండి నాలుగో తరగతి వరకు మా ఇంటిపక్క బడిలో అంటే మా కిటికీలో నుండి చూస్తే తరగతి గదిలో నేనేం చేస్తున్నానో కనిపించేంత పక్కనే చదివినా కానీ నాకు ఇంటర్వల్ లో కొనుక్కోడానికి పదిపైసలో పావలానో ఇచ్చేది. ఆ పైన అదే బడిని కొంచెం దూరంగా మార్చాక అది పెరిగి నేను తరగతులు పెరిగే కొద్దీ డబ్బులూ పెరుగుతూ వచ్చాయ్.

మా స్కూల్ లో దొరికే వాటికన్నా ఇంటి దగ్గర కొండయ్య కొట్టు అని ఒకటి ఉండేది. అందులో పదిపైసల బిళ్ళ సైజ్/షేప్ లో ట్రాన్సపరెంట్ రేపర్ లో చుట్టి  న్యూట్రిన్ వాళ్ళ కొబ్బరి చాక్లెట్ ఒకటి వచ్చేది అది నా ఫేవరెట్. అలాగే పప్పుండలు, కొబ్బరుండలు, కొబ్బరి బిళ్ళలు, చాక్లెట్లు, బిస్కట్లు, చిన్న చిన్న చిరుతిళ్ళు చాలా దొరికేవి అందుకే ఆ కొట్టుకి నేను రెగ్యులర్ కస్టమర్ ని అనమాట.

ఇవే కాక కొన్నాళ్ళు గుంటూరు నుండి నర్సరావుపేట మధ్య అమ్మ సీజన్ తిరిగేప్పుడైతే స్టేషన్ లో మెలోడీ చాక్లెట్స్ కొని తీస్కురావాల్సిందే. అవి లేకుండా వస్తే నా ఏడుపు మొహం చూడలేక నాకోసం కొంచెం ముందుగానే స్టేషన్ కి వచ్చి రైలు అందుకోవడం కన్నా ఈ చాక్లెట్స్ కొనడం మీద ఎక్కువ శ్రద్ద చూపించేదిట అమ్మ. ఆ స్టేషన్ లోనే కొన్ని వెరైటీ బిస్కట్లు, ఎపుడైనా ప్రత్యేకమైన చాక్లెట్లు, ఇంకా చందమామ, బాలమిత్ర, బుజ్జాయి లాంటి పుస్తకాలు కూడా తెచ్చేది.  

కొంచెం హైస్కూలుకొచ్చాక పాకెట్ మనీ పెరగడంతో ఈ చిరుతిళ్ళకి తోడుగా పాకెట్ ఐస్ లు, ఐస్క్రీమ్ లు, కూల్ డ్రింక్ లు, మా నర్సరావుపేట ఈశ్వర్ కూల్ డ్రింక్స్ లో దొరికే స్పెషల్ గ్రేప్ జ్యూస్ ఇలాంటివన్నీ అలవాటయ్యాయ్. ఇవన్నీ ఒక ఎత్తు ఐతే హాస్టల్ లో చేరాక ఇంటికొచ్చినప్పుడల్లా బోల్డన్ని పిండి వంటలు తయారు చేసే వాళ్ళు. నేను రేపో ఎల్లుండో బయల్దేరుతాననగా ముందు రోజు హాల్లో టీవీ ముందు గ్యాస్ స్టవ్ అరేంజ్ చేస్కుని ఇక అదే పనిగా రాత్రి పది పదకొండు వరకూ చక్కలు, చక్రాలు, అరిశలు, గవ్వలు, కొబ్బరి లౌజు, కజ్జికాయలు, గోధుమ బిళ్ళలు, సున్నుండలు ఇలా ఏవో రకరకాల పిండి వంటలు చేసేది ఓపికగా. అన్నీ ఒకేసారి కాదులెండి అలా కుళ్ళుకోకండి :-)
 
నా బట్టలు ఇతర అవసరమైన సామాన్ల బరువుకి రెట్టింపు బరువుండే వీటిని ప్రతిసారి తీస్కెళ్ళడం నాకు బద్దకం పైగా అసలే బొద్దుగా ఉండేవాడ్నేమో అన్ని తీస్కెళ్తే స్నేహితులు వెక్కిరిస్తారేమో అని బిడియం ఒక వైపు లాగేస్తుండేది. సో పాపం అమ్మ అంత కష్టపడి చేస్తే నేను వాటిలో సగానికి సగం తగ్గించి తీస్కెళ్ళడానికి అమ్మతో ఒక మినీ యుద్దం చేయాల్సి వచ్చేది. ఎన్ని చెప్పినా ఓపికగా ఎదురు సమాధానం చెప్పి సర్దేయడానికే చూసేది. నేను కొంచెం పెద్దయ్యాక ఇక ఎదురు చెప్పలేక.. అమ్మా నీతో గొడవపడి ఊరు వెళ్తే నాకు అక్కడ అస్సలు బావుండడం లేదు సో ఇలాంటి చిన్న విషయాలకి మనం పోట్లాడుకోవద్దు ప్లీజ్ అని ఐస్ పెట్టేవాడ్ని దాంతో పాపం తర్వాత్తర్వాత ఎక్కువ వాదించడం మానేసింది.

మొత్తానికి అలా హాస్టల్ చదువులు అవీ ముగించుకుని ఉద్యోగంలో చేరాక ఓ శుభముహూర్తాన అమెరికా వెళ్ళాల్సిన పనిబడింది. ఇక అంతే అమ్మకి నేను దూరంగా ఉంటానన్న బెంగతో పాటు అక్కడ అసలేం తిండి దొరుకుతుందో ఏం తింటానో అన్న దిగులు ఎక్కువైపోయింది. దాంతో అక్కడా ఇక్కడా సేకరించిన సమాచారం ప్రకారం అక్కడేం దొరకవని తెలుసుకుని పప్పులు ఉప్పులు బియ్యం నిల్వ పచ్చళ్ళు సమస్తం ప్యాక్ చేసేయడానికి సిద్దపడింది. మళ్ళీ కథ మొదలు... ఈ సారి సూట్కేస్ బరువుకి లిమిట్స్ ఉంటాయ్ తూకం వేసి కొంత మాత్రమే తీస్కెళ్ళాలి ఇలాంటివన్నీ చెప్పి వీలైనంత తక్కువ తీస్కెళ్ళడానికి ఒప్పించాను.

అప్పటికీ వంట చేసేప్పుడు కూరల్లో వేస్కోడానికి ఒక పొడి, ఇక గన్ పౌడర్ గా పేరొందిన శనగపప్పు కారం తో పాటు కొన్ని పచ్చళ్ళు, పొడులు సిద్ధం చేసింది పిండివంటలు ఎలాగూ సిద్దం. ఐతే సున్నుండలు ఉండ చుడితే ఎక్కువ రోజులు ఉండవేమో పొడిగా ఐతే బాగా నిల్వ ఉంటాయ్ అని నెయ్యి విడిగా సున్నుండల పొడి పిండి విడిగా ప్యాక్ చేసి ఇచ్చింది. నాకోసమని ప్రత్యేకంగా ఓ సీలింగ్ మెషిన్ కొని ఒకటికి రెండు కవర్లలో వేసి పాక్ చేసి సీల్ చేసి వాటిని మరో కవర్ లో వేసి దానికి విడిగా సీల్ వేసి ఇలా ఎన్నో జాగ్రత్తలు తీస్కుని ప్యాక్ చేసేది. ఐనా కానీ మా ప్యాకింగ్ కెపాసిటీని ఛాలెంజ్ చేస్తున్నట్లుగా ఎయిర్ పోర్ట్ స్టాఫ్ మా పెద్ద పెద్ద సూట్కేస్ లతో ఫుట్ బాల్, వాలీ బాల్, షాట్ పుట్, జావలిన్ త్రో లాంటి గేమ్స్ అన్నీ ఆడేసేవారు. అలాంటి ఓ బలహీన క్షణంలో సూట్కేస్ లోపలున్న ఈ సున్నుండల పొడి ప్యాకెట్ పగలనే పగిలింది.

ఇంకేముంది చక్కగా నేతిలో వేయించిన మినుములు పంచదార కలిపి మెత్తగా పట్టిన పొడి దెబ్బకి పుస్తకాలు, బట్టలు, పేపర్స్ ఒకటనేమిటి సూట్కేస్ లోపల ఉన్న సామాగ్రి సూట్కేస్ తో సహా మొత్తం అంతా ఇదే సువాసన, అదేకాక వేటిని పట్టుకున్నా పంచదార పొడి కాబట్టి చేతికి అంటుకుపోతూ ఉండేది. బట్టలు మొత్తం వేస్కోకుండానే ఒకటికి రెండు సార్లు ఉతుక్కుని మొత్తం అంతా శుభ్రం చేస్కునే సరికి నా తలప్రాణం తోకకొచ్చింది. అయినా ఎంత శుభ్రం చేసినా సూట్కేసులు, పర్సులు లాంటివి నీళ్ళలో కడగ కూడదనే నియమం ఉండడంతో ఆ సూట్కెస్ లో ఇన్నేళ్ళైనా ఇప్పటికీ ఏదో మూల ముట్టుకుంటే ఇంకా ఆ పంచదార పొడి రూపంలో అమ్మప్రేమ చేతికి కమ్మగా అంటుకుంటున్నట్లుగా అనిపిస్తుంటుంది.

సోమవారం, జనవరి 14, 2019

NTR - కథానాయకుడు...


కథానాయకుడు సినిమా గురించి చాలామందికి ఉన్న సందేహాలన్నీ పక్కనపెట్టవచ్చు. కొందరు అంటున్న మహానటితో పోలికలు, తారక్ లేడు, బాలకృష్ణ యంగ్ గేటప్ బాలేదు, ఎలక్షన్లముందు రిలీజవాలని హడావిడిగా చుట్టేశారు లాంటి మాటలన్నీ మర్చిపోవచ్చు. ఆ హడావిడి ఎక్కడో కొన్నివిషయాల్లో కనిపించినప్పటికీ అతి తక్కువ టైమ్ లో క్వాలిటీ ప్రోడక్ట్ ను అందించారు క్రిష్ అండ్ టీం. అయినా ఈ ఇంటర్నెట్ యుగంలో ఒక సినిమా చూసి ఓటు వేసేవాళ్ళు ఎవరుంటారండీ, కనుక ఇవన్నీ వదిలేసి...
 
కొన్ని దశాబ్దాల పాటు వెండితెరని ఏలిన మకుటం లేని మహారాజు గురించి తెలుసుకోవడానికి ఈ సినిమా చూడండి. ఒక మహోన్నత ఆదర్శమూర్తి జీవితాన్ని చూడడానికి ఈ సినిమా చూడండి. ఆత్మ గౌరవానికి నిలువెత్తు రూపాన్ని చూడడానికీ, ఆయన నిజాయితీని, క్రమశిక్షణను, వృత్తిపట్ల ఆయనకు ఉన్న నిబద్దతను, అనుకున్నది చేయాలనే మొండి పట్టుదలనూ, ఎంత ఎదిగినా మూలాలను మరువని తత్వాన్నీ, సాటివారిని చూసి కరిగిపోయే సున్నితమైన మనస్సునూ చూడడానికి ఈ సినిమా చూడండి.

నాకు చాలా నచ్చిందీ సినిమా మీకూ నచ్చుతుందని నా అభిప్రాయం. నేను చూసిన బాలకృష్ణ సినిమాలలో ది బెస్ట్ NTR - కథానాయకుడు. ఇది బాలయ్య సినిమా అని కూడా అనలేమేమో బహుశా బాలకృష్ణ ఇంత సటిల్ యాక్షన్ ఇంకే సినిమాలోనూ చేసి ఉండడు. ఆయన సినిమాలకుండే ఏ లక్షణాలు ఇందులో కనపడలేదు.
 
సినిమాలో ఎన్టీఆర్ కనపడడం లేదు బాలకృష్ణే కనిపించాడనేది నేను విన్న అతి పెద్ద కంప్లైంట్... ఓ ఫ్రెండ్ అన్నట్లు ప్రజలలో పెద్దగా రిజిష్టర్ అవని నటులు బయోపిక్ లో నటించేప్పుడు వారి మేకప్, ఆహార్యం, హావభావాలను అనుకరించి మెప్పించవచ్చు. కానీ బాలకృష్ణ అలా కాదు ఆల్రెడీ రిజిస్టర్డ్ నటుడు తనకి ఎంత మేకప్ వేసినా ఏం చేసినా అలవాటైన మనకళ్ళకి తనే కనిపిస్తారు.

ఇక రామారావు గారి ముఖం లోని కళ, ఆ వర్ఛస్సు, వెన్నెల కురిపించే ఆ కళ్ళు అనన్య సామాన్యం, అవేవీ మేకప్పులతో రప్పించగలిగేవి కావు, ఒక్క రామారావు గారు తప్ప మరెవరు ఆ పాత్ర వేసినా ఇంతే ఉంటుంది. అప్పటికీ తోటరాముడి లాంటి గెటప్స్ లో కాస్త ఇబ్బంది పెట్టినా వయసుమళ్ళిన ఎన్టీఆర్ పాత్రలో బాలయ్య బాబు వాళ్ళనాన్న లాగే ఉన్నారు చాలావరకూ. కనుక ఈ విషయాన్ని మనసులో పెట్టుకుని సినిమా చూడండి సినిమా నచ్చకపోతే నన్నడగండి.

సినిమా చూసేముందు గుర్తుంచుకోవల్సిన మరో ముఖ్యమైన విషయం ఇది పూర్తి కథ కాదు ఒక మనిషి జీవితంలో సగభాగం మాత్రమే. కళాకారుడిగా ఉన్నతమైన స్థానానికి ఎలా ఎదిగారు ఆ తర్వాత ప్రజల కష్టాలను చూసి చలించి పోయి వారికోసం ఏదో చేయాలని ఎలా తపించారన్నంత వరకే చూపించారు ఏం చేశారనేది మహానాయకుడు లో చూపించనున్నారు. ఒక కథగా రెండు సినిమాలను కలిపి చూసినపుడే సంపూర్ణత్వం కనిపించవచ్చు కనుక కథపైనో కంటిన్యుటీపైనో ఇపుడే వ్యాఖ్యానించలేం.

ఇక ఈ చిత్రం కోసం క్రిష్ అల్లుకున్న కథనం, సన్నివేశాలు, వాటికి తగినట్లుగా అప్పటి రోజులలోకి అవలీలగా తీసుకెళ్ళిన సాహిసురేష్ ఆర్ట్ డైరెక్షన్, జ్ఞానశేఖర్ గారి సినిమాటోగ్రఫీ, సాయిమాధవ్ బుర్రా రాసిన సంభాషణలు, కీరవాణి ఇచ్చిన సంగీతం ఒక చక్కని అనుభూతినిచ్చాయి. మహానాయకుడు చిత్రంపై అంచనాలను అమాంతం పెంచేశాయి. ముఖ్యంగా కృష్ణుడి గెటప్ లో మొదటి సారి కనిపించే సన్నివేశం, ఎమర్జన్సీ సీన్, పద్మశ్రీ సీన్ (ఇక్కడ సుమంత్) చప్పట్లు కొట్టిస్తే కొన్ని సన్నివేశాలు భావోద్వేగంతో గుండె గొంతులోకి వచ్చినట్లనిపిస్తాయ్ 

వీటిలోనే కాక మరికొన్ని చిన్న చిన్న సన్నివేశాలో సైతం క్రిష్ దర్శకత్వ ప్రతిభ కనిపిస్తుంది. ఉదాహరణకు పబ్లిక్ గా భర్తమీద చూపించాలనిపించిన ఆపుకోలేనంత ప్రేమను కొడుకును ముద్దు పెట్టుకోవడం ద్వారా చూపించడం లాంటి సన్నివేశాలు మంచి అనుభూతినిస్తాయ్. సినిమాలో నాకు నచ్చిన మరో విషయం క్రిష్ తెలివిగా చేసిన పని, కొన్ని ముఖ్యమైన అప్పటి సినిమాల సన్నివేశాల్లో సంభాషణల్లో ఎన్టీఆర్ గారి స్వరాన్ని అలాగే ఉంచేయడం. దానికి బాలయ్య బాబు లిప్ సింక్ ఇవ్వడం కూడా సామాన్యమైన విషయం కాదు.

సినిమాలో ముఖ్య పాత్రలకు ఎన్నుకున్న నటులంతా తగిన న్యాయం చేసినప్పటికీ బాలకృష్ణ తో పాటు ముఖ్యంగా చెప్పుకోవలసిందీ నన్ను ఆకట్టుకున్నదీ విద్యాబాలన్, సుమంత్, రాణా, దగ్గుబాటి రాజా, కళ్యాణ్ రామ్. సుమంత్ ఏఎన్నార్ గా ఇంత చక్కగా సరిపోతాడని ఊహించలేదు కొన్ని సన్నివేశాల్లో చాలా ఆకట్టుకున్నాడు. ఈ సినిమాలో ఎవరెవరి పాత్రలు ఎవరు చేశారన్న వివరాల కోసం ఈ వికీ లింక్ చూడండి. ఈ సినిమా ప్రోమో ఇక్కడ చూడవచ్చు, కొన్ని డైలాగ్స్ ప్రోమో ఇక్కడ చూడవచ్చు అలాగే సినిమా మిగిలిన ప్రోమో వీడియోస్ ఈ యూట్యూబ్ ఛానల్ లో చూడగలరు.

తెలుగు జాతి గర్వించ దగిన లెజెండ్ ఎన్టీఆర్ గారి గురించి తెలుసుకోవడానికి మరొకసారి తలచుకోవడానికి ప్రతి ఒక్కరు తప్పక చూడవలసిన సినిమా NTR-కథానాయకుడు. చూసి ఆయన వ్యక్తిత్వంలో ఇసుమంతైనా నేర్చుకుని ఆచరించగలిగితే మీ జీవితానికీ ఇప్పటి సమాజానికీ ఎంతో మేలు జరుగుతుందనడంలో ఏం సందేహం లేదు.

ఈ చిత్రంలోని నాకు నచ్చిన కొన్ని సంభాషణలు ఇక్కడ వ్రాస్తున్నాను. దయచేసి సినిమా ఇంకా చూడని వారు ముందు సినిమా చూశాక వీటిని చదువుకో గలరు..

"జనం కన్నీళ్ళతో నా వాళ్ళ కడుపు నింపుకునే అదృష్టం నాకు వద్దండి."

"ఎవడి డబ్బుతో ఇల్లు గడుస్తుందో వాడే ఆ ఇంటి యజమాని. లంచం తీసుకునే వాడింటికి ఎంతమంది యజమానులో మీరే ఆలోచించుకోండి."

"నీకూ నాకూ రెండు ఇష్టాలుంటాయా బావా ?"

"నిజంగా సినిమాల్లోకే ?"
"అవునండీ"
"ఎవిటీ నాగేశ్వర్రావు ఐపోదామనే ?"
"కాదండీ రామారావు అవుదామని."

"అదృష్టం పిలిచినప్పుడే రావాలోయ్, నువ్వు వచ్చినపుడదుండదు."
"నమ్మకం అదృష్టం మీద కాదండీ నా మీద. కష్టపడ్డానికి అవకాశాన్నివ్వండి అదృష్టాన్ని నేను సంపాదించుకుంటాను."

"జనానికి చెప్పాలి, సినిమా చెబితే వింటారు."

"బాధ్యతగా బ్రతకడం ప్రజా ధర్మం, ఆ బాధ్యతని గుర్తుచేయడం కళాకారుల ధర్మం."

"అమ్మా నాన్న మాట వినని వాడు కూడా స్నేహితుడు చెబితే వింటాడు."
"నిన్ను మించి డబ్బు సంపాదించడం సంతోషమే కానీ ఆ డబ్బును మించి ఎదగాలనుకుంటే దెబ్బతింటావు."

"సాయానికి కూడా కాపలా ఉండాలా,"
"మన కష్టానికి కాపలా ఉండాలి, డబ్బుని గౌరవించాలి."

"ఆడవాళ్ళు ఆత్మగౌరవంతో బతకడానికి ఆర్ధిక స్వాతంత్రం అవసరం కానీ అది విచ్చలవిడిగా కాకుండా విచక్షణతో ఉండాలి."

"మన గుండెలాడకపోయినా మన సినిమాలాడుతూనే ఉంటాయి."

"వస్తాడు అడిగేవాడొస్తాడు ఏళ్ళతరబడి అట్టకట్టిన అహంకారాన్ని కడిగేవాడొస్తాడు."

"మంచితనం మనిషిని కూడా దేవుడ్ని చేస్తుంది అది రామకథ."
"చెడ్డతనం గొప్పవాడ్ని కూడా రాక్షసుడ్ని చేస్తుంది అది రావణకథ."

"నాగరికత సినిమా చుట్టూ తిరుగుతుంది."

"ఫలితం ఎప్పటికైనా రానీ, ప్రయత్నం మననుంచే మొదలవ్వాలి."

"వంద వ్యాపకాలు ఉండచ్చు పట్టుదల ప్రణాలిక రెండూ ఉంటే చాలు."

"మనమెంత గొప్పోళ్ళమైనా మార్పుని గౌరవించాలి."

"అవసరాన్ని, అనుభవాన్నీ గౌరవించడం మన బాధ్యత."
కర్ఫ్యూలో బయటకి వెళ్ళద్దని వారిస్తున్న చిన్నాన్నతో హరికృష్ణ :
"ఆఫ్ట్రాల్ కర్ఫ్యూ చిన్నాన్నా వెళ్తోంది ఎన్టీఆర్"

ఏసిపి : రామారావునుద్దేశించి "మిమ్మల్ని అరెస్ట్ చేయాల్సొస్తుంది."
హరికృష్ణ : "అప్పుడు మమ్మల్ని వెతుక్కుంటూ వచ్చే మా అభిమానులకు రైళ్లు సరిపోవు మీ జైళ్ళు సరిపోతాయా."

"ఎన్టీఆర్ మేకప్ వేస్తే హీరో.. మేకప్ తీస్తే మోర్ దేన్ ఎ హీరో.."

"బాధకి పుట్టిన మనుషులం, బాధ లేకపోతే బ్రతకలేం."

"ఏ పరిస్థితులలోనైనా మనిషిని ఓదార్చగలిగేది పని మాత్రమే."

"మీవి సినిమా తుపాకులు కాకపోవచ్చు. కానీ ఇది సినిమా గుండె షూటింగ్ కి భయపడదు."

"మనల్ని గెలిచే అవకాశం కాలానికి ఒక్కసారే ఇవ్వాలి. మనం పోయాకే అది గెలిచానని చెప్పుకోవాలి."

"నీకేమన్నా అయితే ?"
"నీ పసుపు కుంకాలు ఈ వెండితెరపై పదికాలాలు పదిలంగా ఉంటాయిలే."

"అభిమానంతో పెట్టిన ముద్ద అమ్మ చేతి గోరుముద్దతో సమానం."

"జనం కోసం నిలబడే ఎవడైనా ఏడుకొండలోడే."

"ప్రజల కోసం బతికేవారి నీడ కూడా పూజనీయం అవుతుంది."

ఇన్కం టాక్స్ గురించి : "ప్రభుత్వం అంటే అమ్మలాంటిది. ప్రయోజకుడైన ప్రతి బిడ్డ సంపాదనలో అమ్మకి భాగం ఉంటుంది."

"నన్ను దేవుడ్ని చేసిన మనుషులకోసం నేను మళ్ళీ మనిషిగా మారడానికి సిద్ధంగా ఉన్నాను."

సోమవారం, అక్టోబర్ 01, 2018

నవాబ్...

ఎక్కడనుండో వలస వచ్చిన ఒక అనామకుడిగా మొదలుపెట్టి చిన్న సైజు సామ్రాజ్యాన్ని స్థాపించుకుని రాజకీయాలను శాసించే స్థాయికి ఎదిగిన భూపతి రెడ్డి (ప్రకాష్ రాజ్) కి ముగ్గురు పిల్లలు. పెద్దకొడుకు వరద(అరవింద్ స్వామి) తండ్రి దగ్గరే ఉంటూ ఆయనకి దళపతిలా పనిచేస్తుంటాడు. రెండవ వాడు త్యాగు (అరుణ్ విజయ్) దుబాయ్ లో తన దందాని నిర్వహిస్తుంటాడు. మూడవ వాడు రుద్ర(శింబు) సెర్బియా లో అక్రమ ఆయుధ రవాణా చేస్తుంటాడు.

ఒక బాంబు దాడిలో దెబ్బతిన్న తండ్రిని చూడడానికి వచ్చిన ముగ్గురు కొడుకుల మధ్య తండ్రి తర్వాత వారసత్వం ఎవరిది అనే చర్చ మొదలవుతుంది. ఆ చర్చ దేనికి దారితీసింది, భూపతి సంపదకి పవర్ కి వారసత్వం కోసం జరిగిన పోరులో ఎవరు గెలిచారు, ఈ మొత్తంలో వరద బెస్ట్ ఫ్రెండ్ అయిన ఓ కరప్ట్ పోలీసాఫీసర్ రసూల్(విజయ్ సేతుపతి) పాత్ర ఏంటి అనేది తెలుసుకోవాలంటే "నవాబ్" చిత్రం చూడాలి.

మణిరత్నం ఒకప్పటి క్లాసిక్స్ సరసన నిలవకపోవచ్చేమో కానీ ఆయన ఈ మధ్య తీసిన చాలా సినిమాలకన్నా చాలా బావుందీసినిమా. కథనుండి ఎక్కడా డీవియేట్ కాకపోవడంతో ఎంటర్టైన్మెంట్, పేస్ కాస్త అటూ ఇటూ అయినట్లు అనిపించవచ్చు కానీ సంతోష్ శివన్ సినిమాటోగ్రఫీ, ఏ.ఆర్. రహ్మాన్ నేపధ్య సంగీతం, మణిరత్నం టేకింగ్ మనల్ని కట్టి పడేస్తాయి.

ఒక సీరియస్ కథ చెప్పాలనుకున్నపుడు ఇలా చెప్పడమే సరైన పద్దతని నాకనిపించింది అలాగే క్లైమాక్స్ కొందరికి థ్రిల్లింగ్ గా అనిపిస్తే కొందరికి చీట్ చేసిన ఫీలింగ్ రప్పించవచ్చు. క్రైమ్ బిజెనెస్ లో ఉన్న కుటుంబాలలోని వ్యక్తులు ఎంత మెటీరియలిస్టిక్ గా మారిపోవచ్చో వారి మనస్తత్వాలు, వ్యక్తిత్వాలు, స్వార్ధం ఎలా ఉండచ్చూ అనేది చూపించిన విధానానికి హాట్సాఫ్ చెప్పకుండా ఉండలేం. 
 
ప్రకాష్ రాజ్, జయసుధ, విజయ్ సేతుపతి, అరవింద్, జ్యోతిక, శింబు అందరూ పాత్రలలో ఒదిగిపోయారు చాలాకాలం గుర్తుండి పోతారు. అరవింద్ స్వామి, జ్యోతిక, అదితిరావ్ హైదరీ మధ్య సన్నివేశాలు ఆకట్టుకుంటా ఒకప్పటి విలన్ త్యాగరాజన్ ను భూపతికి రైవల్ చిన్నప్పగౌడ్ గా చూడడం బావుంది. ఉన్న కొద్ది పాటలు ప్రత్యేకంగా కాక కథనంలో కలిసిపోయాయి.

సినిమా కథ తెలుసుకోవడం కోసం కన్నా నటీనటుల నటన అండ్ టెక్నికాలిటీస్ కోసం చూడాల్సిన సినిమా నవాబ్. మణిరత్నం అభిమానులు, గ్యాంగ్ స్టర్ మూవీస్ ఇష్టపడేవాళ్ళు మిస్సవకుండా చూడవలసిన చిత్రం "నవాబ్". ఈ సినిమా ట్రైలర్స్ ఇక్కడ మరియూ ఇక్కడ చూడవచ్చు. 

బుధవారం, సెప్టెంబర్ 26, 2018

యూ-టర్న్...

మన దేశంలో తప్పు చేయని వాళ్ళు ఉండవచ్చేమో కానీ ప్రత్యక్షంగానో పరోక్షంగానో ట్రాఫిక్ నిబంధనలు అతిక్రమించని వ్యక్తులు అయితే ఖచ్చితంగా ఉండరనే చెప్పవచ్చు. ఈ ఉరుకుల పరుగుల కాలంలో ఏ ఒక్కరికీ రోడ్ మీద ఒక్క క్షణం ఎదురు చూసే ఓపిక సహనం అస్సలు ఉండవనే విషయం రోడ్లపై ప్రయాణించే ప్రతిసారి మనం గమనిస్తూనే ఉంటాం.

ఇలాంటి ఒక సామాజిక బాధ్యతను ప్రతి ఒక్కరికీ గుర్తుచేస్తూ దానిని అతిక్రమిస్తే వచ్చే ఊహించని పర్యవసానాలు ఎలా ఉండవచ్చో వివరించే సినిమా యూ టర్న్. మాములుగా ఈ విషయం చెప్తే ఒక డాక్యుమెంటరీ అవుతుంది కానీ ఈ సందేశాన్ని ఇవ్వడానికి కన్నడ దర్శకుడు పవన్ కుమార్ ఎన్నుకున్న కథా కథనాలు థ్రిల్లర్ సినిమాలను ఇష్టపడే ప్రతి ఒక్కరిని ఆకట్టుకుంటాయి.

ఇంజనీరింగ్ చదివి కూడా మనసుకు నచ్చిన పని చేయాలనే లక్ష్యంతో టైమ్స్ ఆఫ్ ఇండియాలో అప్రెంటిస్ రిపోర్టర్ గా పని చేస్తుంటుంది రచన (సమంత).  ఆర్.కె.పురం రైల్వే లైన్ మీదుగా ఓ టూలైన్ ఫ్లైఓవర్ ఉంటుంది అంటే వెళ్ళడానికి ఒక లైన్ రావడానికి ఒక లైన్ మాత్రమే. ఈ రెండు లైన్స్ ను విభజించే డివైడర్ పక్కకు జరపగల రాళ్ళతో ఏర్పాటు చేసినది.

దదాపు కిలోమీటర్ పొడవున్న ఈ ఫ్లైఓవర్ పై కొందరు పూర్తిగా చివరి వరకూ వెళ్ళి యూ టర్న్ తీస్కోడానికి బద్దకించి బ్రిడ్జ్ మధ్యలో డివైడర్ రాళ్ళను పక్కకు జరిపి యూ టర్న్ తీస్కుని వెళ్ళి పోతుంటారు. అలాంటి వ్యక్తుల మనస్తత్వం ఎలా ఉంటుందో వాళ్ళని ఇంటర్వ్యూ చేసి తెలుసుకోని తమ పేపర్ లో ఒక స్టోరీ ప్రజంట్ చేయాలని రచన ప్రయత్నిస్తుంటుంది. ఈ ప్రయత్నంలో తనకి ఎదురైన అనూహ్య పరిణామాల సారాంశమే ఈ చిత్రం. 

థ్రిల్లర్ సినిమాల కథలను ఇలాంటి రివ్యూలలో ఎక్కువ తెలుసుకుంటే సినిమా చూసేప్పుడు వచ్చే థ్రిల్ కోల్పోతాం కనుక నేను ఎక్కువ చెప్పడం లేదు. కానీ చివరి అరగంట వరకూ కూడా ఊహకందని ఉత్కంఠతో చూసేలా దర్శకుడు కథని నడిపిన తీరుని ప్రశంసించకుండా ఉండలేం. ఆ తర్వాత కూడా టిపికల్ గా ఆ జెనర్ లో వచ్చే సినిమాల శైలికి కాస్త భిన్నంగా చూపించి శభాష్ అనిపించుకున్నాడు.

సినిమా మూడ్ కి తగిన నేపథ్యం, సమంత, ఆది పినిశెట్టి, రాహుల్ రవీంద్రన్, భూమిక ల సహజమైన నటన ఆకట్టుకుంటుంది. చిన్మయి డబ్బింగ్ కి అలవాటు పడి ఉన్న ప్రాణాలకి సమంత తెలుగు కాస్త పంటికింది రాయిలా తగలుతుందేమో కానీ భరించవచ్చు. కథ కథనాలలో అక్కడక్కడా కాస్త లాజిక్ ని పక్కన పెడితే సినిమా జరుగుతున్నంత సేపు ఒక సినిమా చూస్తున్న ఫీలింగ్ కాక నిజంగా కథ జరుగుతున్న చోటులో మనం కూడా ఉండి చూస్తున్నామేమో అని ఫీల్ తెప్పించడంలో దర్శకుడు సినిమాటోగ్రాఫర్ సక్సెస్ అయ్యారు. నాకైతే టైటిల్స్ ప్రజెంట్ చేసిన తీరుతోనే ఇంట్రస్టింగ్ సినిమా చూడబోతున్నామనే ఫీల్ వచ్చింది.

కన్నడ ఒరిజినల్ చూడని వాళ్ళు. థ్రిల్లర్స్ ఇష్టపడేవాళ్ళు, తెలుగులో కమర్షియల్ ఫార్ములా సినిమాలు లేదా టిపికల్ ప్రేమకథలు తప్ప వేరే ఆసక్తికరమైన సినిమాలు రావడం లేదనే ప్రతి ఒక్కరూ ఒక వైవిధ్యమైన ప్లస్ ఆసక్తికరమైన సినిమాని చూడాలంటే "యూ-టర్న్" ని మిస్సవ్వద్దు. సినిమా ట్రైలర్ ఇక్కడ చూడవచ్చు.

నేను ???

నా ఫోటో
అర్ధంకానివాళ్ళకో ప్రశ్నార్థకం, అర్ధమైన వాళ్ళకో అనుబంధం. ఈ లోకంలో ఎందరో పిచ్చాళ్ళున్నారు. డబ్బు, పదవి, కీర్తి, కాంత, కనకం, ప్రేమ, సినిమా, మంచితనం, తిండి ఇలా ఎవరికి తోచిన పిచ్చిలో వాళ్ళు మునిగి తేలుతుంటారు. నేనూ ఓ పిచ్చోడ్నే.