అమ్మ జ్ఞాపకాల కబుర్లు

చదువుకోసం హాస్టల్ కు పంపేప్పుడు తన బేలతనం నాకుకనపడనివ్వకుండా దాచుకుంటూ అమ్మ నాకు చెప్పిన ధైర్యం, ఎంత దూరంలో ఉన్నా ఎలాంటి సమస్య అయినా ఫోన్ లోనే తన సలహాలతో దూరం చేసిన వైనం. తనులేకపోతే ఏమీలేదన్న నిస్పృహ, అంతలోనే తనిచ్చిన జీవితం ఉందన్న ఆశ. ఇలా అమ్మ గురించిన కబుర్లు ఇక్కడ చూడండి.

అందమైన బాల్యం

మధురమైన జ్ఞాపకాలతో అందమైన బాల్యాన్ని నా సొంతం చేసినందుకు అమ్మానాన్నలకు ఎప్పుడూ ఋణపడి ఉంటాను. మొదటి సంతానాన్నవడంతో నేనాడిందే ఆట పాడిందే పాట అమ్మమ్మ వాళ్ళింటికి వెళ్ళినా మా ఇంట్లో అయినా అపురూపంగా గడిచింది. పాడుకున్న పాటలు, ఆడుకున్న ఆటలు, స్కూల్ ఎగ్గొట్టడానికి వేసిన వేషాలు, తిన్న చిరుతిళ్ళు, నాన్న వేలు పట్టుకుని కొట్టిన షికార్లు, 16mm సినిమాలు కబుర్లు ఇక్కడ చదవచ్చు.

ఇంటర్మీడియెట్ హాస్టల్ కబుర్లు

నూనూగు మీసాల నూత్న యవ్వనం అమ్మానాన్నలకు దూరంగా నాదంటూ ఓ స్వంత ప్రపంచం. అప్పటివరకూ ప్రతి చిన్న పనికి వాళ్ళమీద ఆధారపడి ఒక్కసారిగా నాకు నేనే నెగ్గుకు రావాల్సిన పరిస్థితులను తలుచుకుని దిగులు. అంతలోనే చుట్టూ ఉన్న స్నేహితులతో నేస్తం కట్టేసి చేసిన అల్లర్లు, పరోఠాల బిజినెస్సులు, చెరకుతోట దొంగతనాలు, ఆడ్మినిస్ట్రేటర్ కి మస్కాగొట్టి చూసిన సినిమాలు, సరదా కొంటె కబుర్లు ఇక్కడ చూడండి.

ఇంజనీరింగ్ కాలేజ్

ఇంటర్మీడియెట్ కి రెసిడెన్షియల్ హాస్టల్ కనుక పంజరంలో పక్షిలా బతికితే ఇంజనీరింగ్ కాలేజ్ యూనివర్సిటీ హాస్టల్స్ లోకి వచ్చేసరికి ఒక్కసారిగా జూలోనుండి పచ్చని అడవిలోకి వదిలేసిన జింక పరిస్థితే అయింది, ఎక్కడికి పరుగులెట్టినా ఏం చేసినా అడిగేవాళ్ళులేరు. అసలు హాస్టల్ బిల్డింగ్ లో నిరంతరం కాపుకాసే వార్డెన్ ఉండడనే విషయం నాకు డైజెస్ట్ కావడానికి నెలపట్టింది :-) నిజమా అలా ఎలా సాధ్యం అని ఇప్పటికీ అనిపిస్తూనే ఉంటుంది. అంతటి స్వేఛ్చాప్రపంచంలో చేసిన అల్లర్లు కొన్ని కబుర్లు ఇక్కడ.

సినిమాలు రివ్యూలు..

నాకున్న అతి పెద్ద వ్యసనం సినిమా చూడడం రిలీజైన ప్రతి అడ్డమైన సినిమా చూసేసి ఈబొమ్మలో చూపించినట్లు తెలుగు సినిమాని భుజాల మీద మోసేవాళ్ళలో నేనొకడ్ని. చూసి ఊరుకోకుండా ఇది ఇందుకు బాలేదు అది అందుకు బాగుంది అంటూ పేద్ద వంద సినిమాలు తీసేసి విశ్రమిస్తున్న మేధావిలా చేసే విశ్లేషణలు :-) హహహ చదివిన ఒకరిద్దరు అలా తిడతారు కానీ నా దృష్టిలో ఒక సాధారణ సినీ ప్రేక్షకుడు చూసొచ్చి మిత్రులతో చెప్పే కబుర్ల లాంటి నా సినీ రివ్యూలు ఇక్కడ చదవండి. ఆరెంజ్, ఖలేజా, కృష్ణం వందే జగద్గురుం లాంటివి కొన్ని ఎక్కువమంది ఆదరణ పొందాయ్.

బుధవారం, సెప్టెంబర్ 20, 2017

బిగ్ బాస్...

బిగ్ బాస్ అనే రియాలిటీ షో తెలుగులోనా.. అసలా షో ఫార్మాట్ చుట్టూ ఉండే కాంట్రవర్సీలు, ఆ కంటెంట్ మన తెలుగు ప్రేక్షకులను ఏమాత్రం అలరిస్తాయి... అసలదే కంటెంట్ ని యాజ్ టీజ్ గా తెలుగులో చూపించగలరా.. తారక్ ఏమాత్రం హోస్ట్ చేయగలరో.. సెలెబ్స్ ఎవరు వస్తారో ఇలా పలు అనుమానాల మధ్య షో స్టార్ట్ అయింది.. నిజం చెప్పాలంటే సెలెబ్రిటీస్ లిస్ట్ చూశాక వీళ్ళని ఎన్టీఆర్ గారు హోస్ట్ చేయడమేంటి ఏమొచ్చింది ఈ బిగ్ బాస్ టీమ్ కి ఈ సెలెక్షన్ ఎంటి అని షోమీద ఇంట్రస్ట్ పూర్తిగా తగ్గిపోయింది. 

మొదటి వీకెండ్ ఇంట్రడక్షన్ అయ్యాక రెండవ వీకెండ్ తారక్ షో చూశాక  కేవలం తన యాంకరింగ్ కోసం చూడచ్చేమో అనిపించింది ఆ తర్వాత వీకెండ్ నుండి ప్రతి వీకెండ్ కేవలం తారక్ కోసమే చూడడం మొదలు పెట్టాను. వాట్ ఏన్ ఎంటర్ టైనర్ హీ ఈజ్.. మెల్లగా మా ఇంట్లో కూడా అందరూ ఈ షోకి అడిక్ట్ అయి నాకు వీక్ డేస్ చూడడం కుదరకపోయినా ఎవరో ఒకరికి ఫోన్ చేసినపుడు హైలైట్స్ వింటూ వచ్చాను. 

రాను రాను ఈ ఫైనల్ వీక్ కి వచ్చేసరికి ఇపుడు ఆ ఫైనలిస్ట్స్ అందరినీ తెలుగు కుటుంబాలు తమ ఇంట్లో ఒక్కరిగా ట్రీట్ చేస్తూ అచ్చం తారక్ చెప్పినట్లే వాళ్ళ ఇంటితో పాటు బిగ్ బాస్ ఇంటిపై ఒక కన్ను వేసి ఉంచుతూ తమ కంటెస్టంట్ ని సేవ్ చేస్కోవాలని వాళ్ళని గెలిపించాలని వాళ్ళు పడే తాపత్రయం వారం వారం పెరుగుతున్న వోట్ల సంఖ్యను చూస్తేనే అర్ధమవుతుంది. 

మొదటలో టిపికల్ టీవీ సోప్స్ తరహాలో ఏడుపులు మొత్తుకోళ్ళతో మొదలైనా కానీ రాను రాను ఎంటర్టైన్మెంట్ కి విలువిచ్చే టాస్కులతో (రిక్షా, స్కూల్), కంటెస్టంట్స్ లోని టాలెంట్ ని చూపే పెర్ఫార్మెన్స్ తో ఆకట్టుకోవడంలో బిగ్ బాస్ టీమ్ ప్రయత్నాలని మెచ్చుకోకుండా ఉండలేం. మొత్తం షోని ప్రపంచవ్యాప్తంగా ఉన్న ఫార్మాట్ ని కాస్త మార్చేసి తెలుగు ప్రేక్షకుల అభిరుచికి తగ్గట్టు కస్టమైజ్ చేసినందుకు వారిని అభినందించి తీరాలి. 

ఇదంతా ఒక ఎత్తైతే తారక్ హోస్టింగ్ ఒక్కటీ ఒకఎత్తు ఎక్కడా ఒక్క నిముషం కూడా బోర్/విసుగు అనే పదాలకి ఆస్కారమివ్వకుండా తను ఎంటర్టైన్ చేసే తీరు అభినందనీయం. తన చలాకీతనం, సమయస్ఫూర్తి, కలుపుగోలు తనం, కంటెస్టెంట్స్ తో ఇంటరాక్ట్ అయ్యే తీరు వారితో ఫ్రెండ్లీగా ఉంటూనే వాళ్ళని నొప్పించకుండా వారిలో లోటుపాట్లను సున్నితంగా ఎత్తి చూపించిన తీరు అమోఘం.  

ఎన్టీఆర్ గురించి ఒక్క మాటలో చెప్పాలంటే సమ్మోహనాస్త్రంతో ప్రేక్షకులను కట్టిపడేశాడంతే. మిగిలిన సెలబ్స్ సంగతేమో కానీ ఈ షో వల్ల తారక్ తెలుగు ప్రేక్షకులకు మరింత దగ్గరయ్యాడు ఇంట్లోని మనిషయ్యాడు తనకు ఖచ్చితంగా ఫ్యాన్ ఫాలోయింగ్ పెరిగిఉంటుందని నా ఉద్దేశ్యం. మొదట్లో ఏమో అనుకున్నాను కానీ తనని హోస్ట్ గా సెలెక్ట్ చేయడమే బిగ్ బాస్ టీమ్ తొలి విజయం అని మొదటి రెండు మూడు వారాల్లోనే ఆర్ధమై పోయింది. 

ఇక కంటెస్టెంట్స్ విషయానికి వస్తే నా పర్సనల్ ఫేవరెట్స్ హరితేజ అండ్ నవదీప్. ఎంటర్టైన్మెంట్ విషయంలో వీరిద్దరూ ఫస్ట్ మార్క్ కొట్టేస్తే శివబాలాజి అండ్ ఆదర్శ్ ఎంటర్టైన్మెంట్ తో పాటు తమని తాము మౌల్డ్ చేసుకుంటూ అన్ని ఎమోషన్స్ ని సమపాళ్ళలో పండించారని అనిపిస్తుంది. తన నాగింగ్ తో కంటెస్టెంట్స్ కి ప్రేక్షకులకి కూడా టీజింగ్ టార్గెట్ గా మారిన అర్చనని ఆఖరికి బిగ్ బాస్ కూడా టీజ్ చేసిన ఎపిసోడ్స్ హిలేరియస్ కాదనగలరా ఎవరైనా. 

ఈ షో ఫైనలిస్టుల గురించి బిగ్ బాస్ హౌస్ లో వారి జర్నీ గురించి నిన్నటి ఎపిసోడ్ ఒక సమ్మరీ ఇస్తుంది ఆ ఎపిసోడ్ మిస్ అయిన వాళ్ళు ఇక్కడ చూసి మరి మీ ఫేవరెట్ కంటెస్టెంట్ కి ఓట్ వేసి తనని గెలిపించుకోండి. ఇలాగే రాబోయే బిగ్ బాస్ సీజన్లు ఎన్టీఆర్ హోస్టింగ్ తో మరింతగా అలరిస్తాయని అనుకుంటున్నాను. బిగ్ బాస్ లో ఎన్టీఆర్ అమేజింగ్ జర్నీ గురించిన వీడియో ఇక్కడ చూడవచ్చు.

మంగళవారం, జూన్ 13, 2017

అమీ తుమీ..

సినిమా ఇండస్ట్రీ అంతా స్ట్రిక్ట్ గా ఫాలో అయ్యే సక్సెస్ ఫార్ములా వెనక పరుగెట్టడమనే జాడ్యానికి దూరంగా ఉండే అతి కొద్దిమంది దర్శకులలో ఇంద్రగంటి మోహనకృష్ణ ఒకరు. అందుకే ఆయన తీసిన సినిమాలన్నీ వేటికవే వేరు వేరు జెనర్స్ లో ఉంటాయి. సినిమాని ఎలా సక్సెస్ చేయాలా అనే ఆలోచనతో కాక ఒక మంచి కథను ఎలా చెప్పాలా అని ఆలోచించే వ్యక్తి తను. తెలుగు సాహిత్యం తన వారసత్వం దానికి తోడు చిన్నప్పటి నుండీ తను చదివిన సాహిత్యం అతనిని ఒక విశిష్టమైన దర్శకునిగా నిలబెట్టింది. భాష మీద పదాల మీద తనకున్న పట్టు ఈ సినిమా మాటల్లో అలవోకగా చిలకరించిన హాస్యాన్ని చూస్తే తెలుస్తుంది. 

ఇంతకీ నేను దేని గురించి చెప్తున్నానో చెప్పనే లేదు కదూ ఇంద్రగంటి మోహనకృష్ణ గారి దర్శకత్వంలో మొన్ననే రిలీజ్ అయిన "అమీ తుమీ" సినిమా గురించండీ. అవడానికి అవసరాల శ్రీనివాస్, అడివి శేషు హీరోలైనా ఈ సినిమా అయ్యాక గుర్తుండేది మాత్రం శ్రీచిలిపి గా చేసిన వెన్నెల కిషోర్ మాత్రమే. తను మాటలు తక్కువ ఎక్సెప్రెషన్స్ ఎక్కువ ఉపయోగించి పండించిన హాస్యం చాలా కాలం గుర్తుంటుంది. తన డైలాగులు, మానరిజమ్స్, అక్కడక్కడా వాడే ఇంగ్లీష్ లైన్స్ అన్నీ కడుపుబ్బా నవ్విస్తాయ్. అలాగే ఈషా, అదితీ హీరోయిన్లైనా గుర్తుండి పోయేది మాత్రం కుమారి పాత్ర పోషించిన శ్యామల గారే. అసలు సినిమాకి వీళ్ళిద్దరే హీరో హీరోయిన్లన్నంతగా వారి నటనతో మెప్పించేస్తారు. 

అలా అని అసలు హీరో హీరోయిన్లని ఏమాత్రం తక్కువ చేయలేం. ఖతర్నాక్ పోరిగా ఈషా, నన్ అయితే పానీపూరీ, హృతిక్ రోషన్, ఇనార్బిట్ మాల్ లో షాపింగ్ లు వదిలేయాలా అని అమాయకంగా అడిగే పాత్రలో అదితి కూడా బాగానే మెప్పించారు. అలాగే ఎలాంటి పాత్రలో ఐనా ఇట్టే ఇమిడి పోగల అవసరాల అల్లుకుపోతే సీరియస్ పాత్రలే తప్ప సీరియస్ కామెడీ ఇంతవరకూ ప్రయత్నించని అడివి శేష్ కూడా తన టైమింగ్ తో మెప్పించాడు. 

ఇక మా తనికెళ్ళ భరణి గారి గురించి కొత్తగా చెప్పేదేముంది చెప్పండి అదరగొట్టేశారు అలాగే వెన్నెలకిషోర్ కి అసిస్టెంట్ కాశి గా చేసిన నటుడు కూడా ఆకట్టుకుంటాడు. తనికెళ్ళ భరణి గారి తెలంగాణా యాస అలవాటు కనుక బాగున్నా అవసరాల, ఈషా ల తెలంగాణా యాస మాత్రం కాస్త అలవాటయ్యే దాకా అబ్బా అవసరమా ఈ గోస అనుకునేలా కాస్త తలనొప్పి తెప్పిస్తుంది అదీ ఓ పావుగంట మాత్రమే ఆ తర్వాత సినిమాలో లీనమై వాళ్ళ యాస అలవాటైపోయి ఇక అంతగా పట్టించుకోం. 

మణిశర్మ గారు ఇచ్చిన రెండు పాటలూ చాలా బాగున్నాయ్ "అయ్ బాబోయ్" మెలోడీతో ఆకట్టుకుంటే "తకథిమి తాన" పాట ఫుట్ టాపింగ్.. మనతో స్టెప్పులు వేయించేస్తుంది. చివర్లో సినిమా అయ్యాక ఈ పాట వస్తుంటే లేచి వచ్చేస్తూ తనికెళ్ళ గారు ఈ పాటకి వేసిన స్టెప్పులు వేయకుండా కంట్రోల్ చేస్కోడం చాలా కష్టమైందంటే నమ్మండి. బ్యాక్ గ్రౌండ్ స్కోర్ లో మా మణిశర్మ గారిని కొట్టేవారు లేరు అది బాగుందని మళ్ళీ ప్రత్యేకంగా చెప్పాలా చెప్పండి..

సినిమాలో మిగిలిన టెక్నికాలిటీస్ అన్నీ కూడా వంకపెట్టలేనివిగా ఉన్నాయి. నిజం చెప్పాలంటే ఇంద్రగంటి గారి వరుస పంచ్ లను వేటినీ మిస్ అవ్వకుండా ఫాలో అవుతూ ఆనందించడంలో మిగిలినవేవీ పట్టించుకోం. నిజమండీ బాబు కొన్నిసార్లు ఒక జోక్ కి నవ్వుకునే లోపు మరి రెండు మిస్ అయ్యాయేమో అని అనిపించిందంటే అతిశయోక్తి కాదు మళ్ళీ ఓ సారి చూస్తే కానీ అన్నీ ఫాలో అయినదీ లేనిదీ నిర్ధారించుకోలేను. 

ఇంత చెప్పి కథేంటో చెప్పవేమయ్యా అంటారా... కథేం లేదండీ.. అప్పుడెపుడో ఎస్వీకృష్ణారెడ్డి గారు తీసిన వినోదం సినిమాలో ప్రకాష్ రాజ్ పెళ్ళి ఎపిసోడ్ ని రెండు గంటల సినిమాగా మారిస్తే అదే అమీతుమీ కానీ దీనికి ఇంద్రగంటి మోహన కృష్ణ గారు తన రచనతో ఇచ్చిన ట్రీట్మెంట్ మనల్ని కడుపుబ్బ నవ్విస్తుంది. ఇంద్రగంటి మోహన కృష్ణ గారి సినిమాలు ఇష్టపడేవారు మిస్ అవ్వకుండా చూడాల్సిన సినిమా. ఊహూ.. ఆయన అభిమానులే కాదండీ మనసారా హాయిగా నవ్వుకోవాలనుకునే ప్రతి ఒక్కరూ తప్పక చూడాల్సిన సినిమా 'అమీ తుమీ' మిస్ అవ్వకండి. క్రింద ఎంబెడ్ చేసిన ట్రైలర్ ఇక్కడ చూడవచ్చు. ఈ సినిమా గురించి మిత్రులు "నెమలికన్ను మురళి" గారి మాటల్లో ఇక్కడ చదవవచ్చు. ఈ సినిమా గురించి నేనభిమానించే సమీక్షకులు సికందర్ గారి రివ్యూ ఇక్కడ చదవచ్చు. 


ఆదివారం, జనవరి 22, 2017

అమ్మ...


ఇంటికి పెద్ద నాన్నే అయినా అమ్మ ప్రేమ ముందు మాత్రం ఆయనతో సహా అందరం చిన్నవాళ్ళమైపోతాము కదా. ఎపుడైనా ఏ చిన్న అనారోగ్యం కానీ అసౌకర్యం కానీ కలిగితే అమ్మ తీసుకునే అన్ని జాగ్రత్తలు ఇంకెవరూ తీస్కోలేరు. అసలు అమ్మ అవగానే అమ్మాయిలకు ఆటోమాటిక్ గా ఒక ప్రత్యేకమైన ఆలోచనా విధానం అలవాటైపోతుందేమో.

మిగిలిన వాళ్ళందరూ తీస్కునే జాగ్రత్తలు ఒక ఎత్తైతే మన అమ్మ చేసే పనులు మాత్రం ప్రత్యేకం. బహుశా మన చిన్నతనం నుండీ మనని నిరంతరం దగ్గిరగా గమనిస్తూ నిత్యం మన సంతోషం గురించే ఆలోచించడం వలన అమ్మ అలా అన్నీ మనకి మాక్సిమమ్ సౌకర్యాన్ని ఇచ్చే విధంగా ఏర్పాటు చేయగలుగుతుందేమో.

నా చిన్నతనంలో స్కూల్లో ఎపుడైనా పొద్దున్న ఫస్ట్ ఇంటర్వెల్ లోనే గ్రౌండ్ లో పడిపోవడమో ఇంకేదో జరిగి దెబ్బతగిలించు కుంటే స్కూల్లో టీచర్స్ ఫస్ట్ ఎయిడ్ లాంటివి చేసి ఎన్ని జాగ్రత్తలు తీస్కున్నా సాయంత్రం ఇంటికి వెళ్ళగానే మళ్ళీ అమ్మ ఫ్రెష్ గా చేసే ట్రీట్మెంట్ వేరుగా ఉంటుంది. అసలు అమ్మ ఇచ్చే భరోసా ఇంకెవరూ ఇవ్వగలిగే వారు కారు. ఒక్క నాకే ఏంటిలెండి అమ్మలందరూ వాళ్ళ పిల్లలని అలానే చూసుకుంటారేమో కదా.

మా అమ్మ అయితే నన్నే కాదు మా ఇంట్లో అందర్నీ ఇలాగే చూస్కునేది. నాన్నారు కానీ మాలో ఎవరైనా కానీ ఒకోసారి బయటకి వెళ్ళినపుడు చెప్పిన టైమ్ కి ఇంటికి రాలేక కాస్త ఆలశ్యమైతే తన హడావిడి మాటల్లో చెప్పనలవి కాదు. ఇప్పుడంటే సెల్ఫోన్స్ ఉండడంతో అమ్మలకి ఈ బాధ తప్పింది కానీ లాండ్ ఫోన్లే కరువైన నా చిన్నతనంలో ఈ తిప్పలు మాములుగా ఉండేవి కావు. అందుకనే ఏ స్నేహితుడి ఇంట్లోనో కాస్త ఎక్కువ సేపు ఉండమంటే ఇంటిదగ్గర అమ్మ ఎదురు చూస్తుంటుందని వెంటనే బయల్దేరిపోవడం అలవాటు చేసేసుకున్నాం మేం.

నేను విజయవాడ హాస్టల్లో ఉంటూ ఇంటర్మీడియట్ చదువుకుంటున్నపుడు తరచుగా కడుపునొప్పి బాగా ఇబ్బంది పెడుతుండేది ఒకానొక సమయంలో హాస్పిటల్లో అడ్మిట్ అవ్వాల్సిన అవసరమొచ్చింది. అది ఎంత మంచి హాస్పటల్ అయినా ఎన్ని సౌకర్యాలున్నా చుట్టూ ఎంతమంది ఉన్నా అమ్మ వచ్చి మొత్తం మార్చేసిన విధానం అనితరసాధ్యం. తను వచ్చిన క్షణం నుండీ హాస్పటల్ లో ఉన్నా కూడా ఇంట్లో ఉన్నంత సౌకర్యంగా అనిపించేలా చేయడం ఒక్క అమ్మకే సాధ్యం.

ఆ హాస్పటల్ లో ఉన్నపుడు అక్కడ డాక్టర్ కి నేను హాస్టల్ లైఫ్ తప్పించుకోడానికి అబద్దం చెప్తున్నా అని అనుమానం వచ్చి పొట్ట ఓపెన్ చేసి చూద్దామమ్మా అసలు ఎందుకొస్తుందో లోపల ఏముందో అని నాతో అంటే అమ్మ ఆయనతో పోట్లాడిన వైనం నాకు ఇప్పటికీ గుర్తే. ఆ మరుక్షణమే తను నన్ను ఇంటికి తీస్కొచ్చి హోమియోపతి మందులతో తన ప్రేమతో రెండు వారాలలో మామూలు మనిషిని చేసేసింది.

ఇక అపుడపుడు మనకి వచ్చే చిన్న చిన్న అస్వస్థతలకి అమ్మ చేతి చిట్కా వైద్యం ఎంత బాగా పనిచేసేదో. ఇంటినుండి ఎంత దూరమెళ్ళినా ఎక్కడున్నా ఇలాంటి చిన్న చిన్న చిట్కాలకోసం అమ్మకి వెంటనే కాల్ చేయాల్సిందే. ఎంత పెద్దైనా ఎంత ఖరీదైన హాస్పటల్స్ లో వైద్యం అందుకున్నా అమ్మ తోడు, అమ్మ మాట ఇచ్చే భరోసా మరెవ్వరూ ఇవ్వలేరు అనేది మాత్రం సత్యం.

నేను ???

నా ఫోటో
అర్ధంకానివాళ్ళకో ప్రశ్నార్థకం, అర్ధమైన వాళ్ళకో అనుబంధం. ఈ లోకంలో ఎందరో పిచ్చాళ్ళున్నారు. డబ్బు, పదవి, కీర్తి, కాంత, కనకం, ప్రేమ, సినిమా, మంచితనం, తిండి ఇలా ఎవరికి తోచిన పిచ్చిలో వాళ్ళు మునిగి తేలుతుంటారు. నేనూ ఓ పిచ్చోడ్నే.