కార్తికేయ

జవాబులేని ప్రశ్నలు అంటూ ఉంటే అది ప్రయత్నలోపమే తప్ప తగినవిధంగా ప్రయత్నిస్తే సమాధానం దొరకని ప్రశ్న అంటూ ఉండదని నమ్మే క్యూరియస్ అండ్ డేరింగ్ మెడికో కార్తీక్. తను మెడికల్ కాంప్ లో భాగంగా సుబ్రహ్మణ్యపురం అనే చిన్న ఊరికి వెళ్తాడు. అక్కడ ఎంతో పురాతనమైన ఒక సుబ్రహ్మణ్యస్వామి దేవాలయం ఉంటుంది కానీ ఇటీవల మూసి వేయబడిన ఆ గుడి తలుపులు తెరవడానికి ఎవరు ప్రయత్నించినా అసలు ఆ గుడి గురించి మాట్లాడినా కూడా చనిపోతూ ఉంటారు. ఈ విషయం తెలిసిన కార్తీక్ తన సహజమైన క్యూరియాసిటీ తో ఆ రహస్యాన్ని ఎలా ఛేదించాడనేదే "కార్తికేయ" సినిమా.

నిఖిల్ తన ట్రెండ్ మార్చి చేసిన గత చిత్రం స్వామిరారా తరహాలోనే హైపర్ యాక్షన్ ని పక్కన పెట్టేసి పాత్రకు తగినట్లు హుందాగా నటించాడు. స్వాతి కూడా అవసరానికి మించి బబ్లీనెస్ ప్రదర్శించకుండా చాలా కంట్రోల్డ్ పెర్ఫార్మెన్స్ తో ఆకట్టుకుంది. ఒకటి రెండు సార్లు మేకప్ విషయంలో మరికాస్త శ్రద్ద తీసుకుని ఉంటే బాగుండేది అనిపించింది. ప్రవీణ్, సత్య హాస్యం బాగుంది అలాగే జోగి బ్రదర్స్ లో ఒకరైన జోగినాయుడికి మంచి పాత్ర దక్కింది. మిగిలిన సీనియర్ నటులు తనికెళ్ళ భరణి గారు, రావురమేష్, తులసి, కిషోర్, రాజా రవీందర్ అంతా వారి వారి పాత్రల్లో చక్కగా ఒదిగిపోయారు. 

నూతన దర్శకుడు చందు మొండేటి కమర్షియల్ ఎలిమెంట్స్ జోలికి వెళ్ళకుండా పూర్తిగా కథా కథనాలను నమ్ముకుని తెరకెక్కించారీ చిత్రాన్ని. సస్పెన్స్ ను చివరివరకూ మెయిన్ టెయిన్ చేస్తూ తను రాసుకున్న కథనం ఆకట్టుకుంది. అయితే సినిమా అంతా బిల్డప్ మరీ ఎక్కువవడంతో చివరికి సస్పెన్స్ రివీల్ అయినప్పుడు ఇంతేనా అని కాస్త డిజప్పాయింట్ మెంట్ కి గురయ్యే అవకాశాలు లేకపోలేదు. కాకపోతే భక్తిని సైన్స్ ని చాలా చక్కగా బ్యాలెన్స్ చేస్తూ సినిమాని కంక్లూడ్ చేసిన తీరు నాకు బాగా నచ్చింది.

ఈ సినిమాకి శేఖర్ చంద్ర నేపద్య సంగీతం మంచి ఎసెట్ అయింది చాలా సన్నివేశాలను ఎలివేట్ చేయడానికి తోడ్పడింది. అలాగే కార్తీక్ ఘట్టమనేని సినిమాటోగ్రఫీ కూడా మరో పెద్ద ఎసెట్. పాటలలో ఒకటి రెండు మెలోడీలు ఆకట్టుకుంటాయి కానీ ద్రిల్లర్ కావడంతో పాటలు నెరేషన్ కి అడ్డుపడిన ఫీలింగ్ కలిగింది. "ఇంతలా" అనే పాట కాన్సెప్ట్ అండ్ చిత్రీకరణ మాత్రం బాగుంది. రొటీన్ ఫార్ములా చిత్రాలకు భిన్నంగా థ్రిల్లర్ సబ్జెక్ట్ తో కథే హీరోగా తీసిన చిత్రం కార్తికేయ. వైవిధ్యమైన సినిమాలను థ్రిల్లర్ సినిమాలనూ ఇష్టపడే ప్రేక్షకులు తప్పక ఒకసారి చూసి తీరవలసిన చిత్రమిది, డోంట్ మిస్ ఇట్. 

మొత్తం చదవండి

ఊహలు గుసగుసలాడే...

ప్రేమ !... రెండక్షరాల పదం... ఒక చిన్న ఫీలింగ్ / ఎమోషన్... సినిమాలు మొదలయినప్పటినుండీ... ఆమాటకొస్తే కథలు చెప్పడం మొదలైన దగ్గర నుండి కూడా ఇప్పటికి కొన్ని వేల సార్లు కథా వస్తువుగా ఉపయోగపడింది ఈ ప్రేమ, ఇక ముందు కూడా ఉపయోగపడుతుంది.

ప్రేమ కథలు ఎన్ని సార్లు విన్నా చూసినా బోర్ కొట్టవని కొత్తగానే ఉంటాయని పదే పదే హిట్ అయ్యే ఎన్నో ప్రేమకథలు ఇప్పటికే ప్రూవ్ చేశాయి. అలాంటి ఒక ప్రేమకథకి ఆకట్టుకునే కథనం, చక్కని సంభాషణలు, సున్నితమైన హాస్యం కూడా తోడైతే... ఆ సినిమా చూడడం ఒక మంచి అనుభూతిని ఇస్తుంది.

అలాంటి ఓ మంచి సినిమానే "ఊహలు గుసగుసలాడే" సినిమా... ఈ సినిమా ఈ ఆదివారం (24 ఆగస్ట్ 2014) సాయంత్రం 6 గంటలకు మాటీవీ లో టెలికాస్ట్ అవుతుంది. అవకాశమున్న ప్రతిఒక్కరూ తప్పక చూడండి... డోంట్ మిస్ ఇట్... ఒక వేళ మిస్ అయినా 25 ఆగస్ట్ 2014 నుండి డివిడి లభ్యమవనుంది సొంతం చేస్కోండి.

 

చెడిపోవడానికి అన్ని అవకాశాలున్నా కూడా బుద్దిమంతుడిగా మిగిలిపోయిన ఒక రిచ్ మంచబ్బాయి ఆనంద్ గా "అష్టాచెమ్మా" సినిమాతో పరిచయమైన "శ్రీనివాస్ అవసరాల" దర్శకుడిగా అవతారమెత్తి తెరకెక్కించిన తొలి చిత్రం ఇది. నటుడిగా ఆ సినిమాతో ఎంత ఆకట్టుకున్నాడో దర్శకుడిగా, రచయితగా అడుగడుగునా తన మార్క్ చూపిస్తూ ఈ సినిమాతో కూడా అంతే ఆకట్టుకున్నాడు. ఎక్కడా వెకిలి హాస్యానికి చోటివ్వకుండా క్లీన్ కామెడీతో ఒక మంచి సినిమా చూసిన అనుభూతిని మన సొంతం చేశాడు. 

ఈ సినిమాకి కళ్యాణ్ కోడూరి సంగీతం కూడా ఒక పెద్ద ఎసెట్ అయింది. సంగీతం అంటే వాయిద్యాల హోరుగా సాహిత్యాన్ని మింగేసేదిగా నిర్వచనాన్ని మార్చేస్తున్న ఈరోజుల్లో... సిరివెన్నెల, అనంత శ్రీరాం రాసిన పాటల్లోని అందమైన సాహిత్యాన్ని చక్కగా కాంప్లిమెంట్ చేస్తూ ప్రతి పదమూ స్పష్టంగా వినిపించేలా దానికి సపోర్టింగ్ గా నేపధ్యంలో పరిమితమైన వాయిద్యాలతో చాలా హాయైన అనుభూతిని ఇచ్చింది. కావాలంటే ఒకసారి ఈ క్రింది పాట విని చూడండి మీరే ఒప్పుకుంటారు. అలాగే నేపధ్య సంగీతం సైతం ప్రతి సీన్ లోనూ సంభాషణలను మింగేయకుండా సన్నివేశాలను ఎలివేట్ చేస్తుంది. 

సినిమాకు మరో ఎసెట్ వెంకట్ సి దిలీప్ సినిమాటోగ్రఫీ... వైజాగ్ బీచ్ అయినా, టీవీ స్టూడియో అయినా, అపార్ట్మెంట్ కాంప్లెక్స్ అయినా, సినిమా థియేటర్ అయినా, ఏదైనా కూడా చూడచక్కని ఫ్రేమ్స్ లో కళ్ళకి ఏమాత్రం శ్రమనివ్వని కలర్ కాంబినేషన్స్ లో సన్నివేశానికి తగిన మూడ్ కియేట్ చేస్తూ హాయిగా అనిపిస్తుంది. సినిమాలోని ముఖ్యమైన మూడు పాత్రల్లోనూ నాగశౌర్య, రాశిఖన్నా, శ్రీని అవసరాల ఒదిగిపోయారు. సపోర్టింగ్ రోల్స్ చేసిన ఇతర నటీనటులంతా కూడా ఆకట్టుకున్నారు. 

కథ కన్నా కథనానికి ఎక్కువ ప్రాముఖ్యతనిచ్చిన ఈ సినిమా ఒక మహోన్నతమైన తెలుగుసినిమా అని చెప్పను కానీ ఆకట్టుకునే కథనంతో చక్కని పాటలతో సున్నితమైన హాస్యంతో ఒక మంచి సినిమాని చూసిన అనుభూతిని అందిస్తుంది. కామెడీ అంటే బూతులు, డబుల్ మీనింగ్ డైలాగులు, ఎదుటి వ్యక్తిని బకరాని చేయడం లేదా తన్నడం మాత్రమే అనుకోకుండా సన్నివేశాలనుండి సంభాషణలనుండి కూడా హాస్యాన్ని సృష్టించవచ్చని ప్రూవ్ చేసిన ఒకప్పటి జంధ్యాల సినిమాలను గుర్తు చేసే సినిమా ఈ "ఊహలు గుసగుసలాడే". ఈ పోస్ట్ లో ఎంబెడ్ చేసిన ట్రైలర్స్ చూడండి నచ్చితే ఈ సినిమా మిస్ అవకండి. 

మొత్తం చదవండి

మార్పు మనతోనే మొదలవ్వాలి...

 

"మన బాధ్యతను మనం సక్రమంగా నిర్వర్తించడం కూడా దేశభక్తే... మార్పు మనతోనే మొదలవ్వాలి.." అని తెలియజేస్తూ ఈ స్వాతంత్ర దినోత్సవానికి ఒక చక్కని లఘు చిత్రాన్ని కానుకగా అందించారు హీరో అల్లూ అర్జున్. ఈ లఘు చిత్రానికి దర్శకత్వం వహించిన సుకుమార్ నీ, అల్లూ అర్జున్ నీ మరియూ ఈ చిత్రానికి పని చేసిన టీం అందరినీ కూడా హృదయపూర్వకంగా అభినందిస్తూ ఇటువంటి సందేశాత్మకమైన లఘుచిత్రాన్ని నిర్మించినందుకు ధన్యవాదాలు తెలుపుతున్నాను. ఈ చిత్రానికి సంబందించిన ప్రెస్ మీట్ ఇక్కడ చూడవచ్చు. ఈ లఘు చిత్రాన్ని క్రింది ఎంబెడ్ వీడియోలో లేదా ఇక్కడ చూడవచ్చు.

మిత్రులందరికీ స్వాతంత్ర దినోత్సవ శుభాకాంక్షలు.  

మొత్తం చదవండి

ఎన్నికల కబుర్లు..

ఆదివారం కాకపోయినా ఆ రోజు అందరికీ సెలవు ఉండేది... సెలవు అయినాకానీ నాన్న మాత్రం ఇంట్లో ఉండేవారు కాదు.. ఒకరోజు ముందుగానే ప్రయాణమయి ఎక్కడో దూరంగా ఉండే ఊరికి స్పెషల్ డ్యూటీ మీద వెళ్ళేవారు... నాన్న వెళ్ళిన దగ్గర నుండీ అమ్మ రేడియో, టీవీ అన్నీ ఎదురుగా పెట్టుకుని వింటూ చూస్తూ నాన్న డ్యూటీకి వెళ్ళిన ఊరిలో ఏ గొడవలూ రాకూడదని అందరు దేవుళ్ళకీ మొక్కులు మొక్కుకుంటూ గడిపేది...

తెల్లారి ఎన్నికల రోజు పది పదకొండు గంటల సమయంలో వంట పనులన్నీ అయ్యాక పార్టీ కార్యకర్తలు అరేంజ్ చేసిన వాహనాల్లో అమ్మ ఇంకా పక్కింటి ఆంటీలందరూ వెళ్ళి ఓటు వేసి వచ్చేవాళ్ళు. ఇంట్లో ఓటుహక్కులేని పిల్లలమంతా ఆటల్లో మునిగి తేలుతూ అమ్మతో ఏమేమి స్పెషల్స్ వండించుకోవాలో ప్లాన్లు వేసుకుంటూ ఉండేవాళ్ళం. ఓటుహక్కు గురించి బొత్తిగా అవగాహనలేని స్కూల్ రోజుల్లో ఓట్లంటే రాజకీయనాయకులకు లబ్ది చేకూర్చేవి మాత్రమే అనీ అందుకే వాళ్ళు అలా కారుల్లో తీస్కెళ్ళి ఓట్లేయిస్తారనీ అనుకునేవాడ్ని.

కంప్యూటర్లు లేని ఆ రోజుల్లో ఓటరు జాబితాలతో అన్నీ ఇన్నీ పాట్లు కావు ఫోటోలు ఉండేవి కావు, పేర్లు సరిపోయేవి కాదు స్లిప్పులపై పేర్లలో తేడాలు ఉంటే ఓటేయనిచ్చేవారు కాదు అయినా దొంగ ఓట్లు చాలా పడేవి. కొన్నిసార్లు ఓటు వేయడానికి వెళ్ళే సరికే అక్కడ వీళ్ళ వోట్లు ఎవరో వేసేసేవారు. హోటల్ దగ్గరో రోడ్ మీద ఎదురైతేనో కొంతమంది “ఒరేయ్ ఈ వేలుమీద ఉన్న గుర్తు ఎలా చెరిపేయాలో చెప్పరా చదూకున్నావ్ గా ఆ మాత్రం తెలియదా” అని అడిగేవారు ఆ గుర్తు చెరపడానికి నానారకాల విన్యాసాలు చేసేవారు.  

సెల్ఫోన్ల ఊసే లేక లాండ్ లైన్ ఫోన్లు, టీవీలు కూడా పరిమితంగా ఉండే ఆ రోజుల్లో రేడియోలో వార్తలు, వార్తా పత్రికలు సాయంత్రం ప్రచురించే స్పెషల్ ఎడిషన్ పేపర్లు, ఇంకా ఆనోటా ఈనోటా తెలిసే గాలివార్తలే ప్రముఖమయేవి. చాలా సార్లు ఉదయం ప్రశాంతంగా జరిగే ఎన్నికలు మధ్యాహ్నానికి రకరకాల వార్తలతో గందరగోళమయేవి.

పేపర్ బాలెట్ ఉపయోగించే ఆ రోజుల్లో బాలెట్ బాక్సుల్లో నీళ్ళు, ఇంకూ పోసేవాళ్ళు, పోలింగ్ బూత్ లో చొరబడి వాటిని ఎత్తుకెళ్ళే వాళ్లు, ఓటర్ జాబితాలను చించేసేవాళ్ళూ, రిగ్గింగ్ చేసే వాళ్ళూ, ఎన్నికల ఆఫీసర్స్ ని కిడ్నాప్ చేసే వాళ్ళు, బాంబు దాడులు కత్తిపోట్లు రాళ్ళ దాడులు గొడవలు కొన్ని సార్లు రణరంగాన్ని తలపించేవి.
 

డ్యూటీకి వెళ్ళి వచ్చిన నాన్న కథలు కథలుగా ఆ సంఘటనలు దదాపు వారం రోజులు చెప్పేవారు. చండశేషనుడు గా పేరొందిన టి.ఎన్.శేషన్ ఎన్నికల నిర్వహణాధికారిగా వచ్చేవరకూ ఇలాంటి పరిస్థితులే కొనసాగాయి. ఆ తర్వాత నుండి మెల్లగా పరిస్థితులు మెరుగవడం మొదలైంది.

ఇపుడంతా ఎలక్ట్రానిక్ యుగం, పేపర్ బాలెట్స్ స్థానంలో ఎలెక్ట్రానికి ఓటింగ్ మెషీన్స్ వచ్చాయి. హింస రక్తపాతం చాలావరకూ తగ్గింది. అప్పటితో పోలిస్తే ఇప్పుడూ చెదురు ముదురు సంఘటనలు జరుగుతున్నా కూడా రెలెటివ్ గా చాలా ప్రశాంతంగా జరుగుతున్నాయనే చెప్పచ్చేమో....

ఇంతకీ ఇపుడిదంతా ఎందుకు గుర్తు చేసుకున్నానంటే ఈరోజు ఎన్నికలు జరిగాయి కాబట్టి నేనూ ఓటేశాను కాబట్టి. ఉదయాన్నే ఏడున్నరకల్లా పోలింగ్ స్టేషన్ కి వెళ్ళి దదాపు గంటన్నర సమయం వెచ్చించి నా ఓటు హక్కు వినియోగించుకున్నాను.

పొద్దున్న చల్లగా ఉంటుంది క్యూలో ఎదురు చూడడం కూడా సులువు అనుకుని వెళ్తే దదాపు మా వార్డ్ లో అందరూ అదే అనుకున్నట్లున్నారు నేను వెళ్ళే సరికే దదాపు అరవై మందికి పైగా క్యూ ఉంది సరే కదా అని ఎదురు చూడ్డం మొదలెడితే ఎనిమిదయ్యే సరికి మిట్టమధ్యాహ్నంలా సూర్యుడు ప్రతాపం చూపడం మొదలెట్టాడు.

గుంటూర్లో అసలే చెమటలెక్కువేమో ఒక పక్కన గాలి వీస్తూన్నా కూడా ఏమాత్రం ఆరకుండా చెమటలు పడుతూనే ఉన్నాయి. లైఫ్ ఈజ్ జిందగీ రూల్ ప్రకారం మనం నుంచున్న క్యూలోనే జనం ఎక్కువ ఉంటారు అదే మెల్లగా కదులుతూ ఉంటుంది ఎప్పుడూ, ఈ వేళ కూడా అంతే మెల్లగా నడుస్తుంది.

మా వార్డ్ జనాభాకే చైతన్యం ఎక్కువై ఇంత పొద్దున్నే వచ్చేశారు మా పక్క బూత్ మరోటి కూడా రష్ గానే ఉంది వాళ్ల క్యూ కాస్త చెట్ల నీడలో సాగింది. ఇక మా రెండూ తప్ప మిగిలిన బూత్స్ లో ఎక్కడా పది పదిహేనుమందికి మించలేదు. వీటన్నిటికి తోడు క్యూ జంప్ చేద్దామని ప్రయత్నించేవాళ్ళకీ తక్కువ లేదు.

సరే ఎలాగైతేనేం ఓటింగ్ ముగించుకుని ఇంటికి చేరుకుని పనులు చూసుకుని సీనియర్ సిటిజన్ కనుక క్యూలో ఎదురు చూడాల్సిన పని ఉండదులే అని పన్నెండు ప్రాంతంలో కాస్త వాతావరణం కూడా చల్లబడిందిలే అని నాన్నగారిని ఓటు వేయించడానికి తీస్కెళితే మా బూత్ లో స్టాఫ్ అందరూ ఖాళీగా ఈగలు తోలుకుంటూ కూర్చున్నారు.

ఏ సిటిజన్ అయినా డైరెక్ట్ గా వెళ్ళి ఓటేసి వచ్చేయడమే అనమాట. హారినీ నేనూ తమ్ముడూ ఆవేశంగా పొద్దున్న వచ్చామనమాట మేం కూడా ఇప్పుడే వస్తే పోయేది అనుకున్నాను. కనుక మిత్రులారా ఉదయాన్నే వెళ్ళడం కన్నా అవకాశముంటే ఇలా ఏ లంచ్ టైమ్ లోనో వెళ్తే సులువుగా క్యూలు లేకుండా ఓట్ వేసి వచ్చేయచ్చనమాట గుర్తుంచుకోండి.

ఏదైతేనేం ఎపుడూ నేనో చెల్లాయో ఊరిలో ఉండకపోవడమో, నాన్న ఎలెక్షన్ డ్యూటీలకి వెళ్ళడమో జరిగేది కనుక మా ఇంట్లో అందరమూ ఓట్లు వేసే అవకాశం ఉండేది కాదు. నేను పుట్టి బుద్ది ఎరిగాక ఈరోజు మొదటిసారి మా ఇంట్లో అందరమూ ఓటేసి మా తరఫున వందశాతం పోలింగ్ నమోదు చేయగలిగామనమాట.

ఇన్నీ చెప్పి మరి ఓటేశానని చెప్పే ప్రూఫ్ చూపించకపోతే ఎలా... అసలే ఈ కాలంలో ఈ వేలుచూపించడమో స్టైల్ కదా.. ఇదనమాట విషయం.

మొత్తం చదవండి

కౌముది లో నేను...

కౌముది సాహితీ మాసపత్రికలో పాఠకులు పాల్గొనే శీర్షికలో ఈ ఏడాది థీం "టెంత్ క్లాస్ జ్ఞాపకాలు" అని మీరు చూసే ఉంటారు. ఈ నెల(ఫిబ్రవరి 2014) కౌముదిలో ఈ శీర్షికన నేను రాసిన వ్యాసం ప్రచురితమైంది. నా వ్యాసం ప్రచురణకి స్వీకరించిన కిరణ్ ప్రభ గారికీ, కాంతి గారికీ ధన్యవాదాలు. 

వ్యాసం చూడాలంటే ఇక్కడ పత్రిక లింక్ పై క్లిక్ చేసి ఇండెక్స్ కిందకి స్క్రోల్ చేస్తే పాఠకులు పాల్గొనే శీర్షిక అన్న దానిమీద క్లిక్ చేస్తే నా వ్యాసం చూడవచ్చు. లేదా ఇక్కడ క్లిక్ చేస్తే నా వ్యాసం డాక్యుమెంట్ డైరెక్ట్ గా ఓపెన్ అవుతుంది. మీ స్పందన కౌముదిలో కామెంట్స్ రూపంలో ఇక్కడ తెలియచేయవచ్చు.

ఈ శీర్షికకు మీరూ వ్యాసాలు పంపించవచ్చు మీ టెంత్ క్లాస్ అనుభవాలను గూర్చి 3-4 పేజీలలో వచ్చేట్లుగా యూనికోడ్ లో టైప్ చేసి editor@koumudi.net కు పంపించండి. మరిన్ని వివరాలకు వ్యాసంలోని మొదటిపేజ్ లో గల ప్రకటన చూడండి. 

మొత్తం చదవండి

అమ్మ పెంపకం...

నాకున్న సినిమా పిచ్చి వారసత్వంగా వచ్చినదే... నా చిన్నతనంలో అమ్మా నాన్న ఇద్దరూ కూడా విపరీతంగా సినిమాలు చూసేవారట. నేను చిన్నపిల్లవాడ్ని కదా సో ఒకోరోజు తొందరగా నిద్రపోయినా కూడా అలాగే నన్ను రిక్షాలో వేసుకుని సినిమాకి తీస్కెళ్ళే వాళ్ళట. అప్పట్లో ఉన్న ఏకైక ఎంటర్టైన్మెంట్ సినిమాలు. అవి ట్రాన్సిస్టర్లు లైసెన్సులు రద్దయ్యి మాములుగా ఛలామణి అవుతున్న రోజులు కనుక రేడియో వినడం ఒక హాబీ అంతే తప్ప క్రేజ్ ఉండేది కాదు టీవీలు ఎవరో కోటీశ్వరుల ఇంట్లో వీసీఆర్ తో చూడ్డానికి మాత్రమే ఉండేవి.

నాటకాలు ఇంకా నడుస్తూనే ఉండేవి కానీ సినిమాలంత విరివిగా లభ్యత ఉండేది కాదు సో ఇక సాయంత్రం ముఖ్యమైన ఆటవిడుపు అంటే సినిమాలే అనమాట. నాకు పాటలు వినడం సినిమాలు చూడ్డం అడగకుండానే తీరే కోరికలు కనుక వాటిపై ఇష్టం ఆటోమాటిక్ గా పెరిగిపోయింది అయితే నేను కాస్త హైస్కూల్ కి వచ్చేసరికి అమ్మానాన్నలకి ఆసక్తి తగ్గడంతో సినిమాలకి వెళ్ళడం తగ్గించేశాం. అక్కడే మొదలైంది నా సమస్య. 

అపుడు నా క్లాస్మేట్స్ అందరితో డిస్కస్ చేయడానికో లేకా ఏ చిరంజీవి సినిమానో సూపర్ గా ఉందని విని ఇంట్లో పోరి పోరి పర్మిషన్ తెచ్చుకుని ఎపుడైనా సినిమాకి వెళ్దామనుకుని ప్లాన్ చేసుకున్నపుడు ఒకోరోజు అమ్మ ఆఫీస్ నుండి ఆలశ్యంగా వచ్చేది. అప్పట్లో ఇంత విరివిగా ఫోన్లు కూడా ఉండేవి కాదు కనుక ఎదురు చూడ్డం తప్ప ఏం చేయలేకపోయేవాణ్ణి సో సినిమా టైం దాటిపోయేవరకూ వస్తుందేమో ఇపుడు వెళ్తామేమో అని ఎదురు చూసి ఆ తర్వాత ఉక్రోషాన్ని ప్రదర్శించడానికి అమ్మ వచ్చేవరకూ కోపంతో ఎదురు చూసేవాడ్ని. వచ్చాక ఏడ్చి అరిచి గోల గోల చేసేవాడ్ని.

ఒకోసారి అమ్మ సమయానికి వచ్చేది కానీ "ఈ రోజు సినిమాకి వెళ్ళట్లేదు రేపు వెళ్తున్నాం" అని చెప్పేది ఎందుకంటే "అదంతే నేను మనసు మార్చుకున్నాను ఈరోజు నాకు చూడాలని లేదు" అనేది లేదంటే నాన్నకి ఏదో ఒక పని చెప్పి బయటకి పంపి ఇక ఈరోజుకి కుదరదనేది. ఇంకొంచెం పెద్దయ్యాక నన్ను ఒక్కడ్నే సినిమాకి పంపిస్తానని చెప్పి తర్వాత నాన్నని కూడా తోడు తీస్కెళ్ళమనేది లేదంటే పంపిస్తానన్న రోజు కాక మరుసటి రోజో కొన్నాళ్ళు ఆగో వెళ్ళమనేది. ముఖ్యంగా హైస్కూల్ కి వచ్చాక ఇలా జరుగుతుండేది.

నాకు అస్సలు అర్ధమయ్యేది కాదు "ఎందుకు ఇలా చేస్తుంది అమ్మకి నేనంటే ఇష్టంలేదా నామీద కోపమా.. సినిమాకే కదా వెళ్తానంటున్నాను నా క్లాస్మెట్స్ లాగా టూర్స్ కి పిక్నిక్ కి స్లీపోవర్స్ కి వెళ్తాననట్లేదు కదా ఇంత చిన్న కోరిక తీర్చడానికి కూడా ఏవిటి ప్రాబ్లం" అని తెగ ఆలోచించేవాడ్ని ఒకోసారి గయ్యాళి రాకాసి అని తిట్టుకునేవాడ్ని. అలా ఒకసారి తొమ్మిదో తరగతిలోనో పదిలోనో ఇలాంటి విషయం మీదే బాగా గొడవయ్యి "అసలు ఎందుకు ఇంతలా కక్షగట్టినట్లు సాధిస్తున్నావ్ అమ్మా.. నేనంటే నీకు ఎందుకింత కోపం" అని అడిగేశా. 

అపుడు అమ్మ చెప్పింది “రేపు జీవితంలో నువ్ పెద్దయ్యాక అన్ని పరిస్థితులు నీ కంట్రోల్ లో ఉండవు అపుడపుడు నువ్వు అనుకున్నది చేయలేకపోవడమో కావలనుకున్నది దక్కకపోవడమో జరగచ్చు అలా కాకుండా చేయగల పరిస్థితులు నీ అదుపులో ఉండకపోవచ్చు అలాంటి పరిస్థితులని నువ్ ఎదుర్కోవాలంటే ఇప్పటినుండే ఇలాంటి చిన్న చిన్న వాటిలో డిజప్పాయింట్మెంట్ నీకు అలవాటవ్వాలి. సినిమా అనేది ఎంత చిన్న విషయం ఈరోజు కాకపోతే రేపు చూస్తావ్ దానివల్ల జరిగే పెద్ద నష్టం ఏముంది ? దానికే నువ్వింత తల్లకిందులై బాధపడాల్సిన అవసరం ఉందా ? ఆలోచించి చూడు” అని.

అమ్మ మాటలు విన్నాక స్థిమితంగా కూర్చుని ఆలోచించి చూస్తే నిజమే కదా అనిపించింది ఆ తర్వాత ఎలాంటి నిరాశనైనా సమర్దంగా ఎదుర్కోగల ఆత్మస్థైర్యం అలవర్చుకున్నాను పెద్ద పెద్ద డిజప్పాయింట్మెంట్స్ కి కూడా అంత తీవ్రంగా బాధపడలేదు ఇక చిన్న చిన్న వాటినైతే పట్టించుకోవడం కూడా మానేశాను. అంతేకాక సరదాగా అప్పుడప్పుడు నన్ను నేను టెస్ట్ చేస్కోడానికి ఒకోసారి లాస్ట్ మినిట్ లో నేనే పోస్ట్ పోన్ చేసేసేవాడ్ని.

అమ్మ చేసిన మరో అలవాటు పుస్తకాలు, నా చిన్నపుడు నాకు చదవడం అలవాటవాలని చందమామ, బాలమిత్ర, బుజ్జాయి లాంటివి కనీసం నాలుగైదు పిల్లల పుస్తకాలు ప్రతినెలా తెప్పించి పెట్టేది. ఎలిమెంటరీ స్కూల్లో అంటే ఆరోతరగతిలోపు ఆపుస్తకాలు ఎంత సేపు చదివినా ఊరుకునేది కానీ హైస్కూల్ కి వచ్చాక అవే పట్టుకుని కూర్చుంటానంటే కుదరదని వాటికి కూడా టైమ్ టేబుల్ వేసేది. 

ఇక నన్ను క్లాస్ బుక్స్ చదివించడానికి తనుకూడా నాతోపాటు ఏవో ఒక వీక్లీనో నవలో పట్టుకుని కూర్చునేది. కానీ అవి చదవడానికి నాకు అనుమతి ఉండేది కాదు. అలాంటి సమయంలో మల్లాదిగారు రాసిన "నత్తలొస్తున్నాయ్ జాగ్రత్త" నవల చదివిన అమ్మ ఆ కాన్సెప్ట్ గురించి నాకు చెప్పింది. నాకు చాలా ఆసక్తిగా అనిపించింది కానీ చదవడానికి దదాపు ఆరునెలలు వెయిట్ చేశాక సమ్మర్ హాలిడేస్ లో చదవనిచ్చింది అప్పటి వరకూ ఆ పుస్తకాన్ని దాచి ఉంచింది. అదే నా మొదటి నవల అదో అపురూపమైన అనుభూతి. ఇంటర్మీడియెట్ అయ్యేవరకూ కూడా ఇలా తను చదివి సెలెక్ట్ చేసిన కొన్ని నవలలు మాత్రమే చదవడానికి అనుమతి ఉండేది నాకు. 

ఇలా చాలా విషయాలలో మమ్మల్ని అమ్మ గారం చేస్తూనే కొన్ని విషయాలలో అంతే స్ట్రిక్ట్ గా కట్టడి చేస్తూ జాగ్రత్తగా పెంచిందనిపిస్తుంటుంది. కానీ అప్పుడంత కఠినంగా ఉన్నా అమ్మమీద ఎంత కోపమొచ్చినా అలకొచ్చినా కొంచెం సేపటిలోనే మొత్తం కరిగిపోయేది... ఎలా తెప్పించేదో అలాగే ఏదో ఒక మాయ చేసేసి ఆ కోపాన్ని అలకని కూడా తగ్గించేసేది. కానీ ఐదేళ్ళక్రితం సరిగ్గా ఇదే రోజు జనవరి 22 న మమ్మల్ని శాశ్వతంగా వదిలి వెళ్ళిపోయి తెప్పించిన దిగులుని మాత్రం ఎంతగా అలిగినా ఇంతవరకూ తగ్గించలేకపోయింది. ఐదేళ్ళైనా అపుడపుడు తలచుకున్నపుడు ఇంత పెద్దవాడ్నికూడా ఈ సినిమాలో ఈషాన్ అంత అయిపోయి "भीड़ में, यूँ ना छोड़ो मुझे... क्या इतना बुरा हूँ मैं माँ... क्या इतना बुरा मेरी माँ" అని అడగాలనిపిస్తుంటుంది.

मैं कभी बतलाता नहीं

पर अंधेरे से डरता हूँ मैं माँ

यूँ तो मैं, दिखलाता नहीं

तेरी परवाह करता हूँ मैं माँ

तुझे सब है पता, है ना माँ

तुझे सब है पता, मेरी माँ

भीड़ में, यूँ ना छोड़ो मुझे

घर लौट के भी आ ना पाऊँ माँ  

भेज ना इतना दूर मुझको तू

याद भी तुझको आ ना पाऊँ माँ

क्या इतना बुरा हूँ मैं माँ

क्या इतना बुरा मेरी माँ

जब भी कभी पापा मुझे

जो ज़ोर से झूला झुलाते हैं माँ

मेरी नज़र ढूँढे तुझे

सोचूं यही तू आ के थामेगी माँ

उनसे मैं ये कहता नहीं

पर मैं सहम जाता हूँ माँ

चेहरे पे आने देता नहीं

दिल ही दिल में घबराता हूँ माँ

तुझे सब है पता है ना माँ

तुझे सब है पता मेरी माँ

मैं कभी बतलता नहीं...

Movie/Album: तारे ज़मीन पर (2007)
Music By: शंकर एहसान लॉय
Lyrics By: प्रसून जोशी
Performed By: शंकर महादेवन

లిరిక్స్ ఇంగ్లీష్ స్క్రిప్ట్ లోనూ అనువాదాన్ని పై వీడియోలో సబ్ టైటిలో లేదా ఈ లింక్ పై నొక్కి చూడవచ్చు.

మొత్తం చదవండి

నూతన సంవత్సర శుభాకాంక్షలు :-)

హలో ఫ్రెండ్స్ ఎలా ఉన్నారూ... న్యూ ఇయర్ ఈవ్ అని నిన్న ఉదయం నుండి మొదలుపెట్టి ఈ రెండు రోజులు ఎడతెరిపి లేకుండా పార్టీలలో, గెట్ టుగెదర్ లలో, ఈమెయిల్స్, ట్వీట్స్, ప్లస్ పోస్ట్స్, ఫేస్బుక్ వాల్ పోస్ట్స్, ఎస్సెమ్మెస్, వాట్సాప్ లాంటి మెసెంజెర్స్, ఫోన్ కాల్స్, ఛాట్స్, ఇతరత్రా అందుబాటులో ఉన్న ప్రతిమాధ్యమం ద్వారానూ మీ మిత్రులకి, ఆత్మీయులకి, పరిచయస్తులకి అందరికి శుభాకాంక్షలందించేసి అందుకుని ఉంటారు కదా. ఇక ఈ వేళ్టికి చాలని పడుకునేముందు ఈ బ్లాగ్ ద్వారా కూడా మరొక్కమారు విషెస్ అందుకోండి.

మిత్రులందరికీ హృదయపూర్వక నూతన సంవత్సర శుభాకాంక్షలు. ఈ నూతన సంవత్సరం మనమంతా నూతనోత్సాహంతో మొదలెట్టి ఏడాదంతా అదే ఉత్సాహాన్ని కొనసాగిస్తూ ఆనందంగా గడపాలని మనసారా కోరుకుంటున్నాను.

 

మొత్తం చదవండి

నమస్తే తెలంగాణ పేపర్ లో నేను

నేను కొన్నాళ్ళ క్రితం నవంబర్ చలి గురించి రాసుకున్న "చలి-పులి" అనే ఒక బ్లాగ్ ఆర్టికల్ "నమస్తే తెలంగాణ పేపర్" లోని 'వింటర్ గిలి' కాలమ్ లో మొన్న పద్దెనిమిది నవంబర్ సోమవారం (18-11-2013) నాడు ప్రచురిచతమైంది, ఈ సంధర్బంగా సెలెక్ట్ చేసిన ఆ పేపర్ ఎడిటోరియల్ కీ, అలాగే ఈ విషయాన్ని తన e-మెయిల్ ద్వారా తెలియపరచిన మధు గారికీ బ్లాగ్ముఖతా ధన్యవాదాలు తెలుపుకుంటున్నాను. 

ప్రచురించబడిన చలి-పులి ఆర్టికల్ పూర్తి వర్షన్ నా బ్లాగ్ లో ఇక్కడ చదవచ్చు. 

నమస్తే తెలంగాణా పేపర్ వెబ్ వర్షన్ లోని ఆర్టికల్ ఇక్కడ, e-పేపర్ లోని వర్షన్ ఇక్కడ నొక్కి చదవచ్చు. 

 

మొత్తం చదవండి

నల్లజర్ల రోడ్ గురించి నేను

తిలక్ గారి "నల్లజర్లరోడ్" కథ గురించి నా పరిచయ వ్యాసం "వెంటాడి వేటాడే వెన్నెల దారి" ని e-సాహిత్య పత్రిక "వాకిలి" నవంబర్ నెల సంచికలో ఇక్కడ చదవండి. ఈ పత్రిక లింక్ లో పూర్తి కథ కూడా చదవచ్చు కనుక ఈ చక్కని కథను చదవనివారెవరైనా ఉంటే తప్పక చదవండి డోంట్ మిస్ ఇట్. 

ఈ పోస్ట్ కేవలం నా బ్లాగ్ విజిటర్స్ కు సమాచారాన్ని అందించడం కొరకు మాత్రమే. దయచేసి మీ స్పందనలను కామెంట్స్ రూపంలో పత్రిక పేజ్ లోనే రాయవలసినదిగా మనవి. 

నా వ్యాసాన్ని ప్రచురించిన వాకిలి సంపాదక వర్గానికి ధన్యవాదాలు. ఈ వ్యాసం రాసేలా నన్ను ప్రోత్సహించి చక్కని శీర్షికను సూచించిన సుజాత గారికి ప్రత్యేక ధన్యవాదాలు.

మొత్తం చదవండి

అత్తారింటికి దారేది

నాకు గుర్తున్నంతవరకూ తెలుగులో అత్తా అల్లుళ్ళ సినిమాలు అదీ ఒక స్టార్ హీరో అల్లుడు కారెక్టర్ వేస్తున్నాడంటే సాధారణంగా మరదలితో పెళ్ళే అల్టిమేట్ గోల్ గా ఉంటాయి. ఇక ట్రీట్మెంట్ విషయానికి వస్తే అత్తని ఒక దుర్మార్గురాలిగా చూపించి హీరో తన పొగరణచడానికి మరదలు(ళ్ళ)తో పాటు అత్తతో కూడా సరసాలాడటం, డబల్ మీనింగ్ డైలాగులు/సీన్లు ఇలా నానా చెత్తతో నింపేస్తారు.

నిజానికి త్రివిక్రమ్ ఇలా అత్తా అల్లుళ్ళ త్రెడ్ తీస్తున్నాడు అనగానే కాస్త భయపడినమాట వాస్తవమే కానీ తను “అత్తారింటికి దారేది” సినిమాకోసం అదే మూసలో వెళ్ళకుండా... ప్రేమ పెళ్ళి చేసుకుని తండ్రిమీద అలిగి ఇల్లొదిలి వెళ్ళిపోయిన అత్తని తన తాత కోరికపై తిరిగి తమ ఇంటికి తీస్కురావడినికి వెళ్ళే మేనల్లుడు అనే ఒక డిఫరెంట్ త్రెడ్ ని ఎన్నుకుని సగం మార్కులు కొట్టేశారు.

ఇక ట్రీట్మెంట్ విషయానికి వస్తే త్రివిక్రమ్ తన గత చిత్రాలలోలాగా ఏదో ఒక జెనర్ కే ఫిక్స్ అయిపోకుండా మంచి పాటలతో పాటు కామెడీ, ఫ్యామిలీ ఎమోషన్స్, క్లాస్ సీన్స్, మాస్ సీన్స్, యాక్షన్ ఎపిసోడ్స్ అన్నిటినీ సరిసమానంగా బాలెన్స్ చేసుకుంటూ కథనాన్ని నడిపాడు.

ఈవిధంగా బాలెన్సింగ్ చేయడంతో రివ్యూస్ లో 4 రేటింగ్ చూసి త్రివిక్రమ్ ఏదో మ్యాజిక్ చేసుంటాడని విపరీతమైన అంచనాలతో వెళ్ళిన తన అభిమానులను నిరాశ పరిచినా కూడా అన్ని సెక్షన్ ఆడియన్స్ కీ అప్పీల్ అయ్యే సీన్స్ పెట్టుకోవడంతో సేఫ్ జోన్ లోకి వెళ్ళి తన కెరీర్ లోనే బిగ్గెస్ట్ బ్లాక్ బస్టర్ డెలివర్ చేయగలిగాడు.

కథకి కీలకమైన ఫ్లాష్బాక్ ఎపిసోడ్ ని ఒక్క సారిగా కాకుండా సినిమాకి కీలకమైన ఘట్టాలలో కొద్దికొద్దిగా రివీల్ చేసుకుంటూ ముఖ్యమైన పాయింట్ ని క్లైమాక్స్ లో రివీల్ చేసి ఎమోషన్ ని పీక్ కి తీసుకెళ్లడం నాకు చాలా నచ్చింది. అలాగే పెద్ద హీరో, లిమిట్ లేని బడ్జెట్ మన చేతిలో ఉన్నాయికదా అని భారీ యాక్షన్ క్లైమాక్స్ కాకుండా సినిమా టైటిల్ కి కథకి తగినట్లుగా ఎమోషనల్ సీన్స్ తో నిండిన క్లైమాక్స్ పెట్టడం కూడా నాకు బాగా నచ్చింది.

పవన్ ని కూడా అతని గత చిత్రాలలోలాగా అక్కర్లేని సీన్స్ లో కూడా ఎగురుతూ గెంతుతూ హైపర్ ఎనర్జీతో యాక్ట్ చేయనివ్వకుండా ఎక్కడ తన కోపాన్ని ప్రదర్శించాలో ఎక్కడ తగ్గి ఉండాలో కాలిక్యులేటెడ్ గా చాలా బాలెన్స్డ్ గా నటింపచేశాడు. ఇక క్లైమాక్స్ సీన్స్ లో అయితే తన నటనతో డైలాగ్ డెలివరీతో త్రివిక్రమ్ పదునైన డైలాగ్స్ తో రాసిన ఎమోషనల్ క్లైమాక్స్ ని యథాతథంగా మనముందు పెట్టి చూపించి అందరినీ మెప్పించగలిగాడు.

దేవీశ్రీప్రసాద్ సంగీతం ఈ సినిమాకి ఒక మేజర్ ఎస్సెట్, చక్కని పాటలు సీన్స్ ను ఎలివేట్ చేసే నేపధ్యసంగీతం అందించాడు. పాటలని చిత్రీకరించిన తీరు కూడా చాలా బాగుంది. ఓవరాల్ గా చాలా సింపుల్ స్టోరీ లైన్ని చక్కని కథనంతో గుండెని తాకే సన్నివేశాలు, కామెడీ, మంచి డైలాగ్స్ సూపర్ సాంగ్స్ అండ్ పిక్చరైజేషన్ తో రెండున్నర గంటలు కదలకుండా కూచోబెట్టగలిగాడు చివరి ఇరవై నిముషాలు ఎమోషన్స్ ని పీక్ కి తీస్కెళ్ళాడు.

రావురమేష్, బొమ్మన్ ఇరాని పాత్రలు కొన్ని సీన్స్ లో చెప్పే డైలాగ్స్ గుర్తుండిపోతాయి. హీరోయిన్స్ ఇద్దరి గురించీ పెద్దగా చెప్పుకోవాల్సింది లేదుకానీ అత్తగా చేసిన నదియా చాలా గ్రేస్ యాడ్ చేసింది సినిమాకి. రేటింగ్స్ చూసి మరీ ఎక్కువ ఆశించకుండా టిపికల్ పవన్ సినిమాకి త్రివిక్రమ్ టచ్ ఉంటుందని ఎక్స్పెక్ట్ చేసి వెళ్ళండి డిజప్పాయింట్ అవ్వరు. కళాఖండం ఏమీ కాదు కానీ సాధారణ తెలుగు సినిమాలతో పోలిస్తే పైసావసూల్ అనిపించే మంచి కమర్షియల్ ఎంటర్టైనర్ అత్తరింటికి దారేది. 

ఇకముందు రాసే వ్యాసంలో త్రివిక్రమ్ అభిమానుల కంప్లైంట్స్ కి జవాబిచ్చే ప్రయత్నంలో చేసిన విశ్లేషణలో కొన్ని స్పాయిలర్స్ ఎదురవ్వచ్చు సో సినిమా చూసే ఉద్దేశ్యం ఉన్నవాళ్ళు ఇక ముందుకు చదవకండి. ఇది నాకు ఈ సినిమా ఎందుకు నచ్చిందో చెప్పే ప్రయత్నమే కానీ త్రివిక్రమ్ ని సమర్ధించాలని ఆలోచించి రాసినది కాదు. కొందరు ఆడియన్స్ కి మాత్రమే పరిమితమైనా సరే త్రివిక్రమ్ తరవాతి సినిమా తన అభిమానులకు నచ్చినట్లు మరింత ఇంటెలెక్ట్ తోనే తీస్తారని ఆశిద్దాం. 

ఈ సినిమాపై త్రివిక్రమ్ అభిమానులు చేస్తున్న మేజర్ కంప్లైంట్ పక్కవాడ్ని కొట్టి కామెడీ పుట్టించడమేంటి అని. త్రివిక్రమ్ హీరోలెపుడూ తమ కారెక్టరైజేషన్ ని బట్టి నడుచుకుంటూ ఉంటారు, నువ్వేనువ్వేలో కుర్రాడు ఫిలాసఫీలు చెప్పినా, అతడులో హిట్మాన్ తక్కువ మాటాడినా, ఖలేజా లో టాక్సీ డ్రైవర్ అయిన హీరో బూతులు మాట్లాడినా తన పాత్రకి తగ్గట్టు సహజంగా ప్రవర్తించారు.

ఈసినిమాలో హీరో కూడా అదే చేశాడని నాకనిపించింది. లక్షకోట్లకి అధిపతి, యంగ్ బ్లడ్ పైగా చిన్నతనంనుండీ కంటికి కనపడని శత్రువుతో బయటకి కనపడని యుద్దం చేస్తున్న మనిషి, పైగా కోపిష్టి దాన్నంతా ఎవరిమీద చూపిస్తాడు ? చిన్నప్పటినుండీ తనవెంటే తిరుగుతూ పక్కనే ఉంటున్న వాళ్ళమీదే కదా. తన వెంట ఉండే ఆరుగురిలో నలుగురు బాడీ గార్డ్స్ వాళ్ళని కొట్టినట్లు ఎపుడూ చూపించడు కేవలం పర్సనల్ అసిస్టెంట్స్ అయిన ఇద్దరిపై మాత్రమే చూపిస్తాడు.

మీరు చూసిన రిచ్ కిడ్స్ అలా ఉండి ఉండకపోవచ్చు కానీ గౌతంనందా అలాంటోడు. అవి హీరో పాత్ర ఫ్రస్టేషన్ నీ గొప్పదనాన్ని ఎలివేట్ చేయడానికి పెట్టుకున్న సీన్సే కానీ కేవలం కొట్టి కామెడీ పుట్టించడానికి పెట్టుకున్న సీన్స్ కాదని నాకనిపించింది. అలా ఎవరినీ లెక్కచేయని ఏంకావాలన్నా క్షణాలలో కాళ్ళదగ్గరికి రప్పించుకోగల హీరో అత్త దగ్గర మాత్రం ఒదిగి ఉండడం తనకోసం డ్రైవర్ గా పనివాడిగా చేయడానికి సిద్దపడడమే ఎమోషన్ నీ బాగా కారీ చేయడానికి ఉపయోగపడిందని నాకనిపించింది.

ఇక మరో కంప్లైంట్ త్రివిక్రమ్ గతచిత్రాలలో ముఖ్యపాత్ర పోషించిన చాలామంది కారెక్టర్ ఆర్టిస్టులు వచ్చిపోతుంటారు కానీ ప్రాముఖ్యత ఉండదు అని. (నిజానికి వాళ్ళంతా త్రివిక్రమ్ పవన్ సినిమాలో కనిపిస్తే చాలని సంబర పడిపోతున్నారు). వాళ్ళకి డైలాగ్స్ లేవనీ ప్రాముఖ్యతలేదని ఫీల్ అవడంలో అర్ధంలేదనిపించింది. ఫామిలీలో ఉన్న  అందరికీ డైలాగులు సీన్సూ రాయాలంటే సూరజ్ బరజాత్యా సినిమాల్లోలా ఇంట్రడక్షన్ కే ఇంటర్వెల్ వచ్చేస్తుంది. అక్కడ తెలిసిన మొహాలు కనపడితే చాలు సీన్ రక్తి కట్టేస్తుందని వాళ్ళని పెట్టి ఉంటారు. నిజానికి ఇలాపెట్టడం బడ్జెట్ పరంగా నష్టమే. 

  

అలాగే ఈ సినిమాలో హీరో హీరోయిన్ల ప్రేమ మెయిన్ థ్రెడ్ కాదు, పెద్దమ్మాయి తనని ఇష్టపడుతుందని అనిపించి తనని ఇష్టపడినా తర్వాత నిజం తెలిసి సైడైనా, చిన్నమ్మాయి తనని ముందునుండి ఇష్టపడుతుందని తెలిసి తనూ పెళ్ళి చేస్కోడానికి సిద్దపడినా హీరో గోల్ ఎప్పుడూ తన అత్తని తనతాత దగ్గరికి ఎలా చేర్చాలనే కానీ పెళ్ళి చేస్కుని సెటిల్ అవ్వాలని కాదు. అందుకే వాళ్ళెవరినీ ప్రేమించినట్లుగా కానీ అది సాధించడానికి ప్రాకులాడుతున్నట్లుగా కానీ సన్నివేశాలు రాసుకోలేదు.

ఇక చిత్తూరు యాసలో సిద్దప్పగా కోట చేసిన పాత్ర మరోసారి సీమవాసులపై నెగటివ్ ఇంప్రెషన్ క్రియేట్ చేసేదిగా ఉంది కాకపోతే సినిమాటిక్ లిబర్టీస్ లో దీనితో సర్దుకు పోవచ్చు. అలాగే సిద్దప్పని తన పెద్ద కొడుకుని మూర్ఖులుగా రౌడీలుగా చూపించినా సిద్దప్ప రెండో కొడుకుని చదువుకున్నవాడిగా సంస్కారిగా తెలివైన వాడిగా చూపించారన్న విషయం గుర్తుంచుకోవాలి. అలాగే సిద్దప్ప మీ ఇంటి మనిషి వల్ల నా పరువు పోయిందని రావురమేష్ ఇంటికి వస్తే తనకి కొడుకుల్లేరు కనుక తమ ఇంటి మర్యాద అయిన తమ కూతుర్ని ఆయన రెండో కొడుక్కు ఇచ్చి పరువు నిలబెడతాననడం నాకు సబబే అనిపించింది.

త్రివిక్రమ్ డైలాగ్స్ చాలా పవర్ ఫుల్ గా ఉంటాయి కాదనను కానీ తను ఇంతకు ముందు రాసిన డైలాగ్స్ లో కూడా ప్రాస కోసం ప్రయత్నించడం నాకు ఎపుడూ కనిపిస్తూనే ఉంటుంది. బహుశా ప్రాస ఉన్నా పవర్ కూడా ఉండడంతో తన అభిమానులకు ఇదివరకూ ప్రాస కనిపించి ఉండకపోవచ్చు ఇందులో మాత్రమే ప్రాసకోసం ఎక్కువ  పాకులాడినట్లుగా కనిపించి ఉండవచ్చు.

ఎనీవేస్ ఈ సినిమాలో డైలాగ్స్ లో కొన్నిటిని ఇక్కడ లిస్ట్ చేస్తున్నాను. ఆసక్తి ఉన్నవాళ్ళు చదవండి. సినిమా చూడని వాళ్ళు చూసే ఉద్దేశ్యం ఉన్నవాళ్ళు చదవద్దని నా ఉచిత సలహా.

“లక్ష కోట్లా !! ఎన్ని సున్నాలుంటాయ్ ?” “వాడి వాచ్ అమ్మితే మీ బ్యాచ్ సెటిలైపోద్ది చాలా..”

“గాలొస్తుందని మనమే తలుపు తెరుస్తాం.. దాంతో పాటే దుమ్ముకూడా వస్తుంది..”

“బుల్లెట్ అరంగుళమే ఉంటుంది కానీ ఆరడుగుల మనిషిని చంపుతుంది.. అదే బుల్లెట్ ఆరడుగులుంటే ఎలా ఉంటుందీ.. నా మనవడు గౌతం నందా అలా ఉంటాడు.”

“నీ టెబుల్ మీద యాపిల్ తింటే బలమొస్తుందిరా అదే పక్కనోడి యాపిల్ కొట్టేద్దామంటేనే ఇదిగో ఇలా బలవంతంగా తీసుకు రావాల్సొస్తుంది.”

“ఆనందం ఎలా ఉంటుందిరా.. వెతుకు.. డబ్బులో ఉంటదా.. అమ్మాయిలు తిరిగే క్లబ్బులో ఉంటదా లేదంటే వాళ్ళ ఒంటిమీద జారే సబ్బులో ఉంటదా..”

“రేయ్.. సింహం పడుకుందికదా అని చెప్పి జూలుతో జడేయకూడదురా.. అలానే పులి పలకరించింది కదా అని పక్కన నిలబడి ఫోటో తీయించుకోకూడదు రోయ్..”

“ఆడపిల్లరా అదీ.. అభిమానముంటుంది..” “కొడుకుని నాన్నా నేను.. కోపముంటుంది”

“వద్దనుకుని వదిలేసి ఒడ్డుకెళ్ళి ఏడుద్దామా.. కొంచెం కష్టమైనా సరే మోస్కుని తీస్కెళ్ళి జీవితాంతం నవ్వుదామా?”

“ఇదే సార్ హైడ్రాబాడ్.. ఇక్కడ ట్రాఫిక్ చాలా బాడ్.. పెద్దమ్మతల్లి ఫేమస్ గాడ్”

“ఇదివరకూ ఉంగరాల జుట్టుండేది.. ఇపుడు ఉంగరాలన్నీ వేళ్ళకొచ్చేసి జుట్టు ప్లెయిన్ అయిపోయింది”

“రాముడు సముద్రం దగ్గరికి వెళ్ళాక బ్రిడ్జెలా కట్టాలో ప్లాన్ చేశాడు కానీ అడివిలో కూర్చుని బ్రిడ్జిప్లాన్ గీస్కుని సముద్రం దగ్గరికి వెళ్ళలేదు..”

“అత్తని తీస్కురావడమెలాగ అని నేనేమైనా పుస్తకం రాశానా.. ఏవనిపిస్తే అది చేస్కుంటూ వెళ్ళిపోడమే..”

“డబ్బిస్తే కారిచ్చేస్తారా?" "ఏం వార్నింగ్ కూడా ఇవ్వాలా?”

“మంచి వాళ్ళని హర్ట్ చేస్తే ఏడుస్తారు.. నాలాంటి వెధవల్ని హర్ట్ చేస్తే ఏడిపిస్తారు.. దానిదగ్గర ఖర్చీఫ్ లేని టైం చూస్తాను డెఫినెట్ గా కన్నీళ్ళు పెట్టిస్తాను.”

“ఐదుకిలోమీటర్లు వెళ్తే ఇంకా మంచి హాస్పటల్ ఉంది అక్కడ జాయిన్ చేయచ్చుగా.. రెండుకిలోమీటర్ల లోపు స్మశానం కూడా ఉంది.. కొంచెం లేటైతే అక్కడకెళ్ళాల్సొచ్చేది.. కరెక్ట్ టైంకి తీస్కొచ్చాడు, యూ బెటర్ థాంక్ హిమ్”

“చేతులు పట్టుకు థాంక్స్ చెబుతుందనుకున్నాను కాలర్ పట్టుకుని కరిచేస్తందేంటండీ ?" "ఆవిడ ఆగి ఆలోచించే మనిషైతే మనం ఇంతదూరం రావాల్సిన అవసరమేముంది బాలూ.”

“అంత పొసెసివ్ అయితే ఆడపిల్లలని కనకూడదండీ ఒకవేళ కన్నా డాన్సులవీ చేయించకూడదు.. వాళ్ళు చూపిస్తేనేమో గ్లామరూ.. మేం చూస్తేనేమో వల్గరూ.. ప్రాణాలు తోడేస్తున్నారనుకోండి”

“ఇలాగే కంట్రోల్ చేసి చేసి ఏ ఐఐటీ ఇంజనీరో అని ఏ శాడిస్ట్ కో ఇచ్చి కట్టబెడతారు.. వాడు తెలివితేటలన్నీ వీళ్ళని టార్చర్ చేయడానికి ఉపయోగిస్తాడు.. అప్పుడు తెలిసొస్తది”

“అబ్బో మీ ఐ బ్రోస్ అండీ రివర్స్ లో ఉన్న నైకీ సింబల్ లా ఏం తిప్పారండీ”

“ఆల్టర్నేటివ్స్ లేనపుడు పక్కనోళ్ళని క్రిటిసైజ్ చేయకూడదు రోయ్ కాలిపోద్ది”

“జీతాలిచ్చేవాడి మీద జోకులేస్తే ఇలాగే జీవితం తలకిందులైపోద్ది”

“నేను కత్తిలాంటోడ్నిరా కూరగాయలూ తరుగుతా మెడకాయలూ నరుకుతా నాకు ఎమోషన్స్ ఉండవు డ్యూటీ తప్ప”

“ఏడిస్తే ఎత్తుకున్నాను కదా అని ఎదిరిస్తే తోలు తీసేస్తాను”

“తెగిపోయేటప్పుడే దారం బలం తెలుస్తుంది.. విడిపోయేటప్పుడే బంధం విలువ తెలుస్తుంది”

“నీ అదృష్టం మెయిన్ డోర్ తట్టిందిరా.. కానీ దరిద్రం మాష్టర్ బెడ్రూంలో ముసుగుతన్ని పడుకునుంది”

“ఆ కళ్ళు చూడండి.. ఆకళ్లలోకి ఏ మగాడికైనా సరే లప్ అని దూకి ఫుల్లుగా ఈత కొట్టేయాలనిపిస్తుంది”

“సగం కట్టేసి వదిలేసిన బిల్డింగ్ లాంటి నీకే అంత పొగరుంటే ఏడంతస్థులమేడని నాకెంత పొగరుండాలి”

“ఏయ్ శశి.. రాక్షసి.. గిన్నెకి పట్టిన మసి..”

“భయమున్నోడు అరుస్తాడు.. బలమున్నోడు భరిస్తాడు”

“అమ్మితే కొనుక్కో అది వ్యాపారం.. లాక్కోవద్దు అది దౌర్జన్యం..”

“ఆడికి మనిషిని చంపేంత ధైర్యంలేదు మనిషికోసం చచ్చేంత కమిట్మెంటూ లేదు”

“ఒంట్లో పట్టు తగ్గగానే మీ తాతకి పట్టుదల తగ్గిందా”

“నాకు మీమీదేం కోపం లేదు.. ఎందుకంటే అందుకు మిమ్మల్ని నేను గుర్తుపెట్టుకోవాలి.. అది నాకు ఇష్టంలేదు”

“ఫ్లడ్ లైట్లేసున్న స్టేడియంలో దాగుడు మూతలాడుతూ దొరికిపోయాం”

“ఈ ఆడపిల్లలకి అసలు టేస్ట్ లేదురా టీవీ యాంటెన్నాకి టీషర్టేసినట్లున్నాడు వెళ్ళి ఆడ్ని లవ్ చేస్తుంది”

“అది ఎదురైతే దరిద్రం.. తగిల్తే తద్దినం”

“నిజం డివిడిలో సినిమాకాదండీ, ఎప్పుడుపడితే అపుడు పాజ్ నొక్కేయడానికి.. థియేటర్లో సినిమా.. ఒక్కసారి మొదలెట్టామంటే శుభంకార్డ్ పడేదాకా తెరదించకూడదు అంతే”

“నిజం నిప్పులాంటిది చెప్పేవాడికి కాల్తది కానీ వినేవాడికే వెచ్చగా ఉంటది” (నిజం తెలిసిన విలన్స్ అటాక్ చేశాక) “ఇప్పుడర్ధమైందా.. నిజం చెప్పేవాడికి కాలుద్దీ.. వినేవాడికి మండుద్ది..”

“ఆగిపోయే పెళ్ళికి హడావిడెక్కువ అనీ..”

“చదరంగంలో రాజు కూడా నీలాగే ముసలాడు ఎటేపైనా ఒక్కడుగు మాత్రమే వేయగలడు అయినా వాడ్నే కింగ్ అని ఎందుకన్నారంటే పక్కనే పవర్ఫుల్ మినిస్టర్ ఉన్నాడు కాబట్టి”

“ఇది నా పొగరు.. దాన్ని ముట్టుకుంటే నన్ను కొట్టినట్టే.. పెట్టుకుంటే సచ్చినట్టే”

“పాము పరధ్యానంగా ఉందని పడగమీద అడుగేయకూడదు రోయ్..ఆ..”

“ఒక్కడ్ని కొడితే అయినట్లేనా.. నాదగ్గర ఉన్నోళ్ళు ఒక్కొక్కడు కరెంట్ తీగతో ఉయ్యాలూగుతాడొరేయ్..”

“కానీ పవర్ ప్లాంట్ తో పేకాడకూడదురోయ్ పేలి పోతారు”

“నీ బిడ్డది పెళ్ళే.. కానీ ఆ బిడ్డది చావు.. ఏది పెద్దకష్టం?... నా కొశ్చన్ లో క్లారిటీ ఉంది నీ ఆన్సర్ లో షూరిటీ ఉంటుందా?”

“చూడప్పా సిద్దప్పా.. నేనోమాట చెప్తాను పనికొస్తే ఈడ్నే వాడుకో గుర్తుకొస్తే ఏడ్నైనా వాడుకో.. నేను సింహం లాంటోడ్నబ్బా.. అది గడ్డం గీస్కోలేదు నే గీస్కుంటాను అదొక్కటే తేడా.. మిగతా అంతా సేం టు సేం... ఆ... అయినా లాస్ట్ పంచ్ మనదైతే దానికొచ్చే కిక్కే వేరబ్బ”

“నా బతుకు దూదికంటే చులకనా నీటికంటే పలచన ఐపాయే”

“పలావు మిగిలిపోతే పాలేర్లు తింటారు సార్.. కానీ ఆడపిల్ల పుట్టింట్లో మిగిలిపోతే మీరు ప్రశాంతంగా ఒక్క ముద్ద కూడా తినలేరు..”

“ఏంట్రా కత్తులు చూపిస్తున్నావ్.. ఇవున్నది పంటలు కోయడానికి పీకలు కోయడానికి కాదు”

“హా.. సరిపోయింది.. హీరో విలను కొట్టుకుని కమెడియన్ ని చంపేసినట్టు నామీద పడాతారేంటి వీళ్ళు”

“వీళ్ళు మంచోళ్ళు కాబట్టి మజ్జిగిచ్చి మాట్లాడతన్నారు నాన్నా మన్లాంటాళ్ళైతే మనుషుల్ని పెట్టి బయటకి గెంటేసే వాళ్ళు”

“మీకు డబ్బిస్తాం అనడం తప్పు.. పోయిన మీ పరువుకి బదులుగా మా ఇంటి మర్యాదని మా రెండో అమ్మాయిని మీ అబ్బాయికిస్తాం”

“మంచి విషయాలు కూడా ఎందుకు వదులుకోవాలో నాకిప్పుడు అర్ధమవుతుంది.. రావి చెట్టుకి పూజ చేస్తాం.. దేవుడంటాం.. అదే మనింటి గోడలో మొలిస్తే.. పీకేస్తాం... నీవల్లే పెళ్ళిళ్ళు జరుగుతున్నాయ్ కానీ రేపా పెద్దాయన నీవల్ల ఏదైనా ఇరిటేట్ అయితే అవే పెళ్ళిళ్ళు ఆగిపోతాయ్. నువు మెడిసిన్ లాంటోడివి సిద్దూ.. కానీ దానికి కూడా ఒక  expiry date ఉంటుంది.”

“గెంటితే గేట్ కూడా డబల్ స్పీడ్ లో వస్తుంది..”

“నా దగ్గరనుండి ఎంత ఎక్స్పెక్ట్ చేస్తున్నారో చెప్పండి..?”

“కొంచెం సంస్కారం..”

“అదేంటయ్యా లక్ష్మీ దేవి ఇంటికొస్తుంటే.. రోడ్డుకి లెఫ్ట్ సైడ్ రావాలి.. రెడ్ సిగ్నల్ ఏస్తే ఆగాలని రూల్స్ చెప్తాడేంటి”

“ఆకలి తీరింది కదా అని అడుక్కోడం మానేస్తామా స్వామీ”

“మదిలో మీరుండగా నదికి మేమెలా పోగలం”

“ఈ నెక్లెస్ అమ్మినా సంవత్సరం పాటు రెక్లెస్ గా బతికేయచ్చు”

“నీకు ఉర్దూ వచ్చా..?” “వాడు కొట్టేది చూస్తే చైనీసూ చిత్రలేఖనం కూడా వచ్చుండాది”

“కార్లో ముందు సీట్ కీ వెనక సీట్ కీ మధ్య దూరం ఎవ్వరూ తగ్గించ లేరు”

“మీది ప్రేమ.. అవతల వాళ్ళది వ్యామోహం..  మీరు చేస్తే ఆదర్శం.. వేరే వాళ్ళు చేస్తే ఆవేశం.. మీరరిస్తే మమకారం మా తాత అరిస్తే మటుకు అహంకారం..”

“జీవితంలో ప్రతీ సమస్య మనిషికి రెండు దారులిస్తుంది.. ఒకటి ప్రేమతో ఉన్నది, రెండు ద్వేషంతో నిండింది”

“కంటికి కనపడని శత్రువుతో బయటకి కనపడని యుద్దం చేసేవాడ్ని”

“బాగుండడం అంటే బాగా ఉండడం కాదు.. నలుగురితో ఉండడం, నవ్వుతూ ఉండడం”

“కుదిరితే క్షమించు.. లేదంటే శిక్షించు.. కానీ మేం ఉన్నామని గుర్తించు.. దయచేసి గుర్తించు..”

“ఎక్కడ నెగ్గాలో కాదురా.. ఎక్కడ తగ్గాలో తెలిసినోడు గొప్పోడు..”

ఇది సినిమా చివర్లో ఎండ్ క్రెడిట్స్ తో వచ్చే నేపధ్య గీతం. దేవదేవం భజే పాట లోని రెండో చరణం.

ఆఆఆఅ...

కనుల తుది అంచునొక నీటి మెరుపూ..

కలలు కలగన్న నిజమైన గెలుపూ..

పెదవి తుది అంచునొక తీపి పిలుపూ..

సెగల ఏడబాటుకది మేలి మలుపూ..

భళ్ళున తెల్లారే తళ తళ తూరుపులా

వెలుగులు కురిసిందీ ఈ ఆనందం..

ఋతువులు గడిదాటే చెరగని చైత్రములా

నవ్వులు పూసిందీ ఈ ఆనందం..

జీవమదె మాధురిగ మమతలు

చిలికెను మనసను మధువనం.

దేవ దేవం భజే దివ్య ప్రభావం

దేవ దేవం భజే దివ్య ప్రభావం

రావణాసుర వైరి రణపుంగవం

రామం

దేవ దేవం భజే దివ్య ప్రభావం

మొత్తం చదవండి